Met de auto door Vestlandet over panoramische routes

In Vestlandet is de veerboot onderdeel van de weg

De westkust van Noorwegen bestaat uit fjorden die diep landinwaarts snijden, en de wegen erlangs eindigen regelmatig bij een aanlegsteiger. Dat is geen omweg maar de normale gang van zaken: je rijdt de boot op, betaalt automatisch via kentekenherkenning en vaart een kwartier tot een uur. Dit artikel gaat over de routes in deze streek, wat de tolwegen en veerboten kosten en waar je tegen beperkingen aanloopt; vier ervan horen bij de achttien Nasjonale turistveger, de officieel aangewezen panoramaroutes.

De Hardangerfjord is de eerste grote fjord vanuit het zuiden

De Hardangerfjord is ongeveer 180 kilometer lang en daarmee de op een na langste van Noorwegen. De weg loopt er over lange stukken vlak langs het water, tussen de appel- en kersenboomgaarden van Kinsarvik en Lofthus door; in mei staan die in bloei. Bij Brimnes overspant de Hardangerbrug uit 2013 de fjord met een hoofdoverspanning van 1.310 meter. Boven Eidfjord, aan het einde van de Måbødalen, valt de Vøringsfossen ongeveer 180 meter diep; sinds 2020 loopt er een trappenbrug over de kloof waarvandaan je recht naar beneden kijkt. Parkeren kost er enkele tientallen kronen. Reken vanaf Bergen op drie tot vier uur rijden tot dat punt, met de klim naar de Hardangervidda erachter.

De Trollstigen is berucht en soms dicht

Tussen Romsdalen bij Åndalsnes en Valldal klimt de Trollstigen met elf haarspeldbochten en een stijging van ongeveer twaalf procent langs de Stigfossen omhoog. Bovenaan ligt een uitkijkplatform van beton en staal dat over de hele slinger uitkijkt. Let op: deze weg is in de winter altijd gesloten en is de laatste jaren ook in het zomerseizoen dichtgeweest wegens steenslaggevaar. Controleer voor vertrek de actuele status bij de wegbeheerder, want een omweg via het dal kost al gauw twee uur extra. Caravans en grote campers worden er sowieso afgeraden.

Het uitzichtpunt boven Geiranger ligt op 1.476 meter

Vanaf Geiranger aan het einde van de Geirangerfjord, sinds 2005 werelderfgoed, klimt de Nibbevegen naar het platform op de Dalsnibba, waar je ruim duizend meter recht boven het water staat. Het is het hoogste punt in Europa dat je per auto tot aan een fjorduitzicht kunt bereiken. De tol bedraagt rond de 175 kroon per auto en de weg is doorgaans van eind mei tot begin oktober open; daarbuiten ligt er sneeuw. Onderweg naar beneden liggen het uitzichtpunt Flydalsjuvet en, aan de andere kant van het dorp, de Ørnesvingen met elf bochten naar de fjord; beide zijn gratis. Reken op anderhalf uur voor het rondje.

De Sognefjellsvegen is de hoogste bergpas van Noord-Europa

Vanaf Gaupne aan de Sognefjord, met 205 kilometer de langste van het land, klimt de Sognefjellsvegen naar ongeveer 1.430 meter en zakt daarna naar Lom. Onderweg ligt een kaal hoogplateau met sneeuwvelden en meren die tot in juli bevroren kunnen zijn, met de toppen van Jotunheimen ernaast, waaronder de Galdhøpiggen van 2.469 meter. Hij is doorgaans van mei tot oktober open en gratis. Bij Turtagrø en boven op de pas staan parkeerplaatsen met korte wandelpaden. Neem warme kleding mee, ook in augustus: het scheelt op de pas makkelijk tien graden met het dal. Tanken doe je vooraf, want boven is er niets.

De Atlanterhavsveien is een rit van acht kilometer over de open zee

Tussen Averøy en het vasteland bij Kristiansund loopt de Atlanterhavsveien over acht bruggen langs kleine eilanden en riffen, geopend in 1989; de Storseisundbrua met zijn knik is de bekendste, en de Hustadvika erbuiten staat als ruw water te boek. Bij ruw weer slaat het water over het wegdek, en juist dan komen mensen ernaartoe. De weg is gratis en het hele jaar open. Er liggen aanlegsteigers en uitkijkpunten langs de route. Reken op een uur inclusief stops. Bij zware storm wordt de weg afgesloten; kijk daarvoor naar de actuele meldingen in plaats van naar de weersverwachting van de dag ervoor.

De kust in het zuiden is rustiger en goedkoper

In Rogaland, ten noordoosten van Stavanger, loopt de panoramaroute Ryfylke langs fjorden, watervallen en dorpen en trekt die aanzienlijk minder bezoekers dan de bekende namen verderop; bij Sauda staat het zinkmijnmuseum Allmannajuvet. Er zitten twee lange tunnels in, waaronder de Ryfylketunnelen van ruim 14 kilometer, die met 292 meter onder zeeniveau de diepste wegtunnel ter wereld is. Vanaf deze route bereik je ook Preikestolen, de bekendste klifwandeling van het land, die 604 meter boven de Lysefjord eindigt. Voor wie in juli of augustus reist en de drukte wil vermijden, is dit de aantrekkelijkste keuze in de streek. Accommodatie ligt hier merkbaar onder het niveau van de toeristische fjorddorpen.

Wat het rijden kost

Volgens Statens vegvesen, de Noorse wegbeheerder, werken tolwegen en veerboten vrijwel allemaal automatisch via AutoPASS met kentekenherkenning; met een huurauto krijg je de rekening achteraf via het verhuurbedrijf, meestal met administratiekosten. Een veerovertocht met auto kost grofweg 100 tot 300 kroon, afhankelijk van de lengte. Reken op ongeveer elf tot twaalf kroon per euro. Brandstof is duur, en tussen de dorpen liggen soms tientallen kilometers zonder pomp. In het hoogseizoen kan bij de drukste veerponten een wachttijd van een of twee afvaarten ontstaan, en die varen buiten de spits soms maar elk half uur; plan je dag niet zo strak dat één gemiste boot het schema breekt.

Praktisch

De logische instap is Bergen of Stavanger, beide met rechtstreekse vluchten vanuit Nederland in ongeveer anderhalf uur, of je rijdt via Denemarken en Zweden in twee dagen. Huurauto's zijn er ruim beschikbaar; kies er een met genoeg vermogen voor de bergwegen. Juni tot begin september is het seizoen: de hoge passen zijn open, het is 15 tot 22 graden en het is lang licht. In mei en oktober zijn verschillende bergwegen nog of alweer dicht. Reken het hele jaar op regen; dit is een van de natste hoeken van Europa, en watervallen zijn dan juist op hun best.