Vakantiehuis huren in Wenen

Wat je moet weten over Wenen

Wenen is de hoofdstad van Oostenrijk, telt bijna twee miljoen inwoners en was tot 1918 het centrum van een rijk dat van Zwitserland tot Oekraïne liep. Dat verklaart waarom de stad groter aanvoelt dan het land eromheen.

Het weer is continentaal: juli komt op 27,5 graden bij 8,6 regendagen, augustus op 26,6 bij 11,6, juni op 25,1 bij 12,2 en september op 22,0 bij 10,1. Maart is met 5,5 regendagen de droogste maand en januari blijft op 4,9 graden.

Wat er te kiezen valt: een appartement in een van de districten, een hotel of pension in het centrum, of een vakantiehuis buiten de stad in het Wienerwald of aan de Donau. Overnachten in Wenen zelf gaat het makkelijkst in een hotel, want een losse overnachting is daar altijd te boeken; een vakantiehuisje huren doe je eerder buiten de stad dan erin.

En dat laatste is geen toeval, want sinds 2024 gelden er strenge regels voor het toeristisch verhuren van woningen in deze stad. Wat dat betekent, staat hieronder.

Wie hier een vakantie plant, kiest dus vrijwel altijd voor een hotel of appartement in de stad, of voor een huisje net erbuiten.

Op deze pagina staat wat je ziet, waar je slaapt en wat een bezoek kost.

Waarom een vakantiewoning hier lastig is

Dit is de belangrijkste praktische verandering voor wie in Wenen een appartement zoekt.

Sinds 1 juli 2024 geldt in Wenen een aangescherpte bouwverordening voor kortetermijnverhuur. Een woning mag nog maximaal negentig dagen per kalenderjaar toeristisch verhuurd worden, en dan alleen als de eigenaar er zelf zijn hoofdverblijf houdt en de verblijfsbelasting wordt afgedragen.

Wat er nodig is voor meer dan negentig dagen: een uitzonderingsvergunning, die aan voorwaarden gebonden is, instemming van de mede-eigenaren vereist en voor maximaal vijf jaar wordt verleend.

Wat er staat op overtreding: boetes die kunnen oplopen tot vijftigduizend euro, en de stad handhaaft er actief op.

Wat dat voor jou betekent: het aanbod vakantiewoningen in de stad is kleiner geworden en de prijzen zijn navenant. Hotels en pensions zijn hier de norm, en dat is in Wenen geen straf, want het aanbod is groot en de kwaliteit hoog.

Wat je nagaat als je toch een appartement boekt: of de verhuurder een vergunning heeft of binnen de negentig dagen blijft. Een boeking die ter plekke wordt geannuleerd omdat de woning niet verhuurd mag worden, is een reëel risico.

En voor een heel huis met tuin kijk je buiten de stadsgrens, in het Wienerwald of langs de Donau.

Het water uit de bergen

Dit is het feit dat Weners zelf het meest noemen en dat vrijwel geen vakantiesite vermeldt.

Wenen drinkt bronwater uit de Alpen. Twee aquaducten voeren het aan: de eerste Hochquellenleitung uit 1873 haalt water uit het Schneeberggebied, ruim honderd kilometer verderop; de tweede uit 1910 komt uit de Hochschwab, op ruim tweehonderd kilometer.

Hoe het werkt: het water stroomt volledig op zwaartekracht naar de stad, zonder pompen, en het hoogteverschil wordt onderweg gebruikt om stroom op te wekken.

Wat dat oplevert: leidingwater dat rechtstreeks uit een bron komt en niet gezuiverd hoeft te worden. Het smaakt ernaar, en flessenwater kopen is hier weggegooid geld.

Wat je ervan ziet: de stad heeft honderden drinkfonteinen, en in de zomer worden er extra nevelzuilen geplaatst.

Wat het monument is: bij de Schwarzenbergplatz staat de Hochstrahlbrunnen, in 1873 gebouwd om de opening van de eerste waterleiding te vieren.

En de bronnengebieden in de bergen zijn beschermd natuurgebied dat door de stad Wenen zelf beheerd wordt, wat betekent dat een hoofdstad honderd kilometer verderop bos bezit om zijn kraanwater te beschermen.

Wat je in twee of drie dagen ziet

Wenen is compact in het centrum en uitgestrekt daarbuiten, en er is een volgorde die werkt.

De eerste dag is de Ring en de binnenstad: de Stephansdom met zijn geglazuurde dak, de Hofburg, de Staatsoper, het parlement en het stadhuis, allemaal aan of net binnen de ringboulevard die op de plek van de oude stadsmuur ligt.

De tweede dag zijn de musea: het Kunsthistorisches Museum met Bruegel, het Belvedere met de Klimts, waaronder De Kus, en het Museumsquartier met het Leopold Museum, waar het werk van Schiele hangt.

De derde dag is Schönbrunn: het zomerpaleis met de tuinen, de Gloriette op de heuvel en de oudste nog bestaande dierentuin ter wereld, uit 1752.

Wat je erbij doet als je langer blijft: de Prater met het reuzenrad uit 1897, de Zentralfriedhof waar Beethoven, Schubert, Brahms en de Strauss-familie liggen, en het Hundertwasserhaus.

Wat gratis is: de Ring rondlopen of met tram 1 en 2 rijden, de tuinen van Schönbrunn en het Belvedere, en de Naschmarkt.

En reserveer vooraf voor Schönbrunn en het Belvedere, want daar staan de rijen.

De koffiehuizen

Dit is geen folklore maar een beschermde traditie, en het verandert hoe je een middag doorbrengt.

De Weense koffiehuiscultuur staat sinds 2011 op de Unesco-lijst van immaterieel erfgoed. De omschrijving die daarbij hoort, is dat het plekken zijn waar tijd en ruimte worden geconsumeerd, maar alleen de koffie op de rekening staat.

Wat dat in de praktijk betekent: je bestelt één koffie, krijgt er een glas water bij, en je mag uren blijven zitten met een krant.

Wat je bestelt: een Melange, dat is koffie met opgeschuimde melk; een kleine of grote Brauner met een kannetje room; of een Einspänner, espresso met slagroom in een glas.

Wat erbij hoort: Sachertorte, Apfelstrudel of Topfenstrudel, en in de betere huizen wordt dat vers gemaakt.

Welke huizen de klassiekers zijn: Café Central, Café Sperl, Café Hawelka en Café Landtmann, en die zijn druk; de kleinere buurtcafés in de districten zijn er net zo goed en half zo vol.

Wat je moet weten over de ober: de kelner in een Weens koffiehuis is traditioneel kort van stof, en dat is geen onvriendelijkheid maar stijl.

En het glas water hoort erbij en wordt bijgevuld, want dat komt uit de bergen.

Waar je overnacht

De keuze van het district bepaalt hoeveel je loopt en wat je betaalt.

Het eerste district is de binnenstad zelf: alles op loopafstand, en het duurst.

Het tweede, Leopoldstadt, ligt aan de overkant van het Donaukanaal met de Prater, en is met de metro binnen vijf minuten in het centrum.

Het zesde en zevende, Mariahilf en Neubau, zijn de wijken van de winkelstraat Mariahilfer Straße, de kleine cafés en het Museumsquartier; voor veel bezoekers de beste ruil tussen prijs en ligging.

Het achtste, Josefstadt, is rustig en burgerlijk.

De buitenwijken vanaf het tiende district zijn goedkoper, en met de metro is dat geen bezwaar, want die rijdt hier goed en in het weekend 's nachts door.

Wat je nagaat: hoe ver de dichtstbijzijnde metrohalte is; of het pand een lift heeft, want in de negentiende-eeuwse blokken is dat niet vanzelfsprekend; en of de kamer aan de straat ligt, want de Gürtel en de Ring zijn druk.

En reken op de Ortstaxe, een verblijfsbelasting die als percentage over de overnachtingsprijs wordt gerekend en op de rekening verschijnt.

Buiten de stad: Wienerwald en Donau

Wie een huis met een tuin wil, of gewoon rust, kijkt net over de stadsgrens.

Het Wienerwald begint aan de westrand van de stad en is een heuvelachtig bosgebied dat als biosfeerreservaat is aangewezen. Er lopen wandelroutes vanaf de eindhaltes van de tram.

Wat er in dat gebied ligt: Baden bei Wien met zijn zwavelbaden en een casino; Mödling; en de abdij van Heiligenkreuz, waar sinds 1133 monniken wonen.

Aan de andere kant ligt de Donau, met de Donau-Auen, een nationaal park van rivierbossen dat tot aan de Slowaakse grens loopt.

Wat verder de moeite is: de Wachau, het Donaudal met wijnterrassen, abdijen en aprikozenboomgaarden, dat op een uur rijden begint en op de Werelderfgoedlijst staat.

Wat je daar huurt: een vakantiewoning of appartement bij een wijnbouwer, en dat is aanzienlijk goedkoper dan in de stad. Een vakantiepark in de Nederlandse zin is er zeldzaam; wat erop lijkt zijn campings met bungalows langs de Donau.

Hoe je vanaf daar de stad doet: met de trein, die vanuit Baden, Klosterneuburg en Tulln in een half uur in het centrum staat.

En Bratislava ligt op zestig kilometer, met een snelboot over de Donau in vijfenzeventig minuten.

De Heurigen en het eten

Wenen is de enige grote stad van Europa met noemenswaardige wijnbouw binnen de eigen grenzen.

Wat een Heuriger is: een wijnboerderij die de eigen wijn van het laatste jaar schenkt, met koud buffet erbij, in de wijndorpen aan de rand van de stad. Grinzing, Nussdorf, Neustift am Walde en Stammersdorf zijn de bekendste.

Hoe het werkt: je haalt je eten bij de toonbank, je bestelt een kwart liter wijn of een Gespritzter, en je zit in de tuin onder de bomen. Een uithangbord van dennentakken betekent dat er geschonken wordt.

Wat er in de stad op tafel komt: Wiener Schnitzel, dat van kalfsvlees hoort te zijn en dat van varken heet dan ook anders; Tafelspitz, gekookt rundvlees met bouillon; en Gulasch.

Waar je goedkoop eet: op de Naschmarkt, in de Beisln, de buurtkroegen, en bij de worstkramen, waar de Käsekrainer een instituut is.

Wat je moet weten: de bediening rekent per tafel af, en fooi geef je door het bedrag af te ronden bij het betalen, niet door geld op tafel te laten liggen.

En het glas water bij de koffie is gratis, altijd.

Met kinderen in Wenen

De stad is met kinderen ongewoon goed te doen voor een hoofdstad van dit formaat.

De Prater is een openbaar park met een gratis toegankelijk pretparkgedeelte waar je per attractie betaalt; het reuzenrad uit 1897 draait er nog, met houten cabines.

De dierentuin in Schönbrunn is de oudste ter wereld en heeft panda's en een regenwoudhuis.

Het Technisches Museum en het Haus des Meeres, een aquarium in een oude luchtafweertoren met een dakterras, zijn de beste regendagbestemmingen.

Wat gratis is: de tuinen van Schönbrunn, de Donauinsel met stranden en speeltuinen, en de speeltuinen in de parken, die in Wenen ruim en goed onderhouden zijn.

Wat praktisch is: kinderen tot zes jaar reizen gratis in het openbaar vervoer, en op zon- en feestdagen geldt dat tot vijftien jaar.

Waar je op let: in juli en augustus loopt het kwik naar boven de dertig en is de binnenstad heet; plan dan de ochtenden voor de stad en de middagen bij het water.

En de Donauinsel is eenentwintig kilometer lang en volledig openbaar, met vrije stranden waar je gewoon het water in kunt.

De muziek en de bals

Wenen leeft van een reputatie die het al twee eeuwen heeft, en er is nog altijd dagelijks iets te horen.

Wat er speelt: de Staatsoper geeft ruim driehonderd voorstellingen per jaar, met bijna elke avond een ander stuk. Er zijn staanplaatsen die kort van tevoren voor een paar euro verkocht worden, en dat is de goedkoopste manier om er binnen te komen.

Wat er verder is: het Musikverein met de Gouden Zaal, waar het nieuwjaarsconcert vandaan komt; het Konzerthaus; en de Wiener Sängerknaben, die op zondagochtend in de Hofburgkapel zingen.

Wat je gratis kunt zien: in juli en augustus wordt op het plein voor het stadhuis elke avond een opname van een concert of opera op een groot scherm vertoond, met eetkraampjes eromheen.

Wat er in de winter gebeurt: het balseizoen, met honderden bals tussen november en februari, van het Opernball tot bals van beroepsgroepen zoals de koffiehuishouders en de bakkers. Voor de meeste kun je gewoon kaarten kopen, mits je je aan de kledingregels houdt.

Wat je moet weten over de straatconcerten: mensen in kostuum die op de Kärntner Straße kaarten voor Mozartconcerten verkopen, verkopen toeristenvoorstellingen, niet het echte werk.

En de muzikanten liggen op de Zentralfriedhof, waar de graven van Beethoven, Schubert en Brahms bij elkaar in groep 32A liggen.

Wanneer ga je

Juli is met 27,5 graden de warmste maand en telt 8,6 regendagen; augustus komt op 26,6 graden bij 11,6 dagen en juni op 25,1 bij 12,2.

Maart is met 5,5 regendagen de droogste maand van het jaar maar komt op 11,7 graden; april geeft 15,0 graden bij 9,7 dagen.

September is met 22,0 graden en 10,1 regendagen de beste maand voor een stedentrip: aangenaam warm, en de rijen zijn korter dan in de zomer.

Januari blijft op 4,9 graden bij 9,6 regendagen, met de balseizoen en de kerstmarkten ervoor.

Wat het seizoen bepaalt: de kerstmarkten van half november tot kerst, wanneer de stad vol is en de hotels duur; het balseizoen in januari en februari, met honderden bals waaronder het Opernball; en de zomer, wanneer de stad heet is en veel Weners weg zijn.

Wat je moet weten over augustus: de Staatsoper is dan gesloten en een deel van de theaters ook.

En de mooiste tijd voor de Heurigen is september en oktober, als de nieuwe wijn wordt geschonken.

Wat het kost

Wenen is duurder dan Praag of Boedapest en goedkoper dan Parijs of Amsterdam.

Wat de grootste post is: de accommodatie, en die is sinds de aanscherping van de verhuurregels in de stad zelf niet goedkoper geworden.

Wat meevalt: het openbaar vervoer. Een weekkaart voor het hele net is een van de goedkoopste van Europa, en de metro rijdt in het weekend de hele nacht.

Wat verder meevalt: eten. Een dagmenu in een Beisl of een lunch in een koffiehuis is redelijk geprijsd, en de worstkramen en markten zijn goedkoop.

Wat tegenvalt: de musea, want de losse tickets zijn prijzig; kijk of een gecombineerd ticket of een stadspas uitkomt voor wat jij wilt zien.

Waar je op bespaart: buiten de kerstmarkt- en balperiode boeken; in het zesde, zevende of achtste district slapen in plaats van in het eerste; en het leidingwater drinken.

Wat je nagaat voordat je boekt: de afstand tot een metrohalte, de aanwezigheid van een lift, hoe de Ortstaxe wordt afgerekend, en of een appartement legaal verhuurd mag worden.

En de eerlijke nadelen: in juli en augustus is het heet en druk, het aanbod vakantiewoningen in de stad is beperkt door de nieuwe regels, en de klassieke bezienswaardigheden vragen vrijwel allemaal een gereserveerd tijdslot.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.