Vakantie in Canada

Wat je moet weten over Canada

Canada is na Rusland het grootste land ter wereld en heeft minder inwoners dan Polen, en die twee feiten samen bepalen hoe een vakantie daar eruitziet.

Wat je eerst moet weten over het aanbod: er staan ruim vierhonderd adressen in ons aanbod voor het hele land. Dat is dun, en het is geconcentreerd rond de plekken waar Europeanen komen: British Columbia, de Rockies en het merengebied van Ontario.

Wat het land is: van de poolzee tot de grens met de Verenigde Staten, met zes tijdzones ertussen, bergketens aan beide uiteinden en daartussen prairie, bos en meer meren dan iemand geteld heeft.

Waarom je hier geen weercijfer ziet: er is geen meetpunt dat voor dit land iets zegt. Op de pagina van de Verenigde Staten is om dezelfde reden dezelfde keuze gemaakt; in de weersectie staat het patroon per regio.

Wat er te kiezen valt: een cabin aan een meer, een chalet bij een skigebied, een vakantiewoning in een stad of een huisje bij een nationaal park.

Wat de kracht is: ruimte, en een natuur die op een schaal is die in Europa niet bestaat.

Wat een huurhuis in Canada betekent

Het aanbod is klein en het huurmodel wijkt af van wat je in Europa gewend bent.

De omvang: ruim vierhonderd adressen voor tien miljoen vierkante kilometer. Dat betekent dat je niet uit een voorraad kiest maar zoekt of er in jouw gebied iets is.

Wat de cabin is: een houten huis aan een meer of bij een bos, van eenvoudig tot luxe, en dat is de categorie die het dichtst bij een Europees vakantiehuis komt. Het woord cottage wordt in Ontario voor hetzelfde gebruikt.

Wat er standaard bij zit: veel ruimte, een barbecue, en bij adressen aan het water vaak een kano of een steiger. Wie zo'n vakantiehuisje aan een meer wil huren in juli, moet er maanden vooruit bij zijn.

Wat er los bij komt: schoonmaakkosten die apart gerekend worden, en een belasting per overnachting die per provincie en per gemeente verschilt. Reken het totaal na voor je boekt.

Wat je nakijkt bij een afgelegen adres: of de weg ernaartoe verhard is, of er stromend water en elektriciteit zijn, en hoe ver de dichtstbijzijnde winkel is. Dat laatste kan honderd kilometer zijn.

Wat een vakantiepark daar is: een resort met cabins of een terrein voor campers. Het Nederlandse model bestaat er niet.

Het weer, en waarom hier geen cijfer staat

Net als bij de Verenigde Staten staat hier bewust geen meetpunt, en dat verdient uitleg.

Waarom niet: het land beslaat zes tijdzones en loopt van boven de poolcirkel tot op de breedte van Zuid-Frankrijk. Elk getal dat je zou noemen, klopt voor het overgrote deel van het land niet.

Wat je in plaats daarvan moet weten, per regio.

De westkust rond Vancouver en Victoria: mild en nat, met zachte winters die zelden vriezen en zomers rond de tweeentwintig graden. Het regent er van oktober tot april vrijwel dagelijks.

De Rockies in Alberta en British Columbia: droger en hoger, met warme zomerdagen en koude nachten, en sneeuw van november tot mei. Op hoogte kan het ook in juli vriezen.

Ontario en Quebec: een landklimaat met hete vochtige zomers boven de dertig graden en strenge winters die tot ver onder de twintig graden vorst gaan.

De oostkust en de Maritimes: koeler en natter, met mist in het voorjaar en de mooiste herfstkleuren van het land.

Het noorden: dat is arctisch, en daar gaat vrijwel geen enkele vakantieganger heen.

De nationale parken

Voor de meeste Europese bezoekers is dit de reden om te gaan, en het systeem is oud.

Banff: gesticht in 1885 en daarmee het eerste nationale park van Canada. Het ligt in de Rockies in Alberta, met Lake Louise en Moraine Lake als de twee bekendste plekken.

Jasper: ten noorden van Banff, groter en rustiger, verbonden door de Icefields Parkway, een weg van tweehonderdddertig kilometer langs gletsjers en meren die als een van de mooiste ter wereld geldt.

Wat er verder is: Yoho en Kootenay direct ernaast, Pacific Rim aan de westkust van Vancouver Island, en tientallen provinciale parken die minder bekend en vaak net zo mooi zijn.

Wat je moet regelen: bij Moraine Lake mag je sinds een paar jaar niet meer met een eigen auto komen en moet je met een bus of een shuttle. Bij een aantal andere plekken geldt een tijdslot. Die regels veranderen per jaar; kijk ze na op de site van Parks Canada.

Wat het kost: een dagpas per persoon of een jaarpas voor alle parken. Bij meer dan een week is die jaarpas goedkoper.

Wat je onderschat: de afstanden binnen een park. Van de ene naar de andere bezienswaardigheid is soms een uur rijden.

De langste kustlijn ter wereld

Dit cijfer klinkt als een weetje en het verklaart hoe het land eruitziet.

Het getal: minstens tweehonderdtweeduizend kilometer kust, en daarmee heeft Canada de langste kustlijn van alle landen ter wereld. Dat is ruim vijf keer de omtrek van de aarde.

Hoe dat kan: het land grenst aan drie oceanen, en de kust is versnipperd in fjorden, baaien en tienduizenden eilanden.

Wat je ervan ziet aan de westkant: de fjorden van British Columbia, waar bergen recht uit zee oprijzen, en Vancouver Island met regenwoud aan de oceaankant.

Wat je ervan ziet aan de oostkant: de Maritimes, met vissersdorpen, getijden die in de Bay of Fundy tot de hoogste ter wereld horen, en de kliffen van Cape Breton.

Wat de walvissen doen: aan beide kusten kun je ze zien, aan de oostkant vooral in de zomer bij de monding van de Saint Lawrence.

Wat het praktisch betekent: reken niet op strandvakanties. Het water is aan beide kusten koud, ook in augustus.

British Columbia en de Rockies

Dit is het gebied waar de meeste Europeanen heen gaan en waar het meeste huuraanbod zit.

Vancouver: een stad tussen bergen en zee, met een groot stadspark en skigebieden op een half uur van het centrum.

Vancouver Island: Victoria met zijn Britse inslag, en aan de westkant Tofino met regenwoud, surfstranden en storm-kijken in de winter.

De Rockies: Banff, Jasper en de Icefields Parkway ertussen. Dat is de klassieke route en die kun je in een week doen als je niets anders wilt.

De Okanagan: een vallei met meren en wijngaarden tussen de kust en de bergen, met het warmste en droogste klimaat van de provincie.

Wat je moet weten over de beren: die zijn er, zwarte beren en grizzly's. Er zijn duidelijke regels over voedsel en afval bij je cabin, en die gelden ook als je in een tent wilt overnachten. Ze zijn er niet voor de sier.

De reistijden: van Vancouver naar Banff is negen uur rijden. Dat is binnen één land en het voelt als een reis op zich.

Ontario, Quebec en de oostkant

De oostkant is een compleet andere reis en wordt door Europeanen minder gekozen.

Ontario: Toronto, de Niagarawatervallen, en ten noorden daarvan Muskoka, het merengebied waar de Canadese cottage-cultuur vandaan komt.

Wat die cottage-cultuur inhoudt: Canadezen uit Toronto hebben een huisje aan een meer en gaan daar het hele zomerweekend heen. Dat is de reden dat er in dat gebied huuraanbod is.

Quebec: Franstalig, met Montreal en Quebec City, waarvan de laatste een ommuurde oude stad heeft die op de werelderfgoedlijst staat.

De herfstkleuren: eind september tot half oktober kleuren de bossen van Ontario en Quebec rood en oranje. Dat is een reden op zichzelf om te komen en het is dan druk.

De Maritimes: Nova Scotia, New Brunswick en Prince Edward Island, met vissersdorpen, kreeft en de hoogste getijden ter wereld.

Wat de afstanden doen: van Toronto naar Halifax is achttien uur rijden. Wie oost en west wil combineren, moet binnenlands vliegen.

Heen en weer, en de eTA

De reis vraagt papierwerk dat je vooraf moet regelen, en dat wordt vergeten.

De eTA: Nederlanders hebben voor een vlucht naar Canada geen visum nodig maar wel een elektronische reisvergunning. Zonder krijg je geen instapkaart.

Waar je die aanvraagt: op de officiele site van de Canadese overheid. Er zijn commerciele sites die hetzelfde doen voor een veelvoud; die zijn niet nodig.

Waarom hier geen bedrag of geldigheidsduur staat: die regels wijzigen. Kijk vlak voor vertrek na wat er op dat moment geldt, want een verouderde regel is aan de balie een probleem.

De vlucht: acht tot negen uur naar de oostkust, tien tot elf naar Vancouver.

Binnenlands vliegen: bij een rondreis over meer dan een regio is dat vrijwel onvermijdelijk, en het is duur.

De huurauto: die is er onmisbaar. Let op de verzekering, want de standaarddekking is minimaal en de aanvulling wordt aan de balie duur verkocht.

Rijden en de afstanden

Autorijden is er eenvoudig en de schaal is het enige echte probleem.

Wat meevalt: brede wegen, automaten, rustig rijgedrag en lage snelheden.

De afstanden: die zijn de grootste valkuil bij het plannen. Van Vancouver naar Banff negen uur, van Toronto naar Halifax achttien. Op de kaart lijkt dat een streepje.

Wat je in de bergen moet weten: de Icefields Parkway heeft over tweehonderddertig kilometer nauwelijks voorzieningen en geen mobiel bereik. Tank vol en neem water mee.

De dieren: elanden, herten en beren staan op de weg, vooral in de schemering. Een aanrijding met een eland is levensgevaarlijk omdat het dier over de motorkap komt.

De winter: van november tot april zijn winterbanden in British Columbia op veel wegen verplicht, en bergpassen kunnen dicht zijn.

De grens met de Verenigde Staten: die oversteken kan, maar controleer of je huurauto dat mag en of je eigen reisdocumenten voor beide landen kloppen.

Wat het kost

Canada is duur, en er zitten posten in die je niet gewend bent.

De fooien: net als in de Verenigde Staten niet optioneel. In restaurants is achttien tot twintig procent de norm.

De belasting: de prijs op het schap is exclusief. Er komt per provincie een omzetbelasting overheen bij het afrekenen.

De accommodatie: schoonmaakkosten worden apart gerekend en zijn bij een kort verblijf een flinke hap.

De vluchten en de binnenlandse verplaatsingen: dat is de grootste post van de hele reis.

De zorgverzekering: controleer je dekking. Medische zorg is er duur en een aanvullende reisverzekering is geen luxe.

Waar je op bespaart: buiten juli en augustus gaan, en één regio kiezen in plaats van een rondreis met binnenlandse vluchten.

Wanneer je moet gaan

Dat hangt volledig af van de regio, en van wat je wilt zien.

De Rockies en het westen: juni tot september. Daarbuiten zijn wegen en voorzieningen beperkt, en in juni kan er op hoogte nog sneeuw liggen.

Vancouver en de westkust: mei tot september, want daarbuiten regent het vrijwel dagelijks.

Ontario en Quebec: juni tot september voor de meren, en eind september tot half oktober voor de herfstkleuren.

De Maritimes: juli tot september, want daarbuiten is het koud en mistig.

De winter: voor wintersport in Whistler of Banff, of voor het noorderlicht in het noorden. Dat is een aparte reis met andere kleding.

Wat je moet mijden: de weken rond de Canadese feestdagen in juli en de eerste maandag van september, wanneer het binnenlands toerisme piekt.

De eerlijke nadelen

Er zijn duidelijke redenen waarom dit voor de meeste mensen geen alledaagse vakantie is.

Het aanbod hier: ruim vierhonderd adressen voor het op een na grootste land ter wereld. Buiten British Columbia, de Rockies en Ontario vind je vrijwel niets.

De afstanden: alles is verder dan het lijkt, en een rondreis betekent dagen achter het stuur of binnenlandse vluchten die de reis fors duurder maken.

De kosten: fooien, belastingen en servicekosten maken de eindrekening tientallen procenten hoger dan de prijzen doen vermoeden.

De vlucht: acht tot elf uur heen, plus een jetlag van maximaal negen uur. Voor een week is dat niet de moeite.

Het seizoen: buiten juni tot september is een groot deel van wat je wilt zien dicht of onbereikbaar.

En de beren: die zijn geen folklore. De regels over voedsel bij je cabin en over gedrag op een pad zijn er om een reden, en wie ze negeert brengt zichzelf en het dier in gevaar.