Wandelen over de Cotswold Way langs glooiende heuvels

De Cotswold Way is Engeland op wandeltempo

De Cotswold Way volgt over 164 kilometer de westelijke heuvelrand van de streek, van het marktstadje Chipping Campden in het noorden naar de abdijstad Bath in het zuiden: uitzichtranden, schapenweiden, hunebedden en dorpen van honingsteen aaneengeregen tot een van de geliefdste langeafstandspaden van het land. Dit artikel zet de route en haar mooiste losse etappes op een rij, voor doorstappers én voor wie alleen de krenten wil.

De route in het kort

Het pad is nationaal wandelpad en voorbeeldig gemarkeerd met het eikeltjeslogo; volgens de padbeheerders vraagt de volledige tocht doorgaans 7 tot 10 dagen met etappes van 15 tot 25 kilometer. Bagagevervoer tussen de overnachtingen is een gevestigde service; wandelaars dragen hier alleen de dagrugzak. Het profiel is glooiend met korte stevige klimmen naar de heuvelrand; de beloning is telkens dezelfde: de vallei van de Severn onder je en bij helder weer de bergen van Wales aan de horizon.

De noordelijke etappes dragen de beroemdste beelden

Vanaf Chipping Campden klimt het pad direct naar Dover's Hill en verder langs de Broadway Tower uit 1798, met het beroemde dorp aan de voet als eerste overnachting. Dit zijn de ansichtkaartkilometers van de route. Verderop wachten Cleeve Hill, met 330 meter het hoogste punt van de heuvels, en de ijzertijdforten die de rand al duizenden jaren bewaken. Wie maar twee dagen heeft, loopt deze noordelijke helft; de dichtheid aan hoogtepunten is er het grootst.

De zuidelijke helft eindigt in wereldberoemd Bath

Zuidwaarts wordt het pad landelijker: beukenbossen, verborgen valleien en dorpen als Painswick met zijn 99 taxusbomen op het kerkhof. De stilte neemt toe over de laatste 60 kilometer naar Bath, tot de route eindigt bij de abdij, midden in de Georgische pracht van de kuurstad. Bath zelf verdient een extra dag: de Romeinse baden, de beroemde halvemaanstraten en de thee-huizen zijn de beloning na de kilometers. Weinig langeafstandspaden eindigen zo feestelijk.

Losse dagwandelingen voor wie niet doorstapt

De streek knipt zich moeiteloos in dagrondes: de lus over Cleeve Hill, het rondje Broadway plus toren en de valleiwandeling rond Painswick zijn elk 8 tot 14 kilometer en vangen de essentie. Startpunten hebben parkeerterreinen en pubs. Buiten de Way wachten honderden gemarkeerde paden door de binnenstreek, langs rivierdorpen en landgoedmuren. De kaart-apps van de nationale paden en een pub als einddoel zijn het hele systeem; verdwalen is hier hooguit een langere lunchpauze.

Praktisch op het pad

Stevige schoenen volstaan; het pad is gebaand maar na regen glad op de kalkhellingen. De etappes kruisen geregeld dorpen, dus bevoorrading is eenvoudig en de pub-lunch van 15 tot 20 pond, zo'n 17 tot 23 euro, is de vaste onderbreking. Houd er rekening mee dat overnachtingen langs de route in mei, juni en september ruim vooruit volgeboekt raken; wie het hele pad loopt, boekt de keten maanden eerder of laat een organisatie het regelen. Het weer draait Brits snel; de regenlaag blijft in de rugzak.

Wat er onderweg aan de route ligt

Tussen de etappes staan de bezoeken die de wandeling haar inhoud geven. Bij Winchcombe, op ongeveer een dagmars van Broadway, ligt Sudeley Castle, waar Katherine Parr begraven ligt; entree kost rond de 20 pond en het park is in een uur rond te lopen. Even verderop staan de resten van Hailes Abbey uit 1246, nu een ruïne met fundamenten en een klein museum, en boven het dorp ligt Belas Knap, een grafheuvel van rond 3.000 voor Christus die je vrij mag betreden. De dorpen Stanton en Stanway een paar kilometer noordelijker bestaan vrijwel volledig uit honingkleurige steen en horen tot de best bewaarde van de streek; in Stanway staat een fontein die tot ruim 90 meter hoog spuit en daarmee de hoogste zwaartekrachtfontein ter wereld is. Let op: de grote huizen zijn particulier bewoond en alleen op aangegeven dagen open, dus kijk de openingstijden na in plaats van op goed geluk aan te bellen.

De zuidelijke helft heeft zijn eigen mijlpunten

Voorbij Painswick passeert het pad Cooper's Hill, de helling waar elk jaar in de lente een ronde kaas naar beneden wordt gerold en honderden mensen erachteraan duiken; buiten die dag is het een gewone, steile weide. Bij Wotton-under-Edge staat het Tyndale Monument, een toren van rond de 33 meter voor William Tyndale, die de Bijbel in het Engels vertaalde; de klim naar boven is gratis en geeft zicht over het Severndal. Bij Leckhampton Hill boven Cheltenham staat de Devil's Chimney, een losse kalksteenzuil aan de rand van een oude steengroeve, en bij Birdlip en Old Sodbury liggen de ijzertijdforten waar het pad over de wallen loopt. Reken erop dat juist deze zuidelijke stukken de minste horeca hebben: tussen Dursley en Old Sodbury zit maar een handvol pubs, en die sluiten tussen de middag en zes uur.

Wanneer je gaat

Mei en juni zijn de topmaanden: fluitenkruid in de hagen, lange avonden en droge paden. September en oktober kleuren de beuken en legen de 164 kilometer; dat is de stille kennerskeuze. De zomer is goed te doen met vroege starts, en de winter is voor dagwandelaars met zin in modder en open haarden. Het pad zelf kent geen sluiting; alleen de daglengte bepaalt het seizoen.