Elk Azoren-eiland is anders, van São Miguel tot Faial en Pico

São Miguel, Faial en Pico zijn drie werelden in één archipel

Wie de Azoren voor het eerst bezoekt, kiest meestal uit deze drie: het grote groene São Miguel, het zeilershistorische Faial en het bergachtige wijneiland Pico. Elk eiland heeft een eigen karakter, en juist de combinatie maakt de reis. Dit artikel zet ze naast elkaar, met de praktische verbindingen erbij. De vuistregel: São Miguel voor de eerste week, de centrale eilanden voor wie verder wil; de veerboot tussen Faial en Pico duurt een half uur en maakt die twee tot één bestemming.

São Miguel is het complete eiland

Het hoofdeiland, ruim 60 kilometer lang, verzamelt alle Azoren-klassiekers: het dubbelmeer van Sete Cidades, de dampende Furnas-vallei met haar thermale park van rond de 10 euro entree, theeplantages aan de noordkust en walvistochten vanuit de hoofdstad Ponta Delgada voor 50 tot 65 euro. Reken op minstens vijf dagen; de uitzichtpunten alleen al vullen een reis. De oost- en westpunt zijn de stilste hoeken, en wie de meren zonder wolken wil zien, houdt de ochtenden vrij en de planning los.

Faial is blauw, maritiem en getekend door 1957

Faial heet het blauwe eiland, naar de hortensiahagen die in de zomer de wegen omzomen, en zijn haven Horta is al generaties de oversteekhaven van Atlantische zeilers; de kades staan vol beschilderde scheepswapens, want een schildering achterlaten brengt volgens de zeilerstraditie geluk. Aan de westpunt ligt het indrukwekkendste landschap: de Capelinhos-vulkaan, die bij de uitbarsting van 1957 een compleet nieuw stuk eiland opwierp en een vuurtoren half onder de as begroef. Het ondergrondse bezoekerscentrum ernaast vertelt dat verhaal voortreffelijk.

Pico is de berg met wijngaarden van wereldformaat

Pico is zijn vulkaan: de kegel van 2.351 meter, de hoogste berg van Portugal, waarvoor klimmers zich melden bij het berghuis en volgens de parkregels zo'n 25 euro vergunning betalen; het aantal klimmers per dag is gelimiteerd, dus online reserveren is de norm. Aan de voet liggen de zwarte lavawijngaarden die sinds 2004 werelderfgoed zijn: muurtjes van basaltsteen beschermen elke wijnstok tegen wind en zout. Proeven hoort erbij, net als de langste lavatunnel van het land, zo'n 5 kilometer, waarvan een deel met helm en lamp te bezoeken is.

Zo combineert u de drie slim

De klassieke tiendaagse: vijf tot zes dagen São Miguel, dan het vliegtuigje van ruim een uur naar Faial voor twee dagen, en de veerboot van 30 minuten naar Pico voor de rest; die overtocht kost enkele euro's. Wie de bergklim plant, houdt er twee mogelijke dagen voor vrij; de top vraagt helder weer en dat laat zich niet boeken. Houd er rekening mee dat de binnenlandse vluchten en de topvergunningen in juli en augustus vol raken; boek die ruggengraat eerst en bouw de rest eromheen. De veerboten in de centrale groep varen frequent en zijn goedkoop.

Praktisch tussen de eilanden

Elk eiland vraagt een eigen huurauto; reserveer die gelijk met de vluchten, want de vloten zijn klein. De wegen zijn rustig, de afstanden kort en de uitzichtpunten talrijk; reken 40 tot 60 kilometer per gemoedelijk rij-uur, en zo'n 30 tot 45 euro per huurautodag in het seizoen. Het weer wisselt per eilandzijde: als de ene kust in de wolken hangt, schijnt de andere vaak gewoon. De app van de lokale webcams is daarom de nuttigste reisgenoot, en flexibiliteit de belangrijkste bagage.

Wanneer u gaat

Mei tot en met september is de beste tijd voor dit trio, met juli en augustus als vol seizoen en juni en september als ruimere keuzes. De Pico-klim naar 2.351 meter is in de zomermaanden het kansrijkst; de hortensia's van Faial bloeien in juni en juli. April en oktober zijn voor wie stilte boven zekerheid stelt: groener, wisselvalliger en goedkoper. De winter verbindt de eilanden dunner, maar wie alleen São Miguel doet, heeft ook dan een volwaardige natuurreis; de oceaan blijft het hele jaar theater.