Geschiedenis, natuur en rustige stranden op de Peloponnesos

De Peloponnesos is het schiereiland waar Griekenland begon

Dit zuidelijke deel van het vasteland beslaat ongeveer 21.500 vierkante kilometer en is sinds 1893 door het Kanaal van Korinthe van de rest gescheiden; technisch is het dus een eiland. Er liggen vier werelderfgoedlocaties, bergen tot boven de 2.400 meter en stranden waar in augustus nog ruimte is. Dit artikel gaat de streek langs van noord naar zuid, met reistijden en entreeprijzen.

Olympia is de plek waar het om draaide

In Olympia werden volgens de overgeleverde lijsten vanaf 776 voor Christus elke vier jaar de spelen gehouden, bijna twaalf eeuwen lang. Wat er nu ligt is een ruïneveld met de resten van de Zeustempel, de werkplaats van de beeldhouwer Phidias, en het stadion met de originele startlijn van steen. Die startlijn is het aardigste onderdeel: kinderen en volwassenen sprinten er de 192 meter die de klassieke wedstrijdafstand was. Het museum ernaast bewaart het beeldhouwwerk van de tempelfrontons. Een combikaart kost rond de 12 euro en het bezoek vraagt drie uur; ga voor tien uur, want er is nauwelijks schaduw.

Epidaurus heeft de beste akoestiek van de oudheid

Het theater van Epidaurus werd in de 4e eeuw voor Christus in een helling uitgehouwen en biedt plaats aan ongeveer 14.000 toeschouwers. Het bijzondere is de akoestiek: wie beneden in het midden staat en fluistert of een muntje laat vallen, is op de bovenste rij te horen. Iedereen probeert dat, en het werkt echt. Entree ligt rond de 12 euro, inclusief het bijbehorende heiligdom van Asklepios, dat als genezingsplaats functioneerde. In juli en augustus worden er nog steeds klassieke stukken opgevoerd.

Mystras is een verlaten Byzantijnse stad

Tegen de helling van de Taygetos ligt Mystras, een stad die vanaf 1249 werd gebouwd en tot in de 19e eeuw bewoond bleef: paleizen, kloosters en kerken met fresco's, verspreid over een steile helling met een burcht bovenop. Het staat sinds 1989 op de werelderfgoedlijst. Reken op twee tot drie uur en op stevig klimmen; er zijn twee ingangen, boven en beneden, en het is verstandig om boven te beginnen en naar beneden te lopen. Entree rond de 12 euro. Neem water mee.

Monemvasia zit verstopt achter een rots

Vanaf de weg zie je alleen een kale rots in zee, verbonden met het vasteland door een dam. De stad ligt aan de andere kant, tegen de zeezijde aan, onzichtbaar tot je er omheen bent: een ommuurde middeleeuwse stad van ruim 300 meter lang, met steegjes waar geen auto in kan. Bezoekers parkeren voor de poort en lopen naar binnen. De bovenstad op de rots is grotendeels ruïne en vraagt een klim van een half uur, met uitzicht over zee. In de benedenstad zitten hotels en tavernes in de oude huizen. Kom in de late middag; overdag is het er heet en vol met dagbezoekers.

De Mani is het ruigste deel

Het middelste van de drie zuidelijke schiereilanden is kaal, rotsachtig en bezaaid met torenhuizen: verdedigbare woontorens van meerdere verdiepingen, gebouwd door families die eeuwenlang onderling vetes uitvochten. Sommige dorpen bestaan vrijwel volledig uit die torens. Erboven ligt de Taygetos-keten, met de Profitis Ilias als hoogste punt op 2.407 meter. Er lopen oude ezelpaden tussen de dorpen die als wandelroutes zijn hersteld, met etappes van 5 tot 15 kilometer. Het is er zelden druk, ook in augustus niet.

De grotten van Diros bezoek je per boot

Aan de westkust van de Mani liggen grotten die grotendeels onder water staan. Je vaart er in een platte boot doorheen, ongeveer 25 minuten, terwijl de schipper met een stok afzet tegen het plafond; op sommige plekken is de doorgang nauwelijks een meter hoog. Entree ligt rond de 15 euro. Het water is helder en groen uitgelicht, en het is er jaarrond ongeveer 16 graden. Er kan flinke wachttijd zijn in het hoogseizoen, want de boten nemen weinig mensen tegelijk mee. Kom vroeg.

De stranden liggen aan de west- en de zuidkant

Bij Stoupa en Kardamyli aan de Messeniaanse golf liggen kiezel- en zandstranden in baaien, met helder water dat in augustus rond de 26 graden ligt. Verder westelijk ligt Voidokilia, een vrijwel perfect rond zandstrand tussen twee rotspunten, zonder enige bebouwing. Dat laatste betekent ook: geen schaduw, geen ligbedden en geen horeca. Neem alles mee. De hele westkust is duidelijk rustiger dan de Griekse eilanden, en dat is voor veel bezoekers de belangrijkste reden om hier te komen in plaats van naar Kreta of Rhodos.

Nemea maakt de wijn

In het noordoosten ligt het wijngebied Nemea, het grootste van Griekenland voor rode wijn, met de inheemse agiorgitiko-druif op hellingen tussen 250 en 800 meter. Wijnhuizen ontvangen bezoek, doorgaans op afspraak, met proeverijen vanaf ongeveer 10 tot 20 euro. In hetzelfde dorp liggen de resten van een antiek stadion en een tempel; ook hier werden in de oudheid spelen gehouden. Dat maakt Nemea een goede laatste stop op weg terug naar Athene, want je zit er al dicht bij het kanaal.

Mycene en Nafplio zijn samen een dag

In de Argolis, op een klein uur van Athene, ligt Mycene, de burcht die de hele bronstijdbeschaving haar naam gaf. Je loopt er binnen door de Leeuwenpoort van rond 1250 voor Christus, met twee leeuwen in reliëf boven de doorgang, en even buiten de muren staat de schatkamer van Atreus: een koepelgraf van ongeveer 13 meter hoog dat zonder mortel is gestapeld en waar het geluid binnen vreemd weerkaatst. Entree ligt rond de 12 euro en de resten van Tiryns even verderop vallen onder dezelfde werelderfgoedinschrijving. Een half uur zuidelijker ligt Nafplio, de eerste hoofdstad van het moderne Griekenland, met Venetiaanse huizen en twee forten. Naar het Palamidi-fort klim je over een trap van honderden treden in drie kwartier, of je rijdt de weg eromheen; entree rond de 8 euro. Let op: de trap ligt vanaf tien uur volledig in de zon, dus doe hem vroeg of kies de auto.

Praktisch

Vanaf de luchthaven van Athene rijd je in ongeveer anderhalf uur naar Nafplio, in tweeënhalf uur naar Olympia en in vier uur naar de zuidpunt. Een huurauto is hier vrijwel onmisbaar, vanaf 30 tot 50 euro per dag; het openbaar vervoer verbindt alleen de grotere plaatsen. Griekenland betaalt met de euro. Mei, juni, september en oktober zijn de beste maanden: 24 tot 30 graden, zee die vanaf juni warm genoeg is en archeologische terreinen die te doen zijn. In juli en augustus loopt het in het binnenland op tot boven de 38 graden; plan opgravingen dan voor tien uur of na vijf uur, want er is vrijwel nergens schaduw.