Pret, cultuur en uitzicht in Alicante met kinderen

Er zit een lift in de berg

Volgens de gemeente staat het kasteel van Alicante op de Benacantil, een rots van 166 meter pal boven de stad. U hoeft er niet naartoe te klimmen: sinds 17 februari 1963 lopen er twee liften dwars door de berg omhoog. U bereikt ze via een tunnel van ruim tweehonderd meter die begint aan de straat tegenover het stadsstrand. Daarna gaat de lift bijna 143 meter naar boven, midden in de rots. Een kaartje kost ongeveer 2,40 euro. Voor kinderen is die tunnel met lift het beste onderdeel van de dag.

Het kasteel zelf kost niets

De toegang tot het kasteel is gratis; u betaalt alleen de lift, en wie met de auto naar boven rijdt betaalt zelfs dat niet. Het complex bestaat uit drie delen op verschillende hoogtes over ruim vierhonderd meter, met muren, trappen en binnenplaatsen waar kinderen mogen rondlopen. Vanaf boven ziet u de hele baai. Reken op twee uur en neem water mee, want boven is de keuze beperkt en duur.

Vanaf het strand ziet u een gezicht in de berg

Kijk vanaf het stadsstrand omhoog naar de rotswand en u ziet een menselijk profiel in het gesteente: voorhoofd, neus, mond en kin. De Alicantijnen noemen het het gezicht van de Moor. Het is een van die dingen die u niet meer kunt ontzien zodra u het gezien heeft, en het is voor kinderen een klassieke zoekopdracht. Vanaf de linkerkant van het strand is het profiel het duidelijkst; ga na een uur of zes, want dan werkt het schaduwspel over de 166 meter hoge wand het best.

Twee stranden met een heel ander karakter

Het stadsstrand Postiguet ligt direct aan het centrum, op loopafstand van de haven en de liften. Het is klein en in juli en augustus vol. Het brede strand van San Juan ligt ongeveer zeven kilometer noordelijker en is kilometers lang, met veel meer ruimte. Daar rijdt de tram naartoe in een klein half uur. Met kinderen die ruimte nodig hebben, is die tramrit de moeite waard; met kinderen die snel moe zijn, is Postiguet praktischer.

De promenade heeft zesenhalf miljoen marmeren tegels

De Explanada, de wandelpromenade langs de haven, is in 1959 aangelegd uit ongeveer zesenhalf miljoen kleine marmeren tegels in rood, crème en zwart, gelegd in een golfpatroon. Dat patroon maakt het lopen erover licht duizelingwekkend, wat precies de bedoeling was: het moet op golven lijken. Vanaf een uur of zeven 's avonds is dit de huiskamer van de stad, met kraampjes, muzikanten en Alicantijnen die er hun ronde lopen.

Naar het eiland vaart een boot van een uur

Vanuit de haven vertrekt een boot naar Tabarca, het enige bewoonde eiland van de Valenciaanse kust, en die doet er ongeveer een uur over. Het water eromheen werd in 1986 tot de eerste zeereservaten van Spanje verklaard, wat betekent dat er nog veel vis zit; met een snorkel ziet u meer dan waar ook langs deze kust. Let op de laatste afvaart terug: het eiland is klein en als u die mist, zit u vast.

De tram langs de kust is zelf een uitje

Vanuit Alicante loopt een smalspoorlijn langs de kust naar het noorden, met tientallen haltes tot ver voorbij Benidorm. Delen van de route lopen vlak langs zee en door tunnels in de rotsen. Voor kinderen die van treinen houden is die rit een uitje op zich, en het is een goedkope manier om de kust te zien zonder auto. Een enkeltje naar het strand van San Juan kost een paar euro en duurt een klein half uur; naar Benidorm, ruim veertig kilometer verderop, bent u ruim een uur onderweg.

Dit is een van de droogste steden van Europa

Alicante krijgt zeer weinig neerslag en telt rond de driehonderd zonnige dagen per jaar. In augustus is het 30 graden en het zeewater rond de 26. Dat maakt een strandvakantie hier betrouwbaar, maar het betekent ook dat er weinig schaduw is. Neem hoeden, zonnebrand en meer water mee dan u denkt nodig te hebben, en plan met kinderen de uren tussen twee en vijf binnen of onder een parasol.

Eten gaat hier op Spaanse tijden

De lunch is tussen twee en vier en het avondeten begint rond negen uur. Wie met kinderen eerder wil eten, komt uit bij zaken die op bezoekers zijn ingesteld, en dat merkt u aan de prijs en de kwaliteit. De streekkeuken draait om rijst: hier eet men arroz in tientallen varianten, en dat is iets anders dan de paella uit de toeristenmenu's. Een rijstgerecht wordt doorgaans per twee personen besteld en kost 15 tot 25 euro per persoon.

Wanneer u komt en wat u dan meemaakt

Mei, juni, september en oktober zijn de aangenaamste maanden, met 22 tot 28 graden. Juli en augustus zijn heet en vol. Rond 24 juni is het feest van Sant Joan, met houten beelden die op straat staan en aan het eind van het festival worden verbrand. Dat is spectaculair en luidruchtig; met jonge kinderen is het vuurwerk laat en hard, dus kies bewust of u er middenin zit of net buiten het centrum slaapt.