Vakantiehuis huren in Midsland

Wat je moet weten over Midsland

Midsland is het tweede dorp van Terschelling, midden op het eiland, tussen West-Terschelling en de oostelijke dorpen.

Wat het onderscheidt: het ligt centraal, en dat is op een eiland van dertig kilometer lang een echte troef. Vanuit Midsland fiets je in tien minuten naar het strand en in twintig naar de haven.

Het weer is Waddens: augustus komt op 19,5 graden bij 12,9 regendagen, juli op 18,1 bij 15,1, juni op 16,4 bij 10,3, en april is met 10,1 regendagen de droogste maand. December is met 18,4 dagen de natste maand en januari blijft op 6,9 graden.

Wat er te kiezen valt: een vakantiehuis in het dorp, een huisje in de duinen bij Midsland aan Zee, een vakantiewoning op een terrein achter de duinen, of een appartement in een van de oude boerderijen. Overnachten voor één nacht kan buiten het seizoen bij de hotels en pensions, waar een losse overnachting dan te boeken is; een vakantiehuisje huren gaat er meestal per week, van zaterdag tot zaterdag.

Wie hier een vakantie plant, moet één ding vooraf regelen, en dat is de boot.

Waar Midsland ligt

Terschelling is lang en smal, en Midsland ligt precies in het midden.

Wat de opbouw van het eiland is: aan de zuidkant het wad met de dorpen en de polder, in het midden de duinen, en aan de noordkant dertig kilometer strand.

Wat de dorpen zijn: West-Terschelling bij de haven, dan Midsland, en daarna de oostelijke dorpen Formerum, Lies, Hoorn en Oosterend.

Wat Midsland zelf is: een dorp van een paar honderd inwoners met een kerk, een supermarkt, een bakker, een slager en een handvol horecazaken. Het is het dorp waar de eilanders hun boodschappen doen.

Wat eromheen ligt: de gehuchten Kaard, Landerum, Hee en Kinnum, en aan de noordkant Midsland aan Zee.

Hoe je er komt: met de veerboot naar West-Terschelling en dan met de bus, de fiets of een taxi in een kwartier naar Midsland.

Wat je ter plekke nodig hebt: een fiets. Dat is op dit eiland geen advies maar de manier waarop iedereen zich verplaatst.

En de afstanden zijn klein: van Midsland naar de Boschplaat is twintig kilometer, en dat is meteen de langste rit die je op het eiland maakt.

Midsland aan Zee

Aan de noordkant, door de duinen, ligt de badplaats die bij het dorp hoort.

Wat het is: een klein gehucht bij de strandopgang, met een paar huizen, een paviljoen en een parkeerplaats, midden in het duingebied.

Hoe je er komt: over de weg door de duinen vanuit Midsland, in vijf minuten met de auto en tien tot vijftien met de fiets.

Wat het strand er is: breed, met een zandbank ervoor en een geul ertussen die bij eb droogvalt; het is er rustiger dan bij West aan Zee, waar de meeste dagjesmensen komen.

Wat je moet weten over de zoekvraag: mensen zoeken vaak op een huisje in Midsland aan Zee, en dat aanbod is klein, want het zijn maar enkele tientallen huizen. Wie daar geen plek meer vindt, zit in Midsland zelf op tien minuten fietsen van hetzelfde strand.

Wat er in het duin ligt: het Hoornse Bos en de duinvalleien met de cranberryvelden.

Waar je op let: er is bewaking op de bewaakte strandposten in het seizoen, en er staat stroming langs de kust; zwem bij de vlaggen.

En de zonsondergang vanaf de strandopgang is een van de redenen dat mensen hier terugkomen.

De cranberry

De bekendste plant van dit eiland komt hier niet vandaan, en het verhaal erachter is precies te dateren.

Wat er gebeurde: in een stormnacht in november 1845 spoelde er een vat aan op het strand. De jutter Pieter Sipkes Cupido nam het mee, ontdekte dat er bessen in zaten die hij niet kende, en gooide ze weg in de duinen.

Wat er daarna gebeurde: de bessen sloegen aan in de vochtige duinvalleien. Vogels verspreidden ze verder, en mensen hielpen mee door handenvol bessen uit te strooien.

Wat het opleverde: een wilde cranberrycultuur die in de twintigste eeuw in enkele valleien in cultuur is gebracht, met de Studentenplak als bekendste veld.

Hoe het eiland de plant noemt: Pieter Sipkes-heide, naar de vinder van het vat.

Wat je ervan merkt als bezoeker: cranberrysap, cranberryjam, cranberrywijn en cranberrylikeur in elke winkel op het eiland, en een oogst die eind september begint.

Wat je nagaat: de cranberryvelden zijn beschermd natuurgebied en zelf plukken mag niet; er zijn wel rondleidingen in het seizoen.

En de bessen worden nog met de hand geoogst, want de valleien zijn te nat voor machines.

Het strand en de Boschplaat

Terschelling heeft dertig kilometer strand en een oostpunt die als natuurgebied is beschermd.

Wat de Boschplaat is: het oostelijke derde deel van het eiland, een gebied van kwelders, duinen en strand dat in 1970 als eerste Nederlandse gebied het Europees Diploma voor natuurbescherming kreeg.

Wat er geldt: van 15 maart tot 15 augustus is een groot deel afgesloten vanwege de broedende vogels; buiten die periode mag je er lopen.

Wat je er ziet: kwelders die bij springvloed onderlopen, duizenden vogels, en een strand waar in kilometers niemand loopt.

Wat er verder op het eiland ligt: het Groene Strand bij West aan Zee, een stuk strand dat begroeid raakt en waar zeldzame planten staan.

Wat je op het wad doet: wadlopen met een gids naar de zandplaten, en zeehonden kijken met een boot vanuit de haven.

Waar je op let: de Boschplaat is groot en er is geen schaduw, geen water en geen bereik; neem alles mee wat je nodig hebt.

En bij eb kun je vanaf Midsland aan Zee kilometers over de droogvallende zandbanken lopen, met de kanttekening dat de geul weer volloopt.

De veerboot en de auto

Dit is het punt dat je als eerste regelt, want zonder boot kom je er niet.

Wat er vaart: de veerboot vanuit Harlingen naar West-Terschelling, die ongeveer twee uur doet, en de sneldienst, die er ongeveer drie kwartier over doet.

Wat het verschil is: de gewone veerboot neemt auto's mee, de sneldienst niet.

Wat je moet weten over de auto: er is beperkte ruimte aan boord, en je moet je auto vooraf reserveren. In de zomermaanden en in de schoolvakanties is die ruimte weken van tevoren bezet.

Wat de vraag is die je jezelf stelt: heb je die auto nodig. Op een eiland waar iedereen fietst, waar een busdienst rijdt en waar je huisje op tien minuten van het strand ligt, is het antwoord vaak nee. Fietsen huur je bij de haven of laat je bij je huisje bezorgen.

Wat je verder regelt: de bagage. Er zijn vervoerders die je koffers van de boot naar je adres brengen, wat met een gezin schelen kan.

Wat je nagaat: de laatste boot terug, want die vaart vroeger dan mensen denken.

En reserveer de overtocht vooraf, ook als voetganger, want de boot kan volgeboekt zijn.

Wat voor vakantiehuis huur je hier

Het aanbod op Terschelling is groot maar wordt vroeg weggeboekt.

Het vakantiehuis in het dorp is de gebruikelijkste vorm: een vrijstaand of geschakeld huis in Midsland, met een tuin en met de winkels op loopafstand.

Het huisje in de duinen bij Midsland aan Zee is het meest gezocht en het schaarst; het gaat om enkele tientallen huizen, en die zijn een jaar vooruit geboekt voor de zomerweken.

Het appartement in een verbouwde boerderij is de derde vorm, vooral in de gehuchten rond Midsland.

En op de terreinen achter de duinen staan chalets en vakantiewoningen; een vakantiepark in de zin van een groot terrein met animatie is er op Terschelling niet, want de gemeente houdt de bebouwing beperkt.

Wat je nagaat: hoeveel minuten fietsen het naar het strand is; of er fietsen bij zitten of te huur zijn; of er parkeergelegenheid bij hoort als je toch een auto meeneemt; en of bedlinnen erbij zit.

Wat je verder nagaat: veel huizen op het eiland verhuren van zaterdag tot zaterdag en accepteren in het hoogseizoen geen kortere periodes.

En boek vroeg: voor de zomerweken en voor Oerol is een jaar van tevoren geen overdrijving.

Oerol

Tien dagen per jaar verandert dit eiland in een podium, en dat heeft gevolgen voor je planning.

Wat het is: Oerol, een festival voor locatietheater dat sinds 1982 elk jaar in juni wordt gehouden. Voorstellingen spelen in de duinen, op het strand, in schuren en in het bos.

Waar de naam vandaan komt: van het eilander gebruik om het vee in het voorjaar overal, oerol, te laten lopen.

Wat het betekent voor het eiland: er komen tienduizenden bezoekers, alle accommodaties zijn maanden vooruit vol, en de boten zijn volgeboekt.

Wat je ermee doet: als je ervoor komt, boek je een jaar van tevoren. Als je het juist wilt vermijden, kijk je de data na en kies je een andere week, want de rust is dan ver te zoeken.

Wat er buiten het festival gebeurt: de Berenloop in november, een halve en hele marathon over het eiland, en Rescue Terschelling, een reddingsdemonstratie.

Wat je verder nagaat: in de weken rond Oerol zijn de prijzen hoger dan in de rest van juni.

En de rest van het jaar is dit een van de stilste plekken van Nederland.

Fietsen en de rest van het eiland

Het eiland is gemaakt om te fietsen, en dat is niet overdreven.

Wat er ligt: honderd kilometer fietspad, grotendeels vrij van auto's, door de duinen, langs de polder en tussen de dorpen.

Wat je vanuit Midsland doet: naar het westen langs de bosgebieden naar West-Terschelling, of naar het oosten langs de dorpen naar Oosterend en de Boschplaat.

Wat er onderweg ligt: de Brandaris in West-Terschelling, de vuurtoren uit 1594 en de oudste van Nederland die nog in gebruik is; en het Wrakkenmuseum, met vondsten van de vele schepen die op deze kust zijn vergaan.

Wat er aan natuur is: het Hoornse Bos, de duinvalleien, en de kwelders aan de wadkant.

Wat je op een regendag doet: het museum 't Behouden Huys in West-Terschelling, of het zwembad.

Waar je op let: op zonnige dagen in de zomervakantie is het op de fietspaden druk, en op de strandopgangen ook.

En de wind is hier de bepalende factor: heen met de wind mee is de helft van de tijd van terug.

Eten en de eilander gewoonten

Een week op Terschelling wordt aangenamer als je een paar dingen weet.

Wat er van het eiland komt: cranberry in alle vormen, kruidbollen, en de Terschellinger lamsvlees en het rundvlees van de kwelders, dat door de zilte begrazing een eigen smaak heeft.

Wat er uit zee komt: garnalen, mosselen en schol, aangevoerd in de haven van West-Terschelling.

Wat de kruidbol is: een broodje met kruidnagel en anijs, dat op het eiland al generaties bij de bakker ligt.

Wat je drinkt: het bier van de eilandbrouwerij, en de cranberrylikeur die overal als streekproduct wordt verkocht.

Wat de winkeltijden zijn: buiten het seizoen sluiten de winkels vroeg, en op zondag is er in Midsland beperkte openstelling; doe boodschappen op tijd.

Wat je verder merkt: het eiland heeft een eigen dialect, het Aasters en Westers, met woorden die je nergens anders hoort.

En het gebruik om elkaar op straat te groeten is er nog gewoon, ook als je van de boot komt.

Wanneer ga je

Augustus is met 19,5 graden de warmste maand en telt 12,9 regendagen; juli komt op 18,1 graden bij 15,1 dagen en juni op 16,4 bij 10,3.

April is met 10,1 regendagen de droogste maand van het jaar en komt op 9,3 graden; mei geeft 12,7 graden bij 10,4 dagen. Dat voorjaar is op dit eiland de mooiste tijd: droog, licht en leeg.

September houdt met 17,9 graden goed stand bij 12,6 regendagen, en het zeewater is dan op zijn warmst.

December is met 18,4 regendagen de natste maand en januari blijft op 6,9 graden.

Wat het seizoen bepaalt: de Nederlandse schoolvakanties, Oerol in juni en de Berenloop in november; in al die periodes is het eiland vol.

Wat de winter biedt: storm, lege stranden en lage prijzen; voor een weekend uitwaaien is dat aantrekkelijk, en de veerboot vaart gewoon door, al kan hij bij zware storm uitvallen.

En het zeewater komt in augustus zelden boven de achttien graden.

Wat het kost en wat je nagaat

Terschelling is duurder dan het vasteland, en dat komt door de schaarste.

Wat de prijs bepaalt: de week. De zomervakantie en de Oerolweek zijn een veelvoud van maart of november.

Wat er bij komt: de toeristenbelasting per persoon per nacht, de eindschoonmaak, en de overtocht met de boot, die voor een gezin met auto flink oploopt.

Wat je ter plekke uitgeeft: boodschappen zijn op het eiland duurder dan op het vasteland, want alles komt met de boot; wie wil besparen, doet de grote boodschappen in Harlingen.

Waar je verder op bespaart: zonder auto komen en fietsen huren; buiten de schoolvakanties en Oerol boeken; en een huis in Midsland nemen in plaats van in Midsland aan Zee.

Wat je nagaat voordat je boekt: is de boot al gereserveerd, met of zonder auto; hoeveel minuten fietsen is het naar het strand; zitten er fietsen bij; zit bedlinnen erbij; en wat is de aankomstdag.

Wat de eerlijke nadelen zijn: de boot is een flessenhals en in het hoogseizoen weken vooruit vol; het eiland is duur; het waait er vrijwel altijd; en in de zomervakantie is het op de fietspaden en de strandopgangen druk.

Wat daar tegenover staat: dertig kilometer strand, een oostpunt waar in kilometers niemand loopt, honderd kilometer autovrij fietspad, en een dorp in het midden waar je alles op loopafstand hebt. Voor wie de boot voor lief neemt, is dat een van de betere weken die Nederland te bieden heeft.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.