Vakantiehuis huren in Verona

Wat je moet weten over Verona

Verona ligt in Veneto, aan de Adige, tussen het Gardameer en Vicenza, en telt ongeveer tweehonderdvijftigduizend inwoners.

Wat de stad is: een Romeinse arena waar nog steeds opera in klinkt, een compact centrum in een lus van de rivier, wijnheuvels in de rug en een meer op een half uur.

Het weer past bij de Po-vlakte. Juli komt op 30,5 graden bij 9,0 regendagen, augustus op 30,0 bij 8,6, juni op 27,7 bij 10,7 en september op 25,2 bij 7,7 regendagen, de droogste maand van het warme halfjaar. Mei is met 15,3 dagen en 132 millimeter juist de natste maand, en januari blijft op 7,9 graden.

Wat er te kiezen valt: een appartement binnen de rivierlus, een vakantiehuis in de heuvels van de Valpolicella, een vakantiewoning aan het meer bij Peschiera, of een vakantiepark met zwembad tussen de stad en het water in.

Een vakantie in Verona is daarmee zelden alleen een stedentrip. De meeste mensen die hier een huisje huren, doen de stad in twee dagen en gebruiken de rest voor het meer, de wijn en de steden eromheen.

De Arena, en waarom er sinds 1913 opera klinkt

De Arena staat aan de Piazza Bra en is ouder dan het Colosseum af was: hij dateert uit ongeveer het jaar 30 na Christus.

Wat er van over is: de binnenring staat er vrijwel compleet, de buitenring niet. Een aardbeving in 1117 sloopte die op vier bogen na, en die vier bogen staan er nog steeds als losse muurflard aan de noordkant. Ze heten in de stad simpelweg de ala, de vleugel.

Wat er nu gebeurt: sinds 10 augustus 1913 wordt hier opera gespeeld. Die eerste voorstelling was Aida, ter ere van de honderdste geboortedag van Verdi, op initiatief van de tenor Giovanni Zenatello. In het publiek zaten die avond onder anderen Puccini, Mascagni en Franz Kafka.

Hoe het eruitziet: zo'n vijftienduizend mensen op de stenen treden, en bij het invallen van de schemering steekt het publiek kaarsjes aan. Dat beeld is het halve kaartje waard.

Wat je moet weten voor je gaat: de goedkope plaatsen zijn kale steen, dus huur een kussentje bij de ingang. Grote tassen mogen niet naar binnen. En het begint pas als het donker wordt, wat betekent dat je rond middernacht buiten staat.

Het balkon van Julia is jonger dan je grootmoeder

Dit is het eerlijke verhaal, en het maakt het bezoek eerder leuker dan minder leuk.

Wat er staat: aan de Via Cappello 23 staat een middeleeuws huis dat ooit van de familie dal Cappello was. Die naam leek genoeg op Capuleti om er het huis van Julia van te maken.

Wat er is bijgebouwd: in de jaren dertig liet Antonio Avena, destijds directeur van de stedelijke musea, het pand omtoveren tot een Capuleti-woning. Het beroemde balkon werd in 1936 aangebracht en is gemaakt van een oude marmeren sarcofaag uit de gemeentelijke collectie. Het heeft dus nooit bij dit huis gehoord, en Shakespeare heeft het nooit gezien.

Wat er verder is: een binnenplaatsje, een bronzen Julia waar iedereen aan de borst wrijft, en muren die vroeger vol kauwgom en briefjes zaten. Die kauwgom is inmiddels weggehaald.

Wat het in de praktijk betekent: het binnenplaatsje is klein en meestal stampvol, en voor het balkon zelf betaal je entree.

En als je het rustiger wilt: de Tomba di Giulietta bij het klooster van San Francesco al Corso ligt tien minuten verderop en is bijna altijd leeg.

Waar je overnacht in en om Verona

Er staan op dit moment ongeveer 3.019 adressen in ons actuele aanbod voor deze streek, en die liggen lang niet allemaal in de stad.

In de rivierlus: het historische centrum tussen Piazza Bra en de Adige. Je loopt overal naartoe en je hebt de Arena om de hoek. Nadeel is de prijs, de herrie in het operaseizoen en de ZTL waar je auto niet in mag.

Veronetta, aan de overkant van de Ponte Nuovo, is studentikoos, goedkoper en nog altijd te belopen.

Borgo Trento, ten noorden van de lus, is negentiende-eeuws en rustig, met parkeerplek op straat.

Buiten de stad: in de Valpolicella staan tussen de wijngaarden vrijstaande huizen met een zwembad, vaak een verbouwde boerderij, op twintig minuten rijden. Wie liever bij het water zit, huurt een vakantiewoning bij Peschiera of Lazise.

Een vakantiepark vind je hier vooral aan de meerkant: een terrein met eigen huisjes of appartementen, een zwembad en soms een strandje. Dat is de gebruikelijke keuze met kinderen.

Een losse overnachting in het centrum is buiten het operaseizoen goed te doen. Een vakantiehuisje huren doe je hier eerder in de heuvels dan in de stad zelf, want binnen de muren zijn het bijna allemaal appartementen. Wil je overnachten met de auto voor de deur, dan zit je sowieso buiten de oude stad.

De stad te voet, in een lus van drie uur

Het centrum is klein genoeg om in een ochtend rond te lopen, en de mooiste route is een rondje.

Begin op de Piazza Bra bij de Arena, loop de Via Mazzini in, de winkelstraat, en kom uit op de Piazza delle Erbe. Dat was het Romeinse forum en het is nog steeds de markt.

Loop door de poort naar de Piazza dei Signori, waar de Torre dei Lamberti van vierentachtig meter boven uitsteekt. Er zit een lift in, maar de laatste treden doe je te voet, en het uitzicht over de daken is het beste van de stad.

Achter het plein staan de Arche Scaligere, de gotische grafmonumenten van de familie Della Scala, die hier in de dertiende en veertiende eeuw de baas was.

Ga verder naar de kerk Sant'Anastasia en dan langs de rivier naar de Duomo. Steek daarna de Ponte Pietra over, de Romeinse brug, en klim naar Castel San Pietro. Daar heb je het uitzicht dat op alle ansichtkaarten staat. Er gaat ook een kabelbaantje omhoog.

Onderaan die helling ligt het Romeinse theater, ouder dan de Arena, waar 's zomers Shakespeare wordt gespeeld.

Een VeronaCard dekt de meeste van deze plekken en scheelt bij drie of meer bezoeken geld.

De brug die in 1945 de rivier in ging

Dit weten de meeste bezoekers niet, terwijl ze er wel allemaal een foto van maken.

Wat er staat: de Ponte Scaligero, de rode bakstenen brug met de kantelen naast het Castelvecchio, gebouwd in de veertiende eeuw onder Cangrande II della Scala als vluchtweg vanuit de burcht.

Wat ermee gebeurde: op 24 april 1945 bliezen terugtrekkende Duitse troepen de brug op om hun aftocht te dekken. Er bleef vrijwel niets van over.

Wat er daarna gebeurde: de Veronezen haalden de stenen en de bakstenen uit de Adige omhoog. Onder leiding van Piero Gazzola is de brug daarna met dat eigen materiaal opnieuw opgebouwd, en in 1951 was hij weer klaar.

Wat dat betekent voor wat je ziet: die middeleeuwse brug is een naoorlogse herbouw van middeleeuws materiaal. De vijfhoekige pijlers in de rivier zijn wel de originele.

Naast de brug ligt het Castelvecchio, nu museum, verbouwd door architect Carlo Scarpa. Die verbouwing uit de jaren zestig is zelf een bedevaartsoord voor architecten, omdat Scarpa oude en nieuwe lagen zichtbaar naast elkaar liet staan in plaats van ze glad te strijken.

Valpolicella: waarom die wijn zoveel kost

Ten noorden van de stad beginnen meteen de wijnheuvels, en daar gebeurt iets wat je nergens anders op deze schaal ziet.

Wat de methode is: de druiven, vooral corvina en rondinella, worden na de oogst niet direct geperst maar drie tot vier maanden op rekken te drogen gelegd. Ze verliezen daarbij ruwweg een derde van hun gewicht.

Wat dat oplevert: geconcentreerd sap. Wordt het helemaal droog vergist, dan heet het amarone. Blijft er suiker in zitten, dan is het recioto, de zoete versie. Wordt gewone valpolicella daarna over de gebruikte schillen gepompt, dan heet het ripasso.

Waarom het duur is: je hebt voor dezelfde fles bijna twee keer zoveel druiven nodig, plus maanden droogruimte.

Wat je kunt doen: veel wijnhuizen tussen Negrar, Fumane en San Pietro in Cariano nemen bezoekers aan voor een rondleiding met proeverij, meestal op afspraak. Reken op twintig tot dertig minuten rijden vanuit het centrum.

Ten oosten van de stad ligt Soave met de witte wijn en een indrukwekkende kasteelmuur over de heuvel, ten westen Bardolino met de lichte rode.

Rij niet zelf terug na een proeverij; de Italiaanse limiet is 0,5 promille en er wordt op gecontroleerd.

Het Gardameer en de rest binnen een uur

Verona is een goede uitvalsbasis, en dat is voor veel mensen de eigenlijke reden om hier te zitten.

Het Gardameer: Peschiera del Garda ligt op ongeveer een half uur, Lazise en Bardolino iets verder langs de oostoever, en Sirmione op drie kwartier. Aan die kant is het meer vlak en breed; het spectaculaire, steile deel met Malcesine en de kabelbaan naar de Monte Baldo ligt anderhalf uur noordelijker.

Pretparken: Gardaland bij Castelnuovo del Garda is het grootste van Italië, en bij Bussolengo ligt Parco Natura Viva, een dierentuin met een safarideel waar je doorheen rijdt. Met kinderen zijn dat de twee dagen die de vakantie meestal redden als het te heet is voor de stad.

Steden: Mantua ligt op drie kwartier en heeft het Palazzo Te, Vicenza op drie kwartier met de gebouwen van Palladio, en Venetië bereik je vanaf station Verona Porta Nuova met een directe trein in ongeveer zeventig minuten. Dat laatste is met kinderen veel prettiger dan zelf rijden.

Natuur dichterbij: het waterval-park bij Molina in de Valpolicella, met paden langs een reeks kleine watervallen door een bosravijn. Op een hete dag scheelt het daar zo tien graden.

Het weer per maand

De Po-vlakte heeft een eigen klimaat, en dat is warmer en benauwder dan de rest van Noord-Italië.

De zomer: juli komt op 30,5 graden overdag bij 20,2 's nachts en 9,0 regendagen, augustus op 30,0 bij 19,9 en 8,6 dagen. Het is dan vaak drukkend, met weinig wind, en de nachten koelen nauwelijks af. Airco is hier geen luxe maar een selectiecriterium bij het huren.

De schouderseizoenen: juni zit op 27,7 graden bij 10,7 regendagen, september op 25,2 bij 7,7 dagen. September is daarmee de droogste maand van het warme halfjaar en voor de meeste mensen ook de beste: de stad is leger, de druivenoogst is bezig en het is nog volop terrasweer.

Mei is de verrassing: met 15,3 regendagen en 132 millimeter is dat de natste maand van het jaar. Dat komt door onweersbuien die zich boven de vlakte opbouwen en er 's middags uit komen.

De winter: januari blijft op 7,9 graden bij 5,5 regendagen, en het kan er grauw en mistig zijn. Het is wel het rustigste en goedkoopste moment om de stad te zien.

Wat er niet in de cijfers staat: muggen. In de vlakte en zeker bij het meer zijn die 's avonds aanwezig, dus horren of een klamboe zijn geen overbodige vraag bij het boeken.

Met de auto: de ZTL, parkeren en de rit erheen

Vanuit Nederland is het ruim twaalf uur rijden, ongeveer twaalfhonderd kilometer.

De routes: via Basel en de Gotthard, of via München en de Brennerpas. Voor Zwitserland heb je een jaarvignet nodig, voor Oostenrijk een vignet plus tol op de Brenner. De Gotthard-tunnel loopt in de vakantieperiodes vast, dus vertrek vroeg of neem de route erlangs.

De ZTL: het historische centrum is een zona a traffico limitato. Er hangen camera's aan de toegangen en elke doorrit levert een aparte boete op, die maanden later via je verhuurbedrijf bij je thuiskomt. Dat is de meest voorkomende dure fout in deze stad.

Wat je doet als je binnen de zone slaapt: geef je kenteken door aan je verhuurder, die het bij de gemeente aanmeldt. Doe dat vooraf, niet bij aankomst.

Wat je doet als je erbuiten slaapt: parkeer in een van de garages aan de rand, bijvoorbeeld bij de Arena of rond station Porta Nuova, en loop. Het centrum is klein genoeg dat je de auto er de hele week niet meer nodig hebt.

Let op: de blauwe vakken zijn betaald parkeren en staan los van de ZTL. Buiten de zone parkeren betekent dus niet automatisch gratis parkeren.

Wat het kost en wanneer je moet boeken

De prijzen in deze streek volgen twee dingen: het operaseizoen en de schoolvakanties aan het meer.

De piek: van halverwege juni tot begin september draait het festival in de Arena, en dan zijn de adressen in de stad zowel duur als schaars. Rond de openingsavonden zit alles binnen de muren vol.

Het meer: daar bepaalt de Duitse en Nederlandse schoolvakantie het beeld, dus juli en augustus. Wie in juni of september gaat, betaalt fors minder voor exact hetzelfde huis.

Wat wanneer boeken betekent: voor een vakantiehuis met zwembad in de Valpolicella of aan de meerkant boek je voor de zomer het beste in het vroege voorjaar. Voor een appartement in de stad buiten het seizoen kun je gerust een paar weken van tevoren kijken.

Waar je op let bij de prijs: toeristenbelasting per persoon per nacht wordt in Italië bijna altijd ter plaatse contant of per pin afgerekend en zit niet in de huurprijs. Verder zijn eindschoonmaak en soms de verwarming van een privézwembad aparte posten.

Wat er meestal niet bij zit: parkeren. In de stad kost een garageplek al gauw meer per dag dan je verwacht, dus vraag het na voor je boekt.

Praktisch, en de eerlijke nadelen

Wat je vooraf regelt: operakaarten in het voorjaar, want de goede avonden zijn eerder weg dan je denkt. Een afspraak bij een wijnhuis als je wilt proeven. En je kenteken bij de ZTL als je binnen de zone slaapt.

Wat je moet weten over de openingstijden: veel winkels en kerken sluiten tussen de middag, en restaurants beginnen pas rond half acht met eten. Wie om zes uur wil eten, komt bedrogen uit.

Wat de eerlijke nadelen zijn: er is geen zee, en het meer is een half uur rijden. De zomerhitte van 30 graden met hoge luchtvochtigheid is zwaarder dan hetzelfde getal aan de kust. Het centrum is klein en in anderhalve dag gezien. Rond het huis van Julia is het schouder aan schouder. De ZTL-boetes komen maanden later binnen. En de stenen treden in de Arena zijn onverbiddelijk hard.

Wat daar tegenover staat: een Romeinse arena waar je gewoon in gaat zitten voor een voorstelling, een centrum dat je volledig te voet doet, wijnheuvels op twintig minuten, het grootste meer van Italië op een half uur, en Venetië met een directe trein binnen anderhalf uur. Voor wie een vakantie wil waarin stad, water en heuvels naast elkaar liggen zonder dat je elke dag uren rijdt, is dat een sterke combinatie.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.