Rust en natuur aan het Idromeer, een onontdekte parel in Italië

Het waterpeil van het Idromeer wisselt met meters

Dit meer in Lombardije wordt sinds 1932 als waterreservoir voor de landbouw en de energieopwekking gebruikt. Daardoor zakt het peil in het voorjaar en de nazomer soms enkele meters, waarna er modderige oevers en aanlegsteigers boven het water uitsteken. Dat is geen verval maar beheer, en het is goed om te weten voordat je boekt op een foto van een volle oever. Het meer is ongeveer 11 kilometer lang en 122 meter diep en ligt op 368 meter hoogte; de Chiese stroomt er aan beide kanten in en uit. Dit artikel behandelt de dorpen en de streek, met entreeprijzen, openingstijden en afstanden. Italië betaalt met de euro.

Bij Anfo ligt de grootste napoleontische vesting van Italië

Tegen de westelijke bergwand ligt volgens de beheerstichting de Rocca d'Anfo, een vestingcomplex van ongeveer 50 hectare dat vanaf 1802 in opdracht van Napoleon werd uitgebouwd op een Venetiaanse kern uit 1486. Het loopt van de oever tot ruim 300 meter hoger de berg op. Bezoeken kan alleen met een gids en op reservering; een rondleiding kost 15 tot 25 euro en duurt twee tot drie uur. Let op: je klimt honderden hoogtemeters over trappen en door tunnels; stevige schoenen zijn verplicht en met kleine kinderen of hoogtevrees is dit niets. Er zijn verschillende routes, van kort tot de volledige klim.

Bagolino heeft een carnaval met violen

Op ongeveer 800 meter ligt dit dorp, waar op de maandag en dinsdag voor de vasten gemaskerde dansers in kostuum door de straten trekken, begeleid door violisten die eeuwenoude melodieën spelen. De dansers dragen hoge hoeden met linten, spiegeltjes en geleende sieraden. Kijken kost niets en de stoeten trekken de hele dag door het dorp. In die dagen is er geen parkeerplaats en geen kamer te krijgen. De rest van het jaar is het een stil dorp van steen met smalle stegen en overwelfde doorgangen, op 20 kilometer van het meer, een half uur rijden over een bochtige weg.

Uit Bagolino komt een kaas met saffraan erin

De harde kaas van dit dorp heet Bagòss en wordt van rauwe koemelk gemaakt met een snufje saffraan, wat het binnenste geel kleurt. Hij rijpt een tot drie jaar en wordt geschaafd of geraspt gegeten; jonge wielen zijn zachter en pittiger dan je van een bergkaas verwacht. Bij de kaasmakers in het dorp kost een kilo 25 tot 40 euro; in de zomer zijn er rondleidingen door de rijpingskelders voor enkele euro's, doorgaans op afspraak. In de restaurants staat hij op de kaart bij polenta. Dit is het product waaraan deze vallei buiten de streek haar naam dankt.

Het streekgerecht draait urenlang aan het spit

In de herbergen in de bergen wordt voor de spiedo bresciano vlees van varken, konijn en kip met salieblaadjes aan lange spiesen geregen en drie tot vier uur boven houtvuur gedraaid, met boter die er voortdurend overheen wordt gelepeld. Het komt met polenta op tafel. Een bord kost 20 tot 30 euro per persoon en het gerecht wordt vrijwel altijd vooraf besteld, omdat de bereiding een halve dag duurt. Bel dus een dag van tevoren. Het staat doorgaans alleen in het weekeinde en in het najaar op de kaart, want in de zomer is het te warm om ernaast te staan.

De weg langs de westoever is smal en heeft oude tunnels

De doorgaande weg loopt tussen de rotswand en het water door een reeks tunnels die voor het huidige verkeer te krap zijn; op enkele stukken passeren twee auto's elkaar met moeite en moet een van beide wachten. Rijden is gratis. Reken op 30 tot 40 kilometer per uur gemiddeld. Met een camper of een aanhanger is die route lastig; er is een nieuwere doorgang die een deel ervan omzeilt. Let op: in de zomer staat het op zaterdag vast met vakantieverkeer richting de campings bij Crone en Lemprato aan de zuidoever.

De dorpen aan het meer zijn klein en hebben geen boulevard

Rond het meer liggen Idro, Anfo, Vesta, Crone en Lemprato, dorpen van een paar honderd tot tweeduizend inwoners met een kerk, een bar en een handvol restaurants. Er is geen promenade met winkels zoals aan het Gardameer verderop. Rondlopen kost niets. Dat is precies waarom mensen hier komen, maar het betekent ook dat er 's avonds weinig te doen is en dat de dichtstbijzijnde supermarkt van formaat in het dal ligt, 10 tot 15 kilometer verderop. Reken daarop bij het boeken van een huis met eigen keuken, en doe boodschappen voor het middaguur.

Naar het Gardameer rijd je een half uur

Over de bergrug ten oosten ligt het Gardameer op ongeveer 30 kilometer, een klein uur rijden over een bochtige weg met uitzicht over beide dalen. Brescia ligt op 50 kilometer in de andere richting. Dat maakt een dagtocht mogelijk: 's ochtends de boulevards van Salò of Limone en 's avonds terug naar de stilte hier. Reken op 25 tot 40 euro voor een boottocht op dat meer. Wie het omgekeerde doet en aan het Gardameer logeert, gebruikt het Idromeer als rustige dag; dan is die bochtige weg wel elke keer een uur.

Praktisch

Je rijdt vanuit Nederland in ongeveer negen uur, of je vliegt in anderhalf uur op Bergamo of Verona en rijdt daarna anderhalf uur. Openbaar vervoer is beperkt tot enkele bussen per dag vanuit Brescia; een auto is hier praktisch onmisbaar. De bergen eromheen horen deels bij het regionale park van het Alto Garda Bresciano. Juni tot september geeft 24 tot 31 graden en water van 21 tot 24 graden in augustus. In mei en oktober is het 16 tot 22 graden en zijn de campings en verhuurbedrijven grotendeels gesloten. In de winter ligt er in de bergen sneeuw, maar aan het meer zelf is dan vrijwel niets open.