Vakantiehuis huren in Florence

Wat je moet weten over Florence

Florence is de hoofdstad van Toscane, telt ongeveer driehonderdzestigduizend inwoners en ontvangt er jaarlijks miljoenen bezoekers.

Wat de stad is: het centrum van de Renaissance, waar in anderhalve eeuw een hoeveelheid kunst is gemaakt die nergens anders in Europa op dat oppervlak te vinden is. Het historische centrum staat als geheel op de Werelderfgoedlijst.

Het weer is dat van een dal in Midden-Italië: juli komt op 32,9 graden bij 3,9 regendagen, augustus op 32,7 bij 6,5, juni op 28,5 bij 8,7 en september op 27,0 bij 9,3. December is met 15,5 regendagen de natste maand en januari blijft op 11,0 graden.

Wat er te kiezen valt: een appartement in het centrum, een hotel of pension, een vakantiehuis met zwembad in de heuvels van Chianti of Fiesole, of een vakantiewoning op een agriturismo op rijafstand. Overnachten voor één nacht kan overal, waar een losse overnachting het hele jaar te boeken is; een vakantiehuisje huren doe je hier eerder buiten de stad dan erin.

En er zijn twee dingen die je vooraf regelt: je tickets, en de vraag of je auto de stad in mag.

De koepel van Brunelleschi

Het gebouw dat de stad zijn silhouet geeft, is tegelijk een technisch raadsel dat pas na een eeuw werd opgelost.

Wat er aan de hand was: de kathedraal Santa Maria del Fiore werd vanaf 1296 gebouwd met een opening van drieënveertig meter voor een koepel die niemand wist te maken. Er was geen steiger denkbaar die de bekisting kon dragen.

Wat Filippo Brunelleschi bedacht: hij bouwde de koepel zonder bekisting, met twee schalen over elkaar, met bakstenen in een visgraatpatroon die zichzelf tijdens het metselen op hun plek hielden, en met machines die hij zelf ontwierp om het materiaal omhoog te brengen. Hij was tussen 1420 en 1436 bezig.

Wat het resultaat is: nog altijd de grootste gemetselde koepel ter wereld.

Wat je erin doet: de klim naar de lantaarn is vierhonderdreiënzestig treden, tussen de twee schalen door, en de trap wordt naar boven toe smal en schuin; met claustrofobie is dat geen goed idee. Boven kijk je over de daken en over Toscane.

Wat je nagaat: voor de koepel is een tijdslot verplicht en die zijn weken vooruit uitverkocht; er is een combinatieticket met de campanile van Giotto, het baptisterium en het museum.

Wat het alternatief is: de campanile ernaast heeft bijna hetzelfde uitzicht, is minder benauwd, en je ziet er de koepel zelf bij.

En het baptisterium heeft de bronzen deuren van Ghiberti, die Michelangelo de Poort van het Paradijs noemde.

De Uffizi en de rest van de kunst

De hoeveelheid kunst in deze stad is de reden om te komen en tegelijk de reden dat je moet plannen.

Wat de Uffizi is: het voormalige kantorengebouw van de Medici, nu een museum met de belangrijkste verzameling Renaissanceschilderkunst ter wereld, met Botticelli's Geboorte van Venus en Lente, en werk van Leonardo, Michelangelo, Rafaël en Caravaggio.

Wat de Accademia is: het museum waar de David van Michelangelo staat, het origineel; de kopie op de Piazza della Signoria is gratis te zien.

Wat er verder is: het Palazzo Pitti met de Boboli-tuinen aan de overkant van de rivier, het Bargello met de beeldhouwkunst, en het Museo dell'Opera del Duomo.

Wat je vooraf regelt: tijdsloten voor de Uffizi, de Accademia en de koepel. Zonder reservering sta je uren in de rij of kom je er niet in.

Wat gratis is: de kerken San Miniato al Monte boven de stad en Santa Trinita, de Piazza della Signoria met haar beelden, en de Ponte Vecchio.

Wat je overweegt: er zijn dagen waarop de staatsmusea gratis toegankelijk zijn, maar dan is het er extreem druk.

En de Ponte Vecchio heeft nog altijd goudsmeden, omdat de Medici in 1593 de slagers verboden er te zitten vanwege de stank.

De wijnvensters

Dit is het detail waar je pas oog voor krijgt als iemand het je heeft verteld, en daarna zie je ze overal.

Wat het zijn: buchette del vino, kleine getoogde vensters op ooghoogte in de gevels van de oude palazzi, ongeveer dertig bij twintig centimeter groot.

Waar ze voor dienden: de adellijke families hadden wijngaarden op het platteland en mochten hun wijn rechtstreeks verkopen. Door dit venster ging een fles naar buiten en het geld naar binnen, zonder dat de koper het huis in kwam.

Wanneer ze verdwenen: na de pestepidemieën en later door de veranderende handel raakten ze in onbruik en werden er honderden dichtgemetseld.

Wat er sinds kort gebeurt: tijdens de pandemie zijn ze weer in gebruik genomen, omdat je er contactloos een glas wijn of een koffie doorheen kunt aanreiken. Tientallen zijn er opnieuw geopend, en een vereniging houdt bij welke er nog zijn.

Wat je ermee doet: er is een wandeling langs de vensters te maken, en bij een handvol ervan kun je daadwerkelijk een glas bestellen.

Wat je nagaat: de meeste zijn dicht en alleen te zien; de werkende exemplaren staan op een lijst.

En het is een van de weinige dingen in deze stad die je zonder ticket en zonder rij kunt doen.

Waar je slaapt

De stad is klein en dat maakt de keuze eenvoudiger dan in de meeste steden.

Het historisch centrum tussen de Duomo en de Arno is het praktischst en het duurst; alles ligt lopend.

Oltrarno, de wijk aan de overkant van de rivier, is de kant van de ambachtslieden, de werkplaatsen en de wijnbars, en is aangenamer om te wonen dan om te bezichtigen.

Santo Spirito daarbinnen is jong en levendig, met een plein waar het 's avonds vol zit.

San Frediano ernaast wordt geregeld op lijstjes van aangename stadswijken gezet.

Rond het station Santa Maria Novella is het goedkoopst en het minst aangenaam.

En buiten de stad: Fiesole op de heuvel, op een kwartier met de bus, en de heuvels van Chianti, waar de vakantiehuizen met zwembad staan.

Wat je nagaat: of het pand een lift heeft, want de palazzi zijn hoog; of er airconditioning is, want juli en augustus komen boven de tweeëndertig graden; en of het aan een uitgaansplein ligt.

En reken op de toeristenbelasting per persoon per nacht, die in Florence naar categorie oploopt en ter plaatse wordt afgerekend.

Wat voor vakantiehuis huur je hier

Wie een huis met een tuin zoekt, moet de stad uit, en dat is geen tekortkoming maar de aard van Toscane.

Wat er in de stad is: appartementen. Een verdieping in een oud pand, met hoge plafonds, luiken en meestal geen lift.

Wat er net buiten ligt: villa's en vakantiehuizen met zwembad in de heuvels van Fiesole, Settignano en Bagno a Ripoli, op tien tot twintig minuten van het centrum.

Wat er verder ligt: de Chianti tussen Florence en Siena, met stenen boerderijen en agriturismi tussen de wijngaarden, op een half uur tot een uur.

Wat een agriturismo is: een boerenbedrijf dat appartementen verhuurt en waar 's avonds vaak gekookt wordt met wat er van het land komt; in Toscane is dat een grote en goed geregelde categorie. Wie hier een vakantie van een week plant, huurt zo'n huisje of een heel huis met bad in de heuvels en doet de stad in twee dagen. Een vakantiepark in de Nederlandse zin bestaat er niet; wat erop lijkt zijn campings met bungalows aan de rand van de stad.

Wat je nagaat buiten de stad: hoe lang de onverharde oprit is, want de strade bianche zijn hier gebruikelijk; of het zwembad verwarmd is als je in mei of oktober komt; en hoe je in de stad komt.

Wat het antwoord op die laatste vraag meestal is: met de auto tot een parkeerterrein aan de rand en dan met de tram of de bus, want het centrum is voor auto's grotendeels gesloten.

En dat brengt ons bij het punt waar de meeste mensen geld verliezen.

De ZTL en waarom die je geld kost

Dit is de valkuil voor iedereen die met een auto komt, en hij is duur.

Wat de ZTL is: een zona a traffico limitato, het hele historische centrum, waar op de meeste uren alleen bewoners en vergunninghouders mogen rijden. De toegangen worden met camera's bewaakt die je kenteken lezen.

Wat er gebeurt als je erin rijdt: je krijgt maanden later een boete thuisgestuurd, verhoogd met de kosten van het incassobureau. Per gepasseerde camera één, dus een verkeerd rondje kan meerdere boetes opleveren.

Waarom het zo vaak misgaat: een navigatiesysteem stuurt je er zonder waarschuwing doorheen, en de borden zijn klein.

Wat je doet: laat de auto op een parkeerterrein aan de rand staan, bijvoorbeeld bij een tramhalte, en ga met het openbaar vervoer verder.

Wat de uitzondering is: als je hotel of appartement binnen de zone ligt, kan de verhuurder je kenteken tijdelijk aanmelden. Dat moet vooraf gebeuren en niet achteraf; vraag om een bevestiging dat het geregeld is.

Wat er in de zomer bij komt: de ZTL heeft in de zomermaanden ruimere tijden in het weekend.

En binnen de muren is lopen sneller dan rijden; de stad meet nog geen drie kilometer van noord naar zuid.

Eten in Florence

De Toscaanse keuken is boers en op vlees en brood gebouwd, en dat is in de stad niet anders.

Wat de bistecca alla fiorentina is: een dikke T-bone van het Chianina-rund, kort gegrild en van binnen rood, gerekend per ons en bedoeld om te delen. Wie hem doorbakken bestelt, krijgt in een goede zaak een blik.

Wat er verder op tafel komt: ribollita, een dikke soep van brood en groente; pappa al pomodoro; en lampredotto, een broodje met gestoofde runderpens van een straatkar, dat het typische straatvoedsel van deze stad is.

Wat het brood is: zonder zout, wat teruggaat op een middeleeuws conflict over de zouthandel, en wat het bij de zoute worst en de soepen juist goed doet maakt.

Waar je eet: in Oltrarno en Sant'Ambrogio, en op de Mercato Centrale, waar op de bovenverdieping eetstalletjes zitten.

Wat je drinkt: Chianti Classico met de zwarte haan op de hals, en de wijnen uit de heuvels rond de stad.

Waar je op let: rond de Duomo en de Ponte Vecchio betaal je toeristenprijzen voor middelmatig eten; twee straten verder is het beter en goedkoper.

En bestel de koffie staand aan de bar, want aan een tafeltje betaal je het dubbele.

Oltrarno en de heuvels

De rustigste kant van de stad ligt aan de overkant van de rivier en erboven.

Wat Oltrarno is: de wijk waar sinds de Renaissance de ambachtslieden zitten: vergulders, meubelrestaurateurs, leerbewerkers en goudsmeden, in werkplaatsen die je vanaf de straat in kunt kijken.

Wat er staat: het Palazzo Pitti, de Boboli-tuinen erachter, en de kerk Santa Maria del Carmine met de fresco's van Masaccio die de perspectiefwerking in de schilderkunst inluidden.

Wat erboven ligt: het Piazzale Michelangelo met het bekendste uitzicht op de stad, en San Miniato al Monte daar nog boven, een romaanse kerk uit de elfde eeuw met een marmeren gevel, waar de monniken 's middags gregoriaans zingen.

Wat je in de heuvels doet: Fiesole, een Etruskisch stadje boven de stad met een Romeins theater en met uitzicht over het dal, bereikbaar met bus 7.

Wat gratis is: de tuin van de Rozentuin en de Iristuin onder het Piazzale, en de wandeling langs de oude stadsmuur.

Wat je nagaat: het Piazzale is bij zonsondergang stampvol; San Miniato erboven is rustiger en mooier.

En de wijngaarden beginnen letterlijk aan de rand van de bebouwing.

Wanneer ga je

Juli is met 32,9 graden de warmste maand en telt slechts 3,9 regendagen; augustus komt op 32,7 graden bij 6,5 dagen.

Wat dat betekent: in juli en augustus is Florence een oven. Het ligt in een dal zonder wind, de gebouwen houden de warmte vast, en een dag in de rij staan is dan geen plezier. Veel Florentijnen zijn in augustus zelf weg.

Juni geeft 28,5 graden bij 8,7 regendagen en september 27,0 bij 9,3. Mei komt op 23,1 graden bij 12,7 dagen en april op 18,7 bij 10,9.

Wat de beste maanden zijn: april, mei, eind september en oktober; dan is het aangenaam en zijn de rijen korter.

December is met 15,5 regendagen de natste maand en januari blijft op 11,0 graden; de winter is er rustig en de musea zijn dan leeg, wat voor een stedentrip een groot voordeel is.

Wat je vermijdt: Pasen en de eerste helft van augustus.

En in de winter kun je zonder tijdslot vaak gewoon de Uffizi in, wat in mei ondenkbaar is.

Wat het kost

Florence is een van de duurste steden van Italië, en dat zit vooral in het slapen en de tickets.

Wat de accommodatie kost: in het centrum ligt het niveau hoog, met april tot juni en september tot oktober als duurste maanden; januari en februari zijn het goedkoopst.

Wat er bij komt: de toeristenbelasting per persoon per nacht, die naar categorie oploopt en tot een aantal nachten wordt geheven.

Wat de tickets kosten: de Uffizi, de Accademia en de koepel hebben elk een eigen tarief met reserveringskosten erbovenop; er zijn combinatietickets die uit kunnen als je meerdere dingen doet.

Wat meevalt: eten. Een lampredotto van de kar, een bord pasta in Oltrarno en een glas Chianti kosten hier minder dan in de meeste West-Europese steden.

Waar je op bespaart: buiten het hoogseizoen komen; in Oltrarno of net buiten de muren slapen; en de bistecca met zijn vieren delen, want hij wordt per gewicht gerekend.

Wat je verder meerekent: als je met de auto komt, de parkeerkosten en het risico van de ZTL.

En met de trein is Florence vanaf Rome in anderhalf uur en vanaf Milaan in twee uur bereikbaar, wat de stad tot een goede tussenstop maakt.

Wat je nagaat en de eerlijke nadelen

Deze punten bepalen of een bezoek aan Florence bevalt.

Heb je tijdsloten voor de Uffizi, de Accademia en de koepel.

Ligt je appartement binnen de ZTL, en meldt de verhuurder je kenteken vooraf aan.

Is er airconditioning, en in welke kamers.

Is er een lift, en op welke verdieping zit je.

Ligt het pand aan een uitgaansplein, want Santo Spirito is tot laat luidruchtig.

Wat de eerlijke nadelen zijn: de stad is in het seizoen overvol, met rijen bij elk museum en straten waar je achter groepen aan schuifelt; het is er in juli en augustus verstikkend heet; de prijzen zijn hoog; en het centrum is klein, dus de drukte concentreert zich op een paar honderd meter.

Wat daar tegenover staat: de grootste gemetselde koepel ter wereld waar je in kunt klimmen, de belangrijkste verzameling Renaissancekunst die er is, wijnvensters in de gevels waardoor je een glas aangereikt krijgt, en wijngaarden die aan de rand van de bebouwing beginnen. Wie in november of februari komt, heeft dat allemaal zonder de rij.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.