Wat te doen in Verona met arena, uitzicht en romantiek

De Arena is bijna tweeduizend jaar oud en nog in gebruik

Het amfitheater aan de Piazza Bra dateert uit de eerste eeuw na Christus en bood plaats aan ongeveer 30.000 toeschouwers. Het is een van de weinige Romeinse amfitheaters die vrijwel gaaf bewaard zijn gebleven, en het staat sinds 2000 met de hele binnenstad van Verona op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Dat "vrijwel" is belangrijk. Wat je ziet is de binnenring; de buitenmuur is er grotendeels niet meer. Overdag bezoek je het gebouw als monument voor rond de 10 euro, 's avonds in de zomer is het een operatheater met publiek op de oude stenen treden.

Van de buitenring staat nog precies één stuk

Volgens de kronieken stortte bij de aardbeving van 1117 het grootste deel van de buitenste ring in. De stenen zijn daarna gebruikt voor paleizen en stadsmuren elders in Verona, dus delen van het amfitheater staan verspreid door de stad. Wat overbleef is de Ala, een fragment van vier bogen aan de noordkant dat laat zien hoe hoog het bouwwerk oorspronkelijk was. Ga daar even bij staan voordat je naar binnen gaat; van binnenuit is het verschil niet te zien.

Opera in de Arena bestaat sinds 1913

Het operafestival begon in 1913 met Aida, ter gelegenheid van de honderdste geboortedag van Giuseppe Verdi. Sindsdien wordt er elke zomer gespeeld, doorgaans van juni tot begin september, met titels als La Traviata en Carmen die telkens terugkeren. Voor de voorstellingen is de capaciteit teruggebracht tot ongeveer 13.000 tot 15.000 plaatsen, afhankelijk van het decor. De goedkoopste kaartjes zijn de stenen treden, en dan zit je letterlijk op tweeduizend jaar oude steen; huur een kussen. De voorstellingen beginnen rond negen uur 's avonds en duren vaak tot na middernacht.

Het balkon van Giulietta is uit 1940

Het bekendste balkon van Italië is er in 1939 en 1940 aan gehangen, op initiatief van Antonio Avena, de toenmalige directeur van de stedelijke musea. Hij gebruikte daarvoor een veertiende-eeuws stenen element uit een ander gebouw in Verona. De stad kocht het huis aan de Via Cappello in 1905 en maakte er bewust een neomiddeleeuws decor van, voor een verhaal dat William Shakespeare had verzonnen. Dat maakt het niet minder aardig, maar je kijkt naar toneeldecor uit de twintigste eeuw. Sinds april 2026 kost de binnenplaats van de Casa di Giulietta 5 euro en het huis met het Teatro Nuovo 12 euro. Let op: dit is de drukste plek van de stad, met rijen tot op straat.

Op de Piazza delle Erbe zie je wel echte geschiedenis

De Piazza delle Erbe ligt op de plek van het Romeinse forum en is dat tweeduizend jaar lang gebleven: markt, bestuur, rechtspraak. De gebouwen eromheen komen uit vijf verschillende eeuwen en dat is aan de gevels te zien; het plein is ongeveer 150 meter lang. Door de boog loop je naar de Piazza dei Signori, met het standbeeld van Dante Alighieri, en even verderop staan de Arche Scaligere, de uitbundige grafmonumenten van de familie Della Scala die Verona in de dertiende en veertiende eeuw regeerde. Die staan gewoon aan de straat boven ooghoogte, zonder entree. Boven het plein uit steekt de Torre dei Lamberti van 84 meter; naar boven kost 6 euro en er gaat een lift.

Naar het uitzicht kun je sinds 2017 weer met de funicolare

Vanaf de Ponte Pietra brengt de funicolare je in anderhalve minuut naar het Piazzale Castel San Pietro, waar je de hele stad in de bocht van de Adige ziet liggen. Een enkeltje kost 2 euro en een retour 3,20 euro; lopen kan ook, via een trap van een paar honderd treden. Vlak eronder ligt het Teatro Romano, het Romeinse theater uit de eerste eeuw voor Christus, waar in de zomer Shakespeare wordt gespeeld. Ga bij zonsondergang naar boven: dan kleurt de stad rood, maar het is er dan ook het drukst en de laatste rit naar beneden vertrekt eerder dan je denkt.

De Romeinse brug is in 1945 opgeblazen en teruggebouwd

De Ponte Pietra is de oudste brug van de stad en heeft Romeinse fundamenten. In april 1945 bliezen terugtrekkende Duitse troepen alle bruggen van Verona op, ook deze en de Ponte Scaligero bij Castelvecchio. Wat je nu ziet is een reconstructie uit de jaren vijftig, gebouwd met de originele stenen die uit de Adige zijn opgedregd. Kijk naar het metselwerk: de kleurverschillen tussen de bogen laten zien welke delen Romeins zijn, welke middeleeuws en welke uit de wederopbouw komen. Castelvecchio zelf, het kasteel uit 1354, is nu een museum met werk van onder anderen Pisanello en Mantegna.

De mooiste kerk staat buiten het toeristische rondje

De basiliek van San Zeno Maggiore ligt ruim een kilometer ten westen van het centrum, en juist daardoor is het er rustig. De bronzen deuren uit de twaalfde eeuw vertellen bijbelverhalen in tientallen panelen, en boven het altaar hangt een drieluik van Andrea Mantegna uit de vijftiende eeuw. Reken op drie kwartier. Het is de kerk waarin Shakespeare het huwelijk van zijn twee geliefden situeerde, en daarmee de enige plek in de stad waar het verhaal en een echt gebouw elkaar raken. Andere kerken die de moeite waard zijn: Sant'Anastasia, de Duomo en San Fermo Maggiore.

Een gezamenlijk kaartje scheelt geld

De vier grote kerken van de stad, San Zeno, Sant'Anastasia, de Duomo en San Fermo, hebben samen een kaartje van rond de 8 euro, goedkoper dan vier losse van elk 3 tot 4 euro. Daarnaast is er de Verona Card, die de monumenten en het openbaar vervoer combineert. Reken uit of dat loont voordat je koopt: bij twee of drie bezoeken is los goedkoper, vanaf vier is de pas voordeliger. Houd er rekening mee dat kerken 's ochtends tijdens de dienst niet voor bezoek open zijn en dat sommige musea op maandag dicht zijn.

Buiten de stad liggen de wijnstreek en het meer

Ten noorden van Verona begint de Valpolicella, waar de amarone vandaan komt, en ten oosten ligt Soave met zijn witte wijn; beide op een half uur rijden. Het Gardameer begint bij Peschiera del Garda, ongeveer 25 kilometer westwaarts, met treinen die er een half uur over doen. Let op met proeven en rijden: de Italiaanse limiet is 0,5 promille en er wordt op de landweggetjes gecontroleerd. Wie zonder auto komt, kan met de trein naar Peschiera of Desenzano en daar de boot pakken.

Wanneer je komt en waar je op moet letten

Mei, juni en september zijn de aangenaamste maanden. In juli en augustus loopt het in de Povlakte op tot boven de 33 graden en is er in de stad weinig schaduw. Verona ligt aan de spoorlijn tussen Milaan en Venetië, met station Porta Nuova op een kwartier lopen van de Arena, en heeft een eigen vliegveld, Catullo. Kom je voor de opera, dan zit je vast aan juni tot en met begin september. Boek je slaapplaats dan vroeg, want op speeldagen is de stad vol en liggen de prijzen hoger. In december staat er een kerstmarkt op de Piazza Bra, en dat is het andere moment waarop het druk is.