De beste uitzichtpunten en rustige wijken van Venetië

Uitzicht in Venetië is er met een rij en zonder

De stad telt ongeveer 50.000 vaste bewoners in het historische centrum en ontvangt daar jaarlijks miljoenen bezoekers. Die concentreren zich op enkele honderden meters rond het San Marcoplein. Tien minuten verderop is het stil, en de beste uitzichten zitten juist daar. Dit artikel geeft de uitkijkpunten met hun wachttijd en prijs, en de wijken waar je kunt lopen zonder tegen iemand aan te botsen.

De campanile op San Marco in Venetië is de bekendste en de drukste

De klokkentoren op het plein is ongeveer 99 meter hoog en heeft een lift naar het uitzichtplatform. Vanaf boven kijk je over de daken, de lagune en bij helder weer tot de Alpen. Entree ligt rond de 10 tot 12 euro. De valkuil is de wachttijd: midden op de dag sta je in het hoogseizoen makkelijk een uur in de rij. Online reserveren met een tijdslot scheelt dat. Ga anders bij opening of in het laatste uur.

Vanaf de toren aan de overkant zie je Venetië zonder de rij

Op het eiland San Giorgio Maggiore, recht tegenover San Marco, staat een campanile van vergelijkbare hoogte met eveneens een lift. Het verschil: je kijkt hier op het San Marcoplein en de Dogepaleis-gevel in plaats van erop te staan, en dat levert het bekendste stadsbeeld op. Entree ligt rond de 8 euro en er staat zelden een rij van betekenis. Je komt er met vaporettolijn 2 in ongeveer vijf minuten vanaf San Zaccaria. Voor wie één toren doet, is dit veruit de beste keuze.

Het dakterras bij de Rialtobrug in Venetië is gratis

Het warenhuis in het oude Fondaco dei Tedeschi, ooit het handelshuis van de Duitse kooplieden en gebouwd in de 13e eeuw, heeft op het dak een terras met uitzicht over het Canal Grande en de Rialtobrug op ongeveer 200 meter. Toegang is gratis, maar je moet vooraf online een tijdslot reserveren en je krijgt ongeveer een kwartier. Dat klinkt kort en is het ook, maar het is genoeg voor het uitzicht en het kost niets. Reserveer enkele dagen vooruit, want de slots rond zonsondergang zijn het eerst weg.

Cannaregio is de wijk in Venetië waar mensen wonen

Ten noorden van de Rialto ligt Cannaregio, met lange rechte kades langs brede kanalen en veel minder bezoekers. Aan de Fondamenta della Misericordia zitten bars en restaurants waar Venetianen zelf komen; een spritz kost er rond de 3,50 euro tegenover het dubbele op San Marco. In dezelfde wijk ligt het oude Joodse getto, in 1516 ingesteld en volgens historici daarmee het eerste van Europa; het woord getto komt van de gieterij die er stond. De hoge huizen op het plein zijn het gevolg van de ruimtebeperking: bouwen kon alleen omhoog. Verder westwaarts ligt de Ponte dei Tre Archi, de enige brug van de stad met drie bogen, en aan de Sacca della Misericordia kijk je over open water naar de begraafplaatsenstad San Michele; de Madonna dell'Orto daar is de kerk waar Tintoretto begraven ligt.

Castello en Sant'Elena zijn de groenste en stilste wijken in Venetië

Ten oosten van San Marco loopt de stad door in Castello, waar de via Garibaldi een gewone winkelstraat is met markt en kinderen op straat. Hoe verder je loopt, hoe minder toerisme. Tussen die straat en het water liggen de Giardini en het Arsenale, de twee terreinen van de Biennale, en op de punt staat de San Pietro di Castello met een losse, merkbaar scheve campanile; tot 1807 was dat de kathedraal van de stad. Aan het uiteinde ligt Sant'Elena, dat pas rond 1920 werd opgespoten en bebouwd: bomen, gras en speeltuinen, het groenste deel van Venetië en op twintig minuten lopen van San Marco. Voor een middag zonder haast, of met kinderen die willen rennen, is dit het beste adres in de hele stad.

Giudecca ligt op vijf minuten van Venetië en voelt anders

Het langgerekte eiland aan de zuidkant is met de vaporetto in enkele minuten te bereiken en was lang een arbeiders- en industriewijk. Er staan sociale woningbouw, oude fabrieken en twee kerken van Palladio: Il Redentore, waar sinds 1577 elk jaar in juli het Redentore-feest met vuurwerk op uitkomt, en Le Zitelle. Aan de westpunt staat de Molino Stucky, de bakstenen meelfabriek uit 1895 die nu hotel is, met een dakbar waar een drankje rond de 15 euro kost en het uitzicht over de lagune het betaalt. Langs de noordkade kijk je over het water recht op de skyline van Venetië, en 's avonds is dat het rustigste uitzicht van de stad. Er zijn eenvoudige restaurants waar je voor 15 tot 25 euro eet. Het is geen bezienswaardighedenwijk maar een woonwijk, en dat is precies de aantrekkingskracht.

Uitzicht in Venetië zonder trap of lift

Wie geen toren in wil: de Zattere aan de zuidkant van Dorsoduro is een kade van ruim een kilometer op zeeniveau met zicht op Giudecca, met aan het westelijke eind de San Basilio-kade en een straat landinwaarts het Campo Santa Margherita, het plein waar de studenten van de stad zitten, en bij Punta della Dogana komen het Canal Grande en het Giudeccakanaal samen met uitzicht op San Marco. Verder is er de Accademiabrug, houten en met het klassieke doorkijkje naar de Salute-kerk, en de vaporetto zelf: lijn 1 vaart het hele Canal Grande af in ongeveer 45 minuten voor de prijs van een gewoon kaartje. Ga achterop staan; dat is de goedkoopste rondvaart van de stad.

Praktisch

Een los vaporettokaartje kost rond de 9,50 euro en is 75 minuten geldig; met meerdere ritten per dag is een dagkaart van rond de 25 euro voordeliger. Venetië heft daarnaast op drukke dagen een toegangsbijdrage voor dagbezoekers; die regeling verandert nog geregeld, dus controleer voor vertrek of je datum eronder valt. April, mei, september en oktober zijn de beste maanden. Juli en augustus zijn heet, benauwd en het drukst. Van november tot januari komt acqua alta voor, waarbij pleinen tijdelijk onder water staan; er liggen dan loopplanken en het duurt doorgaans enkele uren. Neem in die periode waterdichte schoenen mee.