Vakantiehuis huren in Bologna

Wat je moet weten over Bologna

Bologna ligt in Emilia-Romagna, aan de zuidrand van de Po-vlakte, precies waar de vlakte overgaat in de Apennijnen.

Wat de stad is: bijna vierhonderdduizend inwoners, een historisch centrum van rode baksteen, tientallen kilometers overdekte zuilengangen, en de oudste universiteit van Europa. De stad heeft drie bijnamen: de geleerde, de vette en de rode.

Het weer is dat van de Po-vlakte. Juli komt op 31,8 graden bij 5,5 regendagen, augustus op 31,1 bij 7,6, juni op 28,5 bij 8,7 en september op 25,7 bij 8,5. Mei is met 131 millimeter de natste maand en januari blijft op 8,1 graden bij 0,7 's nachts.

Wat er te kiezen valt: een appartement binnen de ringweg, een vakantiehuis in de heuvels ten zuiden van de stad, of een vakantiewoning op een agriturismo in het achterland. Een vakantiepark in de Nederlandse zin bestaat hier niet; het dichtstbijzijnde alternatief is een resort met zwembad in de heuvels. Er staan op dit moment ongeveer 3.588 adressen in ons actuele aanbod voor deze streek.

Een vakantie in Bologna is vooral eten, lopen onder de zuilengangen en met de trein naar Florence of Venetië. Het is de best verbonden stad van Noord-Italië.

De torens zijn dicht, en dat staat nergens

Begin met het slechte nieuws, want vrijwel elke reisgids en elk blog vertelt je nog iets anders.

Wat het beeld is: de twee scheve torens aan de Piazza di Porta Ravegnana, de Asinelli van ruim zevenennegentig meter en de veel lagere maar veel schevere Garisenda. Ze staan sinds de twaalfde eeuw en zijn het symbool van de stad.

Wat het klassieke uitje was: de 498 treden van de Asinelli beklimmen voor het uitzicht.

Wat er aan de hand is: sinds oktober 2023 is de Asinelli gesloten voor bezoek. Niet omdat er iets mis is met die toren zelf, maar omdat de Garisenda ernaast instortingsgevaar loopt en het hele blok eromheen is afgezet.

Wat er gebeurt: er loopt een stabilisatieproject van rond de negentien miljoen euro, met hetzelfde systeem van masten en kabels waarmee de toren van Pisa is vastgezet. Er is geen heropeningsdatum bekend en schattingen lopen tot 2028.

Wat dat voor je bezoek betekent: je kunt de torens zien, maar niet beklimmen, en het plein eronder is deels afgezet met bouwschermen. Reken er niet op dat het tijdens jouw week anders is; kijk het vlak voor vertrek na.

Wat het alternatief is voor het uitzicht: de klokkentoren van de kathedraal van San Pietro aan de Via dell'Indipendenza is wel te beklimmen, en het terras van de Basilica di San Petronio geeft je uitzicht over de daken en op de torens zelf, wat je vanaf de Asinelli juist niet had.

De zuilengangen, en de langste ter wereld

Dit is het echte kenmerk van de stad, en sinds 2021 staat het op de werelderfgoedlijst.

Wat het is: portici, overdekte gaanderijen langs de straat, gedragen door zuilen en bogen. In de gemeente ligt er bij elkaar tientallen kilometers van, waarvan het grootste deel in het historische centrum.

Waarom ze er zijn: in de middeleeuwen groeide de universiteitsstad zo hard dat men de bovenverdiepingen over de straat heen uitbouwde om ruimte te maken. Dat werd eerst gedoogd en daarna verplicht gesteld, inclusief een minimumhoogte zodat een ruiter te paard eronderdoor kon.

Wat het praktisch oplevert: je kunt bijna de hele stad doorkruisen zonder nat te worden en zonder in de zon te lopen. In juli scheelt dat echt.

Wat de beroemdste is: de portico naar de Santuario della Madonna di San Luca. Die loopt vanaf de Porta Saragozza de heuvel op naar de kerk boven de stad, is bijna vier kilometer lang en telt 666 bogen. Het is de langste zuilengang ter wereld.

Wat dat is om te doen: het laatste stuk klimt stevig, dus reken op ruim een uur omhoog. Doe het vroeg in de ochtend of tegen de avond, want in de zomer is het onder die bogen wel schaduwrijk maar bloedheet. Boven heb je uitzicht over de stad en de vlakte.

Er rijdt ook een toeristentreintje omhoog voor wie de klim niet wil, en een stadsbus tot aan het beginpunt.

Waar je slaapt: stad of heuvels

De keuze hier is scherper dan in de meeste Italiaanse steden, want het verschil tussen binnen en buiten de ring is groot.

Binnen de ring: het historische centrum is bijna helemaal binnen de oude poorten te belopen. Je huurt hier een appartement, vaak op een bovenverdieping van een oud pand zonder lift. Voordeel is dat je overal naartoe loopt en de auto niet nodig hebt. Nadeel is dat het in de uitgaansstraten rond de universiteit tot diep in de nacht luidruchtig is.

De rustige wijken binnen de ring: rond de Via Santo Stefano en de Via San Vitale, en de hoek bij de Giardini Margherita.

De heuvels: direct ten zuiden van de stad begint de Colli Bolognesi, een heuvelrug met wijngaarden, kloosters en uitzicht over de stad. Hier huur je een vakantiehuis met tuin of zwembad, op tien tot twintig minuten van het centrum.

Verder weg: in de Apennijnen richting Vergato en Porretta, en in de vlakte richting Modena, staan agriturismi waar je een vakantiewoning of een vakantiehuisje op het erf huurt. Zo'n huisje op het erf is de goedkoopste optie en met kinderen vaak de prettigste.

Wat je afweegt: wil je 's avonds eten in de stad, dan is een adres binnen de ring veel praktischer, want taxi's zijn er schaars en parkeren is duur. Wil je rust en een zwembad, dan neem je de heuvels en accepteer je dat je elke keer rijdt.

Overnachten kun je hier het hele jaar door, en een losse overnachting is meestal zo geregeld, behalve tijdens de grote beurzen. Bologna is een beursstad, en in die weken zijn de prijzen in de hele omgeving twee tot drie keer zo hoog. Kijk de beurskalender na voor je een datum vastlegt.

Waarom spaghetti bolognese hier niet bestaat

Dit is de nuttigste zin van deze hele pagina: bestel geen spaghetti bolognese, want dat gerecht kent men hier niet.

Wat het wel is: tagliatelle al ragù. Brede verse eierpasta met een langzaam gegaarde saus van rundvlees en varkensvlees, met weinig tomaat en veel tijd. De officiële receptuur is bij de plaatselijke Kamer van Koophandel vastgelegd.

Waarom geen spaghetti: ronde, gladde pasta houdt deze saus niet vast. Dat is geen folklore maar de reden dat het hier nooit zo is gemaakt.

Wat je verder eet: tortellini in brodo, kleine gevulde pasta in een heldere kippenbouillon, wat hier het feestgerecht van de winter is. Lasagne verde, met groene spinaziepasta. Tagliatelle met truffel in het najaar.

Alles komt hier trouwens uit huis: de pasta wordt in de meeste zaken 's ochtends met de hand gerold. Wat er verder van de streek komt: mortadella uit Bologna zelf, parmezaanse kaas en balsamico uit Modena en Reggio, prosciutto uit Parma. Alle drie liggen op een half uur tot een uur rijden, en er zijn bezoeken aan producenten te boeken.

Waar je het koopt: de Quadrilatero, het net van middeleeuwse straatjes naast de Piazza Maggiore, waar de kaasboeren, slagers en visboeren zitten. Ga er 's ochtends heen.

Wat de bijnaam la grassa, de vette, betekent: het eten is hier rijk en op vet gebaseerd, met boter en varkensvlees in plaats van olijfolie. Wie licht Middellandse Zeevoedsel verwacht, komt bedrogen uit.

De oudste universiteit van Europa

De stad heet la dotta, de geleerde, en dat komt door één instelling.

Wat het is: de universiteit van Bologna, waarvan 1088 als stichtingsjaar geldt. Daarmee is het de oudste universiteit in de westerse wereld die onafgebroken heeft bestaan.

Waar het begon: niet als gebouw maar als een vereniging van studenten die zelf hoogleraren inhuurden. Dat is een omkering van wat je verwacht, en het is de reden dat het model zich over Europa verspreidde.

Wat je kunt bezoeken: het Archiginnasio, het zeventiende-eeuwse hoofdgebouw, met muren vol wapenschilden van studenten en met het Teatro Anatomico, een houten snijzaal waar in het openbaar lijken werden ontleed. Die zaal is na een bombardement in 1944 uit de originele brokstukken herbouwd.

Wat de stad ervan merkt: er studeren tienduizenden mensen, dus er zijn goedkope eetzalen, boekwinkels, bars en een aperitivo-cultuur die je in een gewone toeristenstad niet vindt.

Wat het betekent voor je bezoek: buiten de collegeperiodes, en dan vooral in augustus, is de stad merkbaar leger en zijn veel zaken dicht. In augustus is Bologna een van de stillere steden van Italië.

En de derde bijnaam, la rossa, de rode, slaat op de kleur van de daken en de baksteen, en volgens sommigen ook op de politiek van de stad na de oorlog.

Het weer per maand

De Po-vlakte heeft geen zee die de temperatuur tempert, en dat merk je in beide richtingen.

De zomer: juli is met 31,8 graden overdag de warmste maand en telt maar 5,5 regendagen. Augustus komt op 31,1 bij 7,6 dagen. Het is dan drukkend, met weinig wind tussen de gebouwen, en de nachten zakken niet onder de twintig graden. Airco in de slaapkamer is hier een harde eis, geen wens.

Juni: 28,5 graden bij 8,7 regendagen. Warm maar nog te doen, en de stad is nog vol leven omdat de universiteit pas eind juni leegloopt.

September: 25,7 graden bij 8,5 regendagen. Voor de meeste mensen de beste maand: de hitte is gebroken, de studenten komen terug en het truffel- en oogstseizoen begint in de heuvels.

Mei: 22,4 graden maar met 131 millimeter de natste maand van het jaar, bij 11,6 regendagen. Dat komt door onweersbuien boven de vlakte.

De winter: januari blijft op 8,1 graden overdag en 0,7 's nachts. Het kan hier dagenlang grauw en mistig zijn; die mist over de Po-vlakte is berucht. Daar staat tegenover dat de zuilengangen in de winter hun nut bewijzen en dat tortellini in brodo dan op zijn plaats is.

Wat de cijfers verzwijgen: de vochtigheid. Eenendertig graden in Bologna voelt zwaarder aan dan eenendertig graden aan de kust, en de baksteen straalt 's avonds terug.

Met de trein overal heen

Dit is het beste argument om hier een week te zitten, en het heeft niets met de stad zelf te maken.

Wat het station is: Bologna Centrale is het spoorknooppunt van Italië. Alle hogesnelheidslijnen tussen noord en zuid kruisen hier, en de treinen van beide maatschappijen vertrekken vaak.

Wat er binnen een uur ligt: Florence in ongeveer zevenendertig minuten, Modena in twintig, Parma in een half uur, Ferrara in een half uur, Milaan in ongeveer een uur.

Wat er binnen twee uur ligt: Venetië in ongeveer anderhalf uur, Rome in twee uur en een kwartier, Rimini en de Adriatische kust in een uur.

Wat dat betekent: je kunt hier wonen en elke dag een andere stad doen, zonder auto, zonder ZTL-boetes en zonder parkeergeld. Voor een stedenvakantie in Italië is dat een sterkere basis dan Florence of Venetië zelf, en het is ook goedkoper.

Wat je moet weten over de kaartjes: hogesnelheidstreinen hebben een gereserveerde plaats en de prijs loopt op naarmate de datum nadert, dus boek die vooraf online. Regionale treinen zijn goedkoop en hebben geen reservering, maar je moet het kaartje voor vertrek geldig maken.

Van het vliegveld naar het centrum: er rijdt een kabelbaanachtige verbinding op een verhoogd spoor tussen luchthaven en Centrale, in ongeveer zeven minuten.

De heuvels en het water buiten de stad

Wie een vakantiehuis in de heuvels neemt, heeft direct achter de deur meer dan de meeste bezoekers doorhebben.

Wat er ligt: de Colli Bolognesi, wijnheuvels met pignoletto als lokale witte wijn, wandelpaden en uitzichtpunten. Het park van Villa Ghigi begint aan de rand van de stad en loopt zo de heuvels in.

Wat het beroemdste natuurgebied is: het Parco dei Gessi Bolognesi, waar gips aan de oppervlakte komt en het water grotten en verzakkingen heeft uitgesleten. Je kunt er wandelen en enkele grotten zijn met een gids te bezoeken.

Wat verder zuidelijk ligt: de Apennijnen, met bossen, wandelroutes en de kleine skigebieden rond Corno alle Scale. In de zomer is dat vooral het gebied waar Bolognezen naartoe gaan om aan de hitte te ontsnappen.

Wat er te doen is met kinderen: er zijn een paar waterparken in de vlakte, en de kust bij Rimini en Cesenatico ligt op ongeveer een uur rijden, met kilometers vlak zandstrand.

Wat je in het najaar doet: kastanje- en truffelfeesten in de dorpen in de heuvels. Vrijwel elk dorp heeft er een in oktober of november.

En de fietsroute langs het spoor: er zijn oude spoorbanen en dijkpaden in de vlakte omgebouwd tot fietsroutes, waarmee je vlak en autoluw richting Ferrara kunt rijden.

Rijden en parkeren: let op de 30 kilometer

Als je met de auto komt, zijn er twee regels die je geld kunnen kosten, en de tweede is nieuw.

De ZTL: het historische centrum is een zona a traffico limitato met camera's bij elke toegang. Elke doorrit levert een boete op. Slaap je binnen de zone, geef dan vooraf je kenteken aan je verhuurder door zodat die het aanmeldt.

De 30-kilometerzone: sinds 16 januari 2024 geldt in vrijwel de hele stad een maximumsnelheid van dertig kilometer per uur. Bologna was de eerste grote Italiaanse stad die dat invoerde. De maatregel is in januari 2026 gehandhaafd, ondanks een uitspraak van de bestuursrechter na een bezwaar van taxichauffeurs.

Wat dat betekent: er wordt gemeten en er worden boetes uitgeschreven, en die komen maanden later via je verhuurbedrijf bij je thuis. Rij dus echt dertig, ook op straten die breed genoeg lijken voor vijftig.

Waar je parkeert: in de garages aan de rand van het centrum, of op een park-and-ride bij een busverbinding. Op straat parkeren binnen de ring is bijna overal voor bewoners.

Wat de rit vanuit Nederland is: ongeveer dertien uur, dertienhonderd kilometer, via Basel en de Gotthard of via de Brenner. Zwitserland en Oostenrijk vragen een vignet en de Italiaanse snelweg is tol.

Wat de eerlijke conclusie is: als je alleen de stad wilt doen, is vliegen naar Bologna of de trein nemen goedkoper en makkelijker dan rijden. Een auto heb je hier alleen nodig als je in de heuvels zit.

Wat het kost en wanneer je gaat

Bologna is voor Italiaanse begrippen redelijk geprijsd, met twee uitschieters die je moet kennen.

De eerste uitschieter: beurzen. Bologna heeft een groot beurscomplex en tijdens de grote vakbeurzen zijn alle adressen in de wijde omtrek vol en veel duurder. Dat kan midden in een verder rustige maand vallen.

De tweede: de zomervakantie aan de nabije kust. In juli en augustus stroomt de Adriatische kust vol, en dat drukt door in de prijzen in de vlakte ertussen.

Wanneer het juist goedkoop is: augustus in de stad zelf. Veel Bolognezen zijn dan weg, veel zaken zijn dicht, en appartementen in het centrum zijn opvallend betaalbaar. Als je de hitte aankunt en accepteert dat je favoriete restaurant gesloten is, is dat het koopje van het jaar.

Wat de beste periode is: eind april tot half juni, en september tot half oktober.

Waar je op let bij het huren: airco in alle slaapkamers, een lift als je niet op de begane grond zit, en of het pand aan een uitgaansstraat ligt. In het centrum is geluid het meest voorkomende klachtpunt.

Wat er bij komt: toeristenbelasting per persoon per nacht, ter plaatse te betalen, en eindschoonmaak. Beide staan meestal niet in de weergegeven prijs.

Praktisch, en de eerlijke nadelen

Wat je vooraf regelt: treinkaartjes voor de hogesnelheidstreinen, en je kenteken bij de ZTL als je binnen de zone slaapt. Kijk vlak voor vertrek na of er in jouw week een grote beurs is.

Wat je moet weten over de tijden: winkels sluiten vaak tussen één en half vier, en restaurants beginnen 's avonds pas rond half acht. De aperitivo daartussen, een drankje met eten erbij, is hier een instituut en een goedkope manier om te eten.

Wat de eerlijke nadelen zijn: de torens zijn dicht en blijven dat waarschijnlijk nog jaren. Het is er in juli en augustus bloedheet en benauwd, met tweeëndertig graden en nachten boven de twintig. De stad heeft geen zee, geen meer en geen groot park in het centrum. De klassieke bezienswaardigheden zijn met een dag wel gezien. En in augustus is een deel van de stad simpelweg gesloten.

Wat daar tegenover staat: de langste zuilengang ter wereld, tientallen kilometers overdekt lopen, een eetcultuur die als de beste van Italië geldt, een universiteitsstad met echte bewoners in plaats van alleen bezoekers, en een station waarmee Florence, Venetië, Milaan en Rome allemaal binnen een paar uur bereikbaar zijn. Voor wie een vakantie wil waarin eten en dagtochten belangrijker zijn dan een lijstje monumenten, is Bologna een van de slimste keuzes van Italië.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.