Vakantiehuis huren in de Peloponnesos

Vakantie in de Peloponnesos: wat je moet weten

De Peloponnesos is het grote schiereiland ten zuidwesten van Athene, en het is het deel van Griekenland waar het toerisme het minst is doorgedrongen terwijl er het meest te zien valt.

Hier liggen Olympia, Mycene, Epidaurus en Mystras, en tegelijk stranden die het met elk eiland kunnen opnemen. Het is groen in het voorjaar, bergachtig in het midden en warm aan de kust.

Het klimaat is mediterraan: juli komt op 30,8 graden bij 6,7 regendagen, augustus op 29,9 bij 9,0, oktober is met 6,5 regendagen de droogste maand, en januari blijft overdag op 10,5 graden.

Wat er te kiezen valt: een villa met zwembad in de heuvels, een huisje in een van de torendorpen van de Mani, een vakantiewoning bij het strand, of een appartement in Nafplio. Overnachten voor één nacht kan bij de vele pensions; bij een vakantiehuisje is een losse overnachting ongebruikelijk.

Wie hier een vakantie plant en een huis wil huren, kiest eerst de streek, want het schiereiland is groot.

Op deze pagina staat wat waar ligt, wat je moet zien en wanneer je gaat.

Een schiereiland dat een eiland werd: Peloponnesos

Dit is het feit waarmee elke uitleg over de Peloponnesos begint, en het klopt letterlijk.

Het schiereiland hing aan het vasteland vast via de landengte van Korinthe, een strook van zes kilometer breed. Al in de oudheid werd geprobeerd daar een kanaal doorheen te graven; keizer Nero begon er in het jaar 67 aan met zesduizend gevangenen, en er zijn nog sporen van die pogingen.

Het kanaal kwam er pas in 1893: zes kilometer lang, drieëntwintig meter breed en met wanden van bijna tachtig meter hoog, recht door de rots gehakt.

Daarmee is de Peloponnesos technisch gezien een eiland, verbonden door bruggen.

Wat je ermee doet: stop bij de brug over het kanaal, want vanaf daar kijk je recht in die smalle kloof met een schip erdoorheen. Het is een van de meest fotogenieke tussenstops op weg vanuit Athene.

En sinds 2004 ligt er bij Patras de Rio-Antirriobrug, een van de langste tuibruggen ter wereld, die het schiereiland met Midden-Griekenland verbindt.

De streken op een rij in de Peloponnesos

De Peloponnesos is groot, en van noord naar zuid rijd je drie uur.

De Argolis in het noordoosten is het dichtst bij Athene, met Nafplio als mooiste stadje van Griekenland, en met Mycene en Epidaurus om de hoek.

Arcadië is het bergachtige binnenland, met dorpen als Dimitsana en Stemnitsa boven een kloof.

Messenië in het zuidwesten heeft Kalamata, de olijven, en de stranden bij Voidokilia en Costa Navarino.

De Mani in het midden van het zuiden is het ruigst: een kaal schiereiland met torenhuizen, waar de families elkaar eeuwenlang bevochten en waar de dorpen eruitzien als kleine vestingen.

Lakonië in het zuidoosten heeft Sparta, het byzantijnse Mystras en het rotseiland Monemvasia.

En Elis in het westen heeft Olympia.

Voor een eerste bezoek is de combinatie Nafplio en Messenië de logische keuze.

Epidaurus en de akoestiek in de Peloponnesos

Van alle oude plekken op het schiereiland is dit degene die het meest indruk maakt, en dat komt door iets wat je niet ziet maar hoort.

Het theater van Epidaurus werd in de vierde eeuw voor Christus gebouwd tegen een helling, met vierenvijftig rijen zitplaatsen voor ongeveer veertienduizend toeschouwers.

De akoestiek is uitzonderlijk: een muntje dat op de orchestra valt, of een fluistering vanaf het midden, is tot op de bovenste rij te horen. Onderzoekers wijzen op de kalkstenen zitrijen, die lage achtergrondgeluiden wegfilteren en hogere tonen doorlaten.

Er worden in de zomer nog altijd klassieke voorstellingen gegeven, in het festival van juli en augustus.

Wat je doet als je er komt: laat iemand van je gezelschap onderaan gaan staan en klim zelf naar boven. Iedereen doet het, en het werkt echt.

Praktisch: ga vroeg of laat op de dag, want er is geen schaduw en de bussen uit Athene komen midden op de dag.

Wat voor vakantiewoning je in de Peloponnesos huurt

Het aanbod is kleiner dan op de eilanden en aanzienlijk goedkoper. Een vakantiehuis met zwembad kost hier een fractie van hetzelfde huis op Mykonos of Santorini.

De villa met privézwembad in de heuvels boven de kust is de bekendste vorm, vaak nieuwbouw met uitzicht over zee.

Een gerenoveerd stenen huis in een dorp is de tweede, en in de Mani zijn dat de torenhuizen: hoge, smalle gebouwen van steen met dikke muren.

Een appartement of studio bij het strand is de derde en de goedkoopste.

En rond Kalamata en Costa Navarino zijn er resorts en vakantiewoningen op golfterreinen.

Een vakantiepark zoals in Nederland bestaat er niet.

Wat je nagaat: of er airco is in alle slaapkamers; hoe de laatste kilometer eruitziet, want veel huizen staan aan een onverharde weg; en of er schaduw op het terras is.

En vraag naar water: op de drogere delen van de Mani wordt water per tank geleverd, en dan is zuinig doen met de douche geen overdreven verzoek.

De stranden van de Peloponnesos

De Peloponnesos heeft er honderden, en de bekendste liggen in het zuidwesten.

Voidokilia bij Pylos is een vrijwel perfecte halve cirkel van wit zand tussen twee rotspunten, met een lagune erachter waar flamingo's zitten. Het staat op elke lijst van mooiste stranden van Europa.

Elafonisos, een eilandje voor de zuidoostkust dat je met een pontje bereikt, heeft Simos: wit zand en turquoise water.

De kust van Messenië bij Petalidi en Chrani is rustig en ondiep, prettig met kinderen.

De Mani heeft kiezelbaaien tussen de rotsen, helder en diep.

En de noordkust bij de Golf van Korinthe is het minst spectaculair maar wel het dichtst bij Athene.

Wat je moet weten: op veel stranden is geen toezicht en zijn er geen voorzieningen. Neem water, schaduw en waterschoenen mee, en houd rekening met zeeëgels op de rotsachtige delen.

De Mani in de Peloponnesos

Dit is het meest eigenzinnige deel van het schiereiland, en het verdient een eigen bezoek.

Het is een kaal, rotsachtig gebied met weinig water, waar cipressen en cactussen groeien en waar de dorpen uit torenhuizen bestaan. Die torens zijn geen decoratie: families bouwden hoger dan hun buren om elkaar te kunnen beschieten tijdens vetes die generaties duurden.

Areopoli, Vathia en Gerolimenas zijn de bekendste dorpen; Vathia bestaat vrijwel volledig uit verlaten torens.

Bij Pyrgos Dirou liggen de grotten van Diros, die je deels per boot bezoekt door ondergrondse gangen vol druipstenen.

Kaap Tenaro is het zuidelijkste punt van het Griekse vasteland, met een vuurtoren en de resten van een tempel die als toegang tot de onderwereld gold.

Wat je moet weten: het is er heet en droog, en er is nauwelijks schaduw. Ga in het voorjaar of het najaar, en neem meer water mee dan je denkt nodig te hebben.

De beste reistijd voor de Peloponnesos

Juli is met 30,8 graden de warmste maand en telt 6,7 regendagen; augustus komt op 29,9 graden bij 9,0 regendagen.

Oktober is met 6,5 regendagen de droogste maand, en dat is meteen een van de beste: het zeewater is dan nog warm en het is er stil.

Mei komt op 22,5 graden bij 10,6 regendagen en is de mooiste maand voor de oudheidkundige plekken en het binnenland: alles is groen en de temperatuur is werkbaar.

Juni en september zijn de beste combinatie van zwemmen en rondkijken.

Januari blijft overdag op 10,5 graden; het schiereiland ligt dan stil, maar anders dan op de eilanden blijft er wel van alles open.

Wat je in de planning meeneemt: de archeologische terreinen hebben nauwelijks schaduw, en tussen twaalf en vijf is een bezoek in juli en augustus zwaar. Ga bij opening.

En half augustus is heel Griekenland op pad; dan zijn de stranden en de veerpontjes op hun drukst.

Eten en de olijven in de Peloponnesos

De Peloponnesos is landbouwgrond, en dat merk je aan tafel.

Kalamata is de naam van de bekendste Griekse olijf, een spitse, donkerpaarse olijf met een beschermde herkomst, en de streek eromheen is een van de grootste olijfoliegebieden van Europa.

Wat je verder eet: sfela, een gezouten schapenkaas uit Messenië; lalagia, gefrituurde deegslierten; en overal gemista, gevulde tomaten en paprika's.

De sinaasappels uit Argolis zijn een tweede exportproduct; in het voorjaar ruik je de bloesem kilometers ver.

Wijn komt uit Nemea, met de agiorgitiko-druif, en uit Mantinia met de witte moschofilero.

Praktisch: in de dorpen is één taverne met een kaart die je van de kok hoort in plaats van leest, en dat is meestal de beste maaltijd van je week.

En de porties zijn groot: een paar voorgerechten delen werkt beter dan borden per persoon.

De Peloponnesos met kinderen

De Peloponnesos werkt met kinderen goed, mits je de afstanden goed inschat.

Wat werkt: de ondiepe stranden van Messenië, de kastelen van Methoni en Koroni waar je vrij rond kunt lopen, en de grotten van Diros met de boottocht.

Nafplio is met zijn autovrije centrum, ijssalons en het fort Palamidi met negenhonderd treden een goede stadsdag.

Wat je nagaat bij een huis: een ondiep gedeelte in het zwembad, een hek eromheen, airco, en schaduw.

Praktisch: de wegen zijn bochtig en de afstanden groter dan ze lijken. Van Nafplio naar Kalamata is ruim twee uur, en dat is met kinderen een halve dag.

Wat er niet is: waterparken en attractieparken van betekenis. Dit is een bestemming van stranden, ruïnes en dorpen, en dat moet je willen.

Met kinderen vanaf een jaar of acht die iets van mythologie weten, is Mycene en Epidaurus juist een hoogtepunt.

Hoe je in de Peloponnesos komt en rondkomt

De Peloponnesos bereik je via Athene of Kalamata.

Vliegen op Athene duurt ongeveer drie en een half uur; vanaf de luchthaven rijd je in anderhalf uur naar Nafplio en in drie uur naar de Mani.

Kalamata heeft in het zomerseizoen directe vluchten en ligt midden in het zuidwesten, wat een hoop rijden scheelt.

De snelwegen zijn goed en tolwegen; de route van Athene naar Kalamata is grotendeels autosnelweg.

Ter plekke is een huurauto onmisbaar: het busnet verbindt de steden maar niet de dorpen en stranden.

Wat je moet weten over de wegen: buiten de snelwegen zijn ze smal en bochtig, en in de bergen langzaam. Reken op een derde meer tijd dan de kaart aangeeft.

En tanken: in het binnenland liggen de pompen ver uit elkaar en zijn ze 's avonds dicht. Houd de tank boven een kwart.

Waar je op let als je een huisje in de Peloponnesos boekt

Kort op een rij, want op de Peloponnesos gaat het steeds om dezelfde punten.

Kies één streek en blijf daar; het schiereiland is te groot om vanuit één huis te doen.

Vraag naar airco in alle slaapkamers.

Vraag hoe de laatste kilometer eruitziet en of een gewone huurauto er komt.

Vraag naar water en naar schaduw op het terras, zeker in de Mani.

Reserveer de huurauto tegelijk met het huis.

Neem waterschoenen mee en reken erop dat er op veel stranden geen voorzieningen zijn.

Bezoek de archeologische terreinen bij opening.

En ga in mei, juni, september of oktober: dan is het weer werkbaar, de zee warm en het schiereiland vrijwel leeg.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.