De mooiste plekken van de Condroz en de Ardennen

Condroz en Ardennen zijn het heuveldecor achter Namen

Wie vanuit Namen zuidwaarts rijdt, ruilt de rivierstad binnen een kwartier voor heuvelland: eerst de Condroz met zijn kalkruggen en kastelen, daarna de echte Ardennen met kloven, watervallen en rotswanden. Dit artikel zet de mooiste plekken op een rij, geordend als dagtochten vanaf één vaste basis. De afstanden blijven Belgisch behapbaar: alles hieronder ligt op 20 tot 95 kilometer rijden. De kunst is niet alles te willen; per dag één vallei is het tempo dat deze streek beloont.

De Molignée-vallei doe je op spoorfietsen

De smalle, beboste vallei van de Molignée heeft de leukste vervoersvorm van Wallonië: spoorfietsen over de oude spoorlijn, met vierzitters die tussen Falaën en Maredsous over bruggetjes en langs ruïnes trappen. De vallei is ook zonder rails een wandelklassieker langs beken en burchtresten. Eindpunt en beloning is de abdij van Maredsous, in 1872 gesticht door benedictijnen, waar het abdijbier en de kaas in de grote bezoekerszaal geschonken worden. Wie doordeweeks komt, heeft de vallei grotendeels voor zichzelf; in weekends zijn de spoorfietsen de eersten die vol zitten.

Marche-les-Dames is de ernstige schoonheid aan de Maas

Vlak stroomafwaarts van Namen rijzen bij Marche-les-Dames kalkwanden loodrecht uit het Maasdal, een geliefd klimmassief met een zware geschiedenis: hier verongelukte in 1934 koning Albert I tijdens een solo-klim, en het monument aan de voet herinnert daar sober aan. Voor wandelaars zijn er paden door de hellingbossen boven de rotsen, met doorkijkjes over de rivier; klimmers hebben er hun vaste sectoren. Het is een plek voor een stille ochtend, gecombineerd met de abdij in het dal ernaast, en nadrukkelijk geen attractie met kassa.

Durbuy is het decorstadje aan de Ourthe

Durbuy, op zo'n 55 kilometer van Namen, afficheert zichzelf als kleinste stadje ter wereld, en het speelt die rol met verve: keienstraatjes, natuurstenen gevels, een kasteel aan de rivierbocht en het grote vormsnoeipark waar buxussen tot dieren en taferelen geknipt zijn. De Ourthe eromheen is kajak- en wandelwater. Houd er rekening mee dat het stadje zijn roem kent: op zomerse weekenddagen is het er vol en zijn de parkeerplaatsen aan de rand de enige optie. Kom doordeweeks of tegen de avond, wanneer de daggasten wegtrekken en de straatjes hun maat terugkrijgen.

De waterval van Coo is het klassieke uitje

In het dal van de Amblève, aan de verre rand van de dagtochtcirkel, dondert de waterval van Coo: met zo'n 15 meter niet hoog, maar volgens de streekinformatie de bekendste van België en door zijn brede val en het groene amfitheater eromheen een terecht fotopunt. Rond de val liggen terrassen, een pretpark en kajakverhuur op de rivier; de gratis kern is de waterval zelf, vanaf de brug en de oever te zien. Combineer Coo met een wandeling in de Amblève-vallei, dan draagt de dag meer dan één foto.

Praktisch in het heuvelland

De auto is hier het gereedschap: de valleien liggen elk aan een eigen weg, en de mooiste plekken hebben geen station. Reken vanaf Namen 20 tot 45 minuten naar de Condroz-doelen en ruim een uur naar Coo, en neem de binnenwegen; die zijn zelf het uitje. Wandelschoenen met grip horen standaard in de kofferbak, want kalkpaden worden glad na regen. En de streekregel voor eten: de dorpsbrasserie met dagschotel verslaat vrijwel altijd het toeristenterras op de fotoplek, in prijs én in keuken.

Wanneer je gaat

April tot en met oktober is de volle tijd, met de spoorfietsen en kajaks in bedrijf; mei en juni geven het groenste licht in de valleien, september en oktober de herfstkleuren boven de Maas. Juli en augustus zijn de drukste maanden in Durbuy en bij Coo. De winter heeft eigen troeven: mistige rotsdalen, de stille abdijzalen van Maredsous uit 1872 en haardvuurbrasseries. Alleen de attracties op waterkracht liggen dan deels stil; de landschappen zelf kennen geen laagseizoen.