Strandvakantie in Zuid-Engeland langs de mooiste kustplaatsen

Strandvakantie in Zuid-Engeland is karakter boven ligbedden

Een strandvakantie aan de Engelse zuidkust is een ander genre dan de Middellandse Zee: pieren en promenades in plaats van parasolrijen, rotspoelen in plaats van beachclubs, en zeewater dat in de nazomer 17 tot 19 graden haalt. Wie dat genre accepteert, vindt hier de mooiste kustplaatsen van het land; prijzen in ponden, reken grofweg 1,15 euro voor een pond. Dit artikel loopt de kust af per karakter: de badplaatsen met vertier, de dorpen met haventjes en de wilde stranden onder de kliffen.

Brighton is de badplaats met de grote monden

Brighton is de koningin van de Engelse badplaatsen: de victoriaanse pier met kermis en arcades, de kiezelstranden met strandtenten, het exotische koninklijke paviljoen en de steegjes vol onafhankelijke winkels. Alles is er op loopafstand, en de trein legt de zo'n 80 kilometer vanaf Londen in ongeveer een uur af. Het strand is kiezel; badschoenen maken het verschil, en de ligstoelen huren voor enkele ponden per dag. Houd er rekening mee dat de zomerweekends vol lopen met dagjesmensen uit de hoofdstad; doordeweeks of in juni en september heeft u dezelfde boulevard met de helft van het volk.

De vissersdorpen zijn de romantische versie

Wie kleinschalig wil, kiest de dorpen: de haventjes van Cornwall en Devon in het westen, waar de vloot nog dagelijks binnenloopt en de fish and chips van de kade komt, voor 8 tot 12 pond per royale portie, omgerekend 9 tot 14 euro. De stranden liggen er in inhammen tussen de rotsen, beschut en overzichtelijk. De oostelijke tegenhangers zijn de kiezeldorpen van Sussex en Kent, met vissershutten van zwart hout en rokerijen. De regel voor beide: parkeer boven het dorp en loop af; de straatjes zijn gebouwd voor ezels, niet voor huurauto's, en de parkeerterreinen bij de kerk zijn de norm.

De wilde stranden liggen onder het krijt en de fossielen

De ruigste categorie is gratis: de stranden onder de Seven Sisters en de kliffen van Dorset, waar het decor volgens de beheerders jaarlijks tot 40 centimeter verschuift en elke storm nieuwe fossielen blootlegt. Zwemmen is hier voor sterke zwemmers bij rustige zee; pootjebaden en poelen zoeken voor de rest. De praktische regels: check de getijden, want meerdere baaien sluiten bij vloed, blijf van de klifvoet weg vanwege vallend gesteente, en draag schoenen die tegen kiezel en krijt kunnen. De beloning is een strand zoals het er duizend jaar geleden ook bij lag, hooguit met een ijscokar bovenaan.

Zandstranden bestaan wel degelijk, maar u moet ze kennen

Het cliché wil dat Engeland alleen kiezel heeft, en dat klopt niet: de brede zandstranden liggen in het westen, rond de surfbaaien van Cornwall en de duinkusten van Devon, en verspreid in beschutte baaien van het Isle of Wight, op 30 tot 45 minuten varen van de zuidkust. De surfstranden hebben badmeesters in het seizoen, surfscholen met lessen rond de 40 tot 50 pond en vlaggen die de zwemzones markeren; zwem tussen de vlaggen, want de stromingen zijn er echt. Voor gezinnen met kleine kinderen zijn de eb-lagunes en de baaien met zuidligging de veilige keuze.

Het badplaatsleven heeft zijn eigen rituelen

De Engelse stranddag kent vaste nummers: de ochtendwandeling over de promenade, de pier met een muntje voor de arcades, de cream tea met scones rond 16.00 uur en de fish and chips uit het papier op een bankje met zeezicht, meeuwen op veilige afstand. De miniatuurspoorbanen, poppenkasten en ezelritten van de klassieke badplaatsen bestaan nog steeds en kosten enkele ponden per beurt. Neem contant klein geld mee voor precies deze categorie; de kramen en treintjes zijn de laatste plekken van Engeland waar de kaart niet altijd werkt.

Praktisch aan de kust

Slapen aan de Engelse kust is seizoenswerk: de cottages en strandappartementen voor juli en augustus zijn maanden vooruit geboekt, terwijl juni en september ruim en goedkoper zijn. Een vakantiehuis met tuin op loopafstand van het strand is de gezinsstandaard; de boulevardappartementen zijn de stedelijke versie. Het weer vraagt de bekende voorbereiding: lagen, een windjack en de bereidheid om een grijze ochtend in een middag vol zon te zien omslaan. De zee is in september op zijn warmst; wie puur voor het zwemmen komt, plant de nazomer en neemt desnoods een wetsuit van de surfshop, te huur voor 10 tot 15 pond per dag, ruim 11 tot 17 euro.

Wanneer u gaat

Juni tot en met september is het strandseizoen, met de Engelse schoolvakantie van eind juli tot begin september als drukste blok. Juni geeft avonden die tot na 21.30 uur licht blijven, september het warmste water en de leegste stranden; dat is voor de meeste reizigers de winnaar. Mei en oktober zijn wandelmaanden aan zee: promenades, kliffen en cream teas werken gewoon, alleen het zwemmen valt af. De winterse badplaats heeft zijn eigen schoonheid, van stormpieren tot lege boulevards, en de vissersdorpen draaien dan op de rokerij en de pub; wie sfeer boven zon stelt, komt dan.