De Cliffs of Moher en Burren National Park ontdekken

De Cliffs of Moher en de Burren liggen op een halfuur van elkaar

De twee bekendste landschappen van het Ierse westen liggen in elkaars verlengde: de Cliffs of Moher, die tot 214 meter uit de Atlantische Oceaan rijzen, en de Burren, het kalksteenplateau dat landinwaarts golft. Samen vormen ze sinds 2011 een UNESCO Global Geopark. Het gesteente is hetzelfde: kalksteen uit het Carboon, ruim driehonderd miljoen jaar geleden gevormd op de bodem van een ondiepe zee. Aan de kust staat het rechtop in lagen, landinwaarts ligt het vlak. Dit artikel plant beide, met prijzen, openingstijden en afstanden. Ierland betaalt met de euro.

Ga voor elf uur of na vier uur naar de kliffen

Het bezoekerscentrum werkt met daluren: online kost een volwassene 8 euro buiten de piek en 12 euro tussen 11.00 en 16.00 uur, aan de poort 15 euro, en kinderen tot en met twaalf jaar mogen gratis naar binnen. Die tariefstructuur is meteen het beste advies. Op het hoogste punt staat O'Brien's Tower, in 1835 gebouwd door landeigenaar Cornelius O'Brien als uitkijkpunt voor de eerste toeristen. Van april tot juli nestelen er papegaaiduikers op de zeestapel onder de rand; neem een verrekijker mee, want met het blote oog zijn het stipjes. In de zomer sluit het centrum pas na zonsondergang, en dan zijn de paden leeg en staat het licht laag op de wand.

Het klifpad loopt veertien kilometer zonder hekken

Wie verder wil dan het platform, loopt het kustpad: vanaf het centrum zuidwaarts naar Hag's Head, waar de wand rond de 120 meter hoog is, of noordwaarts richting Doolin. Samen is dat ongeveer 14 kilometer, en dat is meteen de lengte van de hele klifwand; de 8 kilometer die vaak wordt genoemd, is alleen het stuk rond het centrum. Loop één richting en neem de wandelaarsbus of een taxi terug, of kies het deelstuk van Doolin naar het centrum van twee uur. Op de vrije stukken is de rand onbeschermd en er zijn bezoekers omgekomen. Let op: bij harde wind hoor je hier niet te lopen, en het weer slaat zonder aankondiging om.

In de Burren bloeit alles in de spleten

Het nationale park beslaat volgens de parkdienst ruim 1.500 hectare en is gratis. De paden beginnen aan de parkrand en van mei tot en met september rijdt er een gratis pendelbus vanaf Corofin. De wandelingen duren een tot drie uur en voeren over kalkplaten, langs meertjes die in de zomer droogvallen en door lage hazelaarsbosjes. Midden in het park ligt Mullaghmore, een heuvel van 180 meter waarvan de gesteentelagen in banden om de top liggen; die vorm is het beeldmerk van het park. Het bijzondere zit laag: in de spleten groeien gentianen, orchideeën en varens uit noordelijke en zuidelijke streken door elkaar. Mei en juni zijn de beste maanden, en je moet er echt voor bukken.

Dolmens, forten en grotten stapelen de millennia

De Burren is ook openluchtarcheologie. De dolmen van Poulnabrone, een steengraf van ongeveer 5.800 jaar oud, ligt vrij toegankelijk langs de weg met een parkeerplaats ernaast. Bij Caherconnell Stone Fort even verderop lopen opgravingen en worden demonstraties met schapenhonden gegeven, voor 8 tot 14 euro. In Kilfenora staat een kathedraalruïne met een groep hoge kruisen uit de twaalfde eeuw en een bezoekerscentrum over de streek. Onder de grond ligt de andere helft. In de Doolin Cave hangt de Great Stalactite van ruim zeven meter, een van de langste vrijhangende ter wereld; in de Aillwee Cave aan de noordrand zijn kuilen gevonden waarin bruine beren hun winterslaap hielden, duizenden jaren geleden. Beide grotten vragen 15 tot 20 euro en een tocht duurt drie kwartier.

Zo combineer je beide in een of twee dagen

In één dag: om 8.00 uur bij de kliffen zijn, daarna over de kustweg naar de Burren met de dolmen als stop, een middagwandeling in het park en 's avonds een muzieksessie in Doolin. Wie twee dagen heeft, splitst het: kliffen en klifpad op dag één, Burren en een grot op dag twee. Die volgorde is niet willekeurig. Het weer is aan de kust het stabielst in de ochtend, en de Burren vergeeft een bui makkelijker dan een klifpad. Bij storm draai je het om: dan is de Burren de veilige keus en zijn de kliffen vanaf het platform bij het centrum nog altijd indrukwekkend.

Praktisch tussen klif en kalksteen

De afstanden zijn klein: van de kliffen naar het park is het ongeveer 30 kilometer over de kustweg, een halfuur rijden. Parkeren bij de kliffen zit in het online ticket; in de Burren is parkeren gratis maar schaars, dus een vroege start of de pendelbus voorkomt dat je in de berm staat, en die bermen zijn zacht. Neem dichte schoenen met grip mee voor de kalkplaten, want die zijn glad bij nat weer, en een wind- en regenlaag het hele jaar. Eten regel je in de dorpen; soep met bruin brood kost er rond de 10 euro en een pubmaaltijd 15 tot 22 euro.

Wanneer je gaat

Mei en juni zijn de beste maanden: de Burren in bloei, papegaaiduikers op de kliffen en licht tot na 22.00 uur. September doet weinig onder, met rustiger paden en 14 tot 18 graden. In juli en augustus zijn de randen van de dag bij de kliffen de enige rustige momenten, terwijl het in de Burren dan juist stabiel en stil is. De winter is voor stormkijkers: bij westerstorm slaat het water tegen de wand omhoog, uitsluitend vanaf het beschermde platform te bekijken. Reken dan op 5 tot 10 graden, korte dagen en beperkte openingstijden bij de grotten.