Tapas, markten en uitzicht in het oude centrum van Marbella

De oude stad is ouder dan de Costa del Sol

Wie Marbella kent van de jachthaven, vergeet makkelijk dat er een middeleeuwse kern achter ligt. Het plein dat het hart daarvan vormt, de Plaza de los Naranjos, werd na de verovering door de Katholieke Koningen in 1485 aangelegd naar het model van de Castiliaanse pleinen, met het stadhuis eraan. De sinaasappelbomen waaraan het plein zijn naam dankt staan er pas sinds 1941; daarvoor stonden er palmen en daarvoor paardenkastanjes. Rond het plein zitten de terrassen, en dat is meteen de valkuil: dit is het duurste plein van de stad. Voor dezelfde tapas betaalt u in de straten erachter aanzienlijk minder.

De markthal is het adres voor vis

De Mercado Municipal ligt op ongeveer drie minuten lopen van de Plaza de los Naranjos en is doordeweeks en op zaterdag van 8.00 tot ongeveer 15.00 uur open; op zondag is hij dicht. Aan de oostkant liggen de viskramen met de vangst van die ochtend, van zeebaars en zeebarbeel tot dorade en in het seizoen zwaardvis en tonijn. Rond de hal en erin zitten toonbanken waar ze de vis ter plekke bereiden. Dat is de goedkoopste manier om in Marbella goed te eten, en het is bovendien het enige moment waarop u ziet wat er die dag echt is binnengekomen. Kom voor twaalven, want tegen sluitingstijd is het beste weg.

Aan zee staan tien bronzen beelden naar Dalí

De Avenida del Mar verbindt het Alamedapark met het strand over ongeveer tweehonderd meter, en langs die route staan tien bronzen beelden naar werk van Salvador Dalí, geplaatst in 1998 en in Verona gegoten. Titels als de kosmische olifant, Don Quichot en Perseus geven de toon aan. Belangrijk om te weten: dit zijn geen originelen. Het zijn afgietsels naar goedgekeurde mallen, niet tijdens Dalí's leven gemaakt en niet door hem gesigneerd. Dat maakt de wandeling niet minder aardig, maar wie denkt voor origineel werk te komen heeft een verkeerd beeld. De route is gratis en dag en nacht toegankelijk.

Puerto Banús ligt zes kilometer verderop en is uit 1970

De jachthaven die het imago van Marbella bepaalt is geen gegroeid vissersdorp maar een project uit één stuk. Volgens de haven zelf liet vastgoedontwikkelaar José Banús het in 1970 bouwen als luxejachthaven met winkelcentrum, in Andalusische stijl, en de opening in mei van dat jaar werd bijgewoond door onder anderen de Aga Khan, Roman Polanski en Hugh Hefner. Er liggen 915 ligplaatsen voor schepen tot vijftig meter. Voor wie er winkelt is het goed te weten dat het merendeel van de zaken tot de dure merken behoort; wie op zoek is naar gewone winkels zit beter in het centrum van Marbella zelf, op zes kilometer oostwaarts.

Winkelen doet u in de straten en niet in de galerijen

De hoofdader van het oude centrum is de Calle Ancha met de zijstraten eromheen, waar kleine zaken zitten in keramiek, leer, olijfolie en textiel. Dat is een ander soort winkelen dan de merkenstraten aan de haven, en de prijzen liggen navenant lager. Houd rekening met de openingstijden. Veel kleine zaken sluiten tussen ongeveer 14.00 en 17.00 uur en gaan daarna weer open tot een uur of acht of negen; op zondag is vrijwel alles dicht. Wie tussen twee en vijf gaat winkelen, loopt langs gesloten deuren en concludeert ten onrechte dat er niets te doen is.

De etenstijden liggen twee tot drie uur later dan thuis

De lunch begint hier rond 14.00 uur en het avondeten rond 21.00 uur, en veel keukens gaan pas om 20.00 of 20.30 uur open. Wie om zes uur wil eten, komt uit bij de zaken die zich op bezoekers richten en dat zijn zelden de beste. De praktische oplossing is meebewegen: neem een late ontbijt, eet rond twee uur uitgebreid en houd de avond licht met tapas. Voor een tapa betaalt u in de zijstraten grofweg 3 tot 6 euro en voor een racion, de grote portie om te delen, ongeveer het dubbele.

Voor uitzicht rijdt u de bergen in

Achter de stad ligt de Sierra Blanca met La Concha als bekendste top, en de weg richting Istán klimt daar snel in, met uitzichtpunten waar u de hele kustlijn overziet. Dat is met de auto een kwestie van een half uur en het kost niets. In de stad zelf is het uitzicht beperkt tot dakterrassen van hotels en restaurants, die vrijwel allemaal bovengemiddeld geprijsd zijn. Een glas op een dakterras kost er al gauw 10 tot 15 euro. Wie het uitzicht wil zonder de rekening, loopt aan het eind van de middag over de boulevard richting het westen, want dan staat de zon boven de zee en over Gibraltar.

Wat u wel en niet als aandenken meeneemt

Wat hier echt vandaan komt is olijfolie uit de provincie Malaga, de zoete wijn uit moscatel- en pedro-ximenezdruiven en keramiek uit de Andalusische traditie. Dat koopt u in de kleine zaken in het oude centrum of op de markt, die van 8.00 tot 15.00 uur open is. Reken op 8 tot 15 euro voor een fles olie van goede herkomst. Wat u overal ziet maar met de streek weinig te maken heeft, zijn de flamencojurken en waaiers uit de toeristenwinkels aan de haven. Die zijn doorgaans niet in de streek gemaakt. Vraag bij olijfolie naar de herkomstbenaming en bij keramiek naar de werkplaats; dat scheelt in prijs en in kwaliteit.

Een dag die werkt

Begin om een uur of tien in de markthal en loop daarna het oude centrum in via de Calle Ancha naar de Plaza de los Naranjos, waar u de omgeving verkent zonder er per se te gaan zitten. Dat is samen ongeveer een kilometer en kost een ochtend. Eet rond twee uur in een zijstraat, houd de middag rustig en loop tegen zessen de Avenida del Mar af naar het strand, langs de beelden. Sluit af op de boulevard met de zon boven zee. Puerto Banús is een aparte middag waard, met de bus of de auto in een kwartier.

Wanneer u gaat

April, mei, september en oktober geven met 20 tot 27 graden het aangenaamste weer om te lopen en te winkelen, en het is dan aanzienlijk rustiger dan in de zomer. Het zeewater is van juni tot en met oktober 20 tot 24 graden. Juli en augustus zijn het drukst en het duurst, met dagen boven de dertig graden waarin winkelen tussen twee en vijf hoe dan ook geen optie is. In de winter is het met 16 tot 18 graden zacht en zijn de terrassen overdag prima, maar dan sluiten sommige strandtenten en is een deel van de horeca aan de haven dicht.