Vakantiehuizen hond welkom in Italië

Hond welkom in Italië: wat je moet weten

Italië met de hond is makkelijker dan de meeste mensen denken, maar er gelden een paar regels die je nergens anders tegenkomt en die je vooraf moet kennen.

Het land is er bovendien op ingericht: er zijn stranden die speciaal voor honden zijn ingericht, de meeste kabelbanen in de Alpen nemen ze mee, en op terrassen ligt een hond onder de tafel zonder dat iemand kijkt.

Wat er te kiezen valt: een agriturismo met een omheind terrein, een vakantiehuis met een tuin, een appartement aan een meer, of een vakantiewoning op een terrein waar honden zijn toegestaan. Een vakantiepark in de Nederlandse zin is er zeldzaam; wat erop lijkt is een residence of een camping met bungalows. Overnachten onderweg lukt goed, want de meeste hotels langs de route nemen honden aan, en zo'n losse overnachting is bij een vakantiehuisje juist ongebruikelijk.

Wie hier een vakantie plant en een huis wil huren, regelt eerst de papieren en daarna de route.

Op deze pagina staan de regels, de gevaren, de stranden en de streken die met een hond het beste werken.

De papieren aan de grens

De basis is Europees en die is in orde als je het op tijd regelt.

Je hond heeft een Europees dierenpaspoort nodig, afgegeven door een dierenarts.

Hij moet gechipt zijn, met hetzelfde nummer in het paspoort.

Hij moet ingeënt zijn tegen hondsdolheid, en die enting moet minstens 21 dagen voor vertrek gegeven zijn. Dat is de eis waar mensen op stuklopen: een enting van vorige week is niet geldig.

De hond moet minimaal vijftien weken oud zijn, want de rabiësenting mag pas vanaf twaalf weken.

Voor Italië is geen wormkuur tegen de vossenlintworm verplicht.

Wat je verder meeneemt: een kopie van het paspoort, en de gegevens van je eigen dierenarts.

En zoek voor vertrek op waar de dichtstbijzijnde dierenarts bij je vakantiehuis zit; in Italië heet die veterinario, en in kleinere plaatsen is er vaak maar één.

Muilkorf en lijn: de Italiaanse regel

Dit is het punt dat Nederlandse hondenbezitters steevast verrast, en het staat in vrijwel geen enkele reisgids.

In Italië geldt landelijk dat een hond in openbare ruimten aangelijnd moet zijn met een lijn van maximaal anderhalve meter. Uitrolriemen die verder uitlopen, voldoen daar niet aan zodra je in het openbaar loopt.

En het tweede deel: je moet altijd een muilkorf bij je hebben. Niet omdat hij hem permanent moet dragen, maar omdat je hem op verzoek van een agent, een conducteur of bij drukte moet kunnen omdoen.

Waar dat concreet speelt: in het openbaar vervoer, in winkels, op drukke pleinen en in gemeenten met een eigen verordening.

Wat je dus meeneemt: een korte lijn en een muilkorf die past en waaraan de hond gewend is. Een muilkorf die voor het eerst omgaat in een volle bus is voor niemand prettig.

Verder is opruimen verplicht en wordt er in steden op beboet; zakjes zijn overal te koop en veel gemeenten hangen ze op.

De bau beaches

Dit is de Italiaanse oplossing voor een probleem dat elders in Zuid-Europa blijft liggen.

Op de meeste Italiaanse stranden zijn honden in het seizoen niet welkom, maar er is een alternatief dat je in Frankrijk of Spanje nauwelijks vindt: de spiaggia per cani, in de volksmond bau beach genoemd, naar het Italiaanse woord voor woef.

Wat zo'n strand heeft: een afgezet stuk zand waar honden los of aangelijnd mogen, ligbedden en parasols, drinkbakken, douches voor de hond, schaduw, en soms zelfs toezicht en een zwemzone speciaal voor honden.

Waar ze liggen: langs de hele Adriatische kust bij Rimini, Riccione, Cesenatico en Bibione, aan de Toscaanse kust bij Viareggio, en verspreid over Sardinië, Ligurië en Puglia.

Wat het kost: net als bij een gewoon strandbad betaal je per dag voor een parasol en bedden, met een kleine toeslag voor de hond.

Wat je nagaat: reserveer in juli en augustus vooruit, want het aantal plaatsen is beperkt. En neem een eigen handdoek en drinkbak mee.

Twee gevaren om te kennen

Deze twee komen in Italië voor en zijn in Nederland onbekend.

De processierups. In de dennenbossen van Midden- en Zuid-Italië, en ook in delen van het noorden, trekken van ongeveer februari tot mei de processierupsen in rijen over de grond. Hun haren zijn brandend giftig; een hond die eraan snuffelt of erin bijt kan zwellingen aan tong en bek krijgen, en in ernstige gevallen sterft weefsel af. Dat is een spoedgeval. Houd de hond in die maanden bij dennenbossen aan de lijn en kijk omhoog naar de witte nesten in de bomen.

De zandvlieg en leishmaniose. Rond de Middellandse Zee brengt een klein muggetje deze parasitaire ziekte over, die niet te genezen is en pas maanden later opduikt. Er bestaat een halsband of pipet die de vlieg afweert, en er is een vaccinatie. Regel dat vier tot zes weken voor vertrek bij je dierenarts.

Verder zijn er teken in het hele land en hartworm in het zuiden, waarvoor dezelfde preventie werkt.

Welke streken werken het best

Met een hond zijn niet alle delen van Italië even geschikt, en dat heeft met hitte te maken.

De Dolomieten en Zuid-Tirol zijn in de zomer de beste keuze: koel, met honderden wandelpaden en kabelbanen die honden meenemen, vaak zonder extra kaartje of tegen een klein bedrag.

Het Gardameer en de andere Noord-Italiaanse meren werken goed door het water en de vlakke fietspaden; er zijn hondenstranden aan de zuidkant.

Toscane en Umbrië zijn prachtig in het voorjaar en het najaar, maar in juli en augustus is het er te heet voor lange wandelingen.

De Adriatische kust heeft de meeste bau beaches en is daarmee de praktischste strandbestemming.

Sardinië heeft prachtige natuur en een aantal hondenstranden, maar de veerboot en de hitte vragen om planning.

En het zuiden, van Napels tot Sicilië, is in de zomer met een hond zwaar: veertig graden en hete stoepen die de voetzolen verbranden.

Onderweg met de hond

Italië is ver, en de rit is het deel dat je moet plannen.

Naar het Gardameer rijd je ongeveer negen uur, naar Toscane elf, naar Rome dertien.

Op de Italiaanse snelwegen liggen om de zoveel kilometer Autogrill-stops; die hebben bijna altijd een grasstrook. Stop elke twee uur en laat de hond drinken.

Een auto in de zon is levensgevaarlijk: in Italië loopt de temperatuur binnen tien minuten op tot ver boven de veertig graden. Laat hem er nooit in achter, ook niet even. Neem bij een tankstop iemand mee die bij de hond blijft.

Met de trein kan het ook: bij Trenitalia reizen kleine honden in een tas gratis of goedkoop mee, en grote honden aangelijnd en gemuilkorfd met een eigen kaartje tegen een gereduceerd tarief.

En zorg dat de hond in de auto veilig zit, in een bench of achter een rek. In Italië is een niet-vastgezet dier bovendien een overtreding.

Waar honden welkom zijn en waar niet

Italië is in de praktijk gastvrij, met een paar duidelijke uitzonderingen.

In restaurants en op terrassen zijn honden vrijwel overal welkom; binnen is het aan de eigenaar, buiten vraagt niemand er iets over.

In winkels en supermarkten mag hij meestal niet; er staan haken bij de ingang.

In veel musea, kerken en archeologische sites mag hij niet naar binnen. Dat geldt voor Pompeï, het Colosseum en de meeste kathedralen; kleine honden in een draagtas worden soms toegelaten.

In de nationale parken en natuurreservaten mag hij aangelijnd op de paden, met plaatselijke uitzonderingen in broedgebieden.

Op de alpenweiden geldt hetzelfde als in Oostenrijk: houd afstand van kuddes en van moederdieren met jongen.

Wat handig is: Italië heeft veel agriturismi met een omheind terrein, en die zijn met een hond de prettigste vorm van verblijf.

Wat voor huis huur je

De vorm van het verblijf maakt met een hond meer uit dan de ligging.

De agriturismo is de sterkste keuze: een boerderij op het platteland, ruimte om je heen, en eigenaren die zelf dieren hebben.

Een vrijstaand vakantiehuis met een omheinde tuin is de tweede, en dat is precies waar je naar vraagt: niet of er een tuin is, maar of die echt omheind is en hoe hoog.

Een appartement in een residence of een los huisje op een terrein kan ook, maar vraag dan of honden op het terrein en bij het zwembad zijn toegestaan; bij het bad is dat vrijwel nooit zo.

Wat je verder vraagt: hoeveel honden zijn toegestaan, of hij alleen in het huis mag blijven, en of hij op de meubels mag.

Wat het kost: de toeslag ligt doorgaans tussen niets en zestig euro per week; bij campings en residences is het vaak een paar euro per dag.

En kijk naar de vloeren en de schaduw: een tuin zonder schaduw is in de zomer onbruikbaar.

Hitte en wandelen

Dit is in Italië het grootste risico, en het wordt structureel onderschat.

De vuistregel voor asfalt: kun je er zelf vijf seconden je hand niet op houden, dan is het te heet voor zijn voetzolen. In Midden- en Zuid-Italië is dat in juli tussen elf en zes bijna altijd het geval.

Loop 's ochtends vroeg en 's avonds laat, en houd de middag vrij.

Neem altijd water mee en een opvouwbaar bakje, ook op korte wandelingen.

Let op de tekenen van oververhitting: hijgen dat niet stopt, kwijlen, wankelen. Koel dan met lauw water aan poten en buik, niet met ijskoud water, en ga naar een dierenarts.

Wat een groot verschil maakt: een huis met dikke stenen muren blijft binnen koel, en dat is met een hond belangrijker dan een zwembad waar hij toch niet in mag.

En in de bergen is het probleem omgekeerd: daar kan het 's nachts fris zijn, en na een lange wandeldag koelt een hond snel af.

Wanneer ga je

Met een hond is de periode belangrijker dan de bestemming.

Mei, juni, september en oktober zijn de vier maanden waarin alles klopt: aangenaam weer, minder drukte, en huizen die aanzienlijk goedkoper zijn dan in augustus.

Juli en augustus zijn met een hond het lastigst: hitte, drukte en strandregels. Wie dan moet, kiest de Dolomieten, de meren of de Adriatische kust met zijn bau beaches.

Het voorjaar heeft één aandachtspunt: de processierupsen, van ongeveer februari tot mei.

De winter is in het zuiden en op de meren aangenaam en goedkoop, en dan zijn de wandelpaden helemaal van jullie.

Wat je in de planning meeneemt: rond 15 augustus, Ferragosto, is heel Italië op pad en zijn de stranden en snelwegen op hun drukst.

En in het naseizoen tot half oktober is aan de kust nog vrijwel alles open, terwijl het strandverbod voor honden dan al is opgeheven.

Waar je op let voordat je boekt

Kort op een rij, want met een hond gaat het meestal op dezelfde punten mis.

Regel de rabiësenting minstens 21 dagen voor vertrek.

Neem een korte lijn van maximaal anderhalve meter en een passende muilkorf mee.

Vraag of de tuin echt omheind is en hoe hoog het hek is.

Vraag hoeveel honden zijn toegestaan en of hij alleen in huis mag blijven.

Zoek de dichtstbijzijnde bau beach op als je naar de kust gaat, en reserveer in het hoogseizoen.

Regel de preventie tegen de zandvlieg vier tot zes weken vooraf.

Zoek de dichtstbijzijnde dierenarts op en zet het nummer in je telefoon.

Plan de rit met stops van twintig minuten om de twee uur.

En kies mei, juni, september of oktober; dat scheelt in prijs, in hitte en in gedoe.

Samengesteld uit ons actuele aanbod van 69.716 woningen hond welkom in Italië.