Wandelen in Nationaal Park Plitvicemeren, routes en seizoenen

Er zijn zeven vaste routes en die keuze bepaalt je dag

Je wandelt in de Plitvicemeren niet zomaar wat rond. Het park werkt met zeven routes die met letters op de borden staan, en welke je kiest bepaalt of je er twee uur of acht uur bezig bent en of je de Veliki slap ziet. Wie zonder plan naar binnen gaat, loopt achter de menigte aan over de kortste route. Dit stuk zet de zeven routes op een rij met hun lengte en tijd, en legt uit welke bij welke ingang begint.

Zeven routes, van 4 tot 22 kilometer

Route A is ongeveer 4 kilometer en kost twee tot vier uur, afhankelijk van de drukte. Route B is eveneens 4 kilometer en blijft doorgaans onder de drie uur. Route C meet ongeveer 8 kilometer en vraagt vier tot vijf uur. Aan de andere kant liggen route E met 5,2 kilometer en route F met 4,6 kilometer, allebei rond de drie uur, en route H met 8,9 kilometer in vier tot zes uur. Route K is met 22 kilometer de langste en kost zes tot acht uur; dat is een volledige wandeldag en geen rondje. Bij de routes B, C, E en H zitten een boottocht over het Kozjak-meer en een rit met de panoramatrein bij de prijs in.

Welke route begint bij welke ingang

De routes A, B en C beginnen bij ingang 1 en voeren als eerste langs de benedenmeren, waar de Veliki slap ligt en waar Milanovac, Gavanovac, Kaluđerovac en Novakovića Brod als terrassen achter elkaar liggen. De routes E, F en H starten bij ingang 2 en beginnen bij de bovenmeren, met Prošćansko, Galovac en Gradinsko en de reeks kleinere cascades van de Prštavac. Route K loopt vanaf beide ingangen en maakt de hele ronde van 22 kilometer. In de kaartjes en de tijdsloten staat aan welke ingang je bent ingedeeld, dus kies je route voordat je boekt en niet andersom. Let op dat de twee ingangen ruim 2 kilometer uit elkaar liggen, want bij de verkeerde uitstappen kost je een halfuur.

De Veliki slap is 78 meter hoog

De grootste waterval van het park en van heel Kroatië is de Veliki slap, met 78 meter val, gevoed door de Plitvica die daar de Korana-vallei in stort. Hij ligt bij de benedenmeren, op ongeveer 20 minuten lopen vanaf ingang 1, en is daarmee het drukste punt van het hele gebied. Vlakbij liggen de Sastavci-watervallen, waar de Plitvica en de meren samenkomen tot de Korana. Ga er vroeg heen of tegen sluitingstijd. Rond het middaguur sta je er in juli en augustus in een rij die over de vlonder stilstaat, en doorlopen kan niet omdat het pad daar smal is.

Het park is 296 vierkante kilometer en je ziet er een fractie van

Volgens het park zelf werd Plitvice in 1949 Nationaal Park en staat het sinds 1979 op de werelderfgoedlijst. Het beslaat bijna 296 vierkante kilometer, maar het gedeelte met de 16 meren en de vlonders is daarvan maar een klein stuk; de rest is aaneengesloten bos. Het Kozjak-meer is met ruim 80 hectare het grootste en scheidt de boven- van de benedenmeren. In dat bos leven bruine beren en wolven. Je ziet ze niet vanaf de paden en de kans op een ontmoeting is verwaarloosbaar, maar het verklaart waarom je het gemarkeerde pad niet mag verlaten en waarom eten in het park aan regels gebonden is.

De vlonders zijn het knelpunt

De houten paden over het water zijn op veel plekken nauwelijks 80 centimeter breed, net genoeg voor twee mensen, en ze hebben geen reling. Bij regen zijn ze glad en in het hoogseizoen sta je er in de middaguren minutenlang stil achter groepen die foto's maken. Wie hoogtevrees heeft of slecht ter been is, moet dat serieus wegen, want op de smalle stukken is er geen mogelijkheid om terug te keren of uit te wijken. Op verschillende trajecten geldt eenrichtingsverkeer, wat betekent dat je de route uitloopt zoals hij bedoeld is. Reken op de vlonders op twee tot drie kilometer per uur in plaats van vijf, en op een halfuur extra wachttijd tussen elf en drie in het hoogseizoen.

Per seizoen verandert de route

In april en mei staan de watervallen op hun sterkst door het smeltwater, in oktober kleurt het beukenbos en in juli en augustus is het water het laagst en de drukte het grootst. De ideale maanden zijn dus mei, juni, september en oktober, met 18 tot 26 graden. In de winter varen de boten niet en zijn delen van de vlonders gesloten wegens ijs, waardoor sommige routes vervallen. Een kaartje kost dan wel 10 euro in plaats van 40, en bevroren watervallen zijn een bezienswaardigheid op zich.

Zo ontloop je de drukte

De eerste twee uur na opening en het laatste uur voor sluiting zijn het rustigst, want daartussen komen de bussen. In het hoogseizoen kun je ook na vier uur 's middags naar binnen voor 25 euro in plaats van 40, en dan heb je nog ruim de tijd voor een kortere route. Kies verder de langere routes, want het overgrote deel van de bezoekers doet A of F. Op route C en H loop je na het eerste uur regelmatig alleen, terwijl je dezelfde meren ziet. Het park ligt op ongeveer 130 kilometer van Zagreb en 160 kilometer van Zadar, dus tweeënhalf uur rijden is het maximum vanaf de kust.

Wat je meeneemt

Schoenen met een stroeve zool zijn hier geen overbodige luxe, want nat hout is spekglad en het park heeft daar zelfs een basisongevallenverzekering bij het kaartje voor zitten. Neem daarnaast water mee, want onderweg staan maar op een paar plekken voorzieningen en de afstanden tussen die punten zijn op de lange routes flink. Reken op weinig schaduw op de vlonders en op muggen bij de bovenmeren in het laatste uur voor zonsondergang; op een dag van 8 kilometer drinkt een volwassene hier al gauw 2 liter. Zwemmen is sinds 2006 verboden, dus badkleding kun je thuislaten.