In Saint-Tropez naast de haven met cultuur, natuur en strand

Wat je aan de haven ziet is een naoorlogse herbouw

De rij okergele en oranje huizen aan de kade van Saint-Tropez oogt eeuwenoud, maar een groot deel ervan staat er sinds de jaren vijftig. In de Tweede Wereldoorlog raakte de haven zwaar beschadigd, en omdat het geheel al een beschermd stadsgezicht was, mocht het identiek worden herbouwd. Dat is geen detail maar de reden dat het dorp er zo gaaf uitziet. Er is hier niets in de jaren zestig tussengebouwd, zoals elders aan deze kust wel gebeurde.

Op 15 augustus 1944 landden de geallieerden hier

Volgens de geschiedschrijving van de landing was Saint-Tropez een van de plaatsen waar Operatie Dragoon begon, de geallieerde invasie van Zuid-Frankrijk. Op 15 augustus 1944 kwamen troepen aan land bij het dorp en bij de Pointe du Rabiou; binnen twee dagen waren er 130.000 man en 18.000 voertuigen geland en eind augustus waren Toulon en Marseille bevrijd. Elk jaar op 15 augustus wordt dat in het dorp herdacht. Wie op die datum komt, moet weten dat er dan plechtigheden zijn en dat delen van de haven zijn afgezet.

Een schilder maakte dit dorp beroemd, geen filmster

In 1892 meerde de schilder Paul Signac hier aan met zijn zeiljacht Olympia. Hij kocht boven het dorp het huis La Hune, en dat werd de verzamelplaats van schilders die hem kwamen opzoeken: Henri Matisse, André Derain, Albert Marquet en Henri-Edmond Cross verbleven er regelmatig. Dat is ruim zestig jaar voor Brigitte Bardot hier ging filmen. Het licht en de kleuren van deze kust hebben het pointillisme en het fauvisme mede gevormd, en dat is de belangrijkste reden dat het dorp cultuurhistorisch iets voorstelt.

Het Annonciade-museum zit in een kapel

Het Musée de l'Annonciade werd in 1922 ingericht in een zestiende-eeuwse kapel aan de haven en kreeg in 1955 een schenking van 56 werken van verzamelaar Georges Grammont. De collectie draait om het pointillisme, de nabis en het fauvisme, met werk van precies de schilders die hier zaten. Het is klein: je bent er in een uur doorheen. Juist die maat maakt het een van de aangenaamste musea van de kust, en het ligt op nog geen 100 meter van de kade waar de jachten liggen. Boven het dorp staat de Citadelle met het maritiem museum.

De haven is 's ochtends nog gewoon werk

Voor negen uur liggen er vissersboten aan de kade en wordt er op de Place aux Herbes vis verkocht, op nog geen 50 meter van de plek waar later op de dag de jachten van tientallen meters liggen. Vanaf een uur of elf verschuift het beeld naar de jachten en de terrassen ervoor. Ga dus vroeg als je het dorp wilt zien in plaats van het decor. Datzelfde geldt voor de drukte bij de haven: die begint rond het middaguur en houdt aan tot het donker is. Op dinsdag en zaterdag staat de markt op de Place des Lices, en in de oude wijk La Ponche is het altijd rustiger.

De natuur begint waar het dorp ophoudt

Buiten de bebouwing bestaat het schiereiland uit maquis, de lage struikvegetatie van deze kust, met wijngaarden op de vlaktes en pijnbomen langs de zee. Het Sentier du littoral loopt er over ongeveer 20 kilometer doorheen, langs de Plage des Graniers, Les Salins, Cap Camarat en Cap Taillat, met baaien waar je in het voorseizoen alleen bent. Houd er rekening mee dat maquis extreem brandbaar is. In de zomer sluit de prefectuur bosgebieden op dagen met hoog risico, doorgaans van juni tot en met september, en roken of open vuur is er het hele seizoen verboden. Achter het schiereiland begint het Massif des Maures.

Wat je kunt overslaan

De kade met de grote jachten is in juli en augustus vooral een rij mensen die naar een rij boten kijkt. Het is aardig voor tien minuten en daarna niet meer, en de terrassen erlangs vragen het dubbele van wat je een straat verderop betaalt. Ook de bekende strandclubs aan Pampelonne bij Ramatuelle zijn met een gezin zelden de moeite: een ligbed kost er al gauw 25 tot 40 euro per dag, terwijl het openbare deel van hetzelfde strand gratis is.

Kom met de boot in plaats van met de auto

Er loopt één weg naar het dorp en die staat in het hoogseizoen vast. Vanaf Sainte-Maxime, aan de overkant van de Golfe de Saint-Tropez, vaart een pendelboot die er 15 tot 20 minuten over doet en je midden in de haven afzet. Parkeren doe je dan aan de overkant, wat goedkoper is en je een halfuur zoeken bespaart. Wie toch rijdt: kom voor 9.00 uur of na 18.00 uur en reken op betaald parkeren aan de rand van het dorp.

Wanneer je komt

Mei, juni en september zijn hier de beste maanden: het water is warm genoeg, het dorp draait en je betaalt niet de zomerprijzen. In juli en augustus is Saint-Tropez een plek waar je vooral wacht, in de file, aan de kassa en aan tafel. Half mei zijn er de Bravades en begin oktober Les Voiles, de zeilwedstrijd, en dan is het eveneens vol. In de winter, van november tot maart, is een deel van de zaken gesloten, maar het dorp is dan van de eigen bevolking; reken dan op 12 tot 16 graden overdag. Wie het echt wil zien zoals het is, komt in maart of november en neemt op de koop toe dat de terrassen leeg zijn.