Vakantiehuizen boerderijvakantie in België

Boerderijvakantie in België: wat je moet weten

Wie in België een boerderijvakantie zoekt, komt vrijwel altijd uit bij één hoek van het land: de polders achter De Haan, aan de Vlaamse kust.

Wat die combinatie zo aantrekkelijk maakt: je slaapt tussen de koeien en de weilanden en je fietst in twintig minuten naar het strand. Dat is in Nederland en Duitsland nauwelijks te vinden, want daar liggen boerderijen zelden zo dicht bij de zee.

Wat je meteen moet weten: De Haan zelf is een badplaats met villa's, appartementen en een tramhalte, en geen boerendorp. De hoeves staan in de deelgemeenten en gehuchten erachter, twee tot acht kilometer landinwaarts, in het open polderlandschap richting Brugge.

Wat er te kiezen valt: een vakantiewoning in een verbouwde schuur op een werkend bedrijf, een appartement in het woonhuis van de boer, of een vrijstaand vakantiehuisje op het erf. Zo'n huisje kun je hier per week huren of, buiten het seizoen, voor een lang weekend.

Wat deze pagina doet: uitleggen wat een hoevevakantie aan deze kust precies is, waar de boerderijen staan, welke Vlaamse regels er gelden en welke vragen je stelt voordat je boekt.

Want het verschil tussen een werkend melkveebedrijf en een boerderij die alleen nog verhuurt, is groot, en het staat zelden in de advertentie.

Wat een hoevevakantie hier is

De invulling loopt sterk uiteen, en dat is precies wat je vooraf moet uitzoeken.

Wat de klassieke vorm is: een werkend bedrijf, meestal melkvee of akkerbouw, waar een schuur of een deel van het woonhuis is verbouwd tot een of twee vakantiewoningen. Je hebt je eigen keuken en badkamer en deelt het erf met het gezin en de dieren.

Wat er meestal bij hoort: een speelplek op het erf, een moestuin, soms verse eieren of melk, en het aanbod om mee te kijken bij het voeren of het melken.

Wat er niet bij hoort: een receptie, animatie, een restaurant of een zwembad. Voor dat soort voorzieningen zit je op een vakantiepark aan de kust.

Wat de tweede vorm is: een voormalige hoeve die niet meer boert en volledig op verhuur draait. Die zijn vaak luxer ingericht, met een gedeelde tuin en soms een binnenspeelruimte, maar er zijn minder of geen dieren.

Waarom dat verschil telt: als je met kinderen komt voor de koeien, is een verhuurbedrijf een teleurstelling. Kom je voor rust en ruimte, dan is het juist prettiger, want er rijdt geen trekker om zes uur 's ochtends.

Wat je in de advertentie zoekt: woorden als werkend bedrijf, melkvee, hoevetoerisme of zorgboerderij, en foto's waarop dieren staan. Een gewoon vakantiehuis met een weiland ernaast is nog geen hoeve.

Wat het kost: een boerderijvakantie in deze polders is doorgaans goedkoper dan een appartement aan de dijk in De Haan zelf, en je hebt een heel huis met een tuin in plaats van drie kamers op vier hoog.

Waar de boerderijen staan

De hoeves liggen in een halve cirkel achter de duinen, en de afstand tot het strand bepaalt de prijs.

De dichtstbijzijnde: Klemskerke en Vlissegem, de twee polderdorpen die bij De Haan horen. Je zit daar op twee tot vier kilometer van het strand, met een fietspad dwars door de polder.

Iets verder: Stalhille, Nieuwmunster en Zuienkerke, richting Brugge. Dit is een van de dunstbevolkte hoeken van Vlaanderen, met kilometers weiland, sloten en kerktorens aan de horizon.

Naar het oosten: de polders bij Bredene en Houtave, en richting Jabbeke.

Wat het landschap is: zeepolder. Vlak, open, met grasland op oude kwelders, brede sloten en dijkjes die de oude kustlijn markeren. Er staan weinig bomen en de luchten zijn groot.

Wat je ervan merkt: het waait er altijd, en dat is bij dertig graden een zegen en bij tien graden een straf.

Wat de afstand betekent in de praktijk: vier kilometer is met een gewone fiets een kwartier en met kinderen op eigen fietsen een half uur. Reken daar rekening mee als je elke dag naar zee wilt.

Wat de tram doet: langs de hele Vlaamse kust rijdt de Kusttram, van De Panne tot Knokke. Vanaf De Haan kun je daarmee de hele kust af zonder auto, en dat is met kinderen een uitje op zich.

Wat kinderen op de boerderij doen

Voor de meeste gezinnen is dit de reden om te boeken, en het is goed om te weten wat er wel en niet gebeurt.

Wat er meestal mag: mee naar de stal, kalfjes de fles geven, eieren rapen, konijnen aaien en soms mee op de trekker. Wat precies mag verschilt per bedrijf en per leeftijd.

Wat er vaak is: een springkussen of een trampoline, karren en fietsjes, en een hooizolder of strobalen om in te klimmen.

Wat het echt oplevert: kinderen die de hele dag buiten zijn en 's avonds om acht uur slapen. Voor stadskinderen is dat de halve vakantie.

Wat je eerlijk moet weten: het is een bedrijf. Er wordt vroeg gewerkt, er rijden machines over het erf, en op een veebedrijf ruikt het naar mest. Dieren zijn geen huisdieren en er gaan er weg.

Wat de veiligheid betreft: op een boerderij zijn kinderen niet ongezien vrij. Er zijn sloten in de polder, machines op het erf en soms een onafgeschermde mestput. Dat blijft je eigen verantwoordelijkheid.

Wat je meeneemt: laarzen, oude kleren, en een fietshelm. En bij warm weer muggenspul, want in de polder met al die sloten zijn er 's avonds muggen.

De regels die in Vlaanderen gelden

België heeft voor verblijven een eigen systeem, en dat is nuttiger om te kennen dan het klinkt.

Wat de regel is: elk toeristisch logies in Vlaanderen moet zijn aangemeld en moet aan basisvoorwaarden voldoen op het gebied van brandveiligheid en hygiëne. Aangemelde adressen krijgen een erkenningsnummer en mogen een herkenningsteken voeren.

Waarom dat telt: het betekent dat er een brandveiligheidsattest achter zit en dat het adres bij de overheid bekend is. Bij een hoeve die net een schuur heeft verbouwd, is dat geen overbodige vraag.

Wat je dus vraagt: of het logies is aangemeld en of ze het nummer kunnen noemen. Een verhuurder die dat op orde heeft, noemt het zonder aarzelen.

Wat er verder speelt: verblijfsbelasting. Veel Vlaamse kustgemeenten heffen een bedrag per persoon per overnachting die je er komt overnachten, en dat wordt ter plaatse of via de verhuurder afgerekend en zit niet in de advertentieprijs.

Wat je moet weten over honden: aan de Vlaamse kust gelden per gemeente eigen regels voor honden op het strand, met verschillende periodes en tijden. Kijk dat na bij de gemeente zelf en ga er niet vanuit dat wat in de ene badplaats mag, in de volgende ook mag.

En op de boerderij: vraag of je hond welkom is op het erf, want met vee erbij is dat lang niet altijd zo.

De polder op de fiets

Dit is waar deze streek in uitblinkt, en het begint bij het hek van de boerderij.

Wat er ligt: het Vlaamse fietsknooppuntennetwerk, dicht en goed bewegwijzerd, met paden langs de sloten en over de dijkjes.

Wat de bekendste route is: een oude spoorlijn tussen de kust en Brugge die tot fietspad is omgebouwd en die kaarsrecht door de polder loopt, weg van het autoverkeer. Dat is de makkelijkste manier om met kinderen naar de stad te fietsen.

Hoe ver Brugge is: ongeveer vijftien tot twintig kilometer vanuit de polderdorpen, dus met een elektrische fiets of met wat conditie een halve dag.

Wat er onderweg is: polderkerkjes, hoeves met bakstenen schuren, en cafés in gehuchten van tien huizen.

Wat het nadeel is: wind. In de polder is er geen beschutting, en tegen de wind in terugfietsen na een dag strand is met kinderen geen pretje. Plan de heenweg tegen de wind in.

Wat er verder te doen is: wandelen door het duinbos van De Haan, dat een van de grootste duinbossen van de Vlaamse kust is, en over de dijk naar Wenduine.

Wat handig is: veel hoeves verhuren fietsen of hebben er staan, en anders zijn er verhuurpunten in De Haan.

Het dorp dat geen flatgebouwen heeft

De Vlaamse kust staat bekend om zijn muur van appartementen, en er is precies één plaats waar dat niet zo is.

Wat er gebeurde: vanaf 1889 gaf de Belgische staat een erfpacht van negentig jaar uit op een terrein van vijftig hectare aan de kust bij De Haan, aan particuliere investeerders.

Wat de voorwaarde was: er mochten alleen lage vrijstaande villa's komen, elk met een tuin eromheen, in Anglo-Normandische stijl, met vakwerk, erkers en puntgevels.

Wat dat opleverde: de Concessiewijk, een villawijk in het duin met kronkelende lanen, waar geen enkel gebouw boven de bomen uitkomt. Het is de enige Belgische badplaats zonder hoogbouw op de dijk, en dat zie je meteen als je er vanuit een andere kustplaats aankomt.

Wie er woonde: Albert Einstein. Na zijn vlucht uit nazi-Duitsland verbleef hij in 1933 een half jaar in villa Savoyarde in De Haan, waar hij onder anderen de schilder James Ensor en de schrijver Aldous Huxley ontving. Er staat een beeld van hem in het dorp.

Wat er nog meer staat: het oude tramstation uit 1902, een houten gebouwtje dat als een van de mooiste van de kust geldt.

Waarom dit op een boerderijpagina staat: omdat het verklaart waarom een vakantie in de polder hier werkt. De badplaats is klein en laag gebleven, dus je fietst vanuit het weiland zo een dorp in en niet een betonnen wand tegemoet.

Wat je eet en waar je boodschappen doet

De polder levert het meeste zelf, en dat is een deel van het plezier.

Wat er van het erf komt: veel hoeves verkopen eigen producten aan de deur of via een automaat: melk, eieren, aardappelen, kaas, ijs en in het seizoen aardbeien.

Wat de streek verder heeft: garnalen van de kust, en in Oostduinkerke de laatste paardenvissers ter wereld, die te paard met netten door de branding rijden. Dat staat op de lijst van immaterieel werelderfgoed.

Wat je in een café bestelt: een streekbier, en die zijn er in West-Vlaanderen in overvloed.

Wat er in Brugge is: een van de best bewaarde middeleeuwse binnensteden van Europa, op twintig kilometer, met een markt op woensdagochtend.

Waar je boodschappen doet: in De Haan of Wenduine, want in de polderdorpen is vaak geen winkel. Doe je grote boodschappen op de dag van aankomst.

Wat je moet weten over de zondag: in Vlaanderen zijn veel winkels op zondagochtend juist wél open en op maandag dicht. Dat is precies andersom dan in Duitsland, en het is handig om te weten.

Wat de horeca doet: veel zaken in de polderdorpen hebben een sluitingsdag en beperkte openingstijden buiten het seizoen. In De Haan zelf is er het hele jaar iets open.

Wanneer je gaat

Deze bestemming heeft een lang seizoen, want je bent niet van zwemweer afhankelijk.

Het hoogseizoen: juli en augustus, met de Belgische en Nederlandse schoolvakanties, en dan is het aan de kust vol en op de hoeves geboekt.

De beste maanden: mei, juni en september. Het is dan rustig, de dagen zijn lang, de kalveren lopen buiten en de prijzen liggen fors lager.

Het voorjaar: maart en april in de polder, met lammeren, weidevogels en de bloesem. Het strand is dan leeg en het waait.

Het najaar: oktober met de oogst en de herfststormen, wat aan deze kust een eigen soort mooi is.

De winter: veel hoeves verhuren door, en een weekend in de polder met een houtkachel en een wandeling over het lege strand is verrassend goed. Wel is een deel van de horeca dicht.

Wat je moet weten over de Belgische feestdagen: rond Pasen, Hemelvaart en Pinksteren en op elf november is het aan de kust druk met dagjesmensen.

Wanneer je boekt: voor juli en augustus in het vroege voorjaar, want het aanbod aan hoeves in deze hoek is beperkt en de goede adressen gaan snel. Voor het voor- en naseizoen kan het meestal een paar weken van tevoren.

Wat je vraagt voordat je boekt

Zeven vragen in één bericht, en je weet wat je krijgt.

Over het bedrijf: is dit een werkend bedrijf of vooral verhuur, en welke dieren staan er.

Over de kinderen: wat mogen ze precies, mogen ze mee naar de stal, en vanaf welke leeftijd.

Over de ligging: hoeveel kilometer is het naar het strand, en is dat over een fietspad of langs een weg met verkeer.

Over de fietsen: zijn er fietsen te huur of te leen, en zijn er kinderzitjes en karren.

Over het logies: is het aangemeld en kun je het erkenningsnummer krijgen.

Over de kosten: komt er verblijfsbelasting per overnachting bij, en zit eindschoonmaak of bedlinnen in de prijs.

Over de omgeving: is er een winkel in het dorp, en waar is de dichtstbijzijnde supermarkt.

Vraag het schriftelijk. Dan heb je iets in handen als het ter plaatse anders blijkt, en de meeste verhuurders antwoorden binnen een dag.

Rijden en bereikbaarheid

Dit is voor Nederlandse gasten een van de kortste ritten naar een buitenlandse kust.

De rit: vanuit het zuiden en westen van Nederland twee tot drie uur, vanuit het midden ongeveer drie, vanuit het noorden vier.

De route: over Antwerpen en Gent naar de kust, of via Breda en Antwerpen. Geen tol op de Belgische snelwegen voor personenauto's.

Wat je moet weten over lage-emissiezones: Antwerpen, Gent en Brussel hebben er een, en die kunnen op je route liggen. Registreer je kenteken vooraf online als je die steden in of door moet.

Wat parkeren betreft: in De Haan en de andere kustplaatsen is parkeren in het seizoen betaald en schaars. Op de hoeve heb je een plek bij de deur, en dat is een van de redenen om in de polder te zitten.

Wat de tram doet: de Kusttram stopt in De Haan en rijdt de hele kust af. Met een dagkaart is dat de gemakkelijkste manier om Oostende, Blankenberge of De Panne te doen zonder parkeergeld.

Wat het openbaar vervoer verder doet: er rijden bussen tussen de polderdorpen en de kust, maar niet vaak. Reken op de fiets of de auto voor de laatste kilometers.

Wat handig is: een fietsdrager. De polder is het mooist vanaf de fiets, en met eigen fietsen ben je niet afhankelijk van wat er te huur is.

Praktisch, en de eerlijke nadelen

Wat je meeneemt: laarzen, regenkleding, een windjack en fietsen. En muggenspul voor de avonden bij de sloten.

Wat je vooraf regelt: de lage-emissiezone als je door Antwerpen of Gent rijdt, en boodschappen op de aankomstdag.

Wat je moet weten over de rust: in de polder is er 's avonds niets. Geen café om de hoek, geen winkel, geen verlichting op de weg. Dat is voor de meeste gasten het punt, maar het is goed om het te weten.

Wat de eerlijke nadelen zijn: De Haan zelf is geen boerendorp, dus je zit een paar kilometer van het strand en niet eraan. Het waait er vrijwel altijd en er is geen beschutting in de polder. Op een werkend bedrijf begint de dag vroeg en ruikt het naar vee. Er is geen zwembad en geen animatie. En het aanbod is klein, dus voor de zomer moet je vroeg zijn.

Wat daar tegenover staat: je slaapt tussen de weilanden en fietst in een kwartier naar zee, iets wat in Noordwest-Europa zeldzaam is. Kinderen zitten de hele dag buiten tussen de dieren, Brugge ligt op twintig kilometer over een autovrij fietspad, en de enige Belgische badplaats zonder hoogbouw ligt bij je om de hoek. Voor een gezinsvakantie met strand én boerderij in dezelfde week is dat een van de weinige adressen die het echt kan.

Samengesteld uit ons actuele aanbod van 1.656 woningen boerderijvakantie in België.