Je gaat nu naar onze boekingsengine met onze woningen of woningen van derden. Daar zie je vóór betaling de totaalprijs en de voorwaarden.
Karlsbad is kuurstad en cultuurstad in één dal
Foto: Raymond Petrik / PexelsKarlovy Vary, bij ons Karlsbad, ligt geplooid in een bosrijk rivierdal vol pastelgevels, hete bronnen en colonnades. Sinds 2021 staat de stad op de werelderfgoedlijst als een van de grote kuursteden van Europa, en ze draagt die rol al sinds keizer Karel IV haar rond 1370 stichtte. Dit artikel loopt bronnen, architectuur, smaken en festival langs.
De stad werkt te voet: alles van betekenis ligt langs 2 kilometer rivierpromenade.
De bronnen zijn heet, zout en gratis te proeven
Onder de stad borrelen tientallen bronnen, waarvan er zo'n 13 als drinkbron zijn gevat; de heetste, de Vridlo-geiser, komt met 72 graden boven en spuit binnen zijn glazen hal metershoog. Drinken is gratis; u koopt alleen het traditionele kuurbekertje met tuit voor rond de 5 euro en schuifelt langs de kranen.
Houd er rekening mee dat het water mineraalzwaar smaakt, ergens tussen zout en roest; de kuurtraditie schrijft kleine slokken voor, geen bekers achterover. De wafel erna is niet voor niets uitgevonden.
De colonnades zijn de openluchtsalons
De Mlynska kolonada, voltooid in 1881 naar ontwerp van de architect van het Praagse Nationale Theater, is met haar 124 zuilen de koningin van de stad: een neorenaissance wandelhal boven vijf bronnen. De houten Marktcolonnade met haar kantwerk en de moderne geiserhal vullen het rijtje aan.
De architectuur eromheen springt van rococo en belle époque naar het brutalistische festivalpaleis uit de jaren 70 aan de rivier; die botsing is inmiddels zelf een bezienswaardigheid. Wandel de promenade bij avondlicht, wanneer de gevels aangelicht in het water spiegelen.
Goethe, Beethoven en Marx kuurden hier al
De legende laat Karel IV de bron ontdekken tijdens een hertenjacht; de geschiedenis laat vervolgens half Europa aanschuiven. Goethe kwam volgens de stadsboeken dertien keer kuren, Beethoven schreef er brieven en concerten, en Karl Marx dronk hier in de jaren 1870 drie zomers lang braaf zijn bronwater.
De namen hangen aan gedenkplaten door de hele stad, en de wandelpaden in de beboste hellingen heten nog naar hun beroemdste lopers. Wie de route van de gedenkplaten volgt, leest de stad als gastenboek.
De Russische laag is zichtbaar aan de skyline
Foto: Radek Kozák / Unsplash
Karlsbad was rond 1900 het favoriete kuuroord van de Russische elite, en de orthodoxe Petrus-en-Pauluskerk uit 1897 met haar gouden koepels is daarvan het monument. Peter de Grote kwam al twee eeuwen eerder en liet zijn naam na aan een uitkijkpunt boven de stad.
Die laag hoort bij het verhaal van een stad die altijd op internationale gasten dreef. De kerk is buiten de diensten te bezoeken; de koepels glanzen het mooist vanaf de overkant van het dal.
Becherovka, oblaten en Moser zijn de smaakmakers
De kruidenlikeur Becherovka wordt hier sinds 1807 gestookt en heet niet voor niets de dertiende bron; het Jan Becher Museum schenkt na de rondleiding een proeverij, voor entrees rond de 8 euro. De grote ronde kuurwafels, de oblaten, koopt u warm bij de kraampjes voor een euro of twee.
Wie glans wil, bezoekt de glasfabriek van Moser, sinds 1857 leverancier van kristal aan koningshuizen, met museum en blazerij aan de stadsrand. Het Karlsbader porselein uit de fabrieken rondom completeert het souvenirlijstje; de stad verkoopt haar geschiedenis het liefst in eetbare en breekbare vorm.
Boven de stad wachten Diana en de oudste golfbaan
De kabelspoorweg klimt sinds 1912 naar de Diana-uitkijktoren; wie liever loopt, is in een klein uur boven en kijkt van 35 meter torenhoogte over dal en bossen. De hellingen rond de stad tellen tientallen kilometers gemarkeerde wandelpaden, het stille tegenwicht van de promenade.
Sportief pronkstuk is de golfbaan uit 1904, de oudste van Tsjechië, even buiten de stad in het heuvelland. Zo combineert Karlsbad al ruim een eeuw kuren met bewegen; de volgorde mag u zelf kiezen.
Het filmfestival en praktisch
Elk jaar begin juli verandert de kuurstad in filmstad: het internationale filmfestival van Karlovy Vary draait sinds 1946 en is het grootste van Midden-Europa, met sterren op de rode loper langs de rivier. Boek een verblijf in die week maanden vooruit of mijd haar juist; ertussenin bestaat niet.
Praktisch: Tsjechië betaalt met kronen, reken zo'n 25 kronen per euro, en de stad ligt op ongeveer 130 kilometer van Praag, ruim anderhalf uur met bus of auto. Een biertje kost ook hier zelden meer dan 2 euro; het kuurwater blijft gratis.
Wanneer u gaat
Mei, juni en september zijn de gouden kuurmaanden: colonnades in de zon, bossen groen en de drukte draaglijk. Begin juli hoort bij het festival en december bij de kerstmarktversie van de promenade.
De winter heeft zijn eigen logica: dampende bronnen in de vrieslucht en thermaalbaden als middagprogramma. Karlsbad kent geen gesloten seizoen; de stad is gebouwd op gasten, al ruim 650 jaar.
Onder de stad borrelen tientallen bronnen, waarvan er zo'n 13 als drinkbron zijn gevat; de heetste, de Vridlo-geiser, komt met 72 graden boven en spuit binnen zijn glazen hal metershoog. Drinken is gratis; u koopt alleen het traditionele kuurbekertje met tuit voor rond de 5 euro en schuifelt langs de kranen.
Houd er rekening mee dat het water mineraalzwaar smaakt, ergens tussen zout en roest; de kuurtraditie schrijft kleine slokken voor, geen bekers achterover. De wafel erna is niet voor niets uitgevonden.
De Mlynska kolonada, voltooid in 1881 naar ontwerp van de architect van het Praagse Nationale Theater, is met haar 124 zuilen de koningin van de stad: een neorenaissance wandelhal boven vijf bronnen. De houten Marktcolonnade met haar kantwerk en de moderne geiserhal vullen het rijtje aan.
De architectuur eromheen springt van rococo en belle époque naar het brutalistische festivalpaleis uit de jaren 70 aan de rivier; die botsing is inmiddels zelf een bezienswaardigheid. Wandel de promenade bij avondlicht, wanneer de gevels aangelicht in het water spiegelen.
De legende laat Karel IV de bron ontdekken tijdens een hertenjacht; de geschiedenis laat vervolgens half Europa aanschuiven. Goethe kwam volgens de stadsboeken dertien keer kuren, Beethoven schreef er brieven en concerten, en Karl Marx dronk hier in de jaren 1870 drie zomers lang braaf zijn bronwater.
De namen hangen aan gedenkplaten door de hele stad, en de wandelpaden in de beboste hellingen heten nog naar hun beroemdste lopers. Wie de route van de gedenkplaten volgt, leest de stad als gastenboek.
Karlsbad was rond 1900 het favoriete kuuroord van de Russische elite, en de orthodoxe Petrus-en-Pauluskerk uit 1897 met haar gouden koepels is daarvan het monument. Peter de Grote kwam al twee eeuwen eerder en liet zijn naam na aan een uitkijkpunt boven de stad.
Die laag hoort bij het verhaal van een stad die altijd op internationale gasten dreef. De kerk is buiten de diensten te bezoeken; de koepels glanzen het mooist vanaf de overkant van het dal.
De kruidenlikeur Becherovka wordt hier sinds 1807 gestookt en heet niet voor niets de dertiende bron; het Jan Becher Museum schenkt na de rondleiding een proeverij, voor entrees rond de 8 euro. De grote ronde kuurwafels, de oblaten, koopt u warm bij de kraampjes voor een euro of twee.
Wie glans wil, bezoekt de glasfabriek van Moser, sinds 1857 leverancier van kristal aan koningshuizen, met museum en blazerij aan de stadsrand. Het Karlsbader porselein uit de fabrieken rondom completeert het souvenirlijstje; de stad verkoopt haar geschiedenis het liefst in eetbare en breekbare vorm.
De kabelspoorweg klimt sinds 1912 naar de Diana-uitkijktoren; wie liever loopt, is in een klein uur boven en kijkt van 35 meter torenhoogte over dal en bossen. De hellingen rond de stad tellen tientallen kilometers gemarkeerde wandelpaden, het stille tegenwicht van de promenade.
Sportief pronkstuk is de golfbaan uit 1904, de oudste van Tsjechië, even buiten de stad in het heuvelland. Zo combineert Karlsbad al ruim een eeuw kuren met bewegen; de volgorde mag u zelf kiezen.
