Fietsen in het Lake District over routes voor elk niveau

Het Lake District is 2.362 vierkante kilometer en zit vol steile passen

Het Lake District National Park in het noordwesten van Engeland is het grootste van het land en staat sinds 2017 op de werelderfgoedlijst. Het hoogste punt, de Scafell Pike, haalt 978 meter en de dalen worden gescheiden door passen die tot een derde stijgen. Fietsen is er prachtig en zwaarder dan de kaart suggereert. Dit artikel behandelt de routes per niveau, met afstanden, hellingspercentages, kosten en de wegen waar je met kinderen beter niet komt.

De rustigste routes liggen rond Windermere

Windermere is met 17 kilometer het langste meer van Engeland. Aan de westoever loopt een weg met weinig verkeer, en tussen Bowness en Far Sawrey vaart een pont die fietsen meeneemt, zodat je een rondje kunt maken zonder de drukke oostoever. Fietsen huren kost 25 tot 40 pond per dag, een elektrische fiets 45 tot 60. De pont kost enkele ponden per fiets. Een rondje van 30 kilometer met 300 hoogtemeters is met kinderen vanaf een jaar of twaalf te doen; jonger dan dat wordt het zwaar. Onderweg liggen Hawkshead, het huis Hill Top van Beatrix Potter bij Near Sawrey, het meertje Esthwaite Water en het bezoekerscentrum Brockhole aan de oever.

Hardknott Pass en Wrynose Pass halen 25 tot 33 procent

De Hardknott Pass en de Wrynose Pass in het zuidwesten van het park stijgen op de steilste stukken 25 tot 33 procent en horen volgens de wegbeheerder tot de steilste verharde wegen van Engeland; samen zijn ze 12 kilometer lang met 400 hoogtemeters. Ze zijn eenbaans met uitwijkplaatsen. Rijden kost niets. Let op: dit is geen route voor een beladen fiets of voor beginners, en afdalen is er gevaarlijker dan klimmen, omdat de bochten blind zijn en de remmen oververhitten. Ook auto's blijven er staan; in het hoogseizoen ontstaat er dan een file waar je niet langs kunt. Wie wel wil klimmen maar veiliger, neemt de Honister Pass tussen Borrowdale en Buttermere.

Whinlatter en Grizedale hebben aangelegde mountainbikeroutes

In Whinlatter Forest bij Keswick en in Grizedale Forest in het zuiden liggen aangelegde routes op eigen paden, gescheiden van de wandelpaden, met bochtenwerk en afdalingen. Parkeren kost 5 tot 10 pond per dag; de routes zelf zijn gratis. De Altura Trail in Whinlatter is ongeveer 19 kilometer en middelzwaar, met de kortere Quercus Trail ernaast; in Grizedale is de North Face Trail de bekendste. Er zijn verhuurpunten en een reparatiepost bij de ingang. Dit is de beste optie bij regen, want de ondergrond blijft er begaanbaar.

Het spoorpad van Keswick naar Threlkeld is weer open

Tussen Keswick en Threlkeld loopt een verhard pad over een opgeheven spoorlijn, met viaducten over de rivier de Greta. Storm Desmond sloopte in december 2015 een van die bruggen, waarna het pad vijf jaar dicht lag; sinds december 2020 is het weer doorgaand. Toegang is gratis. Het is ongeveer 5 kilometer enkele reis en vrijwel vlak. Dit is de enige echt vlakke autovrije route van betekenis in het park en daarmee de plek waar je met jonge kinderen of met een aanhangfiets terechtkunt.

De smalle wegen hebben stapelmuren in plaats van bermen

De dalwegen bij Rosthwaite, Seatoller en Grange in Borrowdale zijn vaak nog geen drie meter breed en aan weerszijden begrensd door stapelmuren van steen. Uitwijken kan alleen op de aangegeven plekken. Er zijn geen kosten. Rijd achter elkaar, gebruik verlichting ook overdag en reken erop dat je regelmatig moet stoppen voor tegenliggers. In juli en augustus is het verkeer op deze wegen rond Derwentwater en Ambleside zo dicht dat fietsen er minder prettig is dan in mei of september.

Dit is een van de natste streken van Engeland

Seathwaite in Borrowdale geldt met ruim 3.300 millimeter neerslag per jaar als de natste bewoonde plek van Engeland, ruim vier keer zoveel als in Nederland; op de hoogste punten daarboven valt nog aanzienlijk meer. Buien trekken hier snel over en het weer verschilt sterk per dal. Neem regenkleding en een reservelaag mee, ook bij een blauwe ochtend. Waterdichte tassen zijn hier geen luxe. Mei en juni zijn statistisch de droogste maanden, oktober tot januari de natste. Wie op mooi weer wacht, fietst hier zelden.

Hadrian's Wall en de Bay Cycle Way liggen buiten het park

Hadrian's Wall, de Romeinse muur met forten als Birdoswald en met Lanercost Priory ernaast, ligt 50 tot 70 kilometer ten noorden van het park bij Carlisle. De Bay Cycle Way begint aan de zuidrand, bij Walney Island voor Barrow-in-Furness, en loopt 130 kilometer verder langs de baai naar Glasson Dock. Beide zijn goed te combineren met een fietsvakantie hier, maar reken op een verplaatsing van een uur of langer. Wie het park zelf wil zien, houdt het bij de dalen, de bossen en de meren; die vullen een week zonder dat je eruit hoeft.

Praktisch

Je reist met de veerboot naar Engeland en rijdt daarna vier tot zes uur naar het noordwesten; er rijden ook treinen tot aan de rand van het park, die fietsen meenemen met een gratis reservering. Het Verenigd Koninkrijk betaalt met het pond en er rijdt links verkeer. Mei, juni en september geven 12 tot 20 graden en de rustigste wegen. In juli en augustus zijn de dorpen en parkeerterreinen vol en zijn accommodaties maanden vooruit geboekt. In de winter is het 2 tot 8 graden, zijn de passen bij ijzel dicht en is het om vier uur donker.