De mooiste wandelroutes en zonsondergangen op Santorini

De caldera waar je langs loopt is een ingestort eiland

Santorini was ooit rond en werd rond 1600 voor Christus door een van de zwaarste vulkaanuitbarstingen van het Middellandse Zeegebied opengereten. Wat overbleef is een halve maan van klifrand, met een zeearm van ruim 300 meter diep in het midden. Alle beroemde uitzichten van het eiland kijken die krater in. Dit artikel gaat over de routes langs de rand en over waar je de zon in zee ziet zakken.

De randwandeling van Fira naar Oia is de hoofdroute

Van de hoofdstad naar het noordelijke dorp loopt een pad van ongeveer 10 kilometer over de klifrand, via Firostefani en Imerovigli. Je doet er drie tot vijf uur over, afhankelijk van hoe vaak je stopt. De eerste helft is verhard en loopt tussen de huizen door; na Imerovigli wordt het een onverhard bergpad met klimmetjes en losse steen. Bij elkaar stijg en daal je een paar honderd meter. Het uitzicht is vrijwel de hele weg vrij op de caldera en op het vulkaaneiland in het midden.

Doe hem 's ochtends, niet 's middags

Op het pad staat geen boom. Er is geen schaduw, geen drinkwaterpunt en op het middenstuk geen enkel café; in juli en augustus loopt het kwik naar boven de 30 graden en dan is dit een zware tocht. Vertrek daarom rond zonsopgang of in elk geval voor negen uur, neem anderhalve tot twee liter water per persoon mee en draag schoenen met grip. Terug naar Fira gaat met de lijnbus voor rond de 2 tot 3 euro; die rijdt regelmatig, maar in het hoogseizoen zit hij vaak vol en moet je een rit overslaan.

Skaros is de korte versie voor wie geen dag heeft

Vanaf Imerovigli steekt een rotspunt van ruim 300 meter hoog de caldera in, waar vanaf de 13e eeuw een versterkte nederzetting stond; die is door aardbevingen vrijwel verdwenen. Het klauterpad erheen is ongeveer een kilometer lang en kost een half uur heen en een half uur terug. Boven op de rots sta je met de caldera aan drie kanten om je heen. Achter de rots ligt nog een kapelletje aan de zeezijde, tien minuten verder. Voor wie de hele randwandeling te lang vindt, geeft dit stuk hetzelfde beeld in een fractie van de tijd.

De klim naar het oude Thera kijkt juist de andere kant op

Aan de oostkant van het eiland ligt op de berg Mesa Vouno, op ongeveer 360 meter, de resten van de stad die hier vanaf de 9e eeuw voor Christus lag: straten, huizen, een theater met zicht op zee. Je klimt er vanaf Kamari of Perissa in ongeveer een uur over serpentines omhoog. Entree kost een paar euro. Dit is de enige wandeling van het eiland waarbij je niet in de krater kijkt maar over de Egeïsche Zee, en het is er merkbaar rustiger dan aan de calderakant.

De zonsondergang in Oia is beroemd en daarom vol

Het dorp aan de noordpunt kijkt precies de goede kant op, en dat weet iedereen. Bij de ruïne van het kasteel staat in de zomer een menigte van honderden mensen die anderhalf uur vooraf hun plek inneemt. Wie het wil meemaken komt op tijd, of gaat juist niet daarheen. Let op: de weg terug is minstens zo vervelend als het wachten, want honderden mensen lopen tegelijk naar de bushalte en de parkeerplaatsen. Reken op een uur voor je weg bent, of blijf eten en vertrek later.

Er zijn drie plekken die net zo goed zijn en leger

Imerovigli ligt hoger dan Oia en kijkt over dezelfde caldera; op de terrassen daar zit je met een tiende van het volk. De vuurtoren op de zuidpunt bij Akrotiri, ongeveer 15 kilometer van Fira, staat helemaal aan het einde van de weg en heeft geen dorp eromheen, alleen rots, zee en een handvol mensen. En de westrand van Fira zelf werkt ook: de zon zakt daar achter de vulkaanpunten. Volgens de plaatselijke toeristendienst is Oia niet de enige plek met vrij zicht, alleen wel de bekendste. Wie een auto of scooter heeft, staat vanuit Fira in twintig minuten bij de vuurtoren.

Op de vulkaan zelf kun je ook lopen

Midden in de caldera ligt Nea Kameni, een zwart eiland van vulkanisch gesteente dat pas in de laatste eeuwen boven water kwam. Vanaf de aanlegsteiger loopt een pad in ongeveer een half uur naar de kraterrand op ruim 120 meter. Boottochten vanuit Fira of Athinios kosten grofweg 30 tot 45 euro, vaak met een stop bij de warmwaterbronnen bij het buureiland. Het water daar is lauw en ijzerhoudend: het kleurt lichte zwemkleding oranjebruin, en dat gaat er niet meer uit. Neem oude badkleding mee.

De ezels naar boven laat je staan

Vanaf de oude haven onder Fira leidt een trap van bijna zeshonderd treden omhoog, en daar worden ezels ingezet om cruisegasten naar boven te brengen. Dierenwelzijnsorganisaties voeren daar al jaren campagne tegen wegens de hitte, de lasten en de gladde treden. Er is een kabelbaan die het hoogteverschil van ruim 200 meter in ongeveer drie minuten overbrugt, voor rond de 6 euro per rit, en die in het seizoen van 's ochtends vroeg tot laat in de avond rijdt; in de aanloop van een cruiseschip staat daar wel een rij. Lopen kan ook, maar dan wel omhoog én in de wetenschap dat de trap door de ezels behoorlijk vies is.

Praktisch

De vlucht vanaf Nederland duurt ongeveer drie en een half uur, en er zijn ook boten vanaf Athene die vier tot acht uur varen. Griekenland betaalt met de euro. Op het eiland rijden lijnbussen die vrijwel alles vanuit Fira aandoen; parkeren in Oia is in het hoogseizoen vrijwel onmogelijk. Mei, juni, september en oktober zijn de beste maanden om te wandelen: 20 tot 28 graden en langere lichte avonden zonder de piekdrukte. Juli en augustus zijn heet en druk, met de meltemi-wind die op de kliffen stevig kan doorstaan. Het kraanwater is ontzilt zeewater en niet bedoeld om te drinken; koop flessenwater.