Andorra in de zomer met bergmeren, kabelbanen en natuur

Andorra is in de zomer een wandelland, geen skiland

Andorra meet maar 468 vierkante kilometer en ligt volledig in de Pyreneeen, met een laagste punt op 840 meter en de Coma Pedrosa als hoogste top op 2.942 meter. Buiten het skiseizoen verandert dat land in een netwerk van bergmeren, kabelbanen en wandelroutes, met temperaturen die in juli en augustus zelden boven de 26 graden komen. Dit artikel zet de zomerse mogelijkheden op een rij, met hoogtes, looptijden en kosten.

De bergmeren zijn het hoofddoel

Andorra telt volgens de toeristische dienst ruim zestig meren van glaciale oorsprong, vrijwel allemaal boven de 2.000 meter. De bekendste zijn het Estany de Tristaina in het noorden, waar een rondwandeling van ongeveer 5 kilometer langs drie meren voert, en het Estany d'Engolasters op 1.616 meter, dat vlak bij de weg ligt en daarmee de makkelijkste is. Het water is smeltwater en blijft ook in augustus rond de 10 tot 14 graden; zwemmen is toegestaan in sommige meren maar kort. Neem een windjack mee, want op die hoogte kan het bij bewolking snel afkoelen. De meren liggen doorgaans op 1 tot 3 uur lopen vanaf een parkeerplaats of kabelbaanstation.

Kabelbanen brengen je zonder klimmen omhoog

In de zomer draait onder meer de kabelbaan van Encamp naar Grau Roig, met ongeveer 6 kilometer een van de langste van Zuid-Europa en een rit van rond de twintig minuten naar zo'n 2.500 meter. Vanaf daar begint een netwerk van hooggelegen paden. Ook de gondel bij Arinsal en de stoeltjes in Soldeu en Pal draaien in juli en augustus, meestal van ongeveer 9.30 tot 17.30 uur. Een retour kost doorgaans 15 tot 25 euro, kinderen goedkoper, en veel gebieden verkopen een zomerpas die kabelbaan en activiteiten combineert. Houd er rekening mee dat de openingsdata per gebied verschillen en dat sommige liften pas medio juni starten.

Wandelen kan zonder gids, met uitzondering van de hoogste toppen

De routes zijn bewegwijzerd met kleurcodes en verdeeld over vier moeilijkheidsgraden. De Coma Pedrosa vanaf Arinsal is de klassieke topbeklimming: ongeveer 1.100 hoogtemeters, zes tot acht uur heen en terug, en alleen voor geoefende lopers. Makkelijker zijn de Vall del Madriu-Perafita-Claror, het dal dat sinds 2004 als cultuurlandschap op de werelderfgoedlijst staat en ongeveer 9 procent van het land beslaat, en de vlakke paden rond Ordino. Een gids is nergens verplicht, maar boven de 2.500 meter slaat het weer snel om en is mist normaal; neem kaart, water en warme kleding mee, en start vroeg.

Met kinderen zijn er de bergparken

Naturlandia op de zuidelijke hellingen combineert een dierenpark met de Tobotronc, een rodelbaan op rails van ruim 5,3 kilometer die als de langste ter wereld geldt en zo'n 400 hoogtemeters overbrugt; een rit kost rond de 30 euro en een dagkaart voor het park ligt hoger. Mon Natura in Ordino toont de bergnatuur met roofvogeldemonstraties, en de bergstations bij Grandvalira en Vallnord hebben in de zomer trampolines, klimparken en zomerrodelbanen. Voor kleine kinderen zijn de vlakke wandelingen langs het Engolasters-meer en het dal van Incles de beste keuze; die zijn kinderwagenvriendelijk over een deel van het traject.

Mountainbike en andere zomersporten

De skigebieden bouwen hun hellingen in de zomer om tot bikeparken: Vallnord bij Pal heeft afdalingen die volgens de organisatie wereldbekerwedstrijden hebben gehuisvest, met kabelbaanvervoer voor de fiets en huurmateriaal vanaf ongeveer 40 euro per dag inclusief bescherming. Verder zijn er via ferrata's, kanyoning in de bergbeken en paardrijden. Wie liever ontspant, gaat naar Caldea in Escaldes, het thermale badencomplex dat op zo'n 600 meter water uit de warme bronnen gebruikt; een sessie van drie uur kost rond de 40 euro. Dat is meteen het beste alternatief voor een regendag.

Vanaf de Franse kant rijd je over de Port d'Envalira

Wie uit Frankrijk komt rijdt Andorra binnen bij Pas de la Casa, het grensdorp op 2.050 meter, en gaat daarna over de Port d'Envalira, met 2.408 meter de hoogste verharde bergpas van de Pyreneeën die het hele jaar open is. Beneden in het dal ligt Canillo, waar een kabelbaan naar het Mirador Roc del Quer vertrekt. Vanaf het station L'Hospitalet-près-l'Andorre in de Ariège rijden bussen de grens over; vanaf Toulouse ben je in drie uur in Andorra la Vella. Let op: de wachtrij bij de douane bij Pas de la Casa loopt op zondagmiddag flink op, want dat is het moment dat Fransen hun tank- en tabaksrit terug maken.

Dieren, bloemen en het landschap zelf

Boven de boomgrens leven gemzen, marmotten en de baardgier, die met een spanwijdte van bijna 3 meter de grootste roofvogel van de Pyreneeen is. In de vroege ochtend is de kans het grootst; neem een verrekijker mee. De alpenweiden bloeien afhankelijk van de sneeuwsmelt tussen half juni en eind juli, met gentianen, orchideeen en alpenroos. Lager liggen de bergdorpen met romaanse kerkjes uit de 11e en 12e eeuw, waarvan Santa Coloma met zijn ronde klokkentoren de bekendste is. Het contrast tussen die dorpjes en de moderne winkelstraten in Andorra la Vella is groot.

Zo plan je een zomerse dagtocht

De beproefde opzet: rijd of neem de bus naar een kabelbaanstation, ga met de eerste lift omhoog, loop een lus van 8 tot 12 kilometer over de hoogvlakte langs een of twee meren, en daal met dezelfde lift af. Reken op vier tot vijf uur inclusief pauzes. Start uiterlijk om negen uur, want in juli en augustus ontstaan er in de middag geregeld onweersbuien boven de kammen, en op een kale hoogvlakte is dat het grootste risico van de dag. Neem twee liter water per persoon mee, want bronnen zijn er niet altijd, plus zonnebrand met hoge factor: op 2.500 meter is de zonkracht merkbaar sterker dan aan zee.

Praktisch en wanneer je gaat

Andorra is geen EU-lid maar betaalt wel met de euro; er is geen luchthaven, dus je rijdt vanaf Toulouse in ongeveer drie uur of vanaf Barcelona in drie tot vier uur. Aan de grens gelden douanevrijstellingen voor alcohol en tabak, en er wordt gecontroleerd. Uw Europese zorgpas geldt hier niet, dus een reisverzekering met bergredding is verstandig. Half juni tot half september is het zomerseizoen: de paden zijn dan sneeuwvrij en de liften draaien. Juli en augustus zijn het drukst en dan zijn ook de Spaanse en Franse bezoekers er; eind juni en begin september geven dezelfde bergen met de helft van de mensen. Houd er rekening mee dat boven de 2.400 meter tot in juni sneeuwvelden kunnen liggen.