Je gaat nu naar onze boekingsengine met onze woningen of woningen van derden. Daar zie je vóór betaling de totaalprijs en de voorwaarden.
Waarom je hier zou skiën in plaats van in de Alpen
Foto: Antonio Ramón Cuerva Magán / Pexels
De Spaanse Pyreneeën zijn goedkoper dan de Alpen, minder vol en zonniger, en dat zijn de drie redenen waarom Nederlanders er komen. Wat je ervoor inlevert is hoogte: de meeste gebieden liggen tussen de 1.500 en 2.600 meter, en dat maakt de sneeuwzekerheid lager dan in een hooggelegen Frans of Zwitsers dal.
Voor wie zich daarvan bewust is, is het een goede ruil. Hieronder staat welke gebieden er zijn, wat ze van elkaar onderscheidt en wanneer je hier beter niet moet gaan.
Baqueira Beret is het grootste van Spanje
Foto: Salomé Salazar Ravagli / Pexels
Baqueira in de Val d'Aran ging in 1964 open en is volgens het gebied zelf met ongeveer 165 kilometer piste het grootste en drukst bezochte skigebied van het land. Het loopt van 1.500 tot 2.610 meter en ligt aan de noordkant van de bergketen, waardoor het meer sneeuw vangt dan de gebieden aan de Aragonese kant.
Het is ook het duurste en het meest mondaine; de Spaanse koninklijke familie skiet er, en dat merk je aan de prijzen in Vielha en de omliggende dorpen. Wie hier gaat boekt vroeg, want in de Spaanse schoolvakanties en rond Kerst is er weinig beschikbaar.
Aragón heeft de gebieden daarna
Foto: Salomé Salazar Ravagli / Pexels
Formigal in de Tenavallei geldt als het grootste van Aragón en is gekoppeld aan Panticosa, wat samen een flink gebied oplevert met veel brede, open hellingen. Cerler bij Benasque ligt met zijn dorp op ongeveer 1.500 meter en pistes tot rond de 2.600 meter en is daarmee het hoogste van de streek.
Astún en Candanchú liggen naast elkaar bij de Somportpas tegen de Franse grens, en dat zijn de twee waar Spanjaarden zelf voor het weekend heen gaan. Ze zijn kleiner en ouderwetser, en daardoor merkbaar goedkoper dan Baqueira.
La Molina is het oudste skigebied van Spanje
In La Molina, aan de Catalaanse kant, kwam in 1943 de eerste sleeplift van Spanje te staan. Het gebied is sindsdien gekoppeld aan buurgebied Masella onder de naam Alp 2500, wat samen een van de grotere gebieden van de Pyreneeën oplevert.
Het voordeel is de ligging: vanaf Barcelona rijd je er in ongeveer twee uur naartoe, en dat maakt het de logische keuze als je vliegt in plaats van rijdt. Het nadeel is dezelfde ligging, want in het weekend komt half Barcelona diezelfde kant op.
{# Blok "Uniek overnachten": echte woningen uit onze eigen voorraad, met foto en deeplink.
Verwacht `b.items` = [{huis, regel}]. Zie content/uniek.py voor de keuze. #}
Uniek overnachten in de Spaanse Pyreneeën
Tussen de appartementen en vakantiehuizen in de Spaanse Pyreneeën staan ook een woonwagen, een tent en een lodge. Prijs en beschikbaarheid voor jouw data zie je bij onze boekingspartner.
Skipassen, lesgeld en huurmateriaal liggen hier merkbaar lager dan in Frankrijk of Zwitserland, en het verschil in accommodatie is nog groter: een appartement of huis in een dorp aan de voet kost hier een fractie van wat een vergelijkbaar adres in de Franse Alpen doet.
Daar staat de reis tegenover. Vanaf Nederland is het ruwweg 1.300 kilometer naar de Val d'Aran, tegen 900 tot 1.000 naar de Franse Alpen; met de auto is dat een dag rijden meer, heen en terug dus twee. Voor een week weegt dat zwaar en voor twee weken vrijwel niet.
Waar het tegenvalt
De hoogte is de zwakke plek. Met dalstations rond de 1.500 meter is de sneeuw onderin in december en in maart onbetrouwbaar, en in een warme winter skiet je op kunstsneeuw of niet. Kijk daarom vlak voor vertrek naar de sneeuwhoogte en niet naar de folder.
Daarnaast liggen de gebieden ver uit elkaar. Van Baqueira naar Formigal is het over de weg ongeveer 200 kilometer en drie uur, want je moet om de bergkam heen; een skisafari langs meerdere gebieden zoals in de Alpen zit er niet in.
Wat je vooraf moet weten
Sneeuwkettingen zijn geen luxe. Op de toegangswegen naar Baqueira, Cerler en Astún worden bij sneeuwval kettingen verplicht gesteld, soms al vanaf 10 centimeter, en wordt daar ook op gecontroleerd; winterbanden alleen zijn niet altijd genoeg.
Houd verder rekening met het Spaanse ritme. De liften draaien doorgaans van negen tot half vijf, maar het lunchuur is er tussen twee en vier en dan zijn de bergrestaurants vol terwijl de pistes leeg zijn. Wie om twaalf uur eet, heeft de mooiste twee uur van de dag voor zichzelf.