De beste uitzichten en wandelroutes rond Oslo

Twee derde van Oslo is bos en water

De gemeente beslaat ongeveer 454 vierkante kilometer, en daarvan is volgens de stad het overgrote deel bos, meer of park; een aparte wet beschermt de Marka, het bosgebied rond de stad, tegen bebouwing; aan de noordkant heet dat Nordmarka, aan de oostkant Østmarka. Dat is de reden dat je hier vanaf een metrohalte zo het bos in loopt. Dit artikel zet de uitzichtpunten en wandelroutes rond Oslo op een rij, met reistijden, hoogtes en wat het openbaar vervoer kost.

De metro brengt je tot aan de bosrand

Lijn 5 eindigt bij het meer Sognsvann, ongeveer twintig minuten vanaf het centraal station. Rond dat meer loopt een vlak grindpad van ongeveer 3,3 kilometer dat in een uur te doen is, ook met een kinderwagen. Vanaf datzelfde punt lopen de paden verder Nordmarka in, langs het Maridalsvannet, het drinkwatermeer van de stad, naar hutten als Ullevålseter op twee uur lopen. Het is daarmee de makkelijkste manier om zonder auto in de natuur te staan. Binnen de stad loopt langs de Akerselva een pad van ongeveer 8 kilometer van het Maridalsvannet naar de fjord, met watervallen en oude fabrieken onderweg, en op het schiereiland Bygdøy ligt bij Huk het stadsstrand. Een los kaartje kost rond de 40 kroon, een dagkaart ongeveer 125 kroon; reken op zo'n 11 tot 12 kroon per euro.

Vettakollen is de kortste klim met het beste fjordzicht

Vanaf de gelijknamige halte aan metrolijn 1 klim je in ongeveer een half uur naar een rotsplateau op zo'n 320 meter hoogte, met vrij zicht over de stad en de fjord die zich naar het zuiden uitstrekt. De klim is kort maar stevig, over boomwortels en steen. Let op: bij nat weer is de rots op de top glad, en in de winter ligt er ijs waar geen leuning is. Wandelschoenen zijn hier geen overdrijving. Boven staat geen voorziening, dus neem zelf wat te drinken mee.

Holmenkollen combineert uitzicht met een schans

Verder omhoog aan diezelfde lijn ligt de skischans die je vanuit de halve stad ziet staan. De toren heeft een uitkijkplatform en er zit een skimuseum in de berg eronder; samen kost dat rond de 190 kroon, dagelijks geopend van 10.00 tot 17.00 uur en in de zomer langer; achter de schans ligt bij Tryvann het uitkijkpunt van de Oslo Vinterpark. De schans zelf is gratis te bekijken vanaf het terrein eromheen, en daar heb je het uitzicht ook. Vanaf hier lopen paden het bos in richting de hutten bij Frognerseteren, waar je koffie en wafels krijgt. Reken op drie kwartier met de metro vanaf het centrum.

Grefsenkollen kijkt de stad in plaats van de fjord op

Aan de noordkant ligt een heuvel van ongeveer 370 meter met een restaurant en een terras dat over het hele stadsbekken uitkijkt. Je komt er met tram en bus tot aan de voet, en klimt dan in drie kwartier omhoog. Aan de overkant van het centrum, in Østmarka, ligt bij het Ulsrudvann en de Hellerudtoppen hetzelfde soort uitzicht zonder de bekendheid. Grefsenkollen blijft het punt waar de stad zelf naartoe gaat op een zomeravond, want de zon zakt hier achter de heuvels aan de overkant. Wie niet wil klimmen, kan een deel van de weg met de bus doen. Het restaurant is doorgaans van de late ochtend tot in de avond open.

Ekebergparken geeft hetzelfde beeld op tien minuten van het centrum

Aan de oostkant ligt op een helling een park met moderne beeldhouwwerken tussen de bomen, gratis toegankelijk en met tram 13 of 19 in ongeveer tien minuten bereikbaar. Vanaf de rand kijk je over de haven, het operagebouw en de fjord. Het is bovendien de plek waar Edvard Munch volgens het park het landschap zag dat hij in zijn bekendste schilderij verwerkte. De route door het park is ongeveer 2 kilometer, met verharde paden en bankjes, en is daarmee de meest toegankelijke wandeling met uitzicht van de stad.

De eilanden in de fjord horen bij het openbaar vervoer

Vanaf de kade bij Aker Brygge en het Rådhuset varen veerboten naar een reeks eilanden in de binnenfjord, met een gewoon vervoerskaartje van rond de 40 kroon in plaats van een tourprijs. De overtocht duurt vijf tot twintig minuten. Op Hovedøya liggen de ruïnes van een cisterciënzerklooster uit 1147, met paden eromheen en zwemsteigers, en op Langøyene en Gressholmen verderop liggen de stranden waar de stad zwemt. Het water haalt in juli 18 tot 20 graden. In de winter varen de meeste lijnen niet of veel minder vaak, dus controleer de dienstregeling voordat je naar de kade loopt.

In de winter zijn de paden loipes

Zodra er sneeuw ligt worden de bospaden geprepareerd voor langlaufen, met honderden kilometers spoor en een deel daarvan verlicht tot in de avond. Dat betekent ook dat wandelen op die sporen niet de bedoeling is: je loopt de sporen kapot. Wie in december of januari komt, houdt rekening met ongeveer zes uur daglicht en gladde paden. Sneeuwschoenen of spikes onder de schoenen maken het verschil. Het bos is dan op zijn stilst, en de uitzichtpunten geven bij helder weer een stad die vroeg in het donker verlicht is.

Praktisch

Vanaf Nederland vlieg je in ongeveer anderhalf uur naar Oslo; vanaf de hoofdluchthaven ben je met de trein in twintig minuten in het centrum. Noorwegen betaalt met kronen en is duur: een lunch kost al gauw 20 tot 30 euro, dus voor een wandeldag pak je brood mee uit de supermarkt. Mei tot september is het wandelseizoen, met 15 tot 25 graden en lange avonden; in juni is het tot na middernacht schemerig. Het weer slaat snel om, ook in de zomer, dus neem een windjas mee. Kamperen in het bos mag onder het recht van vrije toegang, mits je minstens 150 meter van huizen blijft en maximaal twee nachten op dezelfde plek staat.