Vakantieparken kindvriendelijk

Kindvriendelijk in Europa: wat je moet weten

Een kindvriendelijk vakantiehuis is niet hetzelfde als een huis waar kinderen mogen komen. Het verschil zit in een handvol praktische dingen: een omheinde tuin, een ondiep zwembad of een vlak strand, een kinderbedje dat er echt staat, en een reistijd die past bij de leeftijd van je kinderen.

Wat "kindvriendelijk" betekent, verandert bovendien met elk jaar dat ze ouder worden. Met een baby draait het om slaapruimte en uitrusting, met een peuter om veiligheid, met kinderen van zes tot twaalf om spelen en zwemmen, en met tieners om wifi en iets te doen in de buurt.

Op deze pagina staat wat een huis per leeftijd geschikt maakt, hoe ver je redelijkerwijs kunt reizen, wanneer een vakantiepark beter werkt dan een los huis, en welke vragen je stelt voordat je boekt. Zodat je een huisje kiest dat past bij het gezin dat je nu hebt, en niet bij de foto's.

Wat maakt een huis echt kindvriendelijk

Een paar dingen komen in vrijwel elke ervaring terug, en ze staan zelden vooraan in de beschrijving.

Een omheinde tuin of een terrein zonder doorgaand verkeer is nummer één. Het bepaalt of je koffie kunt drinken terwijl de kinderen buiten zijn.

Een gelijkvloerse indeling of in elk geval een trap met een leuning en ruimte voor een traphekje. Open steektrappen en glazen balustrades zijn met peuters een dagtaak.

Slaapkamers bij elkaar, zodat je een kind hoort en niet twee verdiepingen hoeft af te lopen.

Een keuken die werkt: een fatsoenlijke koelkast, een waterkoker, een magnetron of oven, en genoeg vaat voor een gezin.

En een wasmachine. Met kinderen is dat na drie dagen geen luxe.

Wat er verder toe doet is de buitenruimte: schaduw, gras of zand in plaats van alleen tegels, en genoeg plek om iets neer te zetten. Een tuin waar je een badje kunt vullen is met kleine kinderen meer waard dan een extra slaapkamer.

Met een baby of peuter

Bij deze leeftijd draait alles om uitrusting en veiligheid, en om de vraag of je het meeneemt of ter plaatse krijgt.

Wat je nagaat voordat je boekt: is er een kinderbed of campingbedje, een kinderstoel, een traphekje, een badje. Vraag ook of er een matras in het bedje zit, want dat is niet vanzelfsprekend, en of het bedje van de verhuurder is of dat je hem huurt.

Wat je meestal zelf meeneemt: een eigen slaapzak of vertrouwd beddengoed, verduistering voor het raam en een babyfoon. Ramen zonder gordijnen in de zomer zijn de klassieke reden dat het misgaat.

Wat verder telt: een keuken met genoeg werkruimte, een koelkast met een vriesvakje, en de mogelijkheid om flessen of spullen af te wassen.

Kies met deze leeftijd een korte reistijd. Vier uur rijden met een pauze is doenlijk, twaalf uur zelden. Vliegen kan prima, maar reken op de transfer erbij.

En denk aan het zwembad: bij een baby of peuter is een omheind of afgedekt bad geen wens maar een voorwaarde.

Met kinderen van zes tot twaalf

Dit is de leeftijd waarop een vakantiehuis het meest oplevert, want ze kunnen zwemmen, fietsen en zichzelf een halve dag vermaken.

Wat je zoekt: water in welke vorm dan ook. Een zwembad met een ondiep deel, een vlak strand, een meer of een rivier. Dat is bij deze leeftijd de belangrijkste factor van de hele vakantie.

Verder: ruimte om buiten te zijn, andere kinderen in de buurt, en iets te doen als het regent. Een vakantiepark met een binnenbad regelt dat laatste vanzelf, een los huis niet.

Wat helpt: fietsen erbij of te huur, een tuin waar een bal in kan, en een tafel waar spelletjes op passen.

Wat je meeneemt: zwemspullen, regenkleding, een paar spellen en boeken, en meer eten voor tussendoor dan je nodig denkt te hebben.

Reistijd is bij deze leeftijd geen groot probleem meer. Een dag rijden of een vlucht van drie uur kan prima, mits je onderweg pauzeert en ze iets te doen hebben.

Met tieners

Hier verandert de vraag: het gaat niet meer om veiligheid maar om ruimte en zelfstandigheid.

Wat telt: eigen slaapruimte of in elk geval niet met de ouders op één kamer, wifi dat werkt, en iets in de buurt waar ze zelf naartoe kunnen. Een huis vijf kilometer buiten een dorp is met tieners minder leuk dan een huis aan de rand ervan.

Wat verder werkt: een bestemming met iets te doen. Een surfstrand, een skigebied, een stad op een half uur, of een park met sport en activiteiten.

Een zwembad blijft goed, maar een strand met andere jongeren is beter.

En houd rekening met de dagindeling: tieners staan later op en willen 's avonds langer weg. Een huis waar dat kan zonder dat de rest wakker ligt, scheelt de hele week.

Voor gezinnen met tieners én jonge kinderen is een groter huis met twee zitgedeeltes of een park met voorzieningen vaak de enige oplossing die voor iedereen werkt.

Hoe ver kun je reizen

Dit is de vraag die de bestemming bepaalt, en het antwoord hangt vooral af van de leeftijd.

Met kinderen onder de drie is dichtbij bijna altijd beter: Nederland, België, Duitsland, de Ardennen, de Eifel of de Belgische en Zeeuwse kust. Twee tot vijf uur rijden, en je bent er nog dezelfde ochtend.

Met kinderen van vier tot acht rek je dat op naar acht tot tien uur rijden, dus tot Zuid-Duitsland, de Loire, de Vogezen of Oostenrijk. Vliegen kan ook, met een transfer van maximaal een uur.

Vanaf een jaar of acht is vrijwel alles mogelijk, mits je de reis in stukken knipt of vroeg vertrekt.

Wat bij elke leeftijd helpt: 's nachts of heel vroeg rijden, elke twee uur stoppen op een plek met gras, en de aankomsttijd niet te laat plannen. Aankomen in het donker met moe geworden kinderen zet de toon voor de eerste avond.

En check de transfer bij een vlucht. Drie uur vliegen plus anderhalf uur bus is een lange dag.

Vakantiepark of een los huis

Beide werken, maar niet voor hetzelfde gezin en niet in hetzelfde seizoen.

Een vakantiepark biedt een zwembad, speeltoestellen, andere kinderen en meestal een restaurant. Het terrein is autoluw, wat met kinderen die zelf naar buiten gaan een groot verschil is. Bij slecht weer red je de dag met het binnenbad. Het nadeel is drukte in de schoolvakanties en weinig privacy.

Een los vakantiehuis geeft rust, ruimte en een eigen tuin, en het is vaak mooier gelegen. Het vraagt wel meer van jou: er is niets georganiseerd en op een regendag moet je zelf iets bedenken.

De vuistregel die voor veel gezinnen klopt: met kinderen tot een jaar of tien en in een seizoen met kans op regen werkt een park beter; met oudere kinderen, in de zomer of in het zuiden werkt een los huis met een bad beter.

En er is een tussenvorm die vaak het beste van twee werkt: een klein terrein met een handvol huizen en een gedeeld zwembad, zoals een agriturismo of een domaine.

Zwembad en strand met kinderen

Water is bij vrijwel elk gezin de kern van de vakantie, en het verschil zit in de vorm.

Bij een zwembad let je op: een ondiep deel of een trap, een omheining of afdekking, antislip rond de rand, en of je het bad kunt zien vanaf het terras. In Frankrijk is beveiliging wettelijk verplicht, in de meeste andere landen niet.

Bij een strand let je op de aflopende bodem. De Noordzee, de Ionische kust van Puglia, de Costa Blanca en de Adriatische kust van Italië hebben lange ondiepe stukken; de rotskusten van Kroatië en delen van de Griekse eilanden niet, en daar zijn waterschoenen nodig.

Let ook op de afstand tot het water en op wat ertussen ligt. Vijfhonderd meter met een bolderkar over een duin is iets anders dan vijftig meter over een pad.

En denk aan schaduw. Een strand zonder enige schaduw is met kleine kinderen tussen twaalf en vier geen optie, tenzij je een tentje of parasol meeneemt.

Wat je meeneemt en wat je ter plaatse regelt

Een paar keuzes vooraf schelen de hele week gedoe.

Meenemen: eigen beddengoed of slaapzak voor de kleinsten, verduistering, een babyfoon, een eigen zwemband of zwemvest, regenkleding en laarzen, en een basisvoorraad van het eten dat ze zeker eten.

Ter plaatse regelen: kinderbed, kinderstoel, traphekje en soms een kinderfietsje; vraag bij het boeken wat er is en of het gratis is.

Wat je onderschat: koken voor kinderen in een vreemde keuken. Een dag eten in huis hebben bij aankomst is met kleine kinderen het verschil tussen rustig aankomen en meteen de supermarkt zoeken, zeker als je op zondag arriveert in een land waar alles dicht is.

Neem ook een simpele EHBO-set mee en het nummer van je zorgverzekering, plus de Europese verzekeringskaart als je binnen de EU blijft.

Een vakantiehuisje met een kast vol gezelschapsspellen bestaat, maar reken er niet op.

En pak een doos met spellen, kaarten en een paar boeken. Een regendag in een vakantiehuis zonder iets te doen is de enige echt lange dag van de week.

Eten, boodschappen en de dagindeling

Met kinderen bepaalt het ritme van de dag hoe de vakantie voelt, en dat verschilt sterk per land.

In Zuid-Europa eet men laat: restaurants gaan om acht uur open en zitten om half tien vol. Met kleine kinderen kies je dan voor warm eten tussen de middag en iets kleins 's avonds, of je eet vroeg op het terras van het huis.

In Duitsland, Denemarken en Oostenrijk is het omgekeerde: daar eet men vroeg en zijn keukens om negen uur dicht.

Boodschappen: houd rekening met sluitingsdagen. In Duitsland, Oostenrijk en delen van Frankrijk en Italië is de zondag dicht, en in Zuid-Europa gaan winkels tussen de middag vaak een paar uur dicht.

Wat bij elke leeftijd werkt: 's ochtends het uitje, de middag bij het water of thuis, en de avond rustig. Twee bezienswaardigheden op één dag is met kinderen bijna altijd één te veel.

En plan één dag zonder plan. Dat is meestal de dag die ze zich herinneren.

Regendagen en het weer

Geen enkel gezin ontkomt eraan, en het verschil tussen een goede en een lange dag zit in wat je vooraf hebt geregeld.

In Noord-Europa hoort regen bij de zomer: aan de Noordzee en in Duitsland en Denemarken telt juli gemiddeld twaalf tot vijftien regendagen. Dat is geen uitzondering maar het gemiddelde, en het is precies waarom een binnenbad, een overdekte speelruimte of een park met voorzieningen daar zoveel waard is.

In Zuid-Europa is het omgekeerde het probleem: in juli en augustus is de hitte tussen twaalf en vier het obstakel, niet de regen. Dan wil je airconditioning, dikke muren of een zwembad met schaduw ernaast.

Wat in beide gevallen werkt: een huis met een ruimte waar je met z'n allen binnen kunt zitten zonder over elkaar heen te vallen, en een lijstje met binnenuitjes in de buurt: een zwembad in het dorp, een museum, een grot, een overdekte speeltuin.

Kijk bij het boeken dus niet alleen naar de tuin en het strand, maar ook naar wat je doet op de dagen dat die geen optie zijn.

Waar je op let voordat je boekt

Een handvol concrete vragen haalt de meeste teleurstellingen eruit.

Is de tuin omheind, en hoe hoog is het hek.

Is er een kinderbed, kinderstoel en traphekje aanwezig, en zit er een matras bij.

Hoe is de trap, en zijn er andere gevaren zoals een open haard, een vijver of een steile helling.

Als er een zwembad is: hoe diep, is er een ondiep deel, en is het afgeschermd.

Hoe ver is de dichtstbijzijnde supermarkt, en hoe ver is het strand of het water in meters, niet in reistijd.

Hoe is het met verduistering en horren in de slaapkamers.

Lees daarna de recensies van gezinnen met kinderen van dezelfde leeftijd; die noemen precies de dingen die in de beschrijving ontbreken.

En boek voor de schoolvakanties op tijd. De huizen die op al deze punten goed scoren zijn ook bij andere gezinnen favoriet, en die zijn maanden vooruit weg.

Samengesteld uit ons doorlopend gemeten aanbod in 13 landen.