Vakantiehuis huren in Noord-Frankrijk

Wat je moet weten over Noord-Frankrijk

In Noord-Frankrijk kun je 158.839 vakantiehuizen huren, van een vissershuisje bij Ambleteuse tot een gîte in het binnenland van de Somme. Het is het deel van Frankrijk dat Nederlanders het vaakst passeren en het minst kennen, en dat is precies de reden dat het er rustig en goedkoop is.

De reistijd is de grote troef: vanaf Utrecht sta je in ruim vijf uur aan de Opaalkust, en dat is korter dan naar Zuid-Duitsland. Voor een lang weekend of een midweek is dit daarmee de verste bestemming die nog haalbaar is zonder je vakantie aan de weg kwijt te raken.

Wat je krijgt is een kust met kliffen en brede stranden, een binnenland van glooiende akkers en dorpen met kerkjes, en een keuken die eerder Vlaams dan Frans aanvoelt.

Op deze pagina staat welke streek bij je past, wat een vakantiehuisje kost, wat de mooiste kustplaatsen zijn en wanneer je moet gaan.

Welke streek is het mooist

Noord-Frankrijk bestaat uit drie gebieden die dicht bij elkaar liggen maar duidelijk verschillen.

De Opaalkust, tussen Calais en Berck, is de bekendste: kliffen bij Cap Gris-Nez en Cap Blanc-Nez, brede stranden bij Wissant en Le Touquet, en vissersdorpen als Ambleteuse en Audresselles. Le Touquet is de mondaine badplaats met villa's tussen de dennen; Wimereux en Étaples zijn kleiner en goedkoper. Voor een week aan zee is dit de kant.

De Baai van de Somme, iets zuidelijker, is een van de mooiste baaien van Frankrijk: getijdengebied met zeehonden, schapen op de kwelders en Saint-Valery-sur-Somme als middeleeuws stadje aan het water. Er rijdt nog een stoomtrein langs de baai. Het is er stiller dan aan de Opaalkust en dat is precies de aantrekkingskracht.

Het binnenland, de Zeven Valleien en het heuvelland van de Artois en de Avesnois, is het onbekendste deel: beekdalen, bossen, en dorpen waar geen enkele toerist komt. Hier staan de goedkoopste gîtes van heel Frankrijk.

En verder naar het westen begint Normandië, met Granville als eerste badplaats. Dat is een eigen streek met een eigen karakter.

Wat een vakantiehuis kost

Voor heel Frankrijk ligt die middenmoot tussen 55 en 85 euro per nacht, en het noorden zit daar duidelijk onder.

Dat maakt dit het goedkoopste deel van Frankrijk om te huren, en het verschil met de Provence of de Côte d'Azur is aanzienlijk. Waar het duurder wordt is Le Touquet en de directe kuststrook in juli en augustus; twee kilometer landinwaarts betaal je de helft.

Wat je bespaart aan reis telt hier bovendien dubbel. Vanaf Utrecht is het ruim vijf uur rijden, dus je hebt geen overnachting onderweg nodig en de tol en de brandstof blijven beperkt. Voor een lang weekend is dat het verschil tussen wel en niet gaan.

Ter plekke is het goedkoop: markten, bakkers en restaurants zijn hier gewoon Frans geprijsd zonder de toeslag van het zuiden. Let wel op de taxe de séjour per persoon per nacht en op de eindschoonmaak, die bij een gîte vaak apart en soms contant bij aankomst wordt afgerekend.

Een gîte, een vakantiedomein of een huisje aan zee

Het aanbod hier bestaat uit drie vormen die elk een ander soort week opleveren.

De gîte is de standaard: een vakantiewoning bij het huis van de eigenaar of op een erf, vaak in een verbouwde schuur, met een eigen ingang en een tuin. In het binnenland is dat vrijwel het enige dat er is, en het is de reden dat een vakantie hier zo goedkoop kan zijn.

Aan de kust is er het huisje of appartement in een badplaats: in Wimereux, Berck of Le Touquet, meestal op loopafstand van het strand. Dat is de praktische keuze voor wie met kinderen komt en niet elke dag wil rijden.

En dan is er het vakantiedomein, zoals de Belgen het noemen: een terrein met vakantiehuisjes, een zwembad en soms animatie, en dat is in deze streek een groeiend product. Voor een gezin met jonge kinderen is dat vaak de eenvoudigste oplossing, zeker omdat het weer hier kan tegenvallen.

De mooiste kustplaatsen en dorpen

Vier plaatsen komen op vrijwel elke lijst terug, en ze zijn alle vier anders.

Wissant ligt tussen de twee kapen in en heeft het breedste strand van de Opaalkust, met uitzicht op de krijtrotsen aan beide kanten. Bij helder weer zie je Engeland liggen. Ambleteuse en Audresselles ernaast zijn vissersdorpen die nauwelijks veranderd zijn, met een fort in zee en huizen van veldsteen.

Le Touquet-Paris-Plage is de mondaine badplaats uit de jaren twintig, met villa's tussen de dennenbossen, een lange boulevard en een markt die de moeite waard is. Duurder dan de rest, maar het heeft karakter.

Saint-Valery-sur-Somme aan de baai is het mooiste stadje van de streek: een middeleeuwse bovenstad, een kade langs het water en de stoomtrein die er nog rijdt. Vanaf hier vertrekken de tochten naar de zeehondenbanken.

En als verborgen parel geldt Montreuil-sur-Mer, een ommuurd stadje op een heuvel in het binnenland, waar Victor Hugo Les Misérables situeerde. Het ligt op twintig minuten van de kust en er komt bijna niemand.

Wanneer je moet gaan

Augustus is met 23,1 graden de warmste maand, gevolgd door juli met 22,6 en juni met 21,2. Juli is met 10,0 regendagen de droogste maand van het jaar, en april volgt met 10,3.

Oktober is met 14,3 regendagen de natste maand, en maart komt met 14,7 daar nog boven. September zit met 20,5 graden en 11,1 regendagen op een aangenaam punt en is voor deze kust de beste maand van het jaar: het water is dan op zijn warmst en de Fransen zijn weer aan het werk.

Wat je hier moet meenemen is de wind. De Opaalkust is een van de winderigste kusten van Europa, en dat is de reden dat er zoveel gekitesurft en gezandzeild wordt. Voor een strandvakantie in de gewone zin is dat een minpunt; voor wie wandelt langs de kliffen of vliegert met kinderen is het juist het karakter van de streek.

De winter is er guur maar zacht, met rond de 7 graden, en dan is de kust leeg. Voor een weekend met wandelen en eten is dat een uitstekende en goedkope periode.

Wat je er doet

De twee kapen zijn het hoofdprogramma: Cap Gris-Nez en Cap Blanc-Nez, met wandelpaden over de kliffen en uitzicht over het Kanaal. Op de smalste plek is Engeland maar 33 kilometer weg en op een heldere dag zichtbaar. Het gebied eromheen is Grand Site de France, dus er is niet gebouwd.

In de Baai van de Somme kun je met een gids over het wad naar de zeehondenbanken lopen, en bij Le Crotoy en Saint-Valery vertrekken de boten. De Marquenterre-vogelreservaat ernaast is een van de belangrijkste trekvogelgebieden van Frankrijk.

Voor de geschiedenis is dit een zwaar gebied: de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog liggen bij de Somme en bij Vimy, met begraafplaatsen en musea, en aan de kust staan de bunkers van de Atlantikwall. Het Musée du Mur de l'Atlantique bij Audinghen en het Historial de la Grande Guerre in Péronne zijn de bekendste.

En verder: Nausicaá in Boulogne is een van de grootste zeeaquaria van Europa, Rijsel is op een uur rijden een echte stad, en de markten in de dorpen zijn wat je hier eigenlijk voor komt.

Een vakantiepark aan de Opaalkust

Het vakantiepark is aan deze kust een groeiend product, en het verschilt van wat je in Nederland gewend bent.

Rond Le Touquet, Berck, Fort-Mahon en Merlimont staan de grootste terreinen, meestal in de duinen of net erachter, met zwembaden en soms een subtropisch bad. Een deel is op Nederlandse en Belgische gasten gericht en heeft daardoor personeel dat je taal spreekt. In het binnenland, bij Hesdin en in de Zeven Valleien, liggen kleinere domeinen bij een meer of een kasteel.

Wat je moet weten: een Frans vakantiepark is doorgaans soberder ingericht dan een Nederlands park, met minder animatie en meer nadruk op het terrein zelf. Daar staat tegenover dat het aanzienlijk goedkoper is en dat je vaak meer ruimte hebt.

Let bij het boeken op drie dingen: of de eindschoonmaak inbegrepen is of apart wordt gerekend, of beddengoed en handdoeken erbij zitten (in Frankrijk vaak niet), en of het zwembad ook buiten juli en augustus open is. Dat laatste is aan deze kust geen vanzelfsprekendheid en het bepaalt of een week in mei of september werkt.

Eten en drinken

De keuken van Noord-Frankrijk is niet de Franse van de ansichtkaart, en dat is de aangenaamste ontdekking van deze streek. Het is boers, Vlaams beïnvloed en op bier gebaseerd in plaats van op wijn.

Wat je moet proberen: moules-frites, die hier het hele jaar op de kaart staan; carbonade flamande, rundvlees gestoofd in bier; potjevleesch, een koude terrine van vier soorten vlees in gelei; en de vissoep van de kust. Bij Boulogne komt de verse vis rechtstreeks uit de haven, en dat is de grootste vissershaven van Frankrijk.

Kaas is er een categorie op zich: Maroilles is de bekendste en de sterkst ruikende, en die komt van net over de grens in de Avesnois.

Bij het drinken hoort bier. De streekbrouwerijen maken bières de garde die je in Nederland zelden ziet, en elke dorpskroeg heeft er een paar. Genever komt uit Wambrechies bij Rijsel.

Praktisch: de markten zijn per dorp op een vaste ochtend en dat is waar je de streekproducten koopt. En restaurants serveren tussen twee en zeven uur niets; wie te laat is, eet in de bakkerij.

Met kinderen aan de Opaalkust

Voor gezinnen werkt deze kust beter dan zijn reputatie doet vermoeden, mits je op de wind bent voorbereid.

De stranden bij Wissant, Berck en Fort-Mahon zijn breed en lopen geleidelijk af, en bij eb valt er honderden meters zand droog. Dat is ideaal voor kinderen die willen graven en pootjebaden, en het is precies waarom zandzeilen hier zo groot is: bij Berck en Le Touquet kun je dat met kinderen vanaf een jaar of tien doen.

Nausicaá in Boulogne is een van de grootste zeeaquaria van Europa en vult een hele dag, ook bij regen. Het Marquenterre-vogelreservaat bij de Somme werkt goed met kijkers, en vanaf Le Crotoy varen de boten naar de zeehonden.

Wat je meeneemt: windschermen, want de Opaalkust is zelden windstil, en warme kleding, ook in juli. Het water is er koud, rond de zeventien graden in augustus, en dat is voor kinderen zelden een probleem maar voor volwassenen wel.

Praktisch: een vakantiehuisje op loopafstand van het strand scheelt hier meer dan elders, want met een windscherm, een koelbox en drie kinderen wil je niet vijf kilometer rijden.

Hoe je er komt

Vanaf Utrecht rijd je in ruim vijf uur naar de Opaalkust, en vanuit Brabant en Zeeland aanzienlijk korter. De route loopt via Antwerpen en Gent naar Duinkerken, of via Brussel en Rijsel.

Reken op de Franse tol vanaf de grens; op deze afstand blijft dat beperkt. Wat je in het binnenland kunt doen is de N-wegen nemen: die zijn er rustig, mooier en gratis, en het kost je hooguit een half uur extra.

Met de trein kan het ook: de Thalys en de TGV brengen je via Brussel naar Rijsel in ongeveer drie uur, en vandaar rijden regionale treinen naar Calais, Boulogne en Étaples-Le Touquet. Voor een verblijf in een badplaats zonder auto werkt dat, voor een gîte in het binnenland niet.

Ter plekke heb je een auto nodig zodra je buiten een badplaats zit. De afstanden zijn klein maar het openbaar vervoer is er dun, en de mooiste plekken langs de kust liggen aan wegen waar geen bus komt.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.