County Clare is ruige kust op het ritme van een viool
County Clare is het Ierland van de verbeelding: kliffen die loodrecht in de Atlantische Oceaan vallen, een maanlandschap van kalksteen vol orchideeën en dorpspubs waar de traditionele muziek elke avond vanzelf begint. Ierland betaalt met de euro; dit artikel zet de county op een rij.
De maat is genereus: alles ligt binnen een uur rijden van elkaar, en de kustweg is zelf al de helft van de attractie.
De Cliffs of Moher zijn het monumentale middelpunt
De beroemdste kliffen van Ierland rijzen op hun hoogste punt 214 meter uit de oceaan en strekken zich 8 kilometer uit langs de kust. Het bezoekerscentrum rekent volgens de beheerders online 8 tot 12 euro per volwassene en 15 euro aan de poort; kinderen tot en met 12 jaar zijn gratis.
De slimme uren zijn voor 11.00 uur en na 16.00 uur, buiten de piektarieven en de touringcars. Wie meer wil dan het platform, loopt een stuk van het klifpad richting Hag's Head of Doolin; houd er rekening mee dat de rand op de vrije stukken onbeschermd is en de wind hier serieus duwt.
De Burren is het maanlandschap dat bloeit
Achter de kliffen golft de Burren, het kalksteenplateau waar mediterrane en alpiene bloemen zij aan zij in de spleten groeien; het nationale park beslaat volgens de parkdienst ruim 1.500 hectare en is gratis, met van mei tot en met september een gratis pendelbus vanaf het dorp Corofin naar de paden.
Tussen de steenvelden staan de monumenten van vijf millennia, met de beroemde dolmen van Poulnabrone als icoon, vrij toegankelijk langs de weg. De wandelingen zijn kort en onwerkelijk; grijze steen tot de horizon, en in mei en juni overal gentianen en orchideeën ertussen.
De muziek is in Clare geen optreden maar levensstijl
Clare geldt als de county van de traditionele muziek, en de sessie is er het instituut: muzikanten schuiven in de pub aan, spelen voor het plezier en de kring groeit met de avond mee. Doolin is er het beroemdste adres, maar elk dorp heeft zijn avonden; de muziek begint doorgaans rond 21.30 uur en de toegang is gratis.
De etiquette: luisteren gaat voor praten aan de muziekkant van de zaal, een pint voor de muzikanten is een gewaardeerd gebaar en meeklappen mag als de reel het vraagt. In juli trekt het grote zomerscholenfestival in West-Clare duizenden muzikanten; boek die week ver vooruit.
De kustweg rijgt dorpen, baaien en verrassingen
De kustroute door Clare is een snoer van karakters: het surfstrand van Lahinch met zijn golfscholen, de badbaai van Kilkee met de klifwandeling die de beroemde buur naar de kroon steekt, en het uiterste puntje Loop Head met vuurtoren, dolfijnen voor de kust en nauwelijks bezoekers.
Elke stop is gratis op het parkeren na, en de afstanden blijven onder het uur. De regel van de kustweg: reken de kaartkilometers dubbel, want de weg is smal, de uitzichten dwingen tot stoppen en achter elke schapenbocht wacht een baai die niet in de gids staat.
Van kasteel tot grot vult het binnenland de dagen
Het binnenland levert de wisseldagen: het middeleeuwse kasteel met openluchtmuseum bij de luchthaven van Shannon, waar het dorpsleven van anderhalve eeuw terug is nagebouwd, entree rond de 15 euro, en de druipsteengrotten van de Burren, waar een van de langste vrijhangende stalactieten van Europa hangt, tours rond de 15 tot 18 euro.
De veerboot over de Shannon-monding verbindt Clare bovendien met Kerry, en de rivieroever heeft eigen dorpen en muziekavonden. Wie een week blijft, komt niets tekort; wie twee dagen heeft, kiest kliffen, Burren en één muziekavond.
Praktisch in het westen
Een huurauto is in Clare vrijwel onmisbaar: het openbaar vervoer dekt de hoofdplaatsen dun, en de mooiste hoeken helemaal niet. De wegen zijn smal en tweebaans; reken gemiddelden van 50 kilometer per uur en parkeer alleen in de havens en bermen die ervoor bedoeld zijn.
De basisprijzen: pubmaaltijden van 15 tot 22 euro, een pint rond de 6 euro en vakantiehuizen die buiten juli en augustus vriendelijk geprijsd zijn. Contant geld is bijna nergens meer nodig; zelfs de kliffenparkings en pubs pinnen probleemloos.
Wanneer u gaat
Mei, juni en september zijn de gouden maanden: 14 tot 19 graden, bloeiende Burren, lange avonden en ruimte op de klifpaden. Juli en augustus geven het volste programma en de drukste wegen, met de festivals als tegenprestatie.
De winter is ruig en leeg: stormen op de kliffen, sessies bij het haardvuur en dorpen die weer van zichzelf zijn. Wie daartegen kan, ziet Clare op zijn eerlijkst; de muziek klinkt het hele jaar, en de regen hoort bij het abonnement.