Vakantiehuis huren in Milaan

Wat je moet weten over Milaan

Milaan is de tweede stad van Italië, de hoofdstad van Lombardije en het zakelijke en modecentrum van het land. Het is de Italiaanse stad die het minst op een ansichtkaart lijkt en het meest op een werkende metropool.

Dat maakt een bezoek anders dan Rome of Florence: er zijn minder bezienswaardigheden, maar wat er is, is van wereldklasse, en de stad zelf is aangenaam om in rond te lopen.

Het weer is dat van de Povlakte: juli komt op 30,1 graden bij 11,0 regendagen, augustus op 30,0 bij 9,6, juni op 27,8 bij 10,5 en september op 24,7 bij 10,5. Februari is met 7,1 regendagen de droogste maand, mei met 16,3 de natste, en januari blijft op 7,8 graden.

Wat er te kiezen valt: een appartement in een van de wijken, een hotel of pension, een vakantiehuis aan een van de meren op een uur rijden, of een vakantiewoning op een vakantiepark of camping bij het Comomeer of het Gardameer. Overnachten voor één nacht kan overal in de stad, waar een losse overnachting het hele jaar te boeken is; een vakantiehuisje huren doe je hier eerder bij de meren dan in de stad.

En er zijn twee dingen die je vooraf regelt: een ticket voor het Laatste Avondmaal, en de vraag of je auto de stad in mag.

Het Laatste Avondmaal: maanden vooruit

Dit is het bekendste kunstwerk van de stad en tegelijk het lastigst te bezoeken.

Wat het is: de muurschildering die Leonardo da Vinci tussen 1495 en 1498 maakte op de eetzaalmuur van het klooster naast Santa Maria delle Grazie.

Waarom het zo kwetsbaar is: Leonardo schilderde niet in nat pleisterwerk zoals bij een echt fresco, maar met tempera op een droge muur. Dat gaf hem tijd om te werken, maar het begon al tijdens zijn leven af te bladderen. Het is sindsdien talloze keren gerestaureerd, en de laatste restauratie duurde ruim twintig jaar.

Hoe het bezoek werkt: er worden kleine groepen tegelijk binnengelaten, voor een kwartier, via een sluis die de luchtvochtigheid regelt.

Wat dat betekent: het aantal plaatsen per dag is klein en de tickets zijn vaak maanden van tevoren weg. Zonder reservering kom je er niet in.

Wat je doet als het uitverkocht is: kijken of er nog plaatsen zijn bij een rondleiding met gids, want die krijgen een deel van de plekken toegewezen.

En de kerk ernaast is gratis toegankelijk en op zich al de moeite waard, met een koepel van Bramante.

De Dom

De kathedraal van Milaan is het gebouw waar de stad omheen is gebouwd en hij is groter dan foto's suggereren.

De bouw begon in 1386 en de laatste onderdelen werden pas in de twintigste eeuw geplaatst; het is een van de langstlopende bouwprojecten van Europa.

Wat je ziet: een gevel van witte en roze marmer uit de groeve bij Candoglia, ruim honderd spitsen, en enkele duizenden beelden aan de buitenkant.

Wat de meeste mensen missen: je kunt het dak op. Over de terrassen loop je tussen de luchtbogen en de spitsen door, met uitzicht over de stad en op heldere dagen tot aan de Alpen. Dat is het beste van het hele bezoek.

Wat er binnen te zien is: het glas-in-lood, en het beeld van de gevilde apostel Bartholomeus die zijn eigen huid als een mantel draagt.

Wat er bovenop staat: de Madonnina, een verguld beeld op de hoogste spits, waar de stad haar hoogtebouwvoorschriften eeuwenlang op afstemde.

Wat je nagaat: er zijn aparte tickets voor de kerk, het dak met de lift en het dak met de trap, en het museum; koop ze vooraf online.

En trek voor het dak stevige schoenen aan, want de terrassen zijn schuin.

De Galleria en de rest van het centrum

Rond de Dom ligt alles wat je in een dag ziet.

De Galleria Vittorio Emanuele II is de overdekte winkelpassage uit 1877, met een glazen koepel en mozaïekvloeren. Het gebruik wil dat je met je hak een draai maakt op de testikels van de stier in het mozaïek; er zit inmiddels een kuil in.

Aan de andere kant van de galerij ligt de Scala, het operahuis, dat kleiner is dan mensen verwachten en waarvan het museum ook zonder voorstelling toegankelijk is.

Het Castello Sforzesco ligt tien minuten verderop, met binnenplaatsen die vrij toegankelijk zijn en musea waarin onder meer Michelangelo's laatste, onvoltooide Pietà staat.

Erachter ligt het Parco Sempione met de Arco della Pace.

De Brera-wijk heeft de kunstacademie, de Pinacoteca en smalle straten met restaurants.

En de Navigli in het zuiden zijn de resten van een kanalenstelsel waaraan Leonardo als ingenieur heeft meegewerkt; daar zit 's avonds het uitgaansleven, met de aperitivo als instituut.

Wat de aperitivo is: je bestelt een drankje en krijgt er een buffet of een bord met hapjes bij, tussen zes en negen uur.

Area C en Area B: mag je auto de stad in

Dit is de praktische valkuil voor wie met de auto komt, en hij kost geld.

Wat Area C is: een tolzone rond het historische centrum, waar je op werkdagen overdag alleen in mag na betaling van een dagtarief. Je koopt dat vooraf of dezelfde dag; doe je dat niet, dan volgt een boete op kenteken.

Wat Area B is: een veel grotere milieuzone die vrijwel de hele stad beslaat, en waar oudere diesel- en benzineauto's helemaal niet in mogen. Welke voertuigen dat zijn, verschuift per jaar.

Wat dat voor een Nederlandse auto betekent: kijk vooraf na of je auto onder Area B valt. Een moderne auto is meestal geen probleem, een oudere diesel wel.

Wat je beter doet: de auto laten staan bij een parkeerplaats aan een metrostation aan de rand van de stad en met de metro naar binnen. Dat is goedkoper en sneller.

Wat het openbaar vervoer betreft: Milaan heeft vier metrolijnen, trams die deels nog uit de jaren dertig stammen, en een dagkaart die goedkoop is.

En vanaf Milaan rijden treinen naar Como, Bergamo en Turijn in een uur, dus voor uitstapjes heb je geen auto nodig.

Waar je slaapt en wat je huurt

Milaan is een zakenstad, en dat bepaalt het aanbod en de prijzen.

Wat dat betekent: de prijzen zijn hoog op werkdagen en tijdens beurzen, en juist laag in het weekend en in augustus, wanneer de stad leegloopt.

Waar je zit: het Centro en Brera zijn het duurst; Navigli en Porta Romana zijn levendig; Città Studi en Isola zijn rustiger en goedkoper; en rond het Centraal Station is het goedkoopst, maar 's avonds minder aangenaam.

Wat je huurt: een appartement in een blok, meestal met lift, want de negentiende- en twintigste-eeuwse bouw hier is ruimer dan in Rome of Venetië.

Wat er buiten de stad is: de meren. Aan het Comomeer, het Lago Maggiore en het Gardameer staan vakantiehuizen, appartementen en campings met bungalows, allemaal op een uur tot anderhalf uur rijden, en dat is de plek waar een gezin een week zou willen zitten. Wie hier een vakantie van een week plant, boekt dus vaak een huisje bij een meer en doet de stad als dagtrip; een heel huis met tuin in Milaan zelf bestaat nauwelijks.

Wat je nagaat in de stad: of het pand aan een tramlijn ligt, want die rijden vroeg; of er airconditioning is, want juli en augustus zijn hier benauwd; en hoe ver de dichtstbijzijnde metrohalte is.

En reken op de toeristenbelasting per persoon per nacht, die naar categorie verschilt.

Beurzen, mode en voetbal

De agenda van deze stad bepaalt de prijs van je hotel, en dat is nergens anders in Italië zo sterk.

Wat er speelt: Milaan heeft een van de grootste beurscomplexen van Europa in Rho, met beurzen die het hele jaar door lopen. De Salone del Mobile in april, de meubelbeurs, legt beslag op de hele stad.

Wat de modeweken doen: twee keer per jaar, in februari en september, en dan zijn hotels en appartementen dubbel zo duur.

Wat je daarmee doet: kijk de beurskalender na voordat je boekt. Een week verschuiven scheelt aanzienlijk.

Wat het voetbal betreft: San Siro is het stadion van zowel AC Milan als Internazionale, en het is met een rondleiding te bezoeken; op wedstrijddagen is het openbaar vervoer eromheen druk.

Wat er verder cultureel gebeurt: de Scala opent het seizoen op 7 december, de naamdag van de stadspatroon Ambrosius, en dat is in Milaan een feestdag met een markt.

En wie voor de winkels komt: de Quadrilatero della Moda rond de Via Montenapoleone is voor het kijken; de Corso Buenos Aires is een van de langste winkelstraten van Europa en voor het kopen.

De meren op een uur

De sterkste kant van Milaan als basis is wat er net buiten ligt.

Het Comomeer begint op een uur met de trein: Como zelf, en met de boot verder naar Bellagio, Varenna en Menaggio, met villa's en tuinen aan het water.

Het Lago Maggiore ligt anderhalf uur naar het noordwesten, met de Borromeïsche eilanden bij Stresa, waar een paleis met een barokke tuin op een eiland staat.

Het Gardameer ligt anderhalf uur naar het oosten, en is het grootste en het warmste, met Sirmione op een landtong en de bergen aan de noordkant.

Bergamo ligt op drie kwartier, met een ommuurde bovenstad op een heuvel die je met een kabeltram bereikt.

Wat je daar huurt: appartementen en vakantiehuizen aan het water, en campings met bungalows en mobilhomes; aan het Gardameer is dat aanbod het grootst.

Wat je met kinderen doet: Gardaland bij Peschiera, het grootste pretpark van Italië, ligt aan de zuidkant van het Gardameer.

En de treinen naar Como en Bergamo rijden vaak en zijn goedkoop; voor de meren zelf is een auto of de boot handiger.

Eten in Milaan

De Milanese keuken is anders dan die van Rome of Napels, en dat wordt vaak vergeten.

Wat er van hier komt: risotto alla milanese met saffraan, ossobuco, cotoletta alla milanese, en panettone, dat rond kerst overal ligt.

Wat er nog meer telt: de aperitivo, waarbij je tussen zes en negen een drankje bestelt en er eten bij krijgt. In de Navigli en in Isola is dat een maaltijd op zich.

Wat je op de markt doet: de Mercato Centrale bij het station en de wijkmarkten, waar de prijzen normaal zijn.

Waar je op let: rond de Dom betaal je toeristenprijzen voor middelmatig eten; twee straten verder is het beter en goedkoper.

Wat er verder is: Milaan heeft een grote Chinese wijk rond de Via Paolo Sarpi en een goede Zuid-Italiaanse keuken, omdat de stad in de twintigste eeuw vol is gelopen met mensen uit het zuiden.

Wat het ontbijt is: staand aan de bar, een cappuccino en een cornetto, en dat kost een fractie van wat je aan een tafeltje betaalt.

En de koffie na het eten is een espresso; een cappuccino na twaalf uur wordt hier met opgetrokken wenkbrauwen genoteerd.

Wanneer ga je

Juli is met 30,1 graden de warmste maand en telt 11,0 regendagen; augustus komt op 30,0 graden bij 9,6 dagen.

Wat dat betekent: in juli en augustus is Milaan heet en vochtig, want de Povlakte is een kom zonder wind. Veel Milanezen zijn dan weg en een deel van de restaurants is gesloten, wat de stad goedkoop maakt maar ook stil.

Mei is met 16,3 regendagen de natste maand van het jaar; april en mei zijn wel de aangenaamste maanden qua temperatuur.

September en oktober zijn goed voor een stedentrip, met 24,7 en 19,3 graden.

Februari is met 7,1 regendagen de droogste maand, maar het is dan koud en grijs; de Povlakte kent in de winter aanhoudende mist en slechte luchtkwaliteit.

Wat de kalender verder bepaalt: de beurzen en de modeweken, waarin de prijzen verdubbelen.

En het weekend is hier goedkoper dan doordeweeks, precies andersom dan in de meeste vakantiesteden.

Wat het kost

Milaan is de duurste stad van Italië om te slapen en niet de duurste om te eten.

Wat de accommodatie bepaalt: de dag van de week en de beurskalender, meer dan het seizoen.

Wat meevalt: het openbaar vervoer, met een dagkaart die goedkoop is en die ook op de trams en de metro geldt.

Wat de musea kosten: de Dom heeft aparte tickets voor kerk, dak en museum; het Laatste Avondmaal heeft een vast, laag tarief maar is nauwelijks te krijgen; en het Castello is deels gratis.

Wat de aperitivo je bespaart: voor de prijs van een drankje met een buffet erbij eet je een lichte avondmaaltijd.

Waar je op bespaart: in het weekend of in augustus komen; buiten het centrum slapen bij een metrohalte; en aan de bar ontbijten.

Wat je verder meerekent: als je met de auto komt, de kosten van Area C en van parkeren, en de kans dat je auto niet in Area B mag.

En de toeristenbelasting wordt per persoon per nacht geheven en meestal ter plaatse afgerekend.

Wat je nagaat en de eerlijke nadelen

Deze punten bepalen of een bezoek aan Milaan bevalt.

Heb je een ticket voor het Laatste Avondmaal, en zo niet, is dat nog te krijgen.

Valt je bezoek in een beursweek of een modeweek.

Mag je auto Area B in, en heb je Area C betaald als je het centrum in rijdt.

Is er airconditioning in je appartement.

Hoe ver is de dichtstbijzijnde metrohalte.

Heb je tickets voor het dak van de Dom.

Wat de eerlijke nadelen zijn: Milaan is geen mooie stad in de zin waarin Florence dat is; de winters zijn grijs en de luchtkwaliteit is er dan slecht; de zomers zijn benauwd; en het is duur.

Wat daar tegenover staat: een kathedraal waar je overheen kunt lopen, een schilderij dat je nergens anders ziet, een van de betere eetculturen van Noord-Italië, en drie meren en de Alpen op een uur afstand. Voor een lang weekend, of als startpunt voor een week aan de meren, is dat een uitstekende combinatie.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.