De leukste eetmarkten, cafés en wijken in Bologna

Bologna eet buiten de deur en dat zie je aan de markten

De bijnaam la grassa, de vette, dankt Bologna aan een keuken die om vlees, boter, ei en verse pasta draait. Waar dat vandaan komt zie je op de markten, en die liggen niet aan de rand maar midden in het centrum. Dit stuk gaat langs de markten, de wijken en het aperitivo-uur, met openingstijden en prijzen, want juist daar gaat het bij een eerste bezoek mis.

De Mercato delle Erbe bestaat sinds 1910

Toen de gemeente in 1910 de straathandel wilde ordenen, kwam de Mercato delle Erbe als overdekte markthal aan de Via Ugo Bassi, tussen de Via Oberdan en de Via Rizzoli. Die staat er nog: een hal met groente, fruit, vis, vlees en kaas, met daaromheen eetadresjes die van dezelfde kramen inkopen. De marktkramen draaien 's ochtends; de eetkant blijft tot 's avonds open. Ga voor 12.00 uur voor de markt zelf en na 18.00 uur voor de sfeer, want dat zijn twee verschillende plekken op hetzelfde adres.

De Quadrilatero is een blok van 200 bij 200 meter

Naast Piazza Maggiore ligt het Quadrilatero, waar de straatnamen de ambachten verraden: de Via Pescherie Vecchie voor de vis, de Via Drapperie voor het laken en de Via Clavature voor de smeden. Er zitten nog steeds vishandels, kaaswinkels en slagerijen tussen de eetadresjes, en in het Mercato di Mezzo kun je er ter plekke eten. Overdag is het een markt, 's avonds staat het er vol met mensen die met een glas in de hand op straat staan. Reken erop dat de terrassen hier duurder zijn dan een paar straten verderop, met ongeveer een derde verschil.

In de oudste osteria neem je je eigen eten mee

De Osteria del Sole in de Vicolo Ranocchi bestaat volgens de zaak zelf sinds 1465 en schenkt alleen wijn en bier: er is geen keuken en er wordt geen eten verkocht. Wat je wel doet, is bij de winkels in het Quadrilatero mortadella, kaas en brood halen en dat aan tafel uitpakken. Dat is geen list maar de bedoeling en het gaat al eeuwen zo. Reken op een paar euro voor een glas wijn en op een luidruchtige zaal met lange tafels waar je naast onbekenden zit.

Wat je hier proeft

Mortadella is de worst waar de stad haar bijnaam aan dankt en heeft niets te maken met wat elders onder die naam wordt verkocht. Tortellini gaan traditioneel in bouillon en niet in room. Tagliatelle al ragù is het gerecht dat wij ten onrechte spaghetti bolognese noemen; de receptuur is in 1982 gedeponeerd bij de kamer van koophandel. Daarnaast zijn er crescentine of tigelle, kleine platte broodjes die met vleeswaren en zachte kaas worden gevuld, en de piadina uit de Romagna die je bij elke piadineria voor een paar euro meeneemt. Een bord pasta kost in een gewone trattoria 10 tot 14 euro, een plank vleeswaren om te delen ongeveer 15 euro.

Het aperitivo begint om zes uur

Tussen ongeveer 18.00 en 20.00 uur bestel je een drankje en krijg je er hapjes bij, soms een klein buffet. Reken op 8 tot 12 euro voor een spritz met bijgerecht, en dat vervangt bij een lichte eter het avondeten. Dat uur is bovendien de praktische oplossing voor wie eerder honger heeft dan de Italianen, want de keukens gaan hier pas om een uur of half acht open. Op maandag is een deel van de zaken gesloten.

De wijken verschillen sterk in prijs

Rond de Via Zamboni zit de universiteit en dat merk je aan de prijzen: dit is de goedkoopste hoek van het centrum, met studentencafés en eenvoudige eethuizen rond de Via del Guasto en het Teatro Comunale. Rond Piazza Santo Stefano en de Corte Isolani is het rustiger en duurder. De Via del Pratello, aan de westkant, is de uitgaansstraat van de stad zelf: smal, luidruchtig en zonder toeristenmenu's. Alle drie liggen ze op hooguit 15 minuten lopen van Piazza Maggiore. Voor de avond erna: in het Caffè Terzi bij de Due Torri gaat het alleen om de koffie, en het Cinema Lumière draait tijdens Il Cinema Ritrovato in juni restauraties op het Piazzetta Pasolini.

Waar je op moet letten

Let op dat veel zaken in augustus twee tot vier weken sluiten omdat de Bolognezen zelf weg zijn. Datzelfde geldt voor een deel van de Mercato delle Erbe. Wie in die maand komt, controleert vooraf of de adressen open zijn. Let ook op het coperto, het couvertgeld van 2 tot 3 euro per persoon dat in Italië gewoon is en op de rekening verschijnt. Dat is geen fooi en geen oplichterij; het staat op de kaart vermeld.

Wanneer je komt

April, mei, september en oktober zijn de aangenaamste maanden. In de herfst is bovendien het seizoen van de truffels en de nieuwe olie, en dat merk je op de markten en op de kaarten; in de Navile-wijk buiten de muren zit de overdekte FICO-markt over Italiaans eten, met de bus in een half uur te doen. In juli en augustus is het boven de 33 graden en zijn de markten in de middag doods; ga dan voor 11.00 uur. In de winter is het klam maar de stad is dan van de studenten en de zaken zijn gewoon open.