Vakantiehuis huren in Costa Brava

Wat je moet weten over Costa Brava

De Costa Brava is de noordelijkste kust van Spanje, van Blanes tot aan de Franse grens, en de naam betekent wilde kust. Dat is nog altijd de beste omschrijving: een rotskust met pijnbossen tot aan het water, honderden kleine baaien en dorpen die tegen de hellingen aan liggen.

Voor Nederlanders is het de dichtstbijzijnde Spaanse kust. Vliegen duurt twee uur, en met de auto is het ongeveer vijftien uur rijden, wat betekent dat je er ook zonder vliegtuig kunt komen als je lang blijft.

Een vakantiehuis huren doe je hier in drie vormen: een villa met zwembad boven een baai, een appartement in een badplaats, of een vakantiehuisje in het binnenland van het Empordà. Voor een vakantie met een gezin is dat laatste vaak de verstandigste keuze. Wie een huisje in de heuvels huurt, betaalt een fractie van de kustprijzen en zit toch binnen twintig minuten aan zee.

Op deze pagina staat waar je het beste zit, wanneer het water warm genoeg is, wat het kost en waar je op let voordat je boekt.

De delen van de Costa Brava

De kust is honderdzestig kilometer lang en valt uiteen in drie stukken die weinig op elkaar lijken.

De zuidelijke kust rond Blanes, Lloret de Mar en Tossa de Mar is het dichtstbevolkt en het goedkoopst. Lloret is de uitgaansplaats van de kust; Tossa is het tegenovergestelde, met een ommuurde middeleeuwse bovenstad die pal aan zee ligt en een van de mooiste plekken van de streek is.

Het middelste deel, de Baix Empordà rond Palafrugell, is voor veel mensen het mooiste: Calella de Palafrugell, Llafranc en Tamariu zijn kleine baaien met witte huizen, en Begur ligt erboven met een kasteelruïne en villa's uit de tijd dat emigranten uit Cuba terugkwamen.

Het noordelijke deel, de Alt Empordà rond Roses, Cadaqués en Cap de Creus, is het ruigst. Cadaqués is wit, afgelegen en het dorp waar Dalí woonde; Cap de Creus is een natuurpark op de rotsige punt waar de Pyreneeën in zee eindigen.

En dan is er Empuriabrava, een badplaats die volledig uit kanalen bestaat en waar veel huizen een eigen aanlegsteiger hebben.

Wat voor vakantiehuis huur je hier

Het aanbod is groot en gevarieerd, en de vorm bepaalt waar je zit.

De villa met een privézwembad is de bekendste categorie: een vrijstaand huis op een helling boven een baai, met uitzicht op zee en een terras. Voor een gezin of twee stellen samen is dat de meest gevraagde vorm, en aan deze kust zijn er veel.

Het appartement in een complex met een gedeeld zwembad is de goedkoopste manier om aan zee te zitten, vooral rond Lloret, Roses en L'Escala.

Een huisje in het binnenland van het Empordà, tussen de dorpen en de velden, is de derde vorm: een gerestaureerde masia of een vakantiewoning bij een boerderij. Die zijn merkbaar goedkoper en je zit er tussen de cipressen in plaats van tussen de buren.

En in Empuriabrava zijn er huizen aan het water met een eigen steiger, wat met een boot een aparte categorie is. Een vakantiepark zoals in Nederland bestaat hier nauwelijks; wat erop lijkt is een resort of een urbanisatie met huizen rond een gedeeld bad.

Wat je nagaat: de oprit en de trap. Veel huizen op deze rotskust liggen hoog, en dan is de weg naar het strand honderd treden naar beneden.

Wanneer is het water warm genoeg

Juli is met 29,3 graden de warmste maand en telt 2,9 regendagen; augustus komt op 29,0 graden bij 3,6.

Het zeewater loopt op naar 24,0 graden in juli en 25,5 in augustus, met 23,3 in september en 20,5 in oktober. Dat is warmer dan aan de Atlantische kusten en iets koeler dan bij Valencia, en het zwemseizoen loopt van eind juni tot begin oktober.

In mei is het water met 17,2 graden nog fris, en in juni met 21,1 net aangenaam.

De winter is zacht maar het water is koud: januari zit rond de 14,0 graden en de luchttemperatuur op 12,8. Dat is prima voor wandelen op de kustpaden en niet voor zwemmen.

September is voor veel mensen de beste maand: 24,8 graden, warm water en de Spaanse en Franse drukte weg. Er valt met 8,6 regendagen wel meer neerslag dan in de zomer, want het najaar begint hier met buien.

Mei en juni zijn ideaal voor wandelen en rondrijden, met minder hitte en groene heuvels.

Het Camí de Ronda

Dit is de eigenschap die de Costa Brava onderscheidt van elke andere Spaanse kust.

Het Camí de Ronda is een kustpad dat oorspronkelijk door de kustwacht werd gebruikt om smokkelaars in de gaten te houden, en het loopt vrijwel de hele kust langs. Het volgt de rotsen op enkele meters boven het water, duikt in en uit de baaien, en komt langs plekken die je met de auto nooit vindt.

De mooiste stukken liggen tussen Calella de Palafrugell en Llafranc, tussen Begur en Aiguablava, en rond Cap de Creus.

Wat je meeneemt: schoenen met grip, water en zwemspullen, want elke twintig minuten kom je langs een baai waar je in kunt.

De etappes zijn kort: van dorp naar dorp is meestal drie tot zes kilometer, en veel routes kun je met de bus of een taxi terug afsluiten.

Voor wie de hele kust wil lopen: er zijn meerdaagse routes met overnachtingen in de dorpen, en het voor- en najaar zijn daarvoor het beste seizoen, want in de zomer is het te heet.

Wat kost het

De Costa Brava is duurder dan de Spaanse zuidkust en goedkoper dan de Franse Côte d'Azur ernaast.

Het duurst zijn de villa's met zeezicht rond Begur, Aiguablava en Cadaqués in juli en augustus. Het goedkoopst zijn de appartementen rond Lloret en Blanes, en de huizen in het binnenland van het Empordà.

Buiten juli en augustus zakken de prijzen fors. In juni en september kost hetzelfde huis een stuk minder, met water dat in september op zijn warmst is.

Uit eten is er redelijk geprijsd zodra je van de boulevard af bent; in de dorpen in het binnenland eet je voor de helft van wat je aan zee betaalt.

Waar je op moet rekenen: de eindschoonmaak, een borg, de toeristenbelasting per persoon per nacht die in Catalonië geldt, en de huurauto.

Wat scheelt ten opzichte van de rest van Spanje: de vlucht is kort en er zijn twee luchthavens dichtbij, wat de prijzen drukt.

Met kinderen

De Costa Brava werkt met kinderen goed, mits je de juiste baai kiest.

De rotskust betekent dat veel baaien klein zijn, met kiezels of grof zand en dieper water. Dat is mooi om te zien en met kleine kinderen minder praktisch.

Wat wel werkt: de bredere zandstranden bij Roses, Empuriabrava, L'Escala, Platja d'Aro en Blanes, waar de zee geleidelijk afloopt en er strandvoorzieningen zijn.

Een huis met een eigen zwembad is hier meer waard dan elders, omdat het de dagen opvangt waarop de baai te druk of te ver is.

Uitstapjes die aanslaan: de botanische tuinen bij Blanes, de Grieks-Romeinse opgravingen van Empúries waar je zo het strand op loopt, een boottocht langs de kust, en het waterpark bij Lloret.

Praktisch: neem waterschoenen mee voor de kiezelbaaien, en let bij het boeken op het aantal traptreden naar het strand. Dat is met een bolderkar het verschil tussen wel en niet gaan.

Girona, Figueres en het binnenland

Achter de kust ligt een provincie die het bezoek waard is, en alles ligt binnen een uur.

Girona is de hoofdstad: een middeleeuwse binnenstad met gekleurde huizen aan de rivier de Onyar, een van de best bewaarde Joodse wijken van Europa, en een kathedraal met de breedste gotische beuk ter wereld. De stad diende als decor voor bekende televisieseries en is sindsdien drukker geworden.

Figueres heeft het Dalí-theatermuseum, dat de kunstenaar zelf ontwierp en waar hij begraven ligt. Samen met zijn huis in Portlligat bij Cadaqués en het kasteel in Púbol vormt dat de Dalí-driehoek.

Het Empordà is wijnstreek: kleine bodega's tussen de dorpen, met de tramuntana-wind die de druiven vormt.

En verder liggen de Pyreneeën op anderhalf uur, met Olot en de vulkaanstreek La Garrotxa ertussenin, waar je door een uitgedoofd vulkaanlandschap wandelt.

Voor een regendag of een hete middag zijn dat allemaal betere opties dan het strand.

Eten en drinken

De Catalaanse keuken is een van de beste van Spanje, en aan deze kust komt hij samen met de zee.

Wat je hier eet: suquet de peix, een vissoep-stoofpot met aardappel; arròs a la cassola, rijst uit de pan; en fideuà, hetzelfde principe als paella maar met korte pasta.

L'Escala staat bekend om zijn ansjovis, die op traditionele wijze in zout wordt gerijpt; dat is het streekproduct bij uitstek.

Verder: pa amb tomàquet, brood met tomaat en olijfolie, dat bij elke maaltijd komt, en crema catalana als nagerecht.

De wijn komt uit het Empordà, en de cava uit de Penedès iets zuidelijker.

Praktisch: eten begint hier laat, vanaf een uur of negen 's avonds, en tussen de middag is er een menú del día dat goedkoop en compleet is. Veel restaurants in de kleine dorpen zijn buiten het seizoen op maandag gesloten, en in de winter sluit een deel van de kusthoreca helemaal.

De tramuntana

Dit is een eigenaardigheid van deze kust die zelden in de folders staat en die je wel moet kennen.

De tramuntana is een droge, koude noordenwind die vanuit de Pyreneeën over de Alt Empordà valt en dagenlang kan aanhouden. Hij komt vooral in de winter en het voorjaar voor, maar ook in de zomer.

Wat dat betekent: bij tramuntana is het strand onaangenaam, de zee ruw en het terras onbruikbaar, terwijl de lucht wel stralend blauw is. De wind is de reden dat de bomen in het Empordà scheef staan.

Waar hij het hardst waait is rond Roses, Cadaqués en Cap de Creus; verder naar het zuiden, rond Palafrugell en Lloret, is het merkbaar minder.

Wat je ermee doet: kies bij een huis in het noorden een terras met beschutting, en check de windverwachting bij het plannen van een strandag.

Voor kitesurfers en zeilers is diezelfde wind juist de reden om te komen, en rond Roses zit daar een hele infrastructuur omheen.

Hoe je er komt

De Costa Brava is de best bereikbare Spaanse kust vanuit Nederland.

Vliegen duurt ongeveer twee uur, naar Girona of naar Barcelona. Girona ligt het dichtst bij de kust, op een half uur van de middelste badplaatsen; vanaf Barcelona rijd je anderhalf tot twee uur.

Met de auto vanuit Nederland is het ongeveer vijftien uur, via Frankrijk met tol. Wie het doet, splitst het met een overnachting rond Lyon of Montpellier. Voor een verblijf van twee weken of langer is dat een reële optie, en je hebt dan ter plekke je eigen auto.

Ter plekke is een auto vrijwel noodzakelijk. De kustweg is bochtig en traag, de dorpen liggen in baaien die je alleen van boven bereikt, en het binnenland is zonder auto niet te doen.

Er rijden bussen tussen de badplaatsen en er is een treinlijn tot Blanes en Figueres, maar die brengt je niet naar de baaien.

Let op het parkeren in de kleine dorpen in het hoogseizoen: dat is schaars en betaald, en in Cadaqués en Calella loop je zo een half uur vanaf je auto.

Waar je op let voordat je boekt

Een paar dingen zijn aan deze kust concreter dan elders.

Kijk hoe het huis ten opzichte van het strand ligt, in hoogtemeters en traptreden en niet alleen in afstand. Dat is op een rotskust het belangrijkste gegeven.

Vraag of het zwembad privé of gedeeld is, en of het verwarmd is als je buiten juni tot september komt.

Kijk of er airconditioning in de slaapkamers is; in juli en augustus is het 's nachts warm.

Let op de windrichting van het terras als je in het noorden zit, vanwege de tramuntana.

Controleer de oprit en de laatste kilometer, want die zijn hier vaak steil en smal.

Reken de toeristenbelasting, de eindschoonmaak en de huurauto mee in je totaalprijs.

En boek voor juli en augustus vroeg. Voor mei, juni, september en oktober is de keus ruim en de prijs een stuk lager, met een kust die dan op zijn mooist is.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.