Wandelen in de Spaanse Pyreneeën over de mooiste bergtochten

De Spaanse Pyreneeën hebben twee nationale parken en één grensoverschrijdend erfgoed

Aan de Spaanse kant liggen twee nationale parken: Ordesa y Monte Perdido in Aragón, opgericht in 1918 en daarmee een van de eerste twee van Spanje, en Aigüestortes i Estany de Sant Maurici in Catalonië uit 1955. Samen met het Franse deel staat het massief rond Monte Perdido sinds 1997 op de werelderfgoedlijst. De keten loopt over ongeveer 430 kilometer van de Atlantische Oceaan naar de Middellandse Zee. Aan de Spaanse kant is hij droger en steiler dan aan de Franse.

De Ordesa-vallei is de klassieke dagwandeling

Vanaf de Pradera de Ordesa loopt het pad door de vallei naar de waterval Cola de Caballo, ongeveer 17 kilometer heen en terug met rond de 600 meter stijging, goed voor zes tot zeven uur. Het pad volgt de rivier langs een reeks watervallen en de wanden aan weerszijden rijzen honderden meters op. Let op: van juni tot oktober mag je er niet met de eigen auto naartoe; je parkeert in Torla en neemt de pendelbus, die rond de 5 euro retour kost. Buiten die maanden mag je wel doorrijden.

Monte Perdido is het hoogste kalksteenmassief van Europa

Monte Perdido meet 3.355 meter en is de hoogste kalksteenberg van het werelddeel. De gewone route gaat over de berghut Góriz op ongeveer 2.200 meter, waar je overnacht om de top in de ochtend te doen. Vanaf de hut is het vier tot vijf uur naar boven over sneeuwvelden en steenhellingen, en dat vraagt om ervaring en materiaal. De hut heeft rond de honderd bedden en zit in de zomer maanden vooruit vol.

De Añisclo-kloof is de stille kant van hetzelfde park

Ten zuiden van Ordesa snijdt de Río Bellós de Añisclo-kloof in, honderden meters diep en op plekken zo smal dat de zon er maar enkele uren per dag komt. De weg erdoorheen is in de zomermaanden eenrichtingsverkeer, van zuid naar noord, en zo smal dat campers er niet in mogen. Vanaf de brug bij San Urbez loopt een pad langs de rivier dat in twee tot drie uur heen en terug te doen is. Er komen hier merkbaar minder mensen dan in de hoofdvallei.

De Aneto is de hoogste top van de hele keten

De Aneto meet 3.404 meter en is daarmee de hoogste berg van de Pyreneeën. De normale route begint bij de hut La Renclusa op ongeveer 2.140 meter en gaat over de gletsjer naar de top, met als laatste hindernis een smalle rotsrug waar je op handen en voeten overheen gaat. Dit is geen wandeling maar een hoogtocht: stijgijzers, touw en een gids of ervaring zijn nodig. Reken op tien tot twaalf uur heen en terug vanaf de hut.

De gletsjer op de Aneto verdwijnt zichtbaar

De gletsjer aan de noordkant van de Aneto is de grootste die de Pyreneeën nog hebben, maar hij is sinds de jaren tachtig ruim gehalveerd en volgens de klimaatonderzoekers van de regio verdwijnt hij binnen enkele decennia. Wat dat voor wandelaars betekent is concreet: de doorsteek die vroeger over stevig ijs liep, gaat nu vaker over los puin en open spleten. Vraag bij de hut naar de actuele toestand voordat je vertrekt. Dat geldt evengoed voor de kleinere gletsjer op de Maladeta ernaast, die sinds 1850 rond de 90 procent van zijn oppervlak verloor.

Posets is de tweede berg en de rustigste

De Posets meet 3.375 meter en is daarmee de op één na hoogste van de Pyreneeën, maar er komen veel minder mensen dan op de Aneto. Het natuurpark Posets-Maladeta eromheen beslaat ongeveer 330 vierkante kilometer en telt tientallen bergmeren. Vanuit de Benasque-vallei vertrekken de meeste routes, met Eriste en Angel Orús als vertrekhutten. Voor wandelaars zonder hoogtechniek zijn de dalwandelingen tot rond de 2.500 meter hier het aantrekkelijkst.

In Aigüestortes mag je eigen auto het park niet in

Nationaal Park Aigüestortes i Estany de Sant Maurici beslaat ongeveer 141 vierkante kilometer en telt rond de 200 bergmeren. Particuliere auto's mogen er niet in: vanuit Espot aan de oostkant en Boí aan de westkant rijden terreintaxi's het park in voor rond de 6 euro per enkele reis. Vanaf de eindpunten lopen paden naar de meren, waaronder de klassieke wandeling naar Estany de Sant Maurici met de twee rotspieken erachter. Het park is het hele jaar open, maar in de winter ligt er sneeuw tot in mei.

De Vall de Boí heeft negen romaanse kerken op de werelderfgoedlijst

In de Vall de Boí staan negen kerken en een kapel uit de elfde en twaalfde eeuw die sinds 2000 gezamenlijk werelderfgoed zijn, gebouwd door rondtrekkende Lombardische bouwmeesters. Sant Climent de Taüll werd in 1123 gewijd en heeft een klokkentoren van zes verdiepingen. De beroemde muurschildering van de Pantocrator daar is in 1919 naar Barcelona overgebracht; op de oorspronkelijke plek wordt hij nu met licht geprojecteerd. Een gecombineerd kaartje voor meerdere kerken kost rond de 10 euro.

De Val d'Aran kijkt naar het noorden en heeft een eigen taal

De Val d'Aran is de enige Spaanse vallei in de Pyreneeën die naar het noorden afwatert, richting de Atlantische Oceaan, en daardoor is het er groener en natter dan aan de zuidkant. Er wordt Aranees gesproken, een variant van het Occitaans die sinds 2010 in heel Catalonië een officiële status heeft. De vallei ligt op ongeveer 1.000 meter en is via de tunnel van Vielha het hele jaar bereikbaar. Vanaf hier lopen routes het Aigüestortes-park in vanaf de noordkant.

Cadí-Moixeró is het park dat bijna niemand noemt

Het natuurpark Cadí-Moixeró in het oosten beslaat ongeveer 413 vierkante kilometer en heeft met de Pedraforca van 2.506 meter een berg met een gespleten top die het symbool van Catalaanse klimmers is. De kalkstenen rug van de Serra del Cadí loopt over tientallen kilometers als een muur door het landschap. Het ligt op ongeveer twee uur rijden van Barcelona, wat het tot een haalbaar weekenddoel maakt. De paden zijn goed gemarkeerd en de hutten kleiner dan in de hoge Pyreneeën.

De GR11 verbindt alles over 840 kilometer

De GR11, ook wel de Senda Pirenaica, loopt over ongeveer 840 kilometer van de Atlantische Oceaan bij Hondarribia naar de Middellandse Zee bij Cap de Creus, volledig aan de Spaanse kant. De hele route kost veertig tot vijfenveertig dagen en klimt in totaal tientallen kilometers. De meeste wandelaars doen losse etappes van vijf tot tien dagen, met de stukken door Ordesa en Aigüestortes als populairste. Onderweg liggen bewaakte hutten op een dagmars van elkaar.

Wanneer en met welke voorbereiding

Het wandelseizoen boven de 2.000 meter loopt grofweg van eind juni tot begin oktober; daarvoor ligt er sneeuw in de couloirs en daarna kan het snel omslaan. Onweer bouwt zich in juli en augustus vaak in de middag op, dus vertrek vroeg en wees voor twee uur weer beneden. Bewaakte hutten kosten rond de 20 tot 25 euro per nacht zonder eten en moeten vooruit worden gereserveerd. Wildkamperen is in de nationale parken verboden, met een uitzondering voor biwakken boven een bepaalde hoogte na zonsondergang. {# Blok "Uniek overnachten": echte woningen uit onze eigen voorraad, met foto en deeplink. Verwacht `b.items` = [{huis, regel}]. Zie content/uniek.py voor de keuze. #}

Uniek overnachten in de Spaanse Pyreneeën

Tussen de appartementen en vakantiehuizen in de Spaanse Pyreneeën staan ook een woonwagen, een tent en een lodge. Prijs en beschikbaarheid voor jouw data zie je bij onze boekingspartner.

Mobile Home with Terrace in the Pyrenees, 2 Bedrooms, Equipped Kitchen

Boltaña, Aragón

€127 / nacht

Deze woonwagen ligt in Boltaña en heeft een eigen terras en een zwembad.

Woonwagen, voor 4 personen, 2 slaapkamers, 27 m².

Basecamps Cerdanya - Tent 2 personen - Vallei Tent

Fontanals de Cerdanya, Catalonië

€75 / nacht

In Queixans, midden in de Cerdanya, biedt Basecamps Cerdanya een schitterend uitzicht op de Sierra del Cadí.

Tent, voor 2 personen, 16 m².

Lodge voor 2 personen met uitzicht

Alp, Catalonië

€130 / nacht

De dichtstbijzijnde luchthaven is Andorra-la Seu d'Urgell Airport, op 54 km van de accommodatie.

Lodge, voor 2 personen, 1 slaapkamer, 40 m².

Bekijk alle woonwagens, safaritenten en lodges in Spaanse Pyreneeën