Je gaat nu naar onze boekingsengine met onze woningen of woningen van derden. Daar zie je vóór betaling de totaalprijs en de voorwaarden.
Belgrado wandelt van eeuwenoud fort naar spiegelend glas
Belgrado, in het Servisch Beograd, is een stad van lagen, en wandelen is de manier om ze te lezen: Romeinse stenen onder Ottomaanse poorten, Oostenrijks-Hongaarse gevels naast socialistisch beton en nieuwe torens aan de Sava. Dit artikel zet de routes op een rij, met prijzen in dinar; reken grofweg 117 dinar voor een euro.
Vrijwel alles is gratis, en de routes vragen alleen benen, water en een plan. Geen enkele route hieronder is langer dan 8 kilometer.
De fortroute over Kalemegdan is de geschiedenisles met uitzicht
De klassieker begint op Trg Republike, het Republiekplein met het Nationaal Museum uit 1844 en het Nationale Theater uit 1869, en loopt via de voetgangersstraat Knez Mihailova met haar negentiende-eeuwse gevels het park van Kalemegdan in, over de muren naar het Pobednik-monument uit 1928 boven de samenvloeiing van Sava en Donau. Reken op 3 kilometer en een halve dag met stops.
Het fort is volgens de beheerders in zestien eeuwen talloze keren verwoest en herbouwd, en de route toont alle lagen, van de Romeinse resten van Singidunum tot de Ottomaanse poorten. Ga tegen de avond, want de zonsondergang boven de rivieren is het beroemdste gratis schouwspel van de stad. Aan de rand van de citadel liggen Kosančićev venac en Topličin venac, de oudste straatjes van Stari Grad, en noordelijker de wijk Dorćol.
Van Vračar naar het centrum daal je langs de Sveti Sava
De tweede route begint boven, bij de Sveti Sava-tempel op het Vračar-plateau, een van de grootste orthodoxe kerken ter wereld, waaraan in 1935 werd begonnen en waarvan het goudmozaïek in de koepel pas in 2020 klaar kwam; de toegang is gratis en de crypte eronder is los te bezoeken. Vandaar daalt de route via Kralja Milana en het Slavija-plein naar het centrum, zo'n 2,5 kilometer.
Onderweg liggen de Kalenić-markt, de boekwinkels rond Studentski trg en de Universiteit, en het Nikola Tesla Museum aan de Krunska, waar voor rond de 800 dinar zijn as en zijn apparaten staan. Verderop ligt het Tašmajdan-park met de Sint-Marcuskerk, en aan de Terazije staat Hotel Moskva uit 1908. Burek bij de bakker kost 200 tot 300 dinar.
Savamala en de nieuwe oever tonen het kantelende Belgrado
De derde route volgt de Sava: van de oude pakhuizen van Savamala rond het Geozavod-gebouw uit 1907, waar streetart en clubs de vervallen gevels overnamen, onder de Brankov-brug door naar de promenade van Belgrade Waterfront met de Kula Beograd van 168 meter, de hoogste toren van het land, en verder naar de splavovi, de drijvende cafés op het water.
De promenade is breed, autovrij en 's avonds verlicht; reken op 4 kilometer heen en terug vanaf het centrum. Houd er rekening mee dat de kade in de zomer volledig in de zon ligt, dus de route is op zijn best na vijf uur. Aan de overkant begint Novi Beograd, met de Ušće-toren, het Museum voor Hedendaagse Kunst en het Museum van Joegoslavië, waar het graf van Tito in het Huis der Bloemen ligt; entree daar is rond de 400 dinar.
De Zemun-wandeling gaat naar een ander rijk
De langste route volgt de Donau-oever naar Zemun, zo'n 6 kilometer promenade van de moderne stad naar het voormalige Oostenrijks-Hongaarse grensstadje, dat tot 1918 aan de andere kant van de rijksgrens lag: pastelgevels, een kade met visrestaurants en als slot de klim naar de Gardoš-toren uit 1896, met het beste rivierpanorama van de stad voor een klein entreebedrag.
De route is vlak en kinderwagenvriendelijk, met parken en kiosken onderweg. Wandel heen en neem de bus of een taxi terug voor 300 tot 600 dinar, of plan de vislunch op de kade als keerpunt. Op zondag loopt half Belgrado hier, wat het de drukste en de levendigste dag maakt.
Ada Ciganlija en Topčider sluiten de routes af
Voor de groene afsluiting heeft de stad twee longen: het boseiland Ada Ciganlija met zijn kunstmeer van 4,2 kilometer, waar een verhard rondje van zo'n 8 kilometer om het water loopt, en het Topčider-park met zijn platanen en het vorstenverblijf van Miloš Obrenović uit 1831. Beide zijn gratis.
Ada is in de zomer strand en sportpark tegelijk, met fietsen en skates te huur voor 300 tot 500 dinar per uur, omgerekend 3 tot 4 euro, en meeroevers vol cafés. Voor wandelaars is de vroege ochtend het venster, want vanaf het middaguur hoort het eiland aan de zwemmers en de barbecues.
Skadarlija is de kortste route van allemaal
Skadarlija is een gekasseide straat van nog geen driehonderd meter die sinds het einde van de negentiende eeuw de bohemienwijk van de stad is, met kafana's waar live wordt gespeeld. Je loopt hem in tien minuten en zit er een avond.
Een maaltijd met vlees van de grill kost er 1.200 tot 2.000 dinar, wat neerkomt op 10 tot 17 euro, en reserveren is in het weekend verstandig. Let op dat de kasseien hier schuin aflopen en na regen glad zijn. Vanaf Skadarlija loop je in vijf minuten terug naar Knez Mihailova, waarmee dit de logische afsluiting van de fortroute is.
Praktisch voor stadswandelaars
De routes vragen stevige zolen, want de kasseien en gebroken stoepen van de oude wijken zijn charmant en oneffen tegelijk. Water en een pet zijn van juni tot en met september noodzaak, en de fonteinen in de parken vullen flessen gratis bij. Het openbaar vervoer kost enkele tientallen dinar per rit.
De stad is wandelveilig, ook 's avonds op de hoofdroutes, maar het verkeer verdient respect omdat zebrapaden hier vooral een advies zijn. Wie routes wil combineren, plant er twee per dag met een lunch ertussen. Aan de Kneza Miloša staan nog altijd de uitgebrande gebouwen die bij de NAVO-bombardementen van 1999 werden geraakt; ze zijn bewust niet gesloopt.
Wanneer je gaat
April tot en met juni en september tot en met oktober zijn de wandelmaanden, met 18 tot 28 graden, parken in bloei of herfstkleur en avondlicht op de rivieren. In september staan de markten vol paprika's voor de ajvar.
Juli en augustus verschuiven het wandelen naar de randen van de dag, want tussen twaalf en vijf loopt het op naar 33 graden of meer en horen de routes aan schaduw en musea. In de winter vriest het en hangt er vaak mist boven de rivieren; de fortwandeling is dan kort en koud, met een kafana als eindpunt.
