Kleinschalige strandjes en veiligheid aan het Ledromeer met kinderen

Op het Ledromeer mogen geen motorboten komen

Dat is de belangrijkste reden waarom dit meer met kinderen anders werkt dan het Gardameer verderop: er varen alleen roeiboten, waterfietsen en supboards, dus er komt geen motorboot langs terwijl je kind aan het pootjebaden is. Het meer ligt op ongeveer 655 meter hoogte, is zo'n 2,2 vierkante kilometer groot en ligt op een kwartier rijden van Riva del Garda aan de noordpunt van het Gardameer. Dit artikel gaat over wat er met kinderen te doen is en waar je op moet letten.

Het water is warm voor een bergmeer

In juli en augustus haalt het meer 22 tot 24 graden, aanzienlijk warmer dan de meeste meren op deze hoogte. Het water is bovendien uitzonderlijk helder: je ziet meters diep en de bodem is zichtbaar tot ver uit de kant. Bij Pieve di Ledro, Mezzolago en Molina di Ledro liggen grasvelden en kiezelstrandjes die geleidelijk aflopen, met steigers en ligweides. Toegang is gratis en er zijn kleedhokjes en toiletten. Let op: het blijft een bergmeer, dus in mei en juni is het met 16 tot 18 graden fris, en in de schaduw van de bergwand koelt het snel af.

Onder het wateroppervlak liggen prehistorische palen

Toen het meer in 1929 werd verlaagd voor een waterkrachtcentrale, kwamen bij Molina di Ledro duizenden houten palen tevoorschijn: de resten van een nederzetting op palen uit de bronstijd. Sinds 2011 hoort de vindplaats bij een reeks prehistorische paalwoningen op de werelderfgoedlijst. Bij de oever staat het Museo delle Palafitte met een nagebouwd dorp waar kinderen naar binnen kunnen; entree kost enkele euro's en het is van maart tot november open. Reken op een uur tot anderhalf uur. Bij lage waterstand steken de originele palen nog boven het water uit.

Waterfietsen en supboards huur je ter plaatse

Bij verschillende oevers zit verhuur van waterfietsen, kano's en supboards, voor grofweg 10 tot 20 euro per uur. Omdat er geen motorboten varen, is het meer overzichtelijk en zijn de golven beperkt tot wat de wind maakt. Zwemvesten zijn er te leen en voor kinderen aan te raden, ook als ze kunnen zwemmen: het meer is diep en het water is koud genoeg om spieren stijf te maken. Het rondje varen over het hele meer is met een waterfiets ongeveer anderhalf uur.

Rond het meer loopt een vlak pad

Er ligt een route van ongeveer 6 kilometer rond het water, grotendeels vlak en verhard, geschikt voor kinderfietsen en kinderwagens. Onderweg passeer je de drie dorpen, met ijssalons en bars aan het water. Voor kinderen vanaf een jaar of vijf is dat in twee uur te doen, inclusief stops. Fietsverhuur zit in de dorpen vanaf ongeveer 15 euro per dag, met kinderzitjes en aanhangers. Wie meer wil, rijdt de Val di Concei in of klimt naar de Passo Ampola en de Tremalzo, maar dan wordt het meteen serieus klimmen; bij de Passo Ampola ligt het kleine Lago d'Ampola met een vlonderpad door het moeras.

De Ponale is spectaculair en niet voor iedereen

Vanaf het dal loopt de Strada del Ponale naar Riva del Garda, in 1851 in de rotswand uitgehakt als verbindingsweg, met tunnels en uitzicht honderden meters boven het water. Het is een van de bekendste routes van de streek en sinds de nieuwe tunnelweg alleen nog voor wandelaars en fietsers. Let op: het pad is smal, aan één zijde open en daalt ruim 600 meter. Met kleine kinderen doe je alleen het bovenste, brede stuk en keer je om. Voor tieners die goed op een fiets zitten is de afdaling te doen, maar dan wel met remmen die in orde zijn en niet in het donker.

In de bossen gelden een paar regels

Trentino heeft volgens de provincie een populatie bruine beren van ongeveer honderd dieren, verspreid over de bergen; tussen 1999 en 2002 zijn er in het natuurpark Adamello-Brenta tien dieren uitgezet in het project Life Ursus. Ontmoetingen zijn zeldzaam, maar de plaatselijke regels zijn duidelijk: maak geluid op smalle bospaden, houd honden aangelijnd en laat geen etensresten achter. Dat is geen reden om niet te wandelen, wel om het kinderen uit te leggen zoals je ook verkeersregels uitlegt. Bij de informatiepunten liggen folders met de aanbevolen gedragsregels. Verder kom je in deze bossen vooral gemzen, eekhoorns en roofvogels tegen.

De sporen van de oorlog liggen in het landschap

Het dal lag in de Eerste Wereldoorlog aan de frontlijn tussen Italië en Oostenrijk-Hongarije. Op de Cima d'Oro en de hellingen eromheen liggen loopgraven, stellingen en in de rots uitgehakte gangen, waarvan een deel als wandelroute is ingericht. In Bezzecca, waar Garibaldi in 1866 de slag om het dal uitvocht, staat het Museo Garibaldino met vondsten uit beide oorlogen, voor enkele euro's en doorgaans in de zomermaanden geopend. Voor kinderen vanaf een jaar of tien is het een concrete manier om te zien wat er is gebeurd; jongere kinderen vinden de tunnels vooral spannend. Neem een zaklamp mee, want in de gangen is geen verlichting.

Praktisch

Vanuit Nederland rijd je er in ongeveer elf uur naartoe, via de Brennerpas; de laatste 15 kilometer vanaf Riva del Garda gaan door een reeks tunnels omhoog. Italië betaalt met de euro en op de snelwegen geldt tol. Er rijden bussen vanaf Riva del Garda in ongeveer een half uur. Juni tot september is het seizoen, met juli en augustus als warmste maanden en september als rustigste. In mei is het water nog te koud om lang in te blijven, maar zijn de wandelpaden op hun mooist. Buiten het seizoen sluit een deel van de horeca en de verhuur; het museum en de paden blijven grotendeels toegankelijk.