Je gaat nu naar onze boekingsengine met onze woningen of woningen van derden. Daar zie je vóór betaling de totaalprijs en de voorwaarden.
Lanzarote is het eiland dat een kunstwerk werd
Foto: Bechir Kaddech / Unsplash
Lanzarote is het vulkanischste van de Canarische Eilanden en tegelijk het meest gecomponeerde: dankzij kunstenaar César Manrique, die zijn eiland tot zijn dood in 1992 tegen hoogbouw en reclameborden beschermde, staan de witte dorpen met groene luiken nog altijd in gaaf zwart lavaland. Sinds 1993 is het hele eiland biosfeerreservaat.
Dit artikel zet het eiland op een rij: de vulkanen, de kunstwerken in de lava, de wijnstreek en de stranden die de reis compleet maken.
Timanfaya is de jonge vulkaanwereld
Foto: Robert Harutyunyan / Pexels
De uitbarstingen van 1730 tot 1736 begroeven een kwart van het eiland onder lava, en dat gebied is sinds 1974 nationaal park: kraters, lavavelden en aardwarmte die vlak onder het oppervlak wacht. De verplichte busroute door de kraters kost volgens het park 12 euro, plus 3 euro parkeren.
Bij het bezoekerscentrum demonstreren gidsen de hitte met stro dat spontaan ontbrandt en water dat als geiser terugspuit; het restaurant grilt op een put vulkaanwarmte. Kom voor 10.00 uur, dan is de rij voor de bus het kortst.
De lavatunnel draagt twee wereldattracties
Aan de noordkant boorde de vulkaan La Corona een van de langste lavatunnels ter wereld richting zee, en Manrique maakte er twee heiligdommen van: de Cueva de los Verdes, het ruwe gangenstelsel met zijn beroemde optische illusie, en Jameos del Agua, de tot concertzaal en tuin omgebouwde grot met het meertje vol blinde witte krabbetjes.
Elk kost 17 euro per volwassene en 8,50 euro per kind; de combipas voor alle kunstcentra van het eiland kost 30 euro en verdient zichzelf vanaf drie adressen terug. Reken per grot op ruim een uur.
Manrique tekende de rest van het eiland
Foto: Edoardo Colombo / Pexels
De handtekening van de kunstenaar duikt overal op: zijn woonhuis ín vijf lavabellen, tegenwoordig de stichting die zijn werk beheert voor 10 euro entree, de uitkijk Mirador del Río die voor 9 euro over de noordelijke eilandenzee hangt, en de cactustuin in het palmendorp.
De grootste installatie is het eiland zelf: geen gebouw boven de palmen, geen reclamebord langs de weg. Wie met die blik rondrijdt, ziet dat het gewone rijden hier al bezichtiging is.
La Geria en de stranden zijn de zachte helft
In de wijnstreek La Geria groeit elke wijnstok in een eigen uitgegraven putje achter een muurtje van lavasteen, duizenden halve manen over de zwarte hellingen; de wijngaarden schenken proeverijen van de malvasíadruif met de vulkanen als achtergrond.
De stranden verdelen de kust: de gouden baaien van Papagayo in het natuurpark van het zuiden, de surfbaai onder de Famara-klif in het noorden en de badplaatsen met boulevards daartussenin. De groene lagune bij El Golfo is de beroemdste fotostop van de westkust.
Praktisch op het eiland
De huurauto is de sleutel: het eiland is compact, de wegen zijn uitstekend en vrijwel elk doel ligt binnen 40 kilometer van elke basis. Reserveer de auto vroeg in de schoolvakanties; de vloten zijn eindig.
Houd er rekening mee dat de topattracties met tijdsloten en rijen werken in het hoogseizoen: boek de kunstcentra online en plan Timanfaya in de ochtend. De wind is de constante van het eiland; een windjack hoort het hele jaar in de dagtas.
Wanneer u gaat
Lanzarote is een jaarrondbestemming: de winter haalt 20 tot 23 graden en vult het eiland met overwinteraars, de zomer blijft door de passaatwind rond de 28 graden zonder verzengende hitte. Zeewater schommelt van 18 graden in maart tot 23 in oktober.
De tussenseizoenen zijn de gulden middenweg, met mei en oktober als stille topmaanden. Alleen de kerst- en voorjaarsvakanties pieken in prijs; wie daarbuiten vliegt, treft het eiland op zijn voordeligst.
