Wandelen in Connemara National Park en langs de Wild Atlantic Way

Connemara is veen, kwartsiet en water, en verder weinig

Ten westen van Galway ligt Connemara, een gebied van bergen, meren en dekzandveen waar nauwelijks bomen staan en waar de bevolking dun is. Connemara National Park zelf beslaat ongeveer 2.960 hectare; het gebied dat mensen Connemara noemen is vele malen groter en loopt tot aan de grens met County Mayo. Dat verklaart waarom je hier binnen een half uur van een aangelegd pad in ongebaand terrein staat. Dit artikel behandelt de routes, met lengtes, hoogteverschillen, kosten en de dingen die hier misgaan.

Het nationale park is gratis en heeft met Diamond Hill één echte berg

Vanaf het bezoekerscentrum lopen vier gemarkeerde routes, waarvan de langste over Diamond Hill van 445 meter gaat. Het eerste stuk ligt op houten vlonders, daarna volgt een gestapeld stenen pad tot aan de top. Toegang en parkeren kosten niets; het bezoekerscentrum is doorgaans van maart tot oktober van negen tot half zes open. De lange lus is 7 kilometer met 400 meter stijging en kost tweeënhalf tot drie uur. Het uitzicht boven reikt over de baaien en over de Twelve Bens ernaast, mits het niet regent.

De Twelve Bens hebben geen paden

De Twelve Bens, de keten van kwartsietkegels ten oosten van het park, telt twaalf toppen met de Benbaun van 729 meter als hoogste. Er zijn geen markeringen, geen bewegwijzering en geen aangelegde paden. Er zijn ook geen kosten. Wie de Glencoaghan Horseshoe loopt, is zeven tot tien uur onderweg over steile grashellingen, blokken en veen. Let op: de bergreddingsdienst rukt hier meerdere keren per jaar uit. Ga niet zonder kaart, kompas en het vermogen ermee te werken; mist zakt hier binnen twintig minuten in. Oostelijker liggen de Maam Valley en Lough Corrib.

Killary Harbour snijdt 16 kilometer het land in

Aan de noordkant snijdt Killary Harbour ongeveer 16 kilometer het land in, met bergen aan weerszijden en op de diepste plek tientallen meters water; het geldt als de enige echte fjord van Ierland. In de arm liggen mosselkweekvlotten. Langs de noordoever loopt een pad van 6,5 kilometer heen en terug over een oude weg die tijdens de hongersnood van de negentiende eeuw als werkverschaffing is aangelegd; onderweg liggen resten van verlaten huisjes. Toegang is gratis, parkeren ook. Reken op twee uur, vlak, en met uitzicht op het water de hele weg.

Het witte strand van Dog's Bay bestaat uit vermalen schelpen

Bij Roundstone aan de zuidkust liggen Dog's Bay en Gurteen Bay, twee baaien met verblindend wit strand. Dat zand is geen kwarts maar bestaat uit gemalen kalkskeletjes van eencellige zeediertjes, wat volgens de geologische dienst de reden is dat het bij alle weer zo licht blijft. Toegang en parkeren zijn gratis. Er loopt een duinlus van 3 kilometer omheen, vlak en in een uur te lopen. Achter de baaien ligt de Errisbeg van ongeveer 300 meter die je in vijf kwartier op en neer doet, met uitzicht over de eilanden voor de kust.

Kylemore Abbey is een landhuis uit 1868 met een ommuurde tuin

Aan Pollacapall Lough staat Kylemore Abbey, een neogotisch landhuis dat Mitchell Henry in 1868 voor zijn vrouw Margaret liet bouwen en dat sinds 1920 door benedictinessen wordt bewoond. Er hoort een ommuurde Victoriaanse tuin bij die in de negentiende-eeuwse staat is hersteld. Entree kost rond de 19 euro voor volwassenen; het is dagelijks open, doorgaans van negen tot zes en in de winter korter. Reken op twee tot drie uur inclusief de tuin en het bospad. Let op: dit is de drukste plek van de streek, dus kom voor tien uur of na vier uur.

De Wild Atlantic Way is 2.500 kilometer lang

De westkust van Ierland is sinds 2014 als de Wild Atlantic Way bewegwijzerd, van het zuidwesten tot de noordpunt, samen ongeveer 2.500 kilometer. Het stuk hier is een van de ruigste. Rijden kost niets. De Sky Road, een lus van 16 kilometer vanaf Clifden, brengt je langs uitzichtpunten boven de Atlantische Oceaan en is ook met de fiets te doen. De wegen zijn eenbaans met uitwijkplaatsen; reken op 30 kilometer per uur en op tegemoetkomende bussen.

De wegwijzers staan hier deels alleen in het Iers

Een groot deel van deze streek is officieel Ierstalig gebied. Daar staan de plaatsnamen op de borden uitsluitend in het Iers, terwijl je navigatie en je kaart de Engelse naam gebruiken. Zet in je navigatie de Ierse namen van je bestemmingen klaar, of noteer ze op papier. Dit is geen detail; reizigers rijden hier geregeld een dorp voorbij omdat de naam op het bord niet lijkt op wat ze zoeken. In de winkels en pubs wordt gewoon Engels gesproken.

Praktisch

Vanuit Nederland vlieg je in ruim anderhalf uur op Dublin en rijdt daarna 250 kilometer in drie uur; vanaf Galway is het nog 80 kilometer en anderhalf uur. Ierland betaalt met de euro en er rijdt links verkeer. Mei, juni en september zijn de beste maanden met 14 tot 19 graden. Het regent hier op meer dan tweehonderd dagen per jaar; kleed je daarnaar. Van juni tot september zijn er 's avonds knutten bij de meren, kleine muggen die in wolken komen; een insectenwerend middel en een net zijn dan geen overdreven voorzorg. Op de heidevelden loopt de Connemara-pony, het enige Ierse inheemse paardenras.