Vakantiepark huren in Immenstaad

Wat je moet weten over Immenstaad

Immenstaad am Bodensee ligt aan de noordoever van het Bodenmeer, tussen Friedrichshafen en Meersburg, in Baden-Württemberg.

Wat het is: een dorp van een kleine zesduizend inwoners met twee jachthavens, een promenade langs het water, en fruitboomgaarden en wijngaarden die tot aan de oever doorlopen. Het is een van de zonnigste hoeken van Duitsland en een van de weinige waar het echt zuidelijk aanvoelt.

Waarom mensen hier zoeken: het meer. Zwemmen, fietsen rond het water, boottochten naar de eilanden en drie landen binnen een uur.

Wat er te kiezen valt: een vakantiepark of terrein met chalets net achter de oever, een appartement in een van de huizen aan het water, een vakantiehuis tussen de boomgaarden, of een vakantiewoning bij een fruitboer. Zo'n huisje kun je hier per week huren en buiten het hoogseizoen ook voor een paar nachten.

Wat je hier niet vindt: hoogbouw en drukte. Immenstaad is bewust klein gebleven en de bebouwing aan het water is laag.

Wat deze pagina doet: uitleggen wat een vakantiepark op deze oever in de praktijk is, wat er binnen fiets- en vaarafstand ligt, en welke vragen je stelt voordat je boekt.

Wat een vakantiepark aan deze oever is

De term dekt hier iets anders dan in Nederland, en dat verschil bepaalt of je krijgt wat je verwacht.

Wat je hier vindt: terreinen met chalets, stacaravans of appartementen, meestal net achter de oeverweg of tegen de helling, met uitzicht over het meer. Ze zijn kleiner dan Nederlandse parken en liggen vaak tegen een boomgaard aan.

Wat er meestal wel is: een receptie, een speeltuin, een gezamenlijk terras of grasveld, en soms een zwembad. Veel terreinen liggen op loopafstand van een strandbad.

Wat er meestal niet is: een overdekte zwemwereld, animatie of een supermarkt op het terrein. De voorzieningen liggen in het dorp.

Wat er in plaats daarvan is: het Strandbad. Vrijwel elke plaats aan het meer heeft een aangelegd badterrein met ligweide, steigers, een kiosk en soms een zwembad, tegen een paar euro entree. Dat is hier het equivalent van een zwembad op het park.

Wat je nakijkt: of het terrein aan de oeverkant of aan de landkant van de doorgaande weg ligt, want dat scheelt of je oversteekt met kinderen. Datzelfde geldt als je een los huis huurt tussen de boomgaarden. En of het park in jouw periode open is, want een deel sluit in de winter.

Wat je verder nakijkt: of parkeren inbegrepen is, want in deze streek wordt daar bijna overal apart voor betaald.

Overnachten kan hier van het voorjaar tot de late herfst; een losse overnachting is buiten het hoogseizoen goed te vinden, in juli en augustus niet.

Het meer zonder grens

Dit is het aardigste feit over het Bodenmeer en vrijwel niemand die er op vakantie gaat, weet het.

Wat er aan de hand is: in de Obersee, het grote open deel van het meer, is nooit een staatsgrens vastgelegd. Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland zijn het er nooit over eens geworden waar de lijn zou moeten lopen.

Wat de drie standpunten zijn: Zwitserland gaat uit van een lijn midden op het meer, Oostenrijk vindt dat het hele wateroppervlak gemeenschappelijk bezit is, en Duitsland heeft zich nooit definitief vastgelegd.

Wat dat in de praktijk betekent: op het water geldt een gezamenlijke regeling voor scheepvaart, visserij en hulpverlening, en het meer wordt in de praktijk als gedeeld gebied behandeld.

Waarom het nooit is opgelost: er is geen reden toe. Er ligt geen olie onder en niemand heeft er last van, dus de kwestie sleept al meer dan een eeuw voort.

Wat je ervan merkt als bezoeker: niets, behalve dat je met de veerboot van het ene land naar het andere vaart zonder grenscontrole en zonder bordje.

Wat je wel moet weten: op het land gelden gewoon drie landen met drie munten. Zwitserland heeft de frank, dus neem daar rekening mee als je de zuidoever aandoet, al kun je vrijwel overal met de kaart betalen.

De Zeppelin kwam hiervandaan

Vijf kilometer oostelijk ligt Friedrichshafen, en dat is de plek waar het luchtschip is uitgevonden.

Wat er gebeurde: op 2 juli 1900 maakte het luchtschip LZ 1 van graaf Ferdinand von Zeppelin zijn eerste vlucht boven het meer bij Friedrichshafen.

Waarom boven het water: het schip werd gebouwd in een drijvende hal op het meer. Die kon met de wind meedraaien, zodat het schip altijd recht tegen de wind in naar buiten kon. Op het land was zoiets niet te doen.

Wat er van kwam: de Zeppelins die tussen de wereldoorlogen transatlantische lijndiensten vlogen, en de fabriek die het dorp tot industriestad maakte.

Wat je nu kunt bezoeken: het Zeppelin Museum in Friedrichshafen, met een op ware grootte nagebouwd deel van de Hindenburg dat je kunt binnenlopen, inclusief de passagiersruimtes.

Wat je ook kunt doen: er vliegt vanaf Friedrichshafen nog steeds een luchtschip met passagiers over het meer, voor wie dat ervoor over heeft.

Wat er nog meer in Friedrichshafen is: het Dornier Museum over de vliegtuigbouw, en een promenade met een uitkijktoren waarin je via een spiraal naar boven loopt.

Wat je moet weten: Friedrichshafen is geen mooie stad. Het is in de oorlog vrijwel volledig verwoest en daarna functioneel herbouwd. Je gaat er voor de musea en het water, niet voor het straatbeeld.

Het water: zwemmen, varen en de winter van 1963

Het meer is de reden dat je hier zit, en het gedraagt zich anders dan de zee.

Wat het is: het derde grootste meer van Midden-Europa, gevoed door de Rijn, met water dat schoon genoeg is om er drinkwater uit te maken voor miljoenen mensen.

Wat de temperatuur doet: het meer is diep en warmt langzaam op. In juli en augustus is het aangenaam, in juni nog fris, en in mei echt koud. Dat is de meest voorkomende teleurstelling van een vroege vakantie hier.

Wat er te doen is: zeilen, surfen, suppen en varen. Er zijn scholen en verhuurpunten in vrijwel elke plaats, en Immenstaad heeft twee havens.

Wat de veerboten doen: er varen lijnboten tussen alle grote plaatsen, plus autoveren, waaronder die tussen Meersburg en Konstanz. Met een dagkaart kun je het meer als openbaar vervoer gebruiken, en dat is de aangenaamste manier om hier rond te reizen.

Wat er in 1963 gebeurde: in de winter van 1962 op 1963 vroor het hele meer dicht. Mensen liepen en fietsten van oever naar oever, en er werd zelfs een processie met een houten Christusbeeld over het ijs van Duitsland naar Zwitserland gedragen, een traditie die alleen bij een volledige Seegfrörne plaatsvindt. Daarvoor was dat voor het laatst in 1880 gebeurd, en sindsdien is het niet meer voorgekomen.

Wat je moet weten over de wind: op het meer kan het snel omslaan. Er staat een waarschuwingssysteem met oranje bakens langs de oever die knipperen bij storm. Vaart een baken langzaam, dan komt er wind; knippert hij snel, dan ga je van het water af.

Fietsen rond het meer

Dit is de bekendste activiteit van de streek en hij begint letterlijk voor de deur.

Wat het is: de Bodensee-Radweg, een bewegwijzerde route rond het hele meer, door Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, van ruim tweehonderdvijftig kilometer.

Hoe je hem doet: in vier tot zeven dagen als rondrit met bagagevervoer, of in dagetappes vanuit één adres, waarbij je met de veerboot of de trein terugkomt. Dat laatste is met een vakantiehuisje als basis veruit het handigst.

Waarom het makkelijk is: de route is vlak, breed en grotendeels van het autoverkeer gescheiden. Er zijn een paar klimmetjes op de Zwitserse zuidoever en verder is het rollen.

Wat je vanuit Immenstaad doet: naar het westen langs Hagnau en Meersburg naar Überlingen, of naar het oosten langs Friedrichshafen naar Lindau. Beide zijn een halve dag.

Wat er verder ligt: de Bodensee-Königssee-Radweg richting Beieren, en routes het achterland in door de boomgaarden.

Wat handig is: er zijn verhuurpunten in het dorp en de meeste parken hebben stallingsruimte. Elektrische fietsen zijn hier overal beschikbaar.

Wat je moet weten: in juli en augustus en op mooie weekenden is de route druk, en op de veerboten met een fiets moet je soms wachten. Ga vroeg op pad.

De eilanden en de oevers

Binnen een uur varen of rijden liggen een paar plekken die de streek zijn reputatie hebben gegeven.

Mainau: het bloemeneiland bij Konstanz, met een barokkasteel, een palmenhuis, een vlinderhuis en tuinen die per seizoen wisselen, van tulpen in het voorjaar tot dahlia's in het najaar. Het is een dagvullend uitje en het is er in het hoogseizoen vol.

Reichenau: het andere eiland, met drie romaanse kerken en een kloostergeschiedenis die teruggaat tot de achtste eeuw. Het eiland staat op de werelderfgoedlijst en is verder vooral groente: kassen tot aan de oever.

Meersburg: op tien minuten rijden, met een middeleeuwse burcht die als een van de oudste bewoonde burchten van Duitsland geldt, een bovenstad met vakwerk en een steile weg naar de haven.

Unteruhldingen: hier staan de Pfahlbauten, een openluchtmuseum met nagebouwde paalwoningen op het water, gebaseerd op vondsten uit de steen- en bronstijd. De vindplaatsen rond de Alpen staan samen op de werelderfgoedlijst.

Lindau: op de oostkant, een eilandstadje in het meer met een havenmond tussen een leeuw en een vuurtoren.

Konstanz: de grootste stad aan het meer, half in Zwitserland gegroeid, met een oude binnenstad en een universiteit.

Wat je moet weten: bijna al deze plekken zijn ook per boot bereikbaar, en dat is prettiger dan rijden en parkeren.

Het fruit, de wijn en het eten

De noordoever is landbouwgebied, en dat proef je op elke kaart.

Het fruit: dit is een van de grootste appelgebieden van Duitsland. Rond Immenstaad staan de boomgaarden tot aan het water, en in het najaar wordt er op grote schaal geoogst.

Wat je ermee doet: er zijn hofwinkels en automaten langs de weg waar je appels, sap en most koopt, en in september en oktober zijn er oogstfeesten.

De wijn: op de zonnige hellingen groeit müller-thurgau en spätburgunder, en er zijn wijnhuizen met proeverijen. Meersburg heeft een staatswijngoed met een wijnmuseum.

De vis: felchen, een zalmachtige uit het meer, wordt hier gebakken of gerookt geserveerd. Het is de klassieker van elke kaart aan de oever.

Wat je verder eet: Zwabische keuken, met maultaschen, spätzle en linzen mit spätzle. Stevig en betaalbaar.

Waar je zit: aan de promenade in Immenstaad, in Hagnau een dorp verder, of op een van de terrassen boven de wijngaarden met uitzicht over het meer.

Wat je moet weten over de tijden: keukens sluiten hier vroeg, vaak rond negen uur, en veel zaken hebben een Ruhetag. In het laagseizoen is een deel van de horeca aan het water gesloten.

De drie landen

Je zit hier op een punt waar drie landen elkaar raken, en dat is met een auto of een boot goed te benutten.

Oostenrijk: Bregenz ligt op ongeveer drie kwartier, met een kabelbaan de Pfänder op en het beroemde drijvende toneel in het meer, waar in de zomeravonden opera wordt gespeeld voor een publiek op de oever.

Zwitserland: de zuidoever met Romanshorn, Rorschach en het stadje St. Gallen, waar de kloosterbibliotheek op de werelderfgoedlijst staat en een van de mooiste barokke zalen van Europa is.

Liechtenstein: op ongeveer anderhalf uur, voor wie een land wil afvinken.

Wat handig is: de autoveerboot tussen Meersburg en Konstanz vaart de hele dag door en scheelt een flinke omweg over land.

Wat je moet weten voor Zwitserland: voor de snelweg heb je daar een vignet nodig. Rij je alleen over de oeverweg, dan niet.

Wat je moet weten voor Oostenrijk: daar geldt ook een vignet voor de snelweg.

Wat de prijzen doen: Zwitserland is fors duurder, Oostenrijk vergelijkbaar met Duitsland. Doe je boodschappen dus aan de Duitse kant, en ga in Zwitserland alleen kijken en koffiedrinken.

Wanneer je gaat

Het seizoen hier is langer dan aan een Duits binnenmeer, want dit is een van de mildste hoeken van het land.

Het hoogseizoen: juli en augustus, met warm weer, bruikbaar zwemwater en volle stranden, campings en fietspaden. Ook de duurste maanden.

De beste maanden voor de meeste mensen: juni en september. Het is dan rustig, de terrassen zijn open, en in september is het water nog op temperatuur terwijl het fietsweer beter is dan in augustus.

Het voorjaar: april en mei zijn hier prachtig omdat de boomgaarden en de fruitbomen bloeien, en dat is een van de mooiste beelden van de streek. Zwemmen kan dan nog niet.

Het najaar: oktober met de oogst, de wijnfeesten en de kleuren, en een meer dat er stil bij ligt.

De winter: een deel van de horeca en de parken sluit, de veerdiensten rijden een winterdienstregeling en er hangt vaak mist over het water. Daar staat tegenover dat de kerstmarkten aan het meer, onder meer in Konstanz aan de haven, bijzonder zijn.

Wat je moet weten over de drukte: dit is ook voor Duitsers en Zwitsers een bestemming, dus de Duitse schoolvakanties en de lange weekenden rond Hemelvaart en Pinksteren zijn merkbaar drukker.

Wanneer je boekt: voor juli en augustus in het vroege voorjaar, want het aanbod aan de oever is beperkt en gaat snel.

Rijden, kosten en parkeren

De rit is de belangrijkste drempel van deze bestemming, en verder is het er betaalbaar.

De rit: vanuit Nederland ongeveer zeven uur, achthonderd kilometer, via Keulen, Frankfurt, Karlsruhe en Stuttgart, of via Basel.

Wat je nodig hebt: geen vignet voor Duitsland. Wel een milieusticker voor de grotere steden onderweg, en een Zwitsers of Oostenrijks vignet als je daar de snelweg op gaat.

Wat parkeren kost: in vrijwel elke plaats aan het meer is parkeren betaald, ook bij de strandbaden en de veerhavens. Vraag na of je park een plek bij het huisje heeft.

Wat de Kurtaxe is: de meeste gemeenten aan het meer heffen een gastenbelasting per persoon per overnachting. Daar krijg je een gastenkaart voor, en die geeft in deze streek vaak korting op de strandbaden, de musea en soms gratis busvervoer. Vraag ernaar bij aankomst, want hij wordt niet altijd uit zichzelf gegeven.

Wat het ter plaatse kost: boodschappen en restaurants zijn Duits geprijsd en dus goedkoper dan in Zwitserland, maar de oeverplaatsen zijn duurder dan het Duitse gemiddelde.

Wat je bespaart: de veerboten en het regionale openbaar vervoer zijn met een gastenkaart of een dagkaart goedkoop, en dat scheelt parkeergeld en gedoe.

Praktisch, en de eerlijke nadelen

Wat je vraagt voordat je boekt: aan welke kant van de doorgaande weg het terrein ligt, of parkeren inbegrepen is, of het park in jouw periode open is, hoe ver het is naar een strandbad, en of er een gastenkaart bij zit.

Wat je meeneemt: fietsen of het plan er te huren, badschoenen voor de kiezelstranden, en een regenjas, want het kan hier stevig onweren.

Wat je moet weten over de stranden: het meer heeft nauwelijks zand. De badplekken zijn ligweiden met steigers en kiezelstroken, en dat is prettig maar anders dan een strand.

Wat de eerlijke nadelen zijn: het is zeven uur rijden. Het water is pas vanaf eind juni echt aangenaam. In juli en augustus is het aan de oever en op het fietspad druk, en parkeren kost overal geld. Immenstaad zelf is klein, dus voor uitgaan of winkelen moet je naar Friedrichshafen of Konstanz. En Friedrichshafen is functioneel herbouwd en niet mooi.

Wat daar tegenover staat: je zit aan een meer dat zo groot is dat je de overkant nauwelijks ziet, met drie landen en een vlakke fietsroute van tweehonderdvijftig kilometer eromheen, een bloemeneiland en een burcht binnen een halfuur, boomgaarden tot aan het water en een klimaat dat tot de zachtste van Duitsland hoort. En je zwemt in een meer waar nooit iemand een grens doorheen heeft weten te trekken.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.