Napels ontdekken met kleurrijke wijken en uitzicht vanaf Vomero

Naar de Vomero gaan drie kabelspoorwegen

Deze heuvelwijk ligt op ongeveer 250 meter boven het centrum en is met drie afzonderlijke lijnen bereikbaar: de Funicolare Centrale vanaf de Via Toledo, de Funicolare di Chiaia en de Funicolare di Montesanto. Alle drie vallen onder het gewone stadsvervoer, dus een kaartje kost rond de 1,30 euro en geldt negentig minuten. Er is een vierde kabelspoor, die van Mergellina, maar die gaat naar de Posillipo en niet naar de Vomero. Dit artikel behandelt de heuvel, de wijken eronder en de uitzichten, met entreeprijzen, openingstijden en de uren waarop je beter niet gaat. Italië betaalt met de euro.

Het Castel Sant'Elmo heeft de vorm van een zespuntige ster

Dit fort op het hoogste punt van de heuvel werd in 1538 in die vorm herbouwd voor keizer Karel V, deels uitgehakt in de tufsteen waar het op staat. Vanaf de omloop kijk je rondom: de Golf van Napels, de Vesuvius, Capri en Ischia aan de horizon en het hele oude centrum recht onder je. Entree kost rond de 5 euro en het is dagelijks behalve dinsdag open, doorgaans van 8.30 tot 19.30 uur. Vanaf het bovenstation van de kabelbaan loop je er in tien minuten heen en binnen brengt een lift je naar boven. Reken op anderhalf uur. Op het binnenplein zit een klein museum over de Napolitaanse kunst van de twintigste eeuw.

De Certosa di San Martino heeft een kerststal met honderden figuren

Tegen de fortmuur aan ligt dit kartuizerklooster uit 1325, in de zeventiende eeuw barok verbouwd. Er zijn twee kloostergangen, een kerk waarin vrijwel elke vierkante meter beschilderd of belegd is, en de presepe Cuciniello: een achttiende-eeuwse kerststal met honderden figuren waarin het hele Napolitaanse straatleven is nagebouwd. Entree kost rond de 6 euro en het is van donderdag tot dinsdag open, doorgaans van 8.30 tot 17.30 uur. Reken op twee uur. Vanaf de terrastuinen heb je hetzelfde uitzicht als vanaf het fort, maar dan met schaduw en zonder trappen. Verderop ligt de Villa Floridiana, een park dat gratis is en waar het museum Duca di Martina met porselein enkele euro's kost.

De Quartieri Spagnoli zijn in 1536 als kazernewijk aangelegd

Deze wijk tegen de helling werd in een strak raster gebouwd om Spaanse troepen te huisvesten. De straten zijn 3 tot 5 meter breed, de huizen zes verdiepingen hoog en de was hangt dwars over de straat; op de begane grond liggen de bassi, eenkamerwoningen met de deur aan de straat. Rondlopen is gratis. In de Via Emanuele De Deo staat sinds 1990 een muurschildering van Diego Maradona, met kaarsen, sjaals en bloemen ervoor alsof het een altaar is. Let op: dit is een dichtbevolkte woonwijk en geen bezienswaardigheid; scooters rijden hard door die smalle straten en wijken niet uit.

In de Rione Sanità leiden jongeren uit de wijk rond

De Catacombe di San Gennaro ten noorden van het centrum dateren uit de tweede eeuw en zijn de grootste van Zuid-Italië, met fresco's en mozaïeken en twee verdiepingen gangen. De rondleidingen worden sinds 2006 gegeven door La Paranza, een coöperatie van jongeren uit de wijk die met de opbrengst werk in de buurt betaalt. Een kaartje voor de twee catacomben kost 9 tot 14 euro en de rondleiding duurt een uur; ze vertrekken ongeveer elk half uur, van maandag tot zondag. Reken op een halve dag met de wijk erbij. In dezelfde buurt staat het Palazzo dello Spagnolo uit 1738, met een dubbele trap in de binnenhof die als vleugels openvalt; de hof is gratis.

In het Cimitero delle Fontanelle liggen duizenden schedels

Deze tufsteengroeve in de Sanità werd in de zeventiende en achttiende eeuw gebruikt om de doden van pest- en cholera-uitbraken te bergen; er liggen naar schatting de resten van tienduizenden mensen, opgestapeld in rijen. Tot in de jaren zestig adopteerden Napolitanen hier een schedel, poetsten die en vroegen er gunsten aan. Toegang is gratis en het is doorgaans van dinsdag tot zondag open, van 10.00 tot 17.00 uur. Reken op drie kwartier. Het is er koel en droog en er staat vrijwel nooit een rij. Vanaf de catacomben loop je er in een kwartier naartoe, bergafwaarts door de wijk.

Het metrostation Toledo heeft een schacht van blauw mozaïek

Een aantal stations van metrolijn 1 is door kunstenaars en architecten ingericht. Toledo, in 2012 geopend, heeft een ronde schacht die van de straat tot 50 meter diep doorloopt, bekleed met blauwe mozaïeksteentjes en van boven verlicht, zodat je in water lijkt te kijken. Het station wordt geregeld tot mooiste van Europa uitgeroepen. Kijken kost je alleen een vervoerbewijs van rond de 1,30 euro. Ga tussen 10.00 en 12.00 uur, want dan is het rustig en valt het licht door de schacht het best. Dezelfde lijn stopt bij Università, Materdei en Vanvitelli, en brengt je in een kwartier van het centrum naar de Vomero.

Spaccanapoli splijt het oude centrum in een rechte lijn

Deze straat volgt een van de drie oost-westassen van de Griekse stad en loopt kaarsrecht door de kern; vanaf de Vomero zie je hem als een snee tussen de daken liggen. Eraan liggen de Piazza del Gesù, de kerk Santa Chiara met een kloostergang vol beschilderde tegels uit 1742 en de Cappella Sansevero. Rondlopen kost niets; de kloostergang van Santa Chiara kost rond de 6 euro en de Cappella Sansevero rond de 10 euro met een tijdvak. In de parallelstraat Via San Gregorio Armeno zitten het hele jaar door werkplaatsen die kerststalfiguren maken, ook van bekende Italianen van dit moment. In december is het daar schuifelen.

Een pizza kost hier vijf tot negen euro

Volgens Unesco staat het vak van de Napolitaanse pizzabakker sinds 2017 op de lijst van immaterieel erfgoed. In de eenvoudige zaken in het oude centrum betaal je 5 tot 9 euro voor een hele margherita uit de houtoven, die er zestig tot negentig seconden in gaat op ruim 450 graden. De meeste zaken zijn van 12.00 tot 15.30 uur en van 19.00 tot 23.00 uur open. Bij de bekendste adressen aan de Via dei Tribunali staat tussen 19.00 en 21.00 uur een rij van een uur; ga om 12.30 uur of na 22.00 uur. Op straat kost de gefrituurde pizza fritta 2 tot 4 euro en een puntzak gefrituurde vis 5 tot 10 euro.

Praktisch

Vanuit Nederland vlieg je in ongeveer tweeënhalf uur op Capodichino; met de Alibus ben je in twintig minuten in het centrum voor rond de 5 euro. In de stad is de metro sneller dan elke auto en één kaartje geldt voor metro, bus, tram en de kabelspoorwegen. April, mei, september en oktober geven 20 tot 27 graden en zijn het aangenaamst. In juli en augustus is het 30 tot 35 graden en zijn veel zaken twee weken dicht. Let op zakkenrollers in de drukke straten en in de metro: draag tassen aan de gevelzijde met de sluiting naar je toe. Voor het beste uitzicht bij zonsondergang loop je naar het Parco Virgiliano op de Posillipo, dat gratis is en over het eilandje Nisida kijkt.