Wandelen in de Dolomieten over de mooiste routes voor elk niveau

Wandelen in de Dolomieten kan op elk niveau

De Dolomieten staan sinds 2009 op de werelderfgoedlijst van UNESCO en zijn het meest gefotografeerde wandelgebied van de Alpen: bleke rotstorens boven groene almen, berghutten op loopafstand van elkaar en kabelbanen die de hoogte voor iedereen bereikbaar maken. Dit artikel zet routes op een rij van vlak tot kamhoog. Eén ding vooraf: de beroemdste plekken vragen tegenwoordig reserveringen en vroege starts. Wie dat weet, wandelt overal zonder gedrang.

De ronde om de Tre Cime is de bekendste dagtocht

Het rondje om de Tre Cime di Lavaredo, in het Duits de Drei Zinnen, telt zo'n 10 kilometer met milde hoogtemeters en met het Rifugio Auronzo als start en het Rifugio Locatelli halverwege; het pad is breed en voor geoefende gezinnen haalbaar. De toegang is het punt, want de tolweg vanaf Misurina naar de starthut kost volgens de beheerders 40 euro per auto, met verplichte kentekenreservering vooraf. Start voor negen uur of neem de bus vanuit het dal, want de middag is er vol. De beloning verklaart alles: de noordwanden van de drie pieken draaien een halve dag als decor mee. Cortina d'Ampezzo, op drie kwartier rijden, is de logische uitvalsbasis aan deze kant.

Seceda en de Alpe di Siusi zijn de zachte klassiekers

De kabelbaan vanuit Ortisei in Val Gardena zet je op de Seceda, waar de schuine graskam over de rotswanden kiept; de panoramapaden bovenlangs zijn breed en de afdaling door de almen kan zo lang of kort als je wilt. Een zomerliftpas kost volgens de liftmaatschappijen 67 euro per dag voor het hele gebied. Zachter nog is de Alpe di Siusi, met ongeveer 56 vierkante kilometer de grootste hoogalm van Europa: golvende weiden met vlakke paden, hutten met kaiserschmarrn en de rotstorens als achtergrond. Dit is het terrein voor eerste bergdagen en rustdagen; auto's mogen er overdag niet in, dus je komt met de kabelbaan of de bus.

Puez-Odle is de stille schoonheid voor stappers

Het natuurpark Puez-Odle tussen Val Gardena en het Gadertal levert de tochten zonder rijen: paden onder de getande kammen, boerendorpjes met uivormige torens en de klassieke hutovernachting voor wie twee dagen aaneen wil. Reken op etappes van 12 tot 18 kilometer met stevige stijgingen. Hier gelden de gewone bergregels: vroeg starten, weer checken en de extra laag mee. De beloning is evenredig, want op deze paden hoor je vooral koebellen en je eigen stappen. Oostelijker ligt het natuurpark Fanes-Sennes-Braies, met de alm van Fodara Vedla als klassieke hutbestemming.

Het Lago di Braies vraagt om planning

Het smaragdgroene Lago di Braies, in het Duits de Pragser Wildsee, werd door series en sociale media wereldberoemd, en de regio greep in: in de zomer is de dalweg vanaf negen uur dicht voor gewoon verkeer en werkt de toegang met reserveringen; het combiticket met parkeren kost 44 euro per auto, deels als besteedbare voucher. De wandeling rond het meer is vlak en een uur lang mooi. Wie de foto zonder menigte wil, slaapt in het dal en staat bij zonsopkomst aan de steiger, of komt in het naseizoen, wanneer het meer weer van de wandelaars is. Zuidelijker, aan de Karerpass bij Welschnofen, ligt het kleinere Lago di Carezza, met de wanden van de Rosengarten en de Kölner Hütte erboven.

De Marmolada en de Sellaronda zijn de hoogtepunten met een lift

De Marmolada is met 3.343 meter de hoogste berg van de Dolomieten. Vanaf Malga Ciapela brengt een kabelbaan je in drie secties naar Punta Rocca op 3.265 meter, waar een uitzichtplatform en een museum over de Eerste Wereldoorlog zitten; een retour kost rond de 35 euro. Met de auto of de fiets rijg je met de Sellaronda de vier passen Pordoi, Sella, Gardena en Campolongo aaneen, een lus van ongeveer 55 kilometer rond het Sellamassief. Aan de Passo Pordoi gaat een cabinebaan naar de Sass Pordoi op 2.950 meter, wat een van de snelste manieren is om op hoogte te staan.

Voor via ferrata's en meerdaagse routes

De Dolomieten zijn de bakermat van de via ferrata, met staalkabels en ladders die uit de Eerste Wereldoorlog stammen, toen het front hier dwars door de bergen liep. De Ivano Dibona bij Cortina volgt die frontlijn langs tunnels en een hangbrug, en in de Rosengarten ligt de Masarè-route; ga alleen met set, helm en ervaring, of huur een gids voor 200 tot 350 euro per dag. Voor meerdaagse tochten is de Alta Via 1 de klassieker: ongeveer 120 kilometer van het Lago di Braies naar Belluno, in acht tot twaalf dagen, met hutten die je maanden vooruit reserveert. Een halfpension in een hut kost 60 tot 80 euro per nacht.

Praktisch op de Dolomietenpaden

De infrastructuur is de beste van de Alpen, want kabelbanen, bussen en hutten maken elke route schaalbaar, en de zomerliftpas verdient zichzelf vanaf twee ritten per dag terug. Bergschoenen en een regenlaag zijn overal de norm, want de dolomietrots is scherp en de buien komen in de middag. Houd er rekening mee dat de topplekken gereguleerd zijn, met kentekenreservering bij de Tre Cime en tijdsloten bij het Lago di Braies. Plan die twee dagen voor vertrek en laat de rest van de week vrij. Half juni tot half oktober is het wandelseizoen, met juli voor de bloemen en september voor het stabielste weer en de lege paden. Juni kan boven de 2.500 meter nog sneeuwvelden hebben en oktober sluit de hoogste banen, dus check de openingsdata per dal.