Vakantiehuis huren in Saint-Tropez

Wat je moet weten over Saint-Tropez

Saint-Tropez is een vissersdorp aan de Côte d'Azur dat door een film uit 1956 wereldberoemd werd en dat sindsdien de duurste vierkante kilometer van de Franse kust is.

Wat het is gebleven: een dorp van nog geen vijfduizend inwoners, met een haven, een citadel en een marktplein, waar in augustus tienduizenden mensen per dag doorheen lopen.

Het weer is mediterraan en droog: juli komt op 30,7 graden bij 1,6 regendagen, augustus op 30,7 bij 2,2, juni op 26,6 bij 6,7 en september op 25,6 bij 6,9. November is met 9,1 regendagen de natste maand en januari blijft op 12,7 graden.

Wat er te kiezen valt: een appartement in het dorp, een villa met zwembad in de heuvels erachter, een vakantiehuis in een van de dorpen op het schiereiland, of een vakantiewoning op een vakantiepark of camping richting Grimaud en Cavalaire. Overnachten voor één nacht kan in de hotels, waar een losse overnachting buiten het hoogseizoen te boeken is; een vakantiehuisje huren gaat er per week, van zaterdag tot zaterdag.

En er is één praktisch punt dat je vakantie hier kan maken of breken: hoe je er komt.

De weg erheen, en hoe je de file vermijdt

Dit is het punt dat op vrijwel geen enkele vakantiesite staat en dat in augustus uren scheelt.

Wat het probleem is: Saint-Tropez ligt aan het eind van een schiereiland en er loopt één doorgaande weg naartoe, de D98a langs de baai. Doodlopend, dus al het verkeer dat erin gaat, moet er ook weer uit.

Wat dat betekent in juli en augustus: een file die op de laatste kilometers een uur of meer kan duren, en parkeergarages die tegen de middag vol zijn.

Wat het alternatief is: de veerboot vanaf Sainte-Maxime aan de overkant van de baai, die er ongeveer een kwartier over doet en meerdere keren per uur vaart. Er varen ook boten vanuit Port Grimaud, Les Issambres en Saint-Raphaël.

Wat dat oplevert: je parkeert aan de andere kant, vaart de haven van Saint-Tropez binnen en stapt uit tussen de jachten. Dat is bovendien de mooiste aankomst die er is.

Wat je verder doet: kom vroeg in de ochtend of na zes uur 's avonds, want dan is het dorp leefbaar.

En wie in het dorp zelf slaapt, heeft dit hele probleem niet, en betaalt daar dan ook voor.

Het dorp

Achter de reputatie zit een dorp dat nog steeds als dorp werkt, mits je op het juiste moment kijkt.

De haven is de plek waar iedereen komt: een rij pastelkleurige huizen achter de kade, met jachten die in augustus zo groot zijn dat ze het uitzicht op de huizen wegnemen.

La Ponche is de oude vissersbuurt achter de haven, met smalle straten en een klein strandje, en dat is waar het dorp op zichzelf lijkt.

De citadel op de heuvel is een vesting uit de zeventiende eeuw met een museum over de zeevaartgeschiedenis, en het uitzicht vanaf de wallen is het beste van de omgeving.

Het Musée de l'Annonciade in een oude kapel aan de haven heeft werk van Signac, Matisse en Bonnard, die hier allemaal geschilderd hebben; Signac kocht er in 1892 een huis en haalde de rest achter zich aan.

Het Place des Lices is het plein met de platanen, waar op dinsdag en zaterdag markt is en waar het hele jaar door jeu de boules wordt gespeeld.

Wat er in mei gebeurt: de Bravades, een processie met musketten die sinds 1558 elk jaar wordt gehouden en waarbij het dorp drie dagen lang van zichzelf is.

En de kleuren van de gevels zijn beschermd: er is een voorgeschreven palet, en dat is de reden dat het er zo uitziet.

De stranden van Pampelonne

Het strand waar Saint-Tropez om bekendstaat, ligt niet in het dorp maar vijf kilometer verderop.

Wat het is: een aaneengesloten zandstrand van bijna vijf kilometer aan de oostkant van het schiereiland, bij Ramatuelle.

Hoe het is ingedeeld: afwisselend openbare stukken en plages privées, strandclubs met bedden, parasols en een restaurant. Die clubs zijn de reden dat mensen hierheen komen en tegelijk de reden dat het duur is: een bed voor een dag kost er een bedrag waar je elders een week voor huurt.

Wat er sinds enkele jaren geldt: het strand is opnieuw ingericht om de duinen te herstellen. Het aantal strandclubs is teruggebracht, de gebouwen moesten demontabel worden en in de winter verdwijnen, en er is meer openbaar strand.

Wat er verder aan stranden is: de Plage des Salins, rustiger en met minder clubs; de Plage de la Bouillabaisse aan de dorpskant, praktisch maar niet bijzonder; en de baaien langs het kustpad.

Wat je nagaat: parkeren bij Pampelonne is betaald en de terreinen zijn in augustus voor twaalf uur vol.

En het water is er helder en het strand loopt vlak af, wat het met kinderen aangenamer maakt dan de rotskusten verderop.

Het kustpad

Dit is het beste wat je hier gratis kunt doen en het loopt om het hele schiereiland.

Wat het is: het sentier du littoral, een pad dat de Franse kust volgt en dat hier over de rotsen, langs de baaien en achter de villa's langs gaat.

Hoe lang het is: het traject rond het schiereiland van Saint-Tropez is een kilometer of vijfendertig, van de Plage des Graniers bij het dorp tot voorbij Cavalaire.

Wat je in een ochtend doet: het stuk van het dorp naar de Plage de la Bouillabaisse of naar Salins, dat een tot twee uur kost en dat langs baaien gaat waar je kunt zwemmen.

Waarom het bestaat: aan de Franse kust geldt een servitude de passage, een wettelijk recht van overpad langs de kustlijn, ook over particulier terrein. Daardoor loop je hier vlak achter tuinen van huizen die je nooit van de weg af ziet.

Wat je meeneemt: schoenen met profiel, want het pad is rotsig, en water, want er is onderweg niets.

Wat je nagaat: bij storm en bij hoog water zijn delen afgesloten.

En ga vroeg, want schaduw is er nauwelijks en om twaalf uur is het op de rotsen loeiheet.

Wat voor vakantiehuis huur je hier

Het aanbod is groot maar de prijzen lopen sterk uiteen, en dat hangt vooral van de ligging af.

De villa met privézwembad in de heuvels van Ramatuelle en Gassin is de klassieke vorm: een huis tussen de wijngaarden met uitzicht op zee, en dat is de duurste categorie die er in Frankrijk bestaat.

Het appartement in het dorp is de tweede: een woning in een oud pand achter de haven, klein, zonder lift en met een prijs die de ligging weerspiegelt.

Het vakantiehuis in de dorpen eromheen is de derde en de verstandigste: Gassin, Ramatuelle, Grimaud, Cogolin en La Croix-Valmer liggen op tien tot twintig minuten en zijn een veelvoud goedkoper; een huisje voor twee is daar gewoon te vinden.

En richting Cavalaire, Sainte-Maxime en de Golf van Saint-Tropez staan campings en vakantieparken met mobilhomes, chalets en zwembaden.

Wat je nagaat: of er parkeergelegenheid bij hoort, want dat is hier het grootste praktische punt; hoe smal de weg naar het huis is; of het zwembad verwarmd is buiten de zomer; en of er airconditioning is.

Wat mensen onderschatten: de afstand van een villa in de heuvels naar een strand is met de auto tien minuten en in augustus veertig, door de file en het parkeren.

En vraag naar de schaduw op het terras, want in juli en augustus is dat het verschil tussen buiten zitten en binnen blijven.

De omgeving: dorpen en wijn

Wie alleen in Saint-Tropez blijft, ziet het minst interessante deel van deze streek.

Gassin en Ramatuelle zijn twee dorpen op heuveltoppen boven het schiereiland, met stegen, uitzicht en aanzienlijk minder mensen.

Grimaud heeft een kasteelruïne en een middeleeuws dorp; Port Grimaud eronder is een in de jaren zestig aangelegd waterdorp met kanalen, waar elk huis een aanlegplaats heeft.

Sainte-Maxime aan de overkant van de baai is gewoner, goedkoper en heeft een strand aan de zonzijde.

Wat er verder ligt: het Massif des Maures, een beboste heuvelrug achter de kust, met kurkeiken, kastanjebossen en dorpen als Collobrières en La Garde-Freinet.

Wat de streek maakt: de wijn. De Côtes de Provence maakt vooral rosé, en de domeinen op het schiereiland verkopen aan huis; een proeverij bij een domein is hier goedkoper en aangenamer dan een terras aan de haven.

Wat je op een dag doet: de markt in Saint-Tropez op dinsdagochtend, daarna een dorp in de heuvels, en aan het eind van de middag het strand.

En de kastanjes uit de Maures worden in oktober in Collobrières gevierd met een festival.

Met kinderen

Deze bestemming is met kinderen te doen, mits je niet in het dorp zelf gaat zitten.

Wat werkt: een huis met zwembad in de heuvels of een camping bij een strand, en het dorp als uitstapje van een halve dag.

Wat het strand biedt: Pampelonne is zand, loopt vlak af en heeft rustig water, wat het met kleine kinderen geschikter maakt dan de rotsen bij Nice of de kiezelstranden verderop.

Wat er verder te doen is: een boottocht vanuit de haven, kajakken langs de kust, en de citadel met zijn museum en de pauwen die er rondlopen.

Wat er op rijafstand ligt: Aqualand bij Fréjus, het Zoo van Fréjus, en de Gorges du Verdon op anderhalf uur.

Waar je op let: de zon is hier fel en er is op het strand nauwelijks natuurlijke schaduw; een parasol of een strandtentje is geen luxe.

Wat je vermijdt: het dorp in de middag in augustus, want dan sta je in een menigte in de volle zon.

En reken erop dat een dag Pampelonne met een gezin, inclusief parkeren, snel een fors bedrag wordt als je bij een club gaat liggen; de openbare stukken zijn gratis.

Waar de naam vandaan komt

Dat dit dorp wereldberoemd is, komt door een film, en dat is nauwelijks overdreven.

Wat er gebeurde: in 1956 werd hier Et Dieu crea la femme opgenomen, met Brigitte Bardot in de hoofdrol. Het dorp had daarvoor een paar duizend inwoners en leefde van vissen en van een handvol schilders.

Wat het effect was: binnen tien jaar was Saint-Tropez de plek waar Frankrijk heen ging om gezien te worden, en dat is het gebleven.

Wat er daarvoor al was: Paul Signac kocht hier in 1892 een huis en haalde Matisse, Bonnard en Marquet achter zich aan; het museum aan de haven hangt vol met wat zij hier schilderden.

Wat er in de jaren zeventig bij kwam: de filmreeks over de gendarme van Saint-Tropez, die van het politiebureau aan het plein een bezienswaardigheid maakte; het is nu een klein museum.

Wat je ervan merkt op straat: de jachten in de haven, de merkwinkels in de stegen en de prijzen op de terrassen.

En wat de meeste mensen niet weten: buiten juli en augustus is dit gewoon een Provencaals havendorp, met een markt, een boulesbaan en vissers die om zeven uur binnenkomen.

Wanneer ga je

Juli en augustus komen allebei op 30,7 graden; juli telt slechts 1,6 regendagen en augustus 2,2. Dit is een van de droogste kusten van Europa in de zomer.

Wat dat betekent: het weer is in juli en augustus vrijwel gegarandeerd, maar dan is het er ook het drukst en het duurst, met prijzen die twee tot drie keer zo hoog liggen als in mei.

Juni geeft 26,6 graden bij 6,7 regendagen en september 25,6 bij 6,9; september is de beste maand van het jaar, met warm zeewater, open strandclubs en een dorp dat weer ademt.

Mei komt op 21,9 graden bij 6,7 dagen en is aangenaam voor het kustpad en de dorpen, maar het water is dan nog fris.

November is met 9,1 regendagen de natste maand, en de herfstbuien in de Provence zijn kort en hevig.

Januari blijft op 12,7 graden; buiten het seizoen is het dorp stil en zijn veel zaken dicht.

En de mistral, de koude noordenwind, kan ook in de zomer een paar dagen achtereen waaien; dan is het helder, fris en niet om op het strand te liggen.

Wat het kost

Saint-Tropez is de duurste plek van de Franse kust, en dat is geen legende maar een rekensom.

Wat de accommodatie doet: een villa in juli of augustus kost hier een veelvoud van dezelfde villa vijftig kilometer verderop.

Wat het strand kost: een bed met parasol bij een strandclub op Pampelonne is een dagprijs per persoon; met vier personen ben je meer kwijt dan aan een dag in een pretpark.

Wat het parkeren kost: de garages in het dorp rekenen per uur, en bij Pampelonne betaal je per dag.

Wat er meevalt: de markt, de bakkers en de wijndomeinen zijn normaal geprijsd, en een broodje van de markt op het kustpad is een prima lunch.

Waar je op bespaart: in Gassin, Ramatuelle, Cogolin of Sainte-Maxime slapen; in mei, juni of september komen; met de veerboot naar het dorp gaan; en op de openbare stukken van het strand liggen.

Wat je verder meerekent: tol op de Franse snelwegen; vanaf Utrecht is het ongeveer 1.200 kilometer.

En de toeristenbelasting wordt per persoon per nacht geheven, met tarieven die naar categorie oplopen.

Wat je nagaat en de eerlijke nadelen

Deze punten bepalen of een week hier bevalt.

Hoort er parkeergelegenheid bij het huis, en zo niet, wat kost een garage.

Hoe kom je in het dorp: met de auto over de D98a, of met de veerboot vanaf de overkant.

Is er airconditioning, en in welke kamers.

Is het zwembad verwarmd als je in mei of oktober komt.

Hoe ver is het strand in autominuten in augustus, en niet in kilometers.

Zit er schaduw op het terras.

Wat de eerlijke nadelen zijn: het is duur, in augustus overvol, en het dorp zelf is dan meer een winkelstraat met jachten dan een dorp. De weg erheen is een flessenhals, parkeren is een dagelijkse ergernis, en de strandclubs prijzen zichzelf ver boven wat ze bieden.

Wat daar tegenover staat: een van de mooiste kustlijnen van Frankrijk, een kustpad dat gratis om het hele schiereiland loopt, zandstranden die vlak aflopen, dorpen in de heuvels die de drukte niet kennen, en zon die in juli en augustus praktisch gegarandeerd is. Wie in mei, juni of september komt en buiten het dorp slaapt, krijgt dat allemaal voor een prijs die redelijk is.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.