Je gaat nu naar onze boekingsengine met onze woningen of woningen van derden. Daar zie je vóór betaling de totaalprijs en de voorwaarden.
Solothurn is de barokstad waar alles om elf draait
Solothurn noemt zichzelf de mooiste barokstad van Zwitserland en heeft daarnaast een obsessie: het getal elf. Elf fonteinen, elf kerken en kapellen, een kathedraal vol elven en zelfs een eigen bier dat naar het getal heet. Prijzen in franken; reken grofweg 1,05 euro voor een frank.
De stad ligt aan de Aare met de Jura als achterwand, en dit artikel zet haar charmes op een rij, van gevels tot bergzicht.
Het elf-verhaal is geen marketing maar geschiedenis
De elf zit overal: de kathedraal telt volgens de stadsgidsen drie trappartijen van elf treden en elf altaren, de toren meet 66 meter, zesmaal elf, en draagt elf klokken, en de bouw duurde van 1762 tot 1773, precies elf jaar. De legende koppelt het getal aan elfen die de stad hielpen; de historici aan gilden en toeval.
De speurtocht is het leukste stadsprogramma: fonteinen tellen, torens turven en afsluiten met het lokale elf-bier op een terras, rond de 5 frank per glas. De stad speelt het spel zelf voluit mee, tot de klok met elf uren op de gevel aan toe.
De barokgevels danken hun glans aan Franse gasten
Solothurn was eeuwenlang de residentie van de Franse ambassadeurs bij de Eedgenossen, en die rijkdom bouwde de stad: Italiaanse barok in de kathedraal, Franse elegantie in de patriciërshuizen en pleinen die eerder aan Turijn dan aan een Zwitsers stadje doen denken.
De oude stad is compact en autovrij: de hoofdgas met haar uithangborden, de beschilderde torenpoorten en de elf fonteinen met hun beelden liggen binnen een vierkante kilometer. Alles is gratis te belopen; de betaalde musea eromheen, van oud tuighuis tot kunstmuseum, rekenen milde entrees van 6 tot 10 frank, ruim 6 tot 10 euro.
De Aare geeft de stad haar zomerleven
De rivier is de tweede hoofdstraat: kades met terrassen, zwemtrappen voor de geoefende Aare-zwemmers en de boot die volgens de rederij in de zomermaanden naar Biel vaart, de langste riviercruise van het land, zo'n 30 kilometer dwars door het Drie-Merenland.
Het wandelrondje over beide oevers, met de schuine Krummturm uit de dertiende eeuw als fotopunt, duurt een klein uur. Houd er rekening mee dat de Aare snel stroomt; zwemmen is hier voor ervaren zwemmers met de lokale regels, en kijkers hebben het op de kade net zo goed naar de zin.
De Weissenstein is het balkon van de Jura
Boven de stad rijst de huisberg: de Weissenstein, per gondelbaan in zo'n 10 minuten bereikbaar, met boven een panorama dat bij helder weer de hele Alpenketen van Säntis tot Mont Blanc op een rij zet. Een retour kost rond de 25 tot 30 frank, omgerekend tot 32 euro.
Boven wachten wandelpaden over de Jura-kammen, een berghotel met zonneterras en in de winter sleeën. De combinatie stad plus berg is de klassieke Solothurn-dag; de details staan in ons aparte Weissenstein-artikel, maar het uitzicht hoort in elk programma.
Eten en drinken dragen een Franse tongval
De keuken verraadt de geschiedenis: naast rösti en bratwurst staan er Franse klassiekers op de kaarten, en de wijnkelders schenken van beide kanten van de taalgrens. Een hoofdgerecht kost 25 tot 40 frank; de lunchmenu's doordeweeks zijn met rond de 20 frank, ruim 21 euro, de slimme instap.
Het zoete symbool is de Solothurner Torte, een hazelnoot-meringuetaart die de banketbakkers als stadsrelikwie behandelen, per punt rond de 6 frank. En het elf-bier van de eigen brouwerij is het souvenir dat op het terras al smaakt; de naam Öufi is dialect voor het getal van de stad.
Praktisch in het barokstadje
Solothurn ligt aan de spoorlijn tussen Zürich en Biel; vanaf beide is het binnen het uur bereikbaar, en het station ligt op vijf minuten lopen van de oude stad over de rivierbrug. De stad zelf vraagt geen vervoer; alles is te voet.
De maat maakt het tot ideale dagtocht of rustige basis: hotels en appartementen blijven onder de prijzen van de grote steden, en de combinatie met Bern, Basel of het Drie-Merenland is per trein zo gemaakt. Parkeren kan aan de rand voor 2 tot 3 frank per uur, ruim 2 tot 3 euro; binnen de muren is de auto een vreemdeling.
Wanneer je gaat
Mei tot en met september is de volle periode: terrassen aan de Aare, de boot naar Biel in de vaart en de Weissenstein op wandeltemperatuur. Juni geeft licht tot na 21.30 uur; augustus de warmste kadeavonden.
De herfst brengt helder Jura-licht en de filmdagen die de stad in januari opnieuw vult, wanneer het Zwitserse filmfestival de zalen en cafés overneemt. De winter is stil en waardig, met de kathedraal en de fonteinen onder eerste sneeuw; de gondel draait door en boven wacht de slee.
