Wat te doen in Zermatt met uitzicht op de Matterhorn en bergsport

Zermatt draait om één berg, en die berg verdient het

Zermatt is het beroemdste bergdorp van de Alpen om één reden: de Matterhorn, de scheve piramide van 4.478 meter die boven het dal hangt en op elke chocoladeverpakking van het land staat. Dit artikel zet het bezoek op een rij met prijzen in franken; reken grofweg 1,05 euro voor een frank. De opzet van het dorp is er volledig op ingericht: autovrij, met bergbanen naar drie kanten en uitzichtpunten in elke prijsklasse, van de gratis dorpsbrug tot het hoogste bergstation van Europa.

De Gornergrat is de klassieke eerste dag

De tandradtrein naar de Gornergrat is sinds 1898 de koningsroute: in ruim een half uur klimt hij naar 3.089 meter, met de Matterhorn in beeld en boven een panorama over tientallen vierduizenders en de op een na grootste gletsjer van de Alpen. Een retour kost volgens de tarieven in de zomer 132 frank, omgerekend zo'n 139 euro; halveringskaarten geven 50 procent korting. De klassieke aanpak: vroeg omhoog, boven het panorama, en dan in etappes te voet of per trein terug. Bij het meertje één halte onder de top spiegelt de berg zich op windstille ochtenden; wees er voor 9.00 uur, daarna rimpelt de wind het water en staan de fotografen rijen dik.

Het hoogste bergstation van Europa ligt op 3.883 meter

De kabelbaan naar het Klein Matterhorn, vermarkt als Matterhorn Glacier Paradise, eindigt op 3.883 meter, het hoogste bergstation van Europa; de rit vanaf het dorp duurt met overstappen zo'n 40 minuten. De retourprijs beweegt volgens de tarieven met het seizoen, van 143 frank in de winter tot 207 frank in juli en augustus, inclusief het ijspaleis in de gletsjer en het uitzichtplatform met tientallen alpentoppen. Houd er rekening mee met de hoogte: 3.883 meter is serieus, en hoofdpijn of duizeligheid bij snelle stijging is normaal; drink veel, beweeg rustig en plan deze rit niet op de aankomstdag. Bewolking maakt of breekt de rit, dus check de webcams voor vertrek.

Bergsport is hier religie, met de kerkhofmuur als les

Zermatt is de bakermat van het moderne alpinisme: de eerste beklimming van de Matterhorn in 1865 eindigde met vier doden en maakte het dorp wereldberoemd. Het bergbeklimmersmuseum in het centrum vertelt dat verhaal met het gebroken touw als kernstuk, en op het kerkhof liggen de bergen vol namen van klimmers uit anderhalve eeuw. Wie zelf wil klimmen, doet dat met gids: de berggidsenvereniging van het dorp begeleidt de Matterhorn-beklimming alleen bij bewezen ervaring, en de instapklimmen en klettersteigen eromheen zijn de eerlijke opstap. Voor wandelaars zijn de hutten de kers: overnachten op een bergwand met halfpension is een ervaring op zich.

Het dorp zelf is klein, oud en verrassend gaaf

Tussen de hotels ligt nog het oude Zermatt: het Hinterdorf, een straatje met zestiende-eeuwse houten schuren op stenen schijven tegen de muizen, de dorpskerk met het klokkenspel en de brug waar iedereen dezelfde foto maakt, met de Matterhorn precies boven de rivier. Alles gratis en op vijf minuten lopen van het station. De hoofdstraat is het contrast: horlogewinkels, bergsportzaken en hotels op rij. De prijzen zijn er navenant; een koffie kost 5 tot 6 frank en een hoofdgerecht 30 tot 45 frank, omgerekend 32 tot 47 euro. De bakkerijen en de supermarkt naast het station houden het betaalbaar.

Skien kan hier het hele jaar

Het skigebied van Zermatt is het hoogste van de Alpen en grensoverschrijdend: via de gletsjer skiet u Italië binnen en luncht u in Cervinia, met ruim 300 kilometer piste in het gecombineerde gebied. De sneeuwzekerheid is uniek; op de gletsjer wordt volgens de liftmaatschappij ook in de zomermaanden geskied. Het winterseizoen loopt lang, van eind november tot eind april op de hoge delen. De keerzijde is de prijs: dagpassen horen bij de duurste van de Alpen, en de kerst- en februariweken zijn vol en prijzig. Wie kan, komt in januari of maart; zelfde sneeuw, rustiger dorp.

Praktisch in het autovrije dorp

Zermatt is volledig autovrij: de eigen auto blijft in de parkeergarages van Täsch, waarna de pendeltrein volgens de dienstregeling elke 20 minuten in 12 minuten naar het dorp rijdt, voor 8,20 frank per enkele rit. In het dorp rijden alleen elektrokarretjes en paardenkoetsen; vrijwel alles is te voet te doen. De trein is ook zonder auto de beste aanvoer: vanaf Visp klimt de bergspoorlijn het dal in, met aansluiting op de hoofdlijnen. Boek accommodatie vroeg; het dorp is klein, de vraag wereldwijd, en de huizen met Matterhorn-zicht zijn het eerst weg.

Wanneer u gaat

Juli tot en met september is het wandelseizoen: alle banen draaien, de paden boven de 2.500 meter zijn sneeuwvrij en het dorp leeft tot laat. September steekt eruit met heldere lucht en rust; de beroemde spiegelfoto lukt dan het vaakst. De winter van eind november tot eind april is het skiseizoen, met de kerstweken en februari als piek. De tussenmaanden mei en november zijn de stille adem van het dorp: veel banen in revisie, hotels dicht, prijzen laag; prima voor rust, verkeerd voor wie alles open wil. De berg zelf trekt zich van seizoenen niets aan.