Ayutthaya buiten de gebaande paden met onbekendere tempels

Het oude Ayutthaya was een stad op een eiland

De hoofdstad die hier van 1350 tot 1767 stond, lag in een lus van drie rivieren die tot een ring werd doorgegraven. Dat eiland van ongeveer 7 vierkante kilometer is nog steeds de kern, en er staan tientallen tempelruïnes, waarvan bezoekers er meestal drie zien. Buiten die drie is het vrijwel overal stil. Dit artikel behandelt de rustige tempels, de overkant van het water en de fietsroutes, met entreeprijzen, openingstijden en afstanden.

De drukbezochte tempels liggen alle drie in dezelfde hoek

De ruïne met het boeddhahoofd in de boomwortels, de tempel met de drie klokvormige torens en die met de rij zittende beelden liggen binnen 1 kilometer van elkaar in het centrale deel van het eiland. Elk kost rond de 50 baht en ze zijn dagelijks open van 8.00 tot 18.00 uur; er is een gecombineerd kaartje van rond de 220 baht voor zes terreinen. Tussen 9.00 en 15.00 uur staan daar bussen. Wie een half uur eerder of later komt of naar de rest van het eiland fietst, heeft de ruïnes voor zich alleen.

Aan de overkant van de rivier staat een tempel met een trap van tachtig treden

Ten zuidoosten van het eiland, aan de andere oever, staat een klooster uit 1357 met een grote klokvormige toren die u kunt beklimmen en een liggende boeddha van ruim 7 meter in de openlucht. Entree kost rond de 20 baht en het is dagelijks open van 8.00 tot 17.00 uur. Reken op een uur. Hier wordt nog gewoond en gebeden door monniken, wat het verschil maakt met de museale ruïnes op het eiland. Bedek schouders en knieën; bij de ingang zijn doeken te leen.

De grootste zittende boeddha van de streek staat in een ruïne zonder dak

Ten westen van het eiland staat in de open lucht een gemetselde boeddha van ongeveer 12 meter hoog, waarvan de hal in 1767 is afgebrand. Het beeld is later opnieuw met stucwerk bekleed en draagt een oranje doek. Toegang is gratis of kost enkele tientallen baht en het terrein is dagelijks open van 8.00 tot 17.00 uur. Er komen vrijwel uitsluitend Thaise bezoekers. Vanaf het centrum fietst u er 4 kilometer heen. Let op: er is geen schaduw op het terrein zelf en de tegels worden midden op de dag te heet voor blote voeten.

In het zuiden staan de resten van een Portugese en een Japanse wijk

Deze stad had in de zeventiende eeuw handelswijken van verschillende naties langs de rivier. Van de Portugese nederzetting is een fundering van een kerk met tientallen begravingen opgegraven; verderop lag een Japanse wijk en daartegenover een Nederlandse handelspost. De terreinen kosten enkele tientallen baht of niets en zijn dagelijks open van 8.30 tot 17.00 uur. Reken op een uur voor beide. Ze liggen 3 tot 5 kilometer ten zuiden van het eiland langs dezelfde weg, en er komt vrijwel niemand; er staan informatieborden in het Engels.

Een fietsronde over het eiland is vlak en ongeveer vijftien kilometer

Het hele eiland is plat en de buitenrand volgt de rivier langs een weg met weinig verkeer, langs kleine tempels, huizen op palen en steigers. Een fiets huren kost 50 tot 100 baht per dag en er staan verhuurpunten bij de veerpont en rond het busstation. Reken op een halve dag. Fiets 's ochtends voor 10.00 uur of na 16.00 uur; daartussen is het 33 tot 38 graden. Neem twee flessen water mee en let op: er wordt links gereden en kruispunten zijn slecht geregeld.

De veerpont naar de oostoever kost een paar baht

Aan de oostkant van het eiland vaart een klein pontje voortdurend heen en weer naar de overkant, waar de markt en het treinstation liggen. Het is een overtocht van nog geen twee minuten. Een overtocht kost enkele baht en fietsen mogen mee. Op de oostoever ligt een dagmarkt die van 6.00 tot 18.00 uur draait en waar een maaltijd 40 tot 70 baht kost. Dit is de kant waar de stad van vandaag zit en niet de stad van vroeger, en juist daarom is het er interessant om rond te lopen.

De ruïnes zijn in 1767 verwoest en dat is aan alles te zien

Toen een Birmees leger de stad na een beleg innam, werden de tempels geplunderd, de beelden onthoofd en het goud van de torens gehaald. De hoofdstad werd daarna verplaatst en de stad nooit herbouwd. Dat verklaart waarom vrijwel alle boeddhabeelden hier hun hoofd missen en waarom er geen daken meer zijn. Volgens Unesco staat het geheel sinds 1991 op de werelderfgoedlijst. Let op: op beelden en muren klimmen is verboden en er staan boetes op; met het hoofd op gelijke hoogte met een boeddha poseren geldt als grove belediging.

Praktisch

Vanaf Bangkok rijdt de trein er in ongeveer anderhalf tot twee uur voor 15 tot 65 baht, 80 kilometer; een minibus doet er iets meer dan een uur over. Thailand rekent in baht en op de markten en bij de kleine tempels hebt u contant geld nodig. November tot februari is met 25 tot 32 graden de aangenaamste tijd. Van maart tot mei loopt het op naar 35 tot 40 graden en is fietsen midden op de dag niet te doen. Van juni tot oktober regent het in de namiddag en staan delen van de oevers soms onder water.