Je gaat nu naar onze boekingsengine met onze woningen of woningen van derden. Daar zie je vóór betaling de totaalprijs en de voorwaarden.
Rond Interlaken wandel je op drie verdiepingen
Interlaken ligt aan de Aare tussen de Thunersee en de Brienzersee, en het wandelgebied eromheen werkt als een huis met drie verdiepingen: de vlakke oeverpaden langs de meren, de alpenweiden tussen 1.300 en 2.000 meter, en de hooggebergtezone daarboven. Het bijzondere is de lift ertussen, want treinen en kabelbanen brengen je overal, zodat elke conditie hier zijn route heeft.
Dit artikel beschrijft per verdieping de beste routes, met tijden, prijzen in franken en de vaste bergregels. De vuistregel vooraf: betaal voor de hoogte, wandel op de hoogte, en laat de baan het klimwerk doen.
De oevers zijn de gratis onderste verdieping
Langs de Brienzersee en de Thunersee lopen vlakke oeverpaden met de toppen als decor, vrij toegankelijk en het hele jaar begaanbaar. De klassieke opzet is lineair met de boot terug: wandel naar een oeverdorp als Iseltwald of Brienz en neem de lijnboot naar huis; de overtocht duurt per richting ruim een uur en is zelf het tweede uitje. Boven de Brienzersee vallen de Giessbachwatervallen over veertien trappen naar het meer, met een kabelbaantje uit 1879 dat als het oudste van Europa geldt.
Dit is ook het slechtweerprogramma, want bij laaghangende bewolking zijn de toppen toch onzichtbaar. Houd er rekening mee dat de horeca aan de oevers Zwitsers geprijsd is, met een lunch van 20 tot 30 frank, dus de supermarktpicknick is hier de standaardoplossing. Vanuit Brienz rijdt daarnaast een stoomtandradbaan naar het Brienzer Rothorn op 2.244 meter.
De Schynige Platte is de mooiste middelverdieping
De klassieker van de streek begint met de tandradtrein vanaf Wilderswil naar de Schynige Platte, die sinds 1893 rijdt en uitkomt op een hoogvlakte met alpentuin en frontaal zicht op Eiger, Mönch en Jungfrau. De trein draait volgens de dienstregeling alleen in het zomerseizoen, van medio juni tot eind oktober, en met de regiopassen voor het Berner Oberland reis je vrij of voor de helft.
Boven liggen rondwandelingen van een uur tot een halve dag over de graskammen, en voor doorstappers de Hardergrat richting het Augstmatthorn, een volle dag over een smalle kam die als een van de zwaarste van de streek geldt. Start voor tien uur, want de middag brengt in de bergen de buien, en boek de trein in juli en augustus vooraf.
Het Lauterbrunnental is de watervallenwandeling
De dalwandeling door het Lauterbrunnental is de vlakste grote route van de streek: van het station langs de loodrechte wanden waar tientallen vallen vanaf komen, met de gratis Staubbachfall van bijna 300 meter als eerste halte; het pad tot achter de waternevel is van mei tot oktober open.
Verderop liggen de Trümmelbachfälle, waar het gletsjerwater van Eiger, Mönch en Jungfrau dwars door de berg raast; entree 18 frank en kinderen onder de 4 worden niet toegelaten. Het hele dalpad tot Stechelberg heen en terug is ongeveer drie uur, kinderwagenvriendelijk, en op warme dagen de koelste wandeling van de streek, omdat de wanden de zon een deel van de dag buitenhouden.
De hoogste verdieping vraagt de baan en het weer
Voor het hooggebergte laat je je omhoog brengen en wandel je boven. De autovrije dorpen Wengen, Mürren en Gimmelwald boven het Lauterbrunnental zijn de startpunten: vanaf Grindelwald-First loopt het pad in een uur naar de Bachalpsee en verder naar het Faulhorn op 2.681 meter, en van Männlichen naar Kleine Scheidegg ligt een panoramaweg van ongeveer 4,5 kilometer die vrijwel vlak is. Boven Mürren komt de kabelbaan uit op het Schilthorn van 2.970 meter, en vanaf Kleine Scheidegg rijdt de trein via Eigergletscher naar het Jungfraujoch op 3.454 meter, het hoogste treinstation van Europa, met uitzicht op de Aletschgletsjer.
De banen zijn stevig geprijsd, met tientallen franken per rit en ruim 200 frank voor het Jungfraujoch, en juist daar verdienen de regiopassen zich terug. Hier gelden de bergregels onverkort: start vroeg, lagen mee, water mee, en draai om bij opkomende bewolking, want het weer slaat hier binnen een uur om. De hoogste paden zijn pas vanaf eind juni betrouwbaar sneeuwvrij, en in september is het bergweer het stabielst van het jaar.
De Harder Kulm is de avondwandeling met lift
De huisberg van Interlaken heeft een eigen rol: met de Harderbahn in tien minuten naar 1.322 meter, voor rond de 34 tot 40 frank retour, en boven een platform dat over de twee meren uitsteekt. Wandelaars nemen de baan omhoog en dalen te voet door het bos terug naar het dorp, een afdaling van ruim anderhalf uur.
De beste versie is de avondversie, want de laatste banen draaien in de zomer tot na zonsondergang en het platform bij avondlicht is het beste uitzichtmoment van de streek. Draag ook voor de afdaling echte schoenen, want het bospad is steil en na regen glad. Aan de overkant van de Thunersee ligt boven Beatenberg het Niederhorn, waar je met een beetje geluk steenbokken ziet en vanwaar het pad naar het Gemmenalphorn loopt.
Praktisch wandelen in het duurste bergland van Europa
Zwitserland rekent in frank, met een koers rond de 1,05 euro, dus reken één op één. De paden zelf zijn gratis en voorbeeldig bewegwijzerd met gele borden en tijden in plaats van afstanden; die tijden zijn gerekend voor stevige stappers, dus tel er met kinderen de helft bij op.
De kosten zitten in de banen en de horeca, en beide zijn te dempen met regiopassen, de supermarkt en de dorpsfonteinen, want kraanwater is overal drinkbaar. Boek onderkomens voor juli en augustus maanden vooruit, en overweeg de dorpen in het dal van de Lütschine boven Lauterbrunnen, want wie boven slaapt heeft de paden voor en na de dagjesmensen voor zichzelf.
Wanneer je gaat
Het wandelseizoen kent drie fasen. Juni is groen en nat, met watervallen op volle kracht maar hoge paden die nog sneeuw kunnen dragen. Juli en augustus zijn warm, met 18 tot 25 graden in het dal, alle banen in bedrijf en de meeste drukte. September is de beste maand, met stabiel bergweer, heldere lucht en ruimte op de paden.
Oktober kleurt de bossen en is beneden prachtig, maar boven vallen de banen een voor een in de herfststop; de Schynige Platte rijdt tot eind oktober en daarna sluit de bovenverdieping. Van november tot mei is dit skigebied en onderhoudsseizoen, en dan blijven alleen de oeverpaden over, wat die maanden voor een wandelreis de minst geschikte maakt.
