Wandelen over de GR20, het mooiste pad van Corsica

De beruchte passage in het noorden is sinds 2015 gesloten

De Cirque de la Solitude, jarenlang het zwaarste stuk van de GR20 met kettingen en ladders langs een steile wand, is na een noodweer in juni 2015 waarbij zeven mensen omkwamen definitief gesloten. De route gaat sindsdien over de flank van de Monte Cinto. Die omleiding is langer en komt hoger, tot ruim 2.600 meter. Dit artikel behandelt het pad, de hutten en het seizoen, met afstanden, prijzen en de dingen waar je op moet letten.

Het pad meet honderdtachtig kilometer in zestien etappes

De GR20 loopt van Calenzana in het noordwesten naar Conca in het zuidoosten, over ongeveer 180 kilometer met in totaal rond de 10.000 meter stijgen en evenveel dalen. Het pad volgt de waterscheiding over de bergkam en komt zelden onder de 1.000 meter. Lopen kost niets. De klassieke richting is van noord naar zuid, omdat je dan met het zwaarste deel begint terwijl je nog fris bent. Reken op vijftien of zestien dagen. Let op: dit is geen wandelpad maar een bergtocht met klauterstukken, kettingen en losse stenen.

Het noordelijke deel is aanzienlijk zwaarder dan het zuidelijke

De helft tussen Calenzana en Vizzavona gaat over graniet, met handen-en-voetenwerk, lange dalingen over rotsblokken en etappes van zes tot negen uur. Het zuidelijke deel is lager, groener en met vier tot zes uur per etappe beduidend lichter. Wie niet alles wil doen, loopt het zuidelijke deel in zes of zeven dagen. Let op: de tijden op de bordjes gelden voor geoefende bergwandelaars zonder pauze; met een volle rugzak doe je er een derde langer over, en dat verschil bepaalt of je voor het donker binnen bent.

De hoogste berg van het eiland ligt naast de route en niet erop

De Monte Cinto van 2.706 meter is de hoogste top van Corsica, maar het pad loopt er langs en niet overheen. Wie hem wil beklimmen, doet dat als zijtocht vanaf de hut in de Asco-vallei. De beklimming is gratis en kost zeven tot negen uur heen en terug vanaf Ascu Stagnu, met 1.300 hoogtemeters. Reken op een extra rustdag. Let op: het laatste deel is klauterwerk over blokken zonder pad, met markeringen die bij mist lastig te volgen zijn; ga alleen bij helder weer en vertrek voor zes uur.

Halverwege ligt een dorp met een treinstation

Vizzavona ligt precies halverwege en heeft een station aan de spoorlijn tussen Bastia en Ajaccio. Dat maakt het de enige plek onderweg waar je zonder auto kunt in- of uitstappen, en dus het logische begin- of eindpunt als je de helft loopt. Een treinkaartje kost 10 tot 20 euro. In het dorp zijn een paar pensions en een winkeltje. Vlakbij liggen de Cascades des Anglais, watervallen met zwemgaten op een half uur lopen van het station, gratis toegankelijk. Reken daar op een rustige middag.

Bij een zijtak liggen twee bergmeren op ruim negentienhonderd meter

Vlak bij de etappe rond de Manganu-hut liggen twee gletsjermeren: het Lac de Melu op ongeveer 1.710 meter en het Lac de Capitellu op ruim 1.930 meter, allebei donkerblauw en omringd door steile wanden. Bezoeken is gratis. Vanaf het einde van de weg in de Restonica-vallei loop je er in anderhalf tot twee uur naartoe, met kettingen op het steilste stuk. Let op: die weg is in juli en augustus tot een quotum beperkt en het parkeerterrein zit voor acht uur vol; er rijdt dan een pendelbus vanuit Corte.

De hutten kosten vijftien tot dertig euro per nacht

Langs de route staan zestien hutten van het regionale natuurpark, met stapelbedden in gedeelde slaapzalen, een keuken en koud water. Je kunt ook je eigen tent op het terrein zetten. Een bed kost 15 tot 30 euro per nacht en een tentplaats 8 tot 12 euro; reserveren gaat online en is voor juli en augustus maanden vooruit nodig. Let op: er is geen stroom om te laden, geen warm water in de meeste hutten en het bereik is beperkt tot een enkele top; neem een powerbank en contant geld mee.

Eten koop je in de hutten en niet onderweg

Tussen Calenzana en Conca ligt geen enkele supermarkt, op het dorp halverwege na. De hutten verkopen maaltijden en basisvoorraad, en bij sommige bergerijen onderweg kun je kaas en worst kopen. Een maaltijd in de hut kost 20 tot 28 euro en een voorraadje pasta, kaas en worst 10 tot 20 euro per dag. Reken op contant geld, want pinnen kan vrijwel nergens. Let op: de voorraad in de hutten wordt met muilezels of per helikopter aangevoerd en kan op zijn; neem altijd een dag noodrantsoen mee.

Het seizoen loopt van half juni tot half september

Voor half juni ligt er op de hoge passen nog sneeuw en zijn ijsbijl en stijgijzers nodig; na half september sluiten de hutten hun bemande dienst en is er geen eten of bewaking meer. Lopen buiten het seizoen mag, maar dan sta je er alleen voor. In juli en augustus is het overdag in de dalen 30 graden en op de kam 15 tot 20, met vrijwel elke middag kans op onweer. Let op: begin je etappe voor zeven uur en wees voor twee uur binnen, want de onweersbuien komen hier in de namiddag.

Het kustreservaat in het westen ligt niet aan deze route

Het natuurreservaat van Scandola, dat sinds 1983 op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat, wordt vaak in één adem met de GR20 genoemd, maar ligt aan de westkust en niet aan het pad. Je komt er alleen per boot vanaf Porto. Een boottocht kost 40 tot 60 euro per persoon en duurt drie tot vier uur; aan land gaan mag er niet meer. Wie het wil combineren, plant het als aparte dag voor of na de tocht. Vanaf Conca aan het einde van de route is het ruim drie uur rijden naar de westkust.

Praktisch

Corsica hoort bij Frankrijk en betaalt met de euro, maar op het pad heb je contant geld nodig. Naar het beginpunt kom je met de bus vanaf Calvi, en vanaf het eindpunt rijdt een bus naar Porto-Vecchio. Vanuit Nederland vlieg je in twee uur naar het eiland. Neem schoenen met een stevige zool, regenkleding en minstens twee liter water per etappe mee; onderweg zijn er bronnen, maar niet op elke etappe. Let op: bagagevervoer tussen de hutten bestaat hier niet, dus alles wat je meeneemt draag je zelf over 10.000 hoogtemeters.