Vakantiepark huren in Rijnland Palts

Wat je moet weten over Rijnland Palts

Rijnland-Palts ligt in het westen van Duitsland, tussen Nederland, België, Luxemburg en Frankrijk, en is de deelstaat van de rivieren.

Wat het is: geen enkele streek maar vijf. De Moezel met zijn wijnhellingen, de Eifel met zijn vulkanen, het Midden-Rijndal met zijn burchten, de Nahe en de Hunsrück, en helemaal in het zuiden het Pfalzerwald.

Wat je meteen moet weten over de cijfers hieronder: het meetpunt ligt op de Hunsrück, op ongeveer vierhonderd meter. Augustus komt daar op 25,5 graden bij 12,6 regendagen, juli op 24,6 bij 11,4, juni op 23,9 bij 11,8 en september op 21,7 bij 10,9, de droogste maand van het warme halfjaar. Februari is met 91 millimeter de natste en januari blijft op 6,0 graden. In het Moezeldal, waar een groot deel van het aanbod ligt en waar je op honderd tot tweehonderd meter zit, is het merkbaar warmer; dat dal hoort tot de warmste hoeken van Duitsland.

Wat er te kiezen valt: een vakantiepark met bungalows in de Eifel of de Hunsrück, een vakantiehuis in een wijndorp aan de Moezel, een appartement bij een wijnboer, of een vakantiewoning op een boerderij. Er staan op dit moment ongeveer 10.231 adressen in ons actuele aanbod voor deze deelstaat.

Wat de grote kracht is: voor een vakantie ben je er vanaf de Nederlandse grens in tweeënhalf tot vier uur, en je hebt de keuze uit vijf totaal verschillende landschappen.

De vijf streken, en welke bij je past

Deze deelstaat is te groot en te gevarieerd om als één bestemming te behandelen, en de keuze vooraf bepaalt alles.

De Moezel: een rivier die zich in lussen door leisteenrotsen slingert, met wijngaarden tot boven aan de hellingen, dorpen aan het water en burchten erboven. Het warmst, het bekendst en met het meeste aanbod.

De Eifel: hoger, koeler en groener, met vulkaankraters, maren en bossen. Rustiger en goedkoper.

Het Midden-Rijndal: tussen Bingen en Koblenz, met de dichtste concentratie burchten van Europa en sinds 2002 op de werelderfgoedlijst. Spectaculair en met veel treinverkeer langs de oevers.

De Hunsrück en de Nahe: het plateau tussen Moezel en Nahe, met bossen, kleine dorpen en een eigen wijngebied. Het leegst van allemaal.

Het Pfalzerwald: helemaal in het zuiden, met ongeveer zestienhonderd vierkante kilometer het grootste aaneengesloten bosgebied van Duitsland, voor bijna negentig procent bebost, met zandsteenrotsen, burchtruïnes en wijndorpen aan de rand.

Wat de keuze bepaalt: wil je wijn en rivier, dan de Moezel. Wil je natuur en rust, dan de Eifel of de Hunsrück. Wil je burchten en boten, dan het Rijndal. Wil je bos en kastelen, dan de Palts.

Wat ze gemeen hebben: goede bewegwijzering, betaalbaar verblijf en korte afstanden.

De steilste wijngaard van Europa

Aan de Moezel bij Bremm staat iets wat je nergens anders zo ziet.

Wat het is: de Calmont, een leisteenhelling die vanaf de rivier bijna recht omhoog gaat, met wijnstokken tot bovenaan. Met hellingen tot ruim zestig graden geldt hij als de steilste wijngaard van Europa.

Wat dat betekent voor het werk: er kan geen machine bij. Alles gebeurt met de hand, met touwen en lieren, en de wijnbouw op dit soort hellingen is fysiek zwaar en economisch nauwelijks rendabel.

Wat er voor jou ligt: de Calmont-klettersteig, een via ferrata dwars door de wijngaard, met kabels, ladders en treden in de rots. Dat is geen wandeling maar een klimroute, en niet geschikt voor mensen met hoogtevrees of voor kleine kinderen.

Wat het alternatief is: een pad onderlangs, langs de rivier, met uitzicht op de helling.

Wat er in het glas komt: riesling van leisteen, die in Duitsland als het toppunt van de soort geldt. Aan de Moezel zijn er honderden wijnhuizen die proeverijen aanbieden, vaak gewoon in de kelder onder het woonhuis.

Wat je moet weten: de wijndorpen aan de Moezel hebben in het seizoen elk hun eigen wijnfeest, meestal in het weekend, en dan is het dorp vol en de wijn goedkoop.

En rij niet zelf terug na een proeverij; de Duitse limiet is streng en er wordt op gecontroleerd.

Het Ahrdal, en wat er in 2021 gebeurde

Dit is de eerlijke sectie van deze pagina, en je moet het weten voordat je in deze streek boekt.

Wat er gebeurde: in de nacht van 14 op 15 juli 2021 trad de Ahr na extreme regenval buiten zijn oevers. Het water sleurde huizen, bruggen, wegen en spoorlijnen mee. In het hele Ahrdal kwamen ruim honderddertig mensen om.

Wat er verwoest werd: hele straten in Bad Neuenahr-Ahrweiler en de dorpen stroomopwaarts, de spoorlijn door het dal, de bruggen en een groot deel van de horeca en de wijnbedrijven.

Waar het nu staat: de wederopbouw loopt nog steeds. Er zijn miljarden aan overheidssteun beschikbaar gesteld, en er is veel hersteld, maar het dal is niet zoals het was en op sommige plekken is de schade nog zichtbaar.

Wat dat betekent voor een bezoek: het dal is weer toegankelijk, de wijnbedrijven werken en de wandelroute door het dal is grotendeels hersteld. Toerisme is voor deze streek nu belangrijker dan ooit.

Wat je vooraf nakijkt: of je adres open is, of de spoorlijn en de bruggen in jouw traject werken, en welke delen van de wandelroute begaanbaar zijn.

Wat je niet doet: als ramptoerist rondlopen. Mensen wonen er.

Wat het dal is: het noordelijkste rode wijngebied van Duitsland, met spätburgunder van leisteen, en een van de mooiste rivierdalen van het land.

Het Midden-Rijndal

Tussen Bingen en Koblenz ligt een stuk rivier dat als geheel op de werelderfgoedlijst staat.

Wat het is: een zestig kilometer lang dal waar de Rijn zich door het leisteengebergte heeft gesneden, met steile wijnhellingen aan beide oevers.

Wat de status is: het gebied staat sinds 2002 op de werelderfgoedlijst als cultuurlandschap.

Wat er staat: ongeveer veertig burchten en ruïnes op de rotsen, de hoogste dichtheid van Europa, waarvan een deel museum, hotel of jeugdherberg is. In een enkel geval kun je er een heel huis binnen de muren huren.

Wat de bekendste plek is: de Loreley, een rotswand van honderddertig meter waar de rivier het smalst en het diepst is, met de legende van de zingende jonkvrouw die schippers deed vergaan.

Wat je er doet: varen met de lijnboten die de plaatsen langs de rivier aandoen, wandelen op de hoogtepaden aan beide kanten, en de veerponten nemen, want er zijn tussen Bingen en Koblenz geen bruggen.

Wat er in Koblenz is: het Deutsches Eck, waar de Moezel in de Rijn stroomt, met een kabelbaan over de rivier naar de vesting op de andere oever.

Wat je eerlijk moet weten: over beide oevers loopt een drukke spoorlijn met goederentreinen, ook 's nachts. Vraag bij het boeken hoe ver je adres van het spoor ligt, want dat is in dit dal het grootste klachtpunt.

Wat een vakantiepark hier is

Het aanbod verschilt per streek, en de Duitse invulling van het woord wijkt af van de Nederlandse.

Wat je hier vindt: terreinen met vrijstaande bungalows of chalets tegen een helling of aan een bosrand, met een receptie, een speeltuin en bij de grotere een binnenbad en een sauna.

Waar ze staan: het zwaartepunt ligt in de Eifel en de Hunsrück, bij de stuwmeren en de bosgebieden, en verder in de Palts.

Wat je aan de Moezel vindt: minder parken en meer losse huizen. Daar kun je eerder een appartement bij een wijnboer huren of een vakantiehuisje in een wijndorp, en zo'n huisje ligt vaak midden tussen de wijngaarden.

Wat je nakijkt voor je boekt: of het zwembad in jouw periode open is en op welke uren, hoe steil de toegangsweg is, en of er Kurtaxe per persoon per overnachting bij komt.

Wat je verder nakijkt aan de Moezel en de Rijn: de afstand tot het spoor en tot de doorgaande weg langs de rivier, want die lopen daar vlak langs de dorpen.

Wat er los bij komt: eindschoonmaak, bedlinnen en de gastenbelasting, en soms een aparte bijdrage voor het gebruik van de sauna.

Overnachten kan hier het hele jaar door; deze deelstaat ligt bovendien op vrijwel elke route naar het zuiden, en een losse overnachting onderweg is er makkelijk te vinden.

Het Pfalzerwald

Helemaal in het zuiden van de deelstaat ligt het grootste bos van Duitsland, en dat is minder bekend dan het verdient.

Wat het is: ongeveer zestienhonderd vierkante kilometer aaneengesloten bos, voor bijna negentig procent bebost, met zandsteenrotsen die als torens boven de bomen uitsteken.

Wat er in staat: tientallen burchtruïnes op die rotsen, waarvan sommige in de rots zelf zijn uitgehakt.

Wat eromheen ligt: de Duitse Wijnstraat aan de oostrand, met wijndorpen, vijgen en amandelbomen, en een klimaat dat tot de zachtste van Duitsland hoort.

Wat de status is: samen met de Franse Vogezen aan de andere kant van de grens vormt het een grensoverschrijdend biosfeerreservaat.

Wat je er doet: wandelen over een net van paden dat als een van de dichtste van Europa geldt, klimmen op de zandsteenrotsen, en fietsen langs de wijnstraat.

Wat er te eten is: Saumagen, de Palts-specialiteit, en verder wijnfeesten die van augustus tot oktober vrijwel wekelijks ergens plaatsvinden.

Wat je moet weten: dit ligt een stuk zuidelijker dan de rest van de deelstaat, op ongeveer vijf uur vanaf de Nederlandse grens, en het is qua sfeer meer Palts dan Rijnland.

De Eifel en de vulkanen

De noordwesthoek van de deelstaat is jonger dan hij lijkt, en dat maakt hem het bijzonderst.

Wat het is: een middelgebergte met kraters, meren en bossen, waar het vulkanisme tot enkele duizenden jaren geleden actief was.

Wat de maren zijn: ronde kraters die zijn ontstaan toen magma grondwater raakte en het gebied explosief werd opgeblazen. Een deel is volgelopen met water en in enkele mag je zwemmen.

Wat de status is: de Vulkaneifel is UNESCO Global Geopark, met bezoekerscentra en informatiepunten in het landschap.

Wat er verder ligt: de Nürburgring met de Nordschleife, waar publieksrondritten worden gehouden, en waar in de evenementenweekenden geen bed te krijgen is in de wijde omtrek.

Wat er nog meer is: Manderscheid met twee burchtruïnes tegenover elkaar in een dal, de Eifelsteig als lange wandelroute, en de stuwmeren van de noordelijke Eifel.

Wat het klimaat doet: de Eifel is natter en koeler dan de Moezel, en op de hoogtes ligt in de winter regelmatig sneeuw.

Wat het kost: dit is de goedkoopste hoek van de deelstaat, en met de kortste rit vanaf Nederland.

Het weer per maand

Eerst het voorbehoud: de cijfers komen van de Hunsrück op vierhonderd meter. In het Moezeldal is het twee tot drie graden warmer, en in de Eifel op de hoogtes juist koeler.

De zomer: augustus komt op 25,5 graden bij 12,6 regendagen, juli op 24,6 bij 11,4 en juni op 23,9 bij 11,8. Dat is voor Duitse begrippen warm, en in het Moezeldal loopt het op hete dagen fors hoger op omdat de leisteen de warmte vasthoudt.

September: 21,7 graden bij 10,9 regendagen, en daarmee de droogste maand van het warme halfjaar. Dat is ook de maand van de oogst en van de wijnfeesten, en voor de meeste mensen de beste tijd om hier te zijn.

Het najaar: oktober komt op 16,4 graden, met de wijnhellingen die geel en rood kleuren. Dat is het mooiste beeld van de Moezel.

De winter: januari blijft op 6,0 graden overdag en februari is met 91 millimeter en 15,2 regendagen de natste maand van het jaar. In het dal vriest het weinig, op de hoogtes wel.

Het voorjaar: april is met 56 millimeter de droogste maand van het jaar. In de Palts bloeien dan de amandelbomen.

Wat de cijfers verzwijgen: het microklimaat van de rivierdalen. De steile leisteenhellingen slaan de zon op en geven die 's nachts af, en dat is precies waarom er in deze dalen op deze breedtegraad wijn groeit.

Met kinderen

Deze deelstaat is met kinderen beter uitgerust dan hij op papier lijkt.

Het water: de stuwmeren in de Eifel en de maren met een strandbad, plus de rivieren om op te kanoën.

De burchten: er staan er tientallen, en veel ervan hebben rondleidingen, valkerijshows of toernooien in de zomer. Burg Eltz bij de Moezel is de bekendste en staat er nog compleet bij, verstopt in een dal.

De boomkroonpaden: er zijn er meerdere in deze deelstaat, met hellingbanen omhoog en uitzicht over de dalen.

De kabelbanen: over de Rijn bij Koblenz, en verder een aantal stoeltjesliften in de dalen.

De grotten en mijnen: bezoekbare leisteenmijnen en grotten, waar het koel is en waar je met een helm doorheen loopt.

De boten: de lijnboten op de Rijn en de Moezel, waarmee je heen vaart en terug met de trein.

Wat je meeneemt: laarzen en regenkleding, want de meeste uitjes zijn buiten.

Wat er niet is: een groot pretpark binnen de deelstaat. Het dichtstbijzijnde ligt over de grens.

Rijden en kosten

Dit is een van de best bereikbare Duitse deelstaten vanuit Nederland, en de rit verschilt sterk per streek.

De rit: de Eifel ligt op tweeënhalf tot drie uur vanaf de Nederlandse grens, de Moezel op drie tot vier, het Rijndal op drie tot vier en de Palts op vijf.

De route: via Aken en de Eifel, of via Keulen en Koblenz. Geen tol en geen vignet voor Duitsland.

Wat je nodig hebt: een milieusticker voor Keulen, Mainz en enkele andere steden. Voor de vakantiestreken zelf niet.

Wat de wegen doen: de dalwegen langs Moezel en Rijn zijn smal en druk in het seizoen, en de veerponten hebben beperkte tijden.

Wat het ter plaatse kost: dit is een goedkope deelstaat, met huurprijzen en horeca onder het Duitse gemiddelde, behalve in de bekendste Moezeldorpen in het hoogseizoen.

Wanneer het duur en vol is: de wijnfeesten van augustus tot oktober, de evenementen op de Nürburgring, en de lange weekenden rond Hemelvaart en Pinksteren. Kijk die kalenders na voordat je een weekend vastlegt.

Wat er bij de huurprijs komt: eindschoonmaak, bedlinnen en de Kurtaxe.

Praktisch, en de eerlijke nadelen

Wat je vraagt voordat je boekt: hoe ver het adres van het spoor en van de doorgaande weg ligt, of het zwembad open is in jouw periode, hoe steil de toegangsweg is, en of er in jouw week een wijnfeest of een race is.

Wat je meeneemt: regenkleding, stevige schoenen en contant geld voor de kleinere zaken.

Wat je moet weten over de tijden: winkels zijn op zondag dicht, keukens sluiten vroeg en veel dorpszaken hebben een Ruhetag.

Wat de eerlijke nadelen zijn: langs de Rijn en delen van de Moezel loopt spoor vlak langs de dorpen, met goederentreinen die 's nachts doorrijden. Het regent hier veel, met elf tot vijftien regendagen per maand het hele jaar door. De rivierdalen zijn in het hoogseizoen druk en de dalwegen slibben dicht. In het Ahrdal is de schade van de ramp van 2021 nog niet overal hersteld. En er is geen zee, geen groot meer en geen pretpark.

Wat daar tegenover staat: vijf verschillende landschappen in één deelstaat, allemaal binnen vier uur van de Nederlandse grens. Een rivierdal op de werelderfgoedlijst met veertig burchten, de steilste wijngaard van Europa, het grootste bos van Duitsland, en een vulkaanstreek waar het woord maar vandaan komt. Voor wie meer dan één soort week wil zonder ver te rijden, is dat een van de sterkste adressen van Duitsland.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.